Tον παραπήρε στη βαθειά νεροσυρμή       τον μέγεψε η Αρτεμη μες στο ρουμάνι αγνός προσήλυτος στη λάτρα τη σεμνή       θυσίες κι όνειρα κάνει .      Παράφορος. Τοιμάζεται και μελετά        την πείρα των παλιών , του τόπου τα κυνήγια       και λυνοδένει με τα χέρια χαιδευτά       τα όπλα τα λαμπρά , σακούλια και φυσίγγια       Και βιάζεται την άδεια αυτός να πρωτοδεί       την πρώτη τουφεκιά να ρίξει        συνάζει την παρέα του πρωτού να βγεί η αυγή       και του λαγού βροντά προτού καλά καλά να δείξει .      Kαμιά απελπισιά στην πρώτη αστοχιά       θα στρώσει με τον καιρό και το μυαλό θα πήξει .