Welcome in Greece Welcome in Greece

 


- Η επαναφορά της Γκρίζας πέρδικας στην Ιρλανδική γη

ΑρχικήInitial Mπροστάnext ΠίσωBack


Πεδινή Πέρδικα


ΠΕΔΙΝΗ ΠΕΡΔΙΚΑ Perdix-Perdix

ΠΕΔΙΝΕΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ II -Τα πάντα για την Πεδινή Πέρδικα
Κυνηγώντας φωτογραφικά ....... πεδινές στα Μακεδονικά πεδία ! AΓΡΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΕΔΙΝΗ ΠΕΡΔΙΚΑ !
Πεδινή πέρδικα να η ευκαιρία
Μείωση και πιθανή αποκατάσταση της πεδινής πέρδικας
Σύλληψη και μεταφορά πεδινών περδίκων για επανεγκατάσταση πληθυσμού.
H σημασία της γενετικής και της παθολογίας στις προσπάθειες επανεγκατάστασης πληθυσμού πεδινής πέρδικας
Κατάσταση πεδινής πέρδικας (Perdix perdix) στην Ελλάδα.

Το σκοτάδι πέφτει πάνω στο μεγάλο βουνό , κάτω η πεδιάδα χάνει σιγά σιγά τα χρώματα της για να καλυφτεί από το σκοτάδι, τα φώτα του μικρού χωριού είναι ήδη αναμένα.. Μία ομάδα κυνηγών , που οι σιλουέτες τους διαγράφονται αχνές μέσα στο ηλιοβασίλεμα, ξαναγυρίζουν στο μοναχικό χωριό , ανάμεσα στη γυμνή απεραντοσύνη. Κάπου ανάμεσα στα οργωμένα χωράφια ακούγεται τ' όλο αγωνία τετέρισμα της γκρίζας πέρδικας….. Ένα απομονωμένο αρσενικό , προσπαθεί μάταια να μαζέψει πάλι το κοπάδι του.

O πεδινός ξάδερφος της Πετροπέρδικας , που ακούει και στο όνομα καμπίσια, λιβαδοπέρδικα η γκριζοπέρδικα. Όπως λέει και το όνομα της είναι πουλί των πεδιάδων όπου παραμένει όλο τον χρόνο καλά καμουφλαρισμένη.

Κοπάδι σε κάλυψη Οικογένεια Ελληνικής Πεδινής Πέρδικας

H πεδινή πέρδικα είναι ένα πτηνό των ανοιχτών χορτολιβαδικών εκτάσεων, που έχει προσαρμοστεί στις γεωργικές καλλιέργειες και το βρίσκουμε σε όλη την Ευρώπη. Από την Ιρλανδία μέχρι τα Ουράλια και από την Κεντρική Σκανδιναβία μέχρι τη Μεσόγειο. Αναπαράγεται σε όλες τις χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εκτός από την Πορτογαλία. Παρ' όλ' αυτά είναι παρούσα σε όλο το χώρο εξάπλωσης της αλλά η πυκνότητα της έχει μειωθεί από το 1950. Μειώθηκε στις περισσότερες χώρες από το 1950 εξαιτίας της εντατικοποίησης της γεωργίας. Η ζώνη εξάπλωσης της στις Άλπεις μειώθηκε και από τα 1.300 μέτρα όπου έφτανε σήμερα σπάνια βρίσκεται πάνω από τα 500μ.

Περιγραφή-Αναπαραγωγή

Μήκος 30 εκατοστών , βάρος 400 γραμμάρια . Έχει στρογγυλωπό σώμα με κοντή ουρά που την κάνει να μοιάζει με τεράστιο κλωσσόπουλο ! Πουλί του εδάφους , προτιμάει το βάδισμα από το πέταγμα. Περπατάει καμπουριαστά και όταν τρομάξει το βάζει στα πόδια….. με ψηλά το κεφάλι , αντι να ανοίξει τα φτερά της και να πετάξει. .Το αρσενικό ξεχωρίζει για το ζωηρό σκουροκάστανο σχέδιο σε σχήμα πετάλου που έχει στο στήθος. Το πρόσωπο και ο λάρυγγας είναι πορτοκαλοκόκκινα, η ράχη γκριζωπή με καστανοκίτρινες γραμμές, καστανές στα πλευρά. Η φωνή της είναι ένα διαπεραστικό τιτίβισμα «κeρρέκ κερρεκ» που επαναλαμβάνεται όταν ερεθιστεί. Το πέταγμα της γρήγορο με πολύ γρήγορη κίνηση των φτερών είναι πολύ χαρακτηριστικό και μετά «γλιστρήματα» στον αέρα. Το θηλυκό είναι περισσότερο λιτό στα χρώματα του .

Τα κοπάδια χωρίζονται στα τέλη Φλεβάρη-Μάρτη . Η εποχή του ζευγαρώματος αρχίζει με άγριες μάχες μεταξύ των μεγάλων αρσενικών, αλλά είναι αυτό που θα διαλέξει τον εκλεκτό της καρδιά της. Ο Κόκορας, είναι μονογαμικός . Ένα ζευγάρι που ενώθηκε μία χρονιά , μπορεί να ξανασμίξει και την επόμενη , αν δεν χαθεί ένας από τους συντρόφους. Το ζευγάρι ξεκινά κατόπιν για αναζήτηση του τόπου όπου θα κάνει την φωλιά του, αυτή την περιοχή θα την διεκδικήσει από άλλα πουλιά. Αν δεν βρει κάτι που θα του αρέσει θα μεταναστεύσει. Το σημείο της φωλιά και της γύρω περιοχής υπερασπίζεται από το αρσενικό με πείσμα , με το κεφάλι ορθωμένο και το φτέρωμα φουσκωτό , την περίφημη κραυγή «Πίρ-ουίτ» επιτίθεται.

Κοπάδι πεδινών στο χιόνι Συμβαίνει όμως καμιά φορά και ένας τρίτος να εισχωρήσει στο ζευγάρι , οπότε σχηματίζεται τρίο. Πρόκειται για ένα ερημιτικό αρσενικό . Στην πραγματικότητα , παρ' ότι το αρσενικό τον κυνηγάει ως μία απόσταση 30 μέτρων , γίνεται ευχαρίστως αποδεχτός από το ζευγάρι στην συνέχεια . Οι επιστήμονες αναγνωρίζουν σήμερα τον ευεργετικό του ρόλο, αφού αντικαθιστά το κανονικό αρσενικό, αν αυτό πεθάνει και βοηθά στην ανατροφή των μικρών. Η φωλιά της είναι μια απλή λακκούβα στο έδαφος , που καλύπτεται πρόχειρα από φύλλα και ξερόχορτα.

Γεννά από 10-20 αβγά (4-29, διαπιστώθηκε ότι συχνά οι γέννες με παραπάνω από 24 αβγά μπορεί να γίνονται από 2 ή περισσότερα θηλυκά, αλλά και αυτό δεν είναι πάντα έτσι), η επώαση διαρκεί 23-25 μέρες, οι νεοσσοί είναι ικανοί να πραγματοποιούν μικρές πτήσεις από τις 15 μέρες της ζωής τους περίπου. Τα νεαρά άτομα είναι πλήρως εξαρτημένα από τη φροντίδα των γονέων τους για τις πρώτες 60 μέρες. Τα μικρά μόλις βγουν , συνοδεύουν την μητέρα τους στην αναζήτηση τροφής. .





Η πεδινή στην Ευρώπη

Ζευγάρι πεδινών

Βιότοπος - Συμπεριφορά

Ο βιότοπος που προτιμά είναι γεωργικές καλλιέργειες όχι εντατικής μορφής, με καλλιέργειες δημητριακών διακοπτόμενες από φυτοφράκτες για φωλεοποίηση και παροχή κάλυψης

Ζει στην Ελλάδα στη Μακεδονία, Θράκη, ενώ το νοτιότερο άκρο της εξάπλωσης της φτάνει στην περιοχή της Κοζάνης – Ελασσόνας. Η πεδινή αγαπά πολύ τα αγροτικά τοπία . Είναι ένα πουλί μεγάλων πεδιάδων με δημητριακά, αλλά αγαπάει και την ποικιλία , γι' αυτό προτιμά τις πολυκαλλιέργειες από την εντατική μονοκαλλιέργεια. Η πεδινή είναι πιστή στις συνήθειες της και στην περιοχή της. Το πουλί και ιδιαίτερα το αρσενικό , μπορεί να μεταναστεύσει την άνοιξη , όταν η χωρητικότητα της περιοχής έχει συμπληρωθεί. Θα το κάνει αυτό , ακόμη πιο γρήγορα αν το ομοιόμορφο τοπίο προσφέρει ελάχιστα σημεία κατάλληλα για αναπαραγωγή.

Πραγματικά , ψάχνει για θάμνους , δάση , σύδεντρα όπου μπορεί να προφυλαχτεί από τους εχθρούς της και τις κακές καιρικές συνθήκες. Αγαπάει τα μονοπάτια , τα δασάκια με θαμνώδεις φράκτες, μη περιποιημένους που της προσφέρουν κάλυψη και ασφάλεια, τροφή και μέρος να κάνει την φωλιά της. Αρέσκεται σ' ένα μωσαϊκό καλλιεργημένων χωραφιών ( καλαμπόκι, ηλιοτρόπια, τριφύλλι, σιτάρι). Η καλλιέργεια μικρών εκτάσεων με διάφορα είδη σποράς είναι πολύ προτιμότερες τοποθεσίες κατοικίας . Η φύση του εδάφους παίζει σπουδαίο ρόλο , ένα αγριλλώδες έδαφος , χωρίς υγρασία , που σχηματίζει σβόλους , εμποδίζει τα μικρά της πέρδικας να κυκλοφορήσουν. Το έδαφος πρέπει να είναι υγιές και απορροφητικό ιλυώδους τύπου. Η διατροφή της ποικίλλει, ανάλογα με την ηλικία του πουλιού , την εποχή και το περιβάλλον. Τα μικρά της πέρδικας τρέφονται στην διάρκεια των τριών πρώρων εβδομάδων τους, με ζωικές πρωτεΐνες , βασικά έντομα. Τους αρέσουν κυρίως τα μυρμήγκια, τα μικρά έντομα, οι ακρίδες. Αλλά τρώνε και ασπόνδυλα όπως οι αράχνες.

Προσεκτικό ποντάρισμα σε κοπάδι πεδινών ΡΕΝΟ(Uno) Το ενήλικο πουλί τρώει στη διάρκεια του Καλοκαιριού κι ένα μέρος του Φθινοπώρου , μερικά έντομα , πολλούς σπόρους δημητριακών (πάνω από 50% της τροφής του)σπόρους αγριόχορτων, φύλλα από λαχανικά . Όταν έρθει ο Χειμώνας Αυτά τα ίδια φύλλα των λαχανικών , καθώς κι οι φύτρες των χειμωνιάτικων δημητριακών αποτελούν την βασική τροφή της πέρδικας που διανθίζει την άνοιξη με τρυφερά βλαστάρια αναρριχώμενων , μπουμπούκια , λουλούδια και με τα πρώτα έντομα . Τα ξεψείρισμα που παρατηρείται συχνά στις πέρδικες , δεν έχει σκοπό μόνο να προφυλάξει το πουλί από τα παράσιτα του, αλλά αποκτά και μία κοινωνική σημασία. Η γκρίζα πέρδικα είναι πουλί του κοπαδιού . Όταν το κοπάδι σκορπίσει ύστερα από μία ημέρα κυνηγίου , το αρσενικό πουλί ανεβασμένο σ' ένα γήλοφο η κάπου ψηλά , καλεί τα μέρη του κοπαδιού μόλις πέσει το δειλινό. Όπως όλες οι πέρδικες, έτσι Και η Πεδινή είναι περιπατηκό πουλί και μάλιστα περισσότερο από τις άλλες πέρδικες.

Ο πληθυσμός της πεδινής πέρδικας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμάται στα 1.250.000 αναπαραγωγικά ζευγάρια και στο σύνολο της Ευρώπης τα 2.7 - 4.9 εκατομμύρια ζευγάρια

Παρά το γεγονός ότι σημαντικοί πληθυσμοί ζουν σε μερικές περιοχές, π.χ. Γαλλία, στο σύνολο παρουσιάζεται μια μείωση εδώ και μερικές δεκαετίες. Οι αλλαγές στις γεωργικές πρακτικές οδήγησαν στην αλλαγή της μορφής του βιοτόπου της.Φέρμα σε πεδινές Nίβα
Το μωσαϊκό από μικτές καλλιέργειες που παραδοσιακά υπήρχε έχει εξαφανιστεί ή δραστικά μειωθεί σε πολλές χώρες, προκαλώντας μείωση στην εξάπλωση των εντόμων που αποτελούν τη βασική τροφή των νεοσσών, απώλεια των θέσεων φωλεοποίησης και αύξηση των απωλειών από τα αρπακτικά . Οι απελευθερώσεις μεγάλης κλίμακας προκαλούν προβλήματα δημογραφικά αλλά και υγιεινής (παράσιτα).

Κυνήγι και Αγώνες

Η πεδινή πέρδικα αποτελεί ένα εν δυνάμει θηραματικό είδος για την Ελλάδα, που όμως λόγω της μείωσης του πληθυσμού της για τους λόγους που προαναφέραμε δεν συμπεριλαμβάνεται στη ρυθμιστική απόφαση για το κυνήγι από το 1982. Αποτελεί θηρεύσιμο είδος για όλες τις χώρες μέλη, εκτός από την Ολλανδία, την Ισπανία και την Πορτογαλία.

Αν και το κυνήγι της πεδινής απαγορεύεται στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, χωρίς να έχουμε μία αλματώδη αύξηση του πληθυσμού του πουλιού αυτού. Εγώ είχα την τύχη να την κυνηγήσω στο εξωτερικό.

Ποντάρισμα σε ζευγάρι πεδινών Μηδεια Στην Ευρώπη όσον αφορά στο κυνήγι των περδίκων στο σύνολο τους κατά ένα μεγάλο ποσοστό, στις χώρες όπου υπάρχει φυσικά, επικεντρώνεται στην κοκκινοπέρδικα (alectroris rufa) που προέρχεται από εκτροφή. Για παράδειγμα το Game Conservancyστην Αγγλία συνιστά να μην κυνηγάμε της πεδινές πέρδικες όταν η πυκνότητα τους είναι από 20 πουλιά ανά 100 εκτάρια.

Στα περισσότερα μέρη έχει μειωθεί η εξαφανιστεί , τους λόγους τους ανέφερα πιο πάνω. Ευτυχώς όμως υπάρχει σε καλά νούμερα , σε ορισμένα μέρη όπου υπάρχει σοβαρή προστασία εκ μέρους των κυνηγετικών συλλόγων της περιοχής . Όπως στην γύρω περιοχή της Θεσσαλονίκης , Σέρρες κ.λ.π. Σε αυτές τις περιοχές που υπάρχει σοβαρός αριθμός πουλιών, γίνονται κάθε χρόνο οι αγώνες έρευνας κυνηγίου και τώρα τελευταία αγώνες μεγάλης έρευνας με την ονομασία Μ Αλέξανδρος και διοργανωτής είναι ο όμιλος Πόιντερ –Σέττερ της Ελλάδος. Οι αγώνες γίνονται σε κοπάδια η ζευγάρια πουλιών αναλόγως την εποχή .

Αυτοί οι αγώνες προσφέρουν ένα καταπληκτικό θέαμα ομορφιάς και κίνησης των Αγγλικών φυλών. Εδώ μπορείς να δεις τις διαφορές και την εργασία της κάθε φυλής σύμφωνα με τα πρότυπα αυτής. Βέβαια είναι σκυλιά τα οποία τα περισσότερα κάνουν μόνο αυτό που έχουν μάθει καλά , κάτω από κουραστική και μακρόχρονο εκπαίδευση. Βέβαια έχουν και τα προσόντα σωματικά-ψυχικά να κάνουν αυτό που κάνουν σωστά. Το επίπεδο τα τελευταία χρόνια έχει γίνει πολύ υψηλό και για τους απλούς κυνοφιλους, είναι πολύ δύσκολο πια να συμμετέχεις με ίσους όρους, από θέμα εκπαίδευσης και προπόνησης. Τέλος στην μεγάλη έρευνα έχουμε τους απόλυτους σκύλους μέσα στα πλαίσια της ράτσας τους , από όλη την Ευρώπη , μιλάμε για 30 – 50 σκυλιά Αγγλικών φυλών .

Ρόζα σε ωραία φέρμα σε πεδινές Αξίζει τον κόπο να δεις αυτούς τους σκύλους να κυνηγάνε τις Ελληνικές πεδινές έστω και μία φορά , άσχετα αν για εμάς τους απλούς κυνηγούς είναι κάτι που το θαυμάζουμε αλλά δεν ξέρουμε αν τα σκυλιά αυτά θα μπορούσαν να κυνηγήσουν μαζί μας μπεκάτσα η πέρδικα ορεινή. Αυτό το λέω όχι ότι δεν μπορούν , αλλά απλώς εγώ προσωπικά πιστεύω ότι θα χρειαστούν ένα μεγάλο χρονικό διάστημα προσαρμογής και ίσως μερικοί από εμάς δεν έχουν την υπομονή και ανοχή γι' αυτό.

Εδώ θα ήθελα να πω μερικά λόγια για την Μεγάλη έρευνα που άκουσα από ένα σπουδαίο εκτροφέα-κυνηγό και κυνόφιλο τον Franco Zurlini.
Η μεγάλη έρευνα είναι ένας τύπος αγώνα με το επίθετο αυτό να υποδηλώνει την ουσία. Όταν κάποιος λέει έρευνα μεγάλη δεν λέει κάτι λάθος και μπορεί κάποιοι που ασχολούνται με αυτήν να το ακούσουν και σαν ασυναρτησία. Έχω πει πολλές φορές ότι αν η μεγάλη έρευνα δεν υπήρχε θα ήταν απαραίτητο να την ανακαλύψουμε και αυτό διότι είναι ένας αγώνας που αναδεικνύει σκύλους μεγάλης κλάσης μέσα από αυστηρότατο έλεγχο των φυσικών τους προσόντων. Σκοπός είναι να αναδειχτούν σκύλοι υψηλής κλάσης, που αναδεικνύονται μέσα από αυτόν τον αγώνα , για το στυλ τους, την όσφρηση , την αντοχή τους κλπ.
Το πόιντερ όπως έχουμε πει δεν είναι σκύλος μεγάλης έρευνας , αλλά σκύλος κυνηγετικός και για όλα τα κυνήγια . Χωρίς το κυνήγι δεν θα υπήρχε και η μεγάλη έρευνα και χωρίς την μεγάλη έρευνα δεν θα είχαμε ορισμένους εξαιρετικούς, εξειδικευμένους κυνηγούς οι οποίοι μπορούν μέσα από την εκτροφή να προσφέρουν πολλά στην βελτίωση των Αγγλικών φυλών.




Πεδινή Πέρδικα

Ύπαρξη του είδους και πληθυσμός αυτού παγκοσμίως

Αυτό το είδος έχει ένα εξαιρετικά μεγάλο φάσμα ενδιαιτήματος , και ως εκ τούτου δεν προσεγγίζει τα κατώτατα όρια των κριτηρίων για τα ευπαθή είδη ( Έκταση < 20.000 km2 σε συνδυασμό με τη ν μείωση του πληθυσμού και την έκταση των ενδιαιτημάτων / ποιότητας ) . Παρά το γεγονός ότι η τάση του πληθυσμού φαίνεται να μειώνεται , η μείωση δεν πιστεύεται ότι είναι αρκετά ταχεία για να προσεγγίσει τα κατώτατα όρια πληθυσμού ( > 30 % πτώση πάνω από δέκα χρόνια ή τρεις γενεές ) . Το δε μέγεθος του πληθυσμού είναι εξαιρετικά μεγάλο , και ως εκ τούτου δεν προσεγγίζει τα κατώτατα όρια για τα ευπαθή είδη με βάση του κριτηρίου του μεγέθους του πληθυσμού ( το οποίο είναι < 10.000 ώριμα άτομα με συνεχιζόμενη πτώση που υπολογίζεται να είναι> 10 % σε δέκα χρόνια ή τρεις γενιές , ή με μια συγκεκριμένη δομή του πληθυσμού ) . Για τους λόγους αυτούς, το είδος αξιολογείται ως Least Concern .

Η Perdix perdix υπάρχει σε ένα μεγάλο μέρος της δυτικής Ευρασίας , με ένα εγγενές εύρος που περιλαμβάνει την Πορτογαλία , την Ισπανία , τη Γαλλία , τις Κάτω Χώρες , τη Γερμανία , την Ιρλανδία , το Ηνωμένο Βασίλειο , η Νορβηγία , η Σουηδία , η Φινλανδία , το Βέλγιο , το Λουξεμβούργο , τη Δανία , την Πολωνία , την Εσθονία , τη Λετονία , Λιθουανία, τη Ρωσία , τη Λευκορωσία , την Ουκρανία , την Τσεχική Δημοκρατία , τη Σλοβακία , την Ελβετία , το Λιχτενστάιν , την Αυστρία , την Ιταλία , την Ουγγαρία , τη Σλοβενία ??, την Κροατία , τη Βοσνία και Ερζεγοβίνη , την Σερβία , τη Ρουμανία , τη Μολδαβία , την Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας , την Βουλγαρία, την Ελλάδα , την Τουρκία , την Αρμενία , την Γεωργία , το Αζερμπαϊτζάν , το Ιράν , το Καζακστάν και την Κίνα ( del Hoyo et al . 1994 ) . Το υποείδος italica, ενδημική σε τμήματα της Ιταλίας , έχει εξαφανιστεί από το 1980 , ως αποτέλεσμα της υβριδοποίησης με εισαγωγή και απελευθερώσεις ατόμων του υποείδους nominate ( Liukkonen - Anttila et al . 2002 ) .

Εκτήμηση του πληθυσμού

Rich et αϊ . ( 2004 ) Ο παγκόσμιο πληθυσμός της πεδινής πέρδικας εκτιμάται να αριθμεί περίπου 4.000.000 άτομα . Στην Ευρώπη , ο αναπαραγωγικός πληθυσμός υπολογίζεται να αριθμεί 1,600,000-3,100,000 αναπαραγωγικά ζευγάρια , που ισοδυναμεί με 4,800,000-9,300,000 άτομα ( BirdLife International 2004 ) . Η Ευρώπη αποτελεί 25-49 % της παγκόσμιας εμβέλειας του ολικού πληθυσμού της , οπότε μια αναθεωρημένη πρόβλεψη του παγκόσμιου μέγεθος του πληθυσμού είναι 5,000,000-10,000,000 άτομα , αν και περαιτέρω επικύρωση αυτής της εκτίμησης είναι απαραίτητη .

Αιτιολόγηση

Αυτό το είδος έχει υποστεί σημαντική μείωση σε όλα τα μέρη όπου έχει φυσική ύπαρξη , βασικά λόγω της απώλειας και υποβάθμισης των ενδιαιτημάτων που προκαλείται από την εντατικοποίηση της γεωργίας και την απώλεια των εντόμων που αποτελούν την βασική της τροφή , ειδικά των νεοσσών στα πρώτα στάδια της ζωής των και που προκαλείται από τα φυτοφάρμακα ( del Hoyo et al . 1994 ) . Στην Ευρώπη , οι τάσεις από το 1980 δείχνουν ότι οι πληθυσμοί έχουν υποστεί μια απότομη πτώση ( p < 0,05 >) , με βάση τα προσωρινά στοιχεία για 21 χώρες από το σύστημα παρακολούθησης της Πανευρωπαϊκής Κ Πουλιών ( EBCC / RSPB / BirdLife / Στατιστική Ολλανδία Π. Vo ek σε litt . 2008 ) .

Βιβλιογραφία BirdLife International. 2004. Birds in Europe: population estimates, trends and conservation status. BirdLife International, Cambridge, U.K. del Hoyo, J.; Elliott, A.; Sargatal, J. 1994. Handbook of the Birds of the World, vol. 2: New World Vultures to Guineafowl. Lynx Edicions, Barcelona, Spain. Liukkonen-Anttila, T.; Uimaniemi, L.; Orell, M.; Lumme, J. 2002. Mitochondrial DNA variation and the phylogeography of the Grey Partridge (Perdix perdix) in Europe: from Pleistocene history to present day populations. J. Evol. Biol. 15: 971-982. Rich, T.D.; Beardmore, C.J.; Berlanga, H.; Blancher, P.J.; Bradstreet, M.S.W.; Butcher, G.S.; Demarest, D.W.; Dunn, E.H.; Hunter, W.C.; Inigo-Elias, E.E.; Martell, A.M.; Panjabi, A.O.; Pashley, D.N.; Rosenberg, K.V.; Rustay, C.M.; Wendt, J.S.; Will, T.C. Text account compilers Butchart, S., Ekstrom, J., Khwaja, N. IUCN Red List evaluators Butchart, S., Symes, A.

Πέππας Γιώργος


Πεδινή Πέρδικα

ΕΠΑΝΩ-UP