11-5--2012    : Wall Street Journal: «Η Ελλάδα πειραματόζωο για μια πειθαρχημένη Ευρώπη» ...!

ΕΚΤΕΝΗ αναφορά στην Ελλάδα με καταγραφή των γεγονότων που προηγήθηκαν και ακολούθησαν τη συμφωνία εφαρμογής του δανειακού προγράμματος διάσωσης, κάνει η Αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα. Παράλληλα δίνει αρκετά εμπεριστατωμένα στοιχεία για όλο το φάσμα του «Ελληνικού προβλήματος», αλλά και για τον τρόπο που αντιμετωπίστηκε από την Ευρώπη και ειδικότερα από τη Γερμανία, υποστηρίζοντας ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως «πείραμα» για μια «πειθαρχημένη Ευρώπη» στο δημοσιονομικό τομέα.
Η ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ καταγράφει τα γεγονότα των 2 τελευταίων χρόνων, σημειώνοντας ότι το ριζοσπαστικό σχέδιο για τη διάσωση της Ελλάδας και την προστασία του ευρώ, έχει γίνει σήμερα απειλή για την ενότητα του κοινού νομίσματος. Αφού σημειώνονται οι τελευταίες εξελίξεις, αναφέρεται ότι το πιο πιθανό σενάριο είναι η διεξαγωγή εκλογών τον Ιούνιο, χωρίς καμία εγγύηση ότι θα προκύψει κάποια σταθερή κυβέρνηση, ενώ από τον επόμενο μήνα πρέπει η Αθήνα να λάβει μέτρα για περικοπές ύψους 11,5 δισ. ευρώ και αν δεν πάρει τα χρήματα, όπως τονίζεται, θα πρέπει να εκτυπώσει το δικό της νόμισμα.
ΜΕΤΑΞΥ άλλων επισημαίνεται, ότι η αυξανόμενη αναταραχή στη χώρα μας είναι το αποκορύφωμα ενός ριζοσπαστικού πειράματος και μιας κακής οικονομικής διαχείρισης, υπογραμμίζοντας ότι η επιβολή βαθιάς λιτότητας σε μεμονωμένα Κράτη μέλη της Ευρωζώνης δεν θα σώσει το ευρώ και μπορεί να επιδεινώσει την κρίση. Στο δημοσίευμα καταγράφεται ειδικά η Γερμανική πολιτική για τις χρεωμένες χώρες της νότιας Ευρώπης. Φιλοξενεί δε δήλωση της Λούκα Κατσέλη, η οποία λέει ότι «είναι πρόγραμμα αυτοκτονίας, όχι μόνο για την Ελλάδα, αλλά για το ευρώ» και σημειώνει ότι «στην Ισπανία, την Πορτογαλία, την Ιταλία, παντού, το ίδιο λάθος γίνεται», αναφερόμενη στην εμμονή της ΕΕ για περικοπή των δαπανών σε περίοδο ύφεσης.
ΜΕ ΑΝΑΦΟΡΑ στις Γερμανικές προειδοποιήσεις για «πιστή εφαρμογή» της δανειακής σύμβασης, σημειώνεται ότι το σχέδιο διάσωσης της Ελλάδας από την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι το πιο δαπανηρό στην ιστορία για τη σωτηρία μιας χώρας. Εκτός από τις Ευρωπαϊκές ευθύνες για τη διαχείριση της κρίσης, αναφέρεται ότι ευθύνες υπάρχουν σε μια «Ελληνική πολιτική τάξη», που δεν μπόρεσε να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και να υλοποιήσει ένα ρεαλιστικό πρόγραμμα για γρήγορη οικονομική ανάκαμψη, διευρύνοντας έτσι τη δυσπιστία ανάμεσα στην Ελλάδα και στους πιστωτές της. Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στον «άτυχο» -όπως τον χαρακτηρίζει- Έλληνα Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και στη δήλωσή του ότι «ήταν σχεδόν αδύνατη αποστολή», σημειώνοντας, ότι ο ίδιος διαπραγματεύτηκε την «αρχική διάσωση» και στη συνέχεια «αναγκάστηκε» να εγκαταλείψει «από εξέγερση στο κόμμα του το περασμένο φθινόπωρο».
Ο κ. Παπανδρέου σημείωσε, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ότι όταν ζήτησε από την κ. Μέρκελ ηπιότερα μέτρα το 2010, η Γερμανίδα Καγκελάριος του είπε, ότι το πρόγραμμα βοήθειας έπρεπε να πονέσει και ότι «θέλουμε να είμαστε σίγουροι, ότι κανένας άλλος δεν θα το θέλει αυτό». Στη συνέχεια επισημαίνεται, ότι μια έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα μπορούσε να δημιουργήσει «μαζική φυγή» κεφαλαίων από την Πορτογαλία, την Ισπανία και άλλα μέλη της Ευρωζώνης, καταγράφοντας τις γενικότερες πιθανές επιπτώσεις στον τραπεζιτικό τομέα και θέτοντας σε κίνδυνο το ευρώ.
ΕΠΙΣΗΣ αναφέρεται, ότι ενώ όλοι υποστήριζαν πως η Ελλάδα χρειάζεται δημοσιονομική λιτότητα, το ΔΝΤ υποστήριζε, ότι πρέπει να δοθεί προτεραιότητα στις διαθρωτικές αλλαγές, ώστε να καταστεί εφικτή η σταδιακή μείωση των δαπανών για την προστασία της οικονομίας. Το δημοσίευμα επισημαίνει, ότι συνήθως το ΔΝΤ επιβάλλει λιτότητα και μια χώρα κάνει υποτίμηση του νομίσματός της, με την ελπίδα να γίνουν φθηνότερες οι εξαγωγές της, αλλά η Ελλάδα δεν έχει το δικό της νόμισμα, ενώ προβάλλεται ως παράδειγμα η περίπτωση της Αργεντινής. Αναφορά γίνεται και στις θέσεις που είχε διατυπώσει ο τότε επικεφαλής του ΔΝΤ Ντομινίκ Στρος-Καν για τον τρόπο αντιμετώπισης του Ελληνικού προβλήματος, οι οποίες ήταν αντίθετες με τις Ευρωπαϊκές, παρουσιάζοντας μια σειρά από αλλαγές που προέβλεπε το σχέδιο διάσωσης, όπως την καταπολέμηση της διαφθοράς, της φοροδιαφυγής και των προνομίων που είχαν διάφορες επαγγελματικές ομάδες.
ΣΤΟ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ γίνονται αναφορές και στις προσπάθειες του τότε υπουργό Οικονομικών Γιώργου Παπακωνσταντίνου, ο οποίος «βρέθηκε όλο και περισσότερο απομονωμένος στο γραφείο του», στις μαζικές αντιδράσεις που ακολούθησαν ενάντια στα μέτρα, στην όλο και αυξανόμενη διόγκωση της κρίσης με την αύξηση των ανέργων, στις καταγγελίες για τους «σκληρούς όρους διάσωσης» από τον Αντώνη Σαμαρά, στην πρόταση του Γιώργου Παπανδρέου για δημοψήφισμα, καθώς και στην ανάληψη του υπουργείου Οικονομικών από τον Ευάγγελο Βενιζέλο, ο οποίος στην πρώτη εμφάνισή του, σε μια συνάντηση υπουργών Οικονομικών στο Λουξεμβούργο, «χτύπησε λάθος». Ακολούθως, προβάλλονται όλες οι πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις που συνέβησαν στην Ελλάδα μέχρι το σημερινό αδιέξοδο, με το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής και με την επισήμανση ότι στις 6 Μαΐου η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ είχαν χειρότερα αποτελέσματα, απ’ αυτά που τους έδιναν οι δημοσκοπήσεις.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-5--2012    : 18,87% για τη ΝΔ και 16,76 για τον ΣΥΡΙΖΑ, σε σχεδόν το 100% των αποτελεσμάτων ...!

Από τον Αθήνα 9,84:
Μία ανάσα πριν το 100% των αποτελεσμάτων χάνει μία έδρα η ΝΔ. Το 98,4 % των ψηφοδελτίων έχει καταμετρηθεί μέχρι αυτή την ώρα, με τη Νέα Δημοκρατία, ως πρώτο κόμμα να καταλαμβάνει το ποσοστό του 18,87% και να κερδίζει 108 έδρες ανά την Ελλάδα.
Δεύτερο κόμμα... ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α με ποσοστό 16,76% και 52 έδρες. Τρίτο κόμμα το ΠΑΣΟΚ με ποσοστό 13,21 και 41 έδρες. Τέταρτο κόμμα στην κατάταξη οι «Ανεξάρτητοι Έλληνες» με ποσοστό 10,58%, πέμπτο το ΚΚΕ με ποσοστό 8,47%, έκτο η «Χρυσή Αυγή» με ποσοστό 6,97% και 21 έδρες και έβδομο η ΔΗΜΑΡ με ποσοστό 6,07% και 19 έδρες.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-5--2012    : Iταλικά ΜΜΕ: «Η Ελλάδα είπε ''όχι'' στη λιτότητα» ...!

Από τον Αθήνα 9,84:
«Η Νέα Δημοκρατία κέρδισε, αλλά... μείωσε τα ποσοστά της κατά περισσότερο από ένα τρίτο, σε σχέση με τις εκλογές του 2009. Η κύρια είδηση, όμως, είναι η μεγάλη πτώση του ΠΑΣΟΚ, που έρχεται τρίτο, μετά το αριστερό κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ», αναφέρει ο ανταποκριτής της εφημερίδας «Κοριέρε Ντέλα Σέρα», Αντόνιο Φεράρι. Σύμφωνα με τον ίδιο, «η αλήθεια είναι απλή: κέρδισαν όλοι όσοι εναντιώνονται στο σχέδιο θυσιών που επιβάλλεται από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Κεντρική Ευρωπαϊκή Τράπεζα. Οι αριθμοί δείχνουν ότι είναι πολύ δύσκολο, σχεδόν αδύνατο, να συσταθεί κυβέρνηση, διότι δεν είναι δυνατόν να αγνοηθεί το σκληρό μήνυμα της κάλπης». «Το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, είναι αδιάψευστο, η Ελλάδα είπε όχι στην λιτότητα» σημειώνει ο απεσταλμένος της εφημερίδας «Λα Ρεπούμπλικα» Έτορε Λιβίνι. Όπως μεταδίδει, «τα κόμματα που τάσσονται κατά των περικοπών των τελευταίων ετών, κέρδισαν ποσοστό της τάξης του 65%. Τα δυο κόμματα που κυβέρνησαν την χώρα από το 1974 μέχρι σήμερα, από το 77% των ψήφων που είχαν εξασφαλίσει το 2009, περιορίζονται στο 35%». «Οι εκλογές αυτές, εξέφρασαν την απόρριψη του πολιτικού συστήματος από μέρους των ψηφοφόρων, ο κόσμος θέλει δουλειά, και λίγη περισσότερη βεβαιότητα για το μέλλον του», διαπιστώνει ο Ντάριο Μαλτέζε, του τηλεοπτικού δικτύου Tg5 του Σίλβιο Μπερλουσκόνι. «Τόσο ο ελληνικός, όσο και ο γαλλικός λαός, εκφράζουν τη θέληση μιας Ευρώπης που να μην είναι, πλέον, γερμανική», υπογραμμίζει, τέλος, ο διευθυντής της οικονομικής εφημερίδας «Ιλ Σόλε 24 ώρες», Ρομπέρτο Ναπολετάνο. «Η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας, πρέπει να πλαισιωθεί από τη δυνατότητα μεγάλων επενδύσεων. Επιβάλλεται να αυξηθούν οι δικαιοδοσίες της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, τα ευρωομόλογα να γίνουν πραγματικότητα και οι επιχειρηματίες ν' αρχίσουν πληρώνονται από το όποιο δημόσιο τους αναθέτει εργολαβίες» σημειώνει στην αναλυσή του.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : Πόρισμα-βόμβα του ΣΔΟΕ για ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ ...!

Από τον Αθήνα 9,84:
Βαρύ κατηγορητήριο για διασπάθιση δημοσίου χρήματος, που ξεπερνά τα δύο εκατομμύρια ευρώ, κατά της ΓΕΝΟΠ με δράσεις σε βάρος της ΔΕΗ, έχει συντάξει το ΣΔΟΕ. Σύμφωνα με το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας ΕΘΝΟΣ, συνδικαλιστικά στελέχη της ΓΕΝΟΠ, μέσω υπερτιμολογήσεων, εισέπραξαν 2.080.209 εκ. ευρώ, για αποστολές που δηλώθηκαν, πληρώθηκαν, αλλά ουδέποτε έγιναν, για φιλοξενία αντιπροσωπειών, πολυήμερες διακοπές σε χώρες όπως η Ιταλία και αναθέσεις μελετών «μαϊμού» σε οικείους. Το πόρισμα βρίσκεται ήδη...
...στο γραφείο του υπ. Περιβάλλοντος Γιώργου Παπακωνσταντίνου και στον αρμόδιο εισαγγελέα.
Σε έγγραφό του προς τη διοίκηση της ΔΕΗ, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρος Ρακιντζής κάνει λόγο για «μεγάλη διασπάθιση δημόσιου χρήματος». Όπως αποκαλύπτει το δημοσίευμα, για 29 εκδηλώσεις την τριετία 2008-2010, η ΓΕΝΟΠ και ο ΟΚΔΕ (Οργανισμός Κοινωνικών Δραστηριοτήτων των Εργαζομένων στη ΔΕΗ) χρέωσαν την Επιχείρηση «καπέλο» 1.194.497 ευρώ, την ώρα που οι πραγματικές δαπάνες ήταν 885.711,4 ευρώ.
Επίσης, σύμφωνα πάντα με το δημοσίευμα, επταήμερο ταξίδι στην Ιταλία τον Αύγουστο του 2009 για 46 άτομα, κόστισε πραγματικά 50.098 ευρώ και από άλλη τουριστική επιχείρηση εκδόθηκαν δύο τιμολόγια για δαπάνες 23 ατόμων, αντίστοιχα. Τελικά, γι αυτό το ταξίδι, η ΔΕΗ, η οποία κλήθηκε να πληρώσει 109.000 ευρώ αρνήθηκε να τα καταβάλλει καθώς στη σύμβαση των εργαζομένων αναφερόταν «εκδρομή». Όμως οι συνδικαλιστές, φέρεται να άλλαξαν τη σύμβαση επικαλούμενοι ταξίδι για εκπαιδευτικούς λόγους.
Ακόμη, η Επιχείρηση κατέβαλε 31.400 ευρώ για μελέτη την οποία δεν παρέλαβε.
Τέλος, χαρακτηριστική είναι και η περίπτωση ταξιδιού στη Γενεύη τριάντα ατόμων για παρέμβαση στο Γραφείο Διεθνούς Εργασίας. Το ταξίδι δεν έγινε ποτέ, ωστόσο η ΔΕΗ πλήρωσε 30.500 ευρώ.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : Παρουσίαση της έρευνας για τη διαφθορά στην Ελλάδα ...!

Ο δημόσιος τομέας εξακολουθεί να κατέχει τη μερίδα του λέοντος στην πίτα της μικροδιαφθοράς, όπως διαπιστώνεται από την αύξηση του ποσοστού των νοικοκυριών που αναφέρουν περιστατικά διαφθοράς στο Δημόσιο (7,4% έναντι7,2% το 2010) συγκριτικά με τον ιδιωτικό τομέα (3,4% έναντι 4% το2010), σύμφωνα με την Εθνική Έρευνα για τη Διαφθορά στην Ελλάδα για το 2011, η οποία παρουσιάστηκε σήμερα από τον Πρόεδρο της Διεθνούς Διαφάνειας-Ελλάδος κ. Κώστα Μπακούρη και τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της εταιρείας Public Issue κ. Γιάννη Μαυρή.
Η ευρύτερη οικονομική κρίση φαίνεται να επηρεάζει και τα φακελάκια, δεδομένου ότι η φετινή έρευνα καταγράφει μείωση των χρηματικών ποσών της διαφθοράς, με αποτέλεσμα το εκτιμώμενο μέγεθος της διαφθοράς κατά το έτος 2011, να έχει συρρικνωθεί κατά €78 εκατ. (554 εκατ. ευρώ έναντι 632 εκατ. ευρώ το 2010). Εντούτοις, το ποσό που δαπανάται για τη μικροδιαφθορά παραμένει αρκετά υψηλό.
Χωρίς να αποτελεί πλέον έκπληξη Νοσοκομεία, Εφορίες και Πολεοδομίες παραμένουν σταθερά στις πρώτες θέσεις της κατάταξης της μικροδιαφθοράς στο Δημόσιο Τομέα. Ο φετινός τιμοκατάλογος της διαφθοράς διανύει περίοδο εκπτώσεων,δεδομένου ότι τα φακελάκια ξεκινάνε από €100 για μια εγχειρητική επέμβαση, ενώ για τον έλεγχο ή κλείσιμο βιβλίων στις Εφορίες το κατώτατο ποσό έχει πέσει στα €100. Προσφορές στα φακελάκια κάνει και ο ιδιωτικός τομέας, όπου παρατηρείται αισθητή μείωση του μέσου όρου των χρηματικών ποσών της διαφθοράς (από €1.623 το 2010, σε €1.406 το 2011).
Λόγω της σημαντικής αύξησης του δείγματος, η έρευνα του 2011 συμβάλλει στην εξαγωγή συμπερασμάτων τόσο ως προς τη γεωγραφική κατανομή της διαφθοράς όσο και ως προς τα ατομικά χαρακτηριστικά των θυμάτων της διαφθοράς. Η ασκούμενη φορολογική πολιτική –και ειδικότερα το μέτρο συλλογής αποδείξεων- δείχνει να επηρεάζει σημαντικά τις κοινωνικές αντιλήψεις σχετικά με τη μικροδιαφθορά, δεδομένου ότι για πρώτη φορά και σε μαζική έκταση, οι ερωτώμενοι εκλαμβάνουν τη μη-έκδοση αποδείξεων στις συναλλαγές τους ως περιστατικό διαφθοράς. Επιπρόσθετα, φαίνεται να υπάρχει μια μικρή ακτίνα φωτός ως προς την ενεργοποίηση των πολιτών: σημαντικό ποσοστό ερωτηθέντων (25,3% για το δημόσιο και 21,6% για τον ιδιωτικό τομέα) δηλώνουν ότι αρνήθηκαν να καταβάλλουν τα ζητηθέντα ποσά.
Η έρευνα σκιαγραφεί το κοινωνικό προφίλ των θυμάτων της μικροδιαφθοράς(σε ποσοστό 22,2% των ερωτηθέντων): πρόκειται, κυρίως, για άνδρες ηλικίας 45-54 ετών, απόφοιτοι Ανώτερης Εκπαίδευσης, που ζουν στην Περιφέρεια Αττικής, αυτοαπασχολούμενοι, ή εργοδότες.
Ο κ. Κώστας Μπακούρης κατά τη συνέντευξη τύπου, τόνισε: «η Διεθνής Διαφάνεια-Ελλάς προωθεί την ευρεία κατοχύρωση, εφαρμογή και προστασία του θεσμού των καταμηνυτών της διαφθοράς (γνωστών και ως whistle-blowers) ώστε οι πολίτες από συνένοχοι να γίνουν πολέμιοι,καταγγέλλοντας τη διαφθορά».

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : Για τα κόμματα λεφτά υπάρχουν έως τον Ιούνιο ...!

Λεφτά υπάρχουν για τα κόμματα και προκειμένου «να διασφαλισθούν οι προϋποθέσεις απρόσκοπτης λειτουργίας τους ενόψει διενέργειας των εθνικών εκλογών» κατατέθηκε τροπολογία ώστε να μην παρακρατηθούν έως το τέλος Ιουνίου ποσά από την κρατική επιχορήγηση για την εξόφληση οφειλών προς τράπεζες. Ειδικότερα, η τελευταία δόση της επιχορήγησης του 2011 καθώς και οι δύο πρώτες από τις τέσσερις δόσεις του 2012 θα δοθούν στο ακέραιο στα κόμματα, και μάλιστα σε ειδικό τραπεζικό λογαριασμό που αυτά θα υποδείξουν.
Σύμφωνα με την τροπολογία, οι δόσεις αυτές «δεν κατάσχονται και δεν εκχωρούνται, καταβάλλονται δε υποχρεωτικά στα δικαιούχα κόμματα και συνασπισμούς». Η ευνοϊκή αυτή ρύθμιση έγινε με δεδομένο ότι τα κόμματα έχουν υποθηκεύσει τις επιχορηγήσεις των επόμενων ετών για τη λήψη τραπεζικών δανείων. Οπως ορίζεται στην τροπολογία, οι επόμενες δόσεις του 2012 «θα διέπονται από τους περιορισμούς και τις δεσμεύσεις που έχουν συνομολογήσει τα πολιτικά κόμματα με τις τράπεζες με τις οποίες έχουν συνάψει δάνεια».
Πρόκειται για τη δεύτερη ευνοϊκή ρύθμιση που επιχειρείται να περάσει με τροπολογία, μετά τη διάταξη με την οποία προβλεπόταν ρύθμιση των χρεών των κομμάτων με διαγραφή των ανεξόφλητων τόκων των δανείων τους και μείωση των επιτοκίων.
Η προηγούμενη προτεινόμενη διάταξη, που είχε κατατεθεί από κοινού από τα δύο μεγάλα κόμματα, αποσύρθηκε την τελευταία στιγμή μετά τις αντιδράσεις οι οποίες καταγράφηκαν.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Μήπως το HELIOS θα σώσει μόνο τη Γερμανική βιομηχανία φωτοβολταϊκών ?? ...!

Οι περικοπές των επιδοτήσεων για την ηλιακή ενέργεια, η ασθενέστερη ζήτηση για τα φωτοβολταϊκά πάνελ και ο έντονος ανταγωνισμός από τις φθηνότερες ασιατικές αγορές (Κίνα, κλπ) έχουν μειώσει τη λάμψη μιας βιομηχανίας, που ουσιαστικά γεννήθηκε στη Γερμανία.
Σήμερα η γερμανική βιομηχανία ηλιακής ενέργειας αντιμετωπίζει πολύ μεγάλο πρόβλημα!
Δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα:
1: Solon, η μεγαλύτερη εταιρεία σε παραγωγή φωτοβολταϊκών στη Γερμανία έχει καταθέσει αίτηση πτώχευσης με χρέη 275 εκατομμυρίων ευρώ.!!
2: SMA Solar, κορυφαία ηλιακή ομάδα της Γερμανίας, δήλωσε τον περασμένο μήνα ότι θα απολύσει έως και 1.000 προσωρινούς εργαζόμενους μέχρι το τέλος του έτους, αναφέροντας αδύναμη ζήτηση για τα invertors της, ένα ζωτικής σημασίας μέρος του εξοπλισμού των ηλιακών συστημάτων.
Από τα τέλη του περασμένου έτους, περίπου 5.000 εταιρείες...........
που συμμετέχουν στην παραγωγή ηλιακών συστημάτων έχουν κλείσει μειώνοντας τις θέσεις εργασίας κατά 20.000.
Οι επιδοτήσεις feed-in tariffs, μέσω των οποίων οι επιχειρήσεις των ηλιακών συστημάτων λαμβάνουν μια εγγυημένη τιμή για την ηλεκτρική ενέργεια που παράγουν, έκαναν τη Γερμανία τη μεγαλύτερη αγορά ηλιακής ενέργειας στον κόσμο και είχαν δημιουργήσει 150.000 θέσεις εργασίας μέχρι το 2010.
Αλλά τα τελευταία δύο χρόνια, η Γερμανία έχει μειώσει τις επιδοτήσεις και με βάση μια πρόσφατη πρόταση σχεδιάζουν και άλλη περικοπή για τις νέες εγκαταστάσεις ηλιακής ενέργειας.
Αυτό μπορεί να οδηγήσει στο τέλος του κλάδου των φωτοβολταϊκών συστημάτων. Σήμερα, οι Γερμανικές ηλιακές εταιρείες είτε απολύουν προσωπικό είτε επιλέγουν την πολιτική του μειωμένου ωραρίου εργασίας.
Εύλογα λοιπόν γεννιέται το ερώτημα:
Μήπως λόγω των παραπάνω προβλημάτων, οι Γερμανοί βλέπουν σαν σωσίβιο της βιομηχανίας τους ,την προώθηση του προγράμματος HELIOS ?
ΠΗΓΗ: REUTERS

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Γιατί το σάπιο πολιτικό σύστημα εξακολουθεί να επιβιώνει; ...!

Σε όσες χώρες μπήκε το ΔΝΤ κατέρρευσαν τα αντίστοιχα πολιτικά συστήματα, εξαφανίστηκε το παλιό πολιτικό προσωπικό και άλλαξαν άρδην πολιτικοί θεσμοί και πολιτικές νοοτροπίες. Σε μας όμως, δεν έχει συμβεί το παραμικρό μέχρι στιγμής, παρά το γεγονός ότι σε μας δεν έχει εισέλθει μόνο το ΔΝΤ, αλλά ολόκληρη τρόϊκα η οποία οδήγησε, εκτός από πτώχευση και σε απώλεια Εθνικής Κυριαρχίας. Παρόλα αυτά, όχι μόνο....
δεν άλλαξαν θεσμοί και συνήθειες, όχι μόνο το παλιό πολιτικό προσωπικό δεν εξαφανίστηκε, αλλά είναι εδώ παρόν διακηρύσσοντας ότι θα μας σώσει, υβρίζοντας και τρομοκρατώντας, με την χρήση των καθεστωτικών ΜΜΕ, οποιονδήποτε άλλον έχει αντίθετη άποψη. Τα ίδια πρόσωπα, αλαζονικά φερόμενα, εννοούν να παραμένουν στις θέσεις τους ακλόνητα και ταυτόχρονα να προωθούν στα ψηφοδέλτια του αποτυχημένου παλαιοκομματισμού, τους πολιτικούς τους κλώνους, δηλαδή τους γόνους τους, τις γυναίκες τους, τους συγγενείς τους, τις παρέες τους.
Γιατί όμως δεν κατέρρευσε αυτό το σάπιο και διεφθαρμένο ελληνικό πολιτικό σύστημα; Για δύο κυρίως λόγους:
Πρώτον, γιατί κατάφερε να εξασφαλίσει τη χρηματοδότηση του συστήματος και ένα σύστημα διατηρείται μόνο αν χρηματοδοτείται. Έτσι το δικό μας πολιτικό σύστημα, με εξαιρετικό πολιτικό ρεαλισμό, έκανε στην άκρη λαό, πατρίδα και Εθνική Κυριαρχία, προκειμένου να εξασφαλίσει την τεράστια χρηματοδότηση της τρόϊκας, ξεπουλώντας τα πάντα και οδηγώντας το λαό στην αιώνια εξαθλίωση.
Δεύτερον, γιατί συνέπεσε (για να μην πούμε προκλήθηκε εξ αιτίας της ελληνικής περίπτωσης), η κρίση να εξαπλωθεί και σε άλλα ευρωπαϊκά κράτη, Ιρλανδία, Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία. Η εξάπλωση αυτή της κρίσης έδωσε χρυσή ευκαιρία στο ελληνικό πολιτικό σύστημα και ηθικό στήριγμα, να προπαγανδίζει για γενικότερη συστημική κρίση στην ΕΕ και έτσι να μένει το ίδιο στο απυρόβλητο. Φανταστείτε τι θα συνέβαινε, αν ήμασταν εμείς η μόνη περίπτωση με οικονομική κρίση στην ΕΕ. Τότε δεν θα είχε το ηθικό άλλοθι για να σταθεί!!!
Αυτοί είναι οι δύο βασικοί λόγοι που το ελληνικό πολιτικό σύστημα διατηρείται και δεν καταρρέει και κυρίως ο πρώτος, δηλαδή αυτός της χρηματοδότησης. Γι’ αυτό και εκβιάζει με το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή», γιατί γνωρίζει πως τυχόν επιστροφή στη δραχμή θα οδηγήσει πάραυτα σε παύση της χρηματοδότησης από την τρόϊκα και σε αυτόματη κατάρρευση του ίδιου.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Μάταια η Ελλάδα ελπίζει στο project Helios" ...!

Μάταια η Ελλάδα ελπίζει στο project Helios" τονίζει στο περιοδικό Der Spiegel ο Γερμανός εμπειρογνώμονας σε θέματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας Ernst Rauch.
O κ. Rauch τόνισε ότι η εξαγωγή αιολικής ενέργειας θα ήταν περισσότερο συμφέρουσα για την Ελλάδα και για την τόνωση της ελληνικής οικονομίας, σημειώνοντας ότι οι παράκτιες περιοχές της χώρας είναι ιδανικές για την τοποθέτηση συστημάτων εκμετάλλευσης της αιολικής ενέργειας.
Παράλληλα, ο...Rauch αναφέρθηκε στα στοιχεία εκείνα που καθιστούν την εξαγωγή ηλιακής ενέργειας από την Ελλάδα προς την Ευρώπη μάταια. Ειδικότερα, σύμφωνα με τον Γερμανό ειδικό, οι τρέχουσες τιμές ανά κιλοβατώρα, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η Ελλάδα δε διαθέτει την απαιτούμενη τεχνολογία για την κατασκευή των απαραίτητων φωτοβολταϊκών συστημάτων και συνεπώς θα πρέπει να την εισάγει, καθιστά μάταια όποια προσπάθεια παραγωγής ηλιακής ενέργειας.
Όταν λοιπόν οι ίδιοι οι εταίροι του Γιώργου Παπακωνσταντίνου τον αφήνουν εκτεθειμένο τότε εμείς τί άλλο να πούμε;

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Ο Λουκάνικος επέστρεψε... ...!

...και μας λέει: Εγώ θα φτιάξω τα πράγματα...
Ο αγαπημένος σκύλος της πλατείας Συντάγματος είναι πάντα εκεί, άγρυπνος φύλακας μπροστά από τη Βουλή.
Ο φωτογραφικός φακός του ... Έλληνα φωτογράφου Milton Louiz εντόπισε τον Λουκάνικο, που απέκτησε παγκόσμια φήμη και ανακηρύχθηκε μάλιστα σκύλος της χρονιάς από το περιοδικό TIME, να ξεκουράζεται μπροστά από την Βουλή των Ελλήνων, δίπλα σε ένα αυτοκόλλητο που υπόσχεται: ''I'm gonna fix it''...
Την κατάσταση στην Ελλάδα; Tην Βουλή;
Μια υπόσχεση αν μη τι άλλο επίκαιρη, καθώς θα την ακούσουμε σίγουρα από πολλά χείλη υποψηφίων φέτος...
Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Λουκάνικος τουλάχιστον δεν πρόκειται ποτέ να μας απογοητεύσει.
Ήδη η φωτογραφία έχει αρκετά likes και κοινοποιήσεις στο Facebook.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  19-3--2012    : Le Monde: Παραμύθια ότι οι Έλληνες φεύγουν..Οι Έλληνες και εν μέσω κρίσης επιστρέφουν στην πατρίδα τους !

Εδώ και πάρα πολύ καιρό τα εγχώρια ΜΜΕ προσπαθούν να μας παρουσιάσουν ότι οι Έλληνες φεύγουν με συνοπτικές διαδικασίες στο εξωτερικό για να ξεφύγουν από την Δαντική κόλαση του μνημονίου. Σε μεγάλο κανάλι πρόσφατα παρουσιάστηκε νεαρή φοιτήτρια, φοιτούσα στο Βουκουρέστι, η οποία δήλωνε ότι μετά τις σπουδές της θα έμενε στη Ρουμανία (του ΔΝΤ, και των 300 ευρώ) γιατί εκεί υπάρχουν προοπτικές!! Ποιός εχέφρων πιστεύει κάτι τέτοιο; Ας σκεφτούμε ότι το αν κάποιοι μανιωδώς μας ζητούν να φύγουμε από τη γενέθλια γη μας κάποιοι θα μας αντικαταστήσουν,μπορείτε από μόνοι σας να καταλάβετε ποιοί.
Για αυτό το λόγο........
το παρακάτω δημοσίευμα μίας μεγάλης ευρωπαϊκής εφημερίδας αποκτά ιδιαίτερο νόημα.
«Μετανάστες σε Ευρώπη και Αμερική αποφάσισαν να επιστρέψουν στην Ελλάδα, τη στιγμή που η χώρα βουλιάζει στην κρίση... Και είναι σίγουροι: δεν θέλουν να ξαναφύγουν».
Σε ένα διαφορετικό από όσα άρθρα διαβάζουμε γύρω από την Ελλάδα και τη μετανάστευση την περίοδο της κρίσης, η εφημερίδα Le Monde φιλοξενεί ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα στους Έλληνες που αποφάσισαν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους τη δύσκολη περίοδο της κρίσης, που ως σύγχρονοι ''Οδυσσέες'' επέστρεψαν στο σπίτι τους ''ελπίζοντας να προσφέρουν κάτι στην Ελλάδα''.
''Δεν ήθελα να είμαι μια μετανάστης πολυτελείας στο Παρίσι ενώ η χώρα μου υπέφερε'', λέει η Ηλέκτρα Πετροπούλου. ''Είμαι ευχαριστημένη που επέστρεψα και ξαναβρήκα τον ήλιο και το φως, απαραίτητα στη ζωή ενός Έλληνα. Η ζωή είναι δύσκολη. Αλλά υπάρχει ένα πνεύμα ελευθερίας πολύ δυνατό στην Ελλάδα''.
Και συνεχίζει: ''Πρόκειται για μια ευρωπαϊκή κρίση. Και προτιμώ να ζήσω αυτή την κρίση στην Ελλάδα όπου η κοινωνία είναι πιο ανθρώπινη''.
Ο Βασίλης Ρεβαλάς επέστρεψε στην Ελλάδα από το Σαν Φρανσίσκο και κάνει και αυτός λόγο για μια παγκόσμια κρίση.
Ενώ η Κυριακή Μ., άνεργη σήμερα, επέστρεψε στην Ελλάδα μετά από 12 χρόνια με την ελπίδα να δημιουργήσει και αυτή κάτι και να προσφέρει στην πατρίδα της: ''Στην Ελβετία'', λέει, ''οι άνθρωποι έχουν τα πάντα, ωστόσο δεν είναι ευτυχισμένοι''. ''Στο εξωτερικό ένιωθα σαν πρόσφυγας'', συνεχίζει, κλείνοντας ένα άρθρο που δείχνει μια άλλη εικόνα της Ελλάδας που ελπίζει και προσπαθεί για το καλύτερο. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  19-3--2012    : Πάλεψε με καρχαρία για να σώσει την κόρη της! !

Από τα σαγόνια του καρχαρία κυριολεκτικά κατάφερε να σώσει τη 15χρονη κόρη της μια γενναία μητέρα στη Φλόριντα των ΗΠΑ. Η Βάλεχ και η κόρη της Σίδνεϊ έκαναν σέρφινγκ σε παραλία της Φλόριντα, όταν κάτι τράβηξε τη 15χρονη ξαφνικά κάτω από το νερό. Ήταν η στιγμή που δεχόταν την πρώτη επίθεση....
του καρχαρία. Η μητέρα της την τράβηξε αμέσως πάνω στη σανίδα, ο καρχαρίας όμως επιτέθηκε ξανά. Η κοπέλα χάθηκε ξανά κάτω από το νερό, η Βάλεχ όμως την έπιασε από τους όμως και την τράβηξε, χτυπώντας τον καρχαρία στη μύτη.
«Ένιωθα σαν να βρίσκομαι σε σκηνή από τα «Σαγόνια του καρχαρία» και είπα «δεν θα αφήσω αυτό το πράγμα να σκοτώσει την κόρη μου», την τράβηξα από τους ώμους και την πέταξα στο μπροστά μέρος της σανίδας μου», δήλωσε η μητέρα σύμφωνα με το newsbomb.gr. Με τη βοήθεια άλλων σέρφερ βγήκαν στην ακτή, όπου ήδη βρισκόταν ένα ασθενοφόρο, καθώς ένας άλλος λουόμενος είχε δεχτεί νωρίτερα επίθεση πιθανώς του ίδιου καρχαρία. Ο άνδρας βρισκόταν στα ρηχά όταν δέχτηκε την επίθεση, με το νερό να του φτάνει μέχρι τη μέση.
Λόγω των ιδιαίτερα υψηλών θερμοκρασιών για την εποχή, οι καρχαρίες άρχισαν να κολυμπούν στα ρηχά νωρίτερα απ’ ό,τι συνήθως. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  10-3--2012    : ΕΛΛΑΔΑ όπως IΣΛΑΝΔΙΑ; !

Πως μία χώρα, με πολύ μεγαλύτερα χρέη από την Ελλάδα, η οποία όμως δεν υποχρεώθηκε στο ρόλο του Δούρειου Ίππου για την εισβολή στη Ευρωζώνη, ούτε του πειραματόζωου της Γερμανίας, κατάφερε να ξεφύγει από τη χρεοκοπία και να επιστρέψει στις αγορές - η πτώχευση
“Η νέα πρωθυπουργός επιθυμούσε να προωθήσει γρήγορα τη σύμβαση με τη Μ. Βρετανία και με την Ολλανδία. Έτσι, έφερε βιαστικά τη συμφωνία στη Βουλή, όπου τελικά εγκρίθηκε με 33 ψήφους υπέρ και 30 κατά, με την αιτιολογία ότι «το κράτος έχει συνέχεια, οπότε πρέπει να τηρούνται οι προηγούμενες δεσμεύσεις».
Εν τούτοις, οι Πολίτες της χώρας είχαν εντελώς διαφορετική άποψη – με αποτέλεσμα να διαδηλώνουν συνεχώς εναντίον της συμφωνίας. Παράλληλα, 56.000 Ισλανδοί (το 23% των συνολικών ψηφοφόρων της χώρας), κατέθεσαν έγγραφη διαμαρτυρία στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, απαιτώντας τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Στη συνέχεια, ο Πρόεδρος αποδέχθηκε την επιθυμία των Πολιτών, αρνούμενος να υπογράψει το νόμο που είχε ψηφισθεί από τη Βουλή.
Όπως φάνηκε λοιπόν, παρά το ότι σε μία κοινοβουλευτική δημοκρατία, στην οποία η εκτελεστική εξουσία είναι η κυβέρνηση και ο πρωθυπουργός, ενώ η νομοθετική το κοινοβούλιο, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας είναι αυτός που τελικά επικυρώνει τις αποφάσεις όλων των υπολοίπων. Επομένως, η εξουσία που απορρέει από τη θέση του δεν είναι τόσο περιορισμένη, όσο μας παρουσιάζεται – γεγονός που σημαίνει πως οι ευθύνες του είναι κατά πολύ μεγαλύτερες, από αυτές όλων των υπολοίπων (ιδιαίτερα εάν τυχόν υπογράφει μνημόνια υποτέλειας, εις βάρος της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας του και των συνταγματικών δικαιωμάτων των Πολιτών της)”.
Ανάλυση ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  10-3--2012    : Το ελληνικό PSI ως ‘δώρο’ για Πορτογαλία και Ιρλανδία !

βασανιστική αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, που συνοδεύτηκε από μια εκ των υστέρων εισαγωγή και ενεργοποίηση των ρητρών συλλογικής δράσης προκειμένου να υποχρεωθούν ακόμη και οι αρνητικοί πιστωτές να καταθέσουν τους τίτλους τους στο τραπέζι του μεγάλου ‘κουρέματος’, μπορεί να καταστήσει από αύριο πολύ πιο ελκυστική και άρα πιθανή μια πραγματικά εθελοντική αναδιάρθρωση του χρέους των άλλων υπερχρεωμένων κρατών της ευρωπαϊκής περιφέρειας – δηλαδή της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας.
Με την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, το 85% των ιδιωτών πιστωτών του ελληνικού δημοσίου που οι τίτλοι τους διαπραγματευόνταν πριν μια βδομάδα μόλις στα 20 σεντ το ευρώ, φοβούμενοι τον κίνδυνο να χάσουν τα πάντα σε περίπτωση που η Ελλάδα αρνούνταν κάθε πληρωμή, έδωσαν τα παλαιά τους ομόλογα και πήραν νέα. Προκειμένου να υποχρεώσει το σύνολο των πιστωτών που διέθεταν ομόλογα υπό το ελληνικό δίκαιο να καταθέσουν τους παλαιούς τους τίτλους, η Αθήνα ενεργοποίησε τις ρήτρες συλλογικής δράσης που είχε βάλει εκ των υστέρων με νομοθετική απόφαση στα ομόλογά της και αύξησε περαιτέρω τη συμμετοχή. Αλλά είναι αυτή ακριβώς η διάκριση μεταξύ των ομολόγων που βρίσκονται στο εγχώριο δίκαιο και των ομολόγων που διέπονται από το διεθνώς αποδεκτό αγγλικό δίκαιο η οποία ενδέχεται να έχει σοβαρές επιπτώσεις για τα άλλα κράτη της ευρωπαϊκής περιφέρειας που παρακολούθησαν το ελληνικό PSI (Private Sector Involvement) με πραγματικά μεγάλη προσοχή.
Τα ελληνικά ομόλογα που διέπονται από το βρετανικό δίκαιο – όπως και η πλειοψηφία των ομολόγων των αναδυόμενων χωρών – διαπραγματεύονταν το τελευταίο διάστημα σαν να ήταν αυξημένης εξασφάλισης έναντι των ελληνικών ομολόγων που διέπονταν από το ελληνικό δίκαιο – την περασμένη Πέμπτη σχεδόν στη διπλή τιμή. Κι αυτό επειδή μια χώρα δεν μπορεί να αλλάξει τους όρους των ομολόγων της σε ξένο δίκαιο με απόφαση του Κοινοβουλίου της, άρα δεν είναι δυνατό να επιβάλλει καμιά συμφωνία ανταλλαγής σε έναν απρόθυμο πιστωτή – είναι στο χέρι του ιδίου η όποια απόφασή του.
Monday, March 12, 2012 13:35:11 Σύμφωνα λοιπόν με άρθρο που δημοσίευσε την περασμένη βδομάδα ο επικεφαλής οικονομολόγος της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Αναδιάρθρωσης και Ανάπτυξης Ζερομίν Τσετελμέγιερ και ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντιουκ Μίτου Γκουλάτι, αυτό το νομικό κενό μπορεί κάλλιστα να ωθήσει άλλα υπερχρεωμένα κράτη της Ευρωζώνης και τους πιστωτές τους σε αμοιβαία αποδεκτές και ευεργετικές αναδιαρθρώσεις χρέους. Κι αυτές οι συμφωνίες είναι πιθανό να περιλαμβάνουν μια μεταβολή στο νομικό καθεστώς των τίτλων σε αντάλλαγμα για κάποιο σχετικώς μετριοπαθέστερο ‘κούρεμα’. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-2--2012    : Αλλαγή "πλεύσης" από Γερμανία, αλλαγή "κλίματος" στις αγορές !

Και ενώ η Γερμανία φαινόταν αδιάλλακτη στο να βοηθήσει την Ελλάδα μέχρι την διεξαγωγή των εκλογών, άλλαξε στάση ξαφνικά και φαίνεται πως «μαλακώνει» προς το παρόν τουλάχιστον απέναντι στην Ελλάδα. Πλέον, οι πιθανότητες αυξάνονται στο να τα καταφέρει τελικά η Ελλάδα μέχρι της 20 Μαρτίου , να πάρει την επόμενη δόση και να αποπληρώσει κανονικά το περιβόητο πλέον Ομόλογο του Μαρτίου. Η στάση αυτή της Γερμανίας, βοήθησε και τις αγορές να αντιδράσουν θετικά.
Ο Nikkeiδεν τα κατάφερε το πρωί, και έκλεισε με μικρή πτώση 0,24% στις 9238,10 μονάδες. Οι βασικοί δείκτες στην Ευρώπη ξεκίνησαν με αρνητικά πρόσημα, αλλά όσο περνούσε η ώρα περιόριζαν σημαντικά τις απώλειες τους. Ο DAX υποχώρησε μόλις κατά 0,09%, ο CACέκλεισε στο +0,09%, ενώ ο FTSE 100 έκλεισε οριακά αρνητικά στο 0,12%. Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφόρησαν αργά το βράδυ, είναι προγραμματισμένη έκτακτη Σύνοδο Κορυφής στις 2 Μαρτίου, με επίκεντρο την Ελλάδα, αλλά και τον μόνιμο μηχανισμό στήριξης του EFSF.
Στην άλλη άκρη του Ατλαντικού, σημαντικά ενδοημερήσια κέρδη κατέγραφαν οι βασικοί δείκτες μετοχών. Τα εβδομαδιαία επιδόματα ανεργίας υποχώρησαν στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Μάρτιο του 2008. Ανοδικά αντιδρούσε και ο Τραπεζικός κλάδος της Αμερικής, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο σημαντικός Κλάδος των μεταφορών, που δοκιμάζει να περάσει πάνω από σημαντικές αντιστάσεις του.
Το Ευρώ, υποχωρούσε για πέμπτη διαδοχική συνεδρίαση και είχε βρεθεί κάτω από το 1,30, αλλά η αλλαγή κλίματος στις αγορές, βοήθησε και αυτό να φτάσει μέχρι και το 1,31. Ο Χρυσός έκλεισε με οριακή μεταβολή στα 1730 δολάρια. Ενώ, το Πετρέλαιο κινήθηκε πάνω από τα 102 δολάρια, με την ένταση και την βία να έχει αυξηθεί γύρω από την περιοχή του Ιράν τις τελευταίες ημέρες.
Τέλος, το ΧΑ υποχωρούσε κατά την διάρκεια της ημέρας μέχρι και 3%, αλλά κατάφερε να κλείσει με κέρδη 1,13% στις 785,02 μονάδες. Ο τραπεζικός κλάδος από το -5% «γύρισε» στο +5%. Η αξία συναλλαγών διαμορφώθηκε στα 77 εκ ευρώ, με το μηχανικό σύστημα του 3F2012 να συνεχίζει να βαθμολογεί αρνητικά τον ΓΔ για δεύτερη συνεδρίαση. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-2--2012    : Ε Μ Π Ρ Ο Σ... για Ανάπτυξη !

Στις ΗΠΑ γυρίζουν σελίδα και στην Ευρώπη... παίζουν με την Ελλάδα
Η στιγμή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ιστορική.
Αφού η AIG και η Citibank δηλώνουν έτοιμες να επαναγοράσουν τις μετοχές τους, που έχει στο χαρτοφυλάκιο του τα αμερικανικό δημόσιο από το σχέδιο σωτηρίας του 2008 και μετά, στις ΗΠΑ, μπορούν να ισχυρίζονται ότι τουλάχιστον ο πρώτος κύκλος της κρίσης, εκεί, έκλεισε.
Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να ανοίξει κάποιος δεύτερος ή τρίτος, ωστόσο, σημασία έχει ότι ο μεγάλος κίνδυνος για το αμερικανικό χρηματοπιστωτικό σύστημα μάλλον ανήκει στο παρελθόν.
Μπορεί να ισχυρισθεί το ίδιο και η Ευρώπη;
Σε καμία περίπτωση...
Η πρωτοφανής κρίση χρέους που έχει ενσκήψει στην Ευρωζώνη, με αφορμή το ελληνικό πρόβλημα, καθιστά την γηραιά ήπειρο εξαιρετικά ευάλωτη.
Και αυτό που την κάνει ακόμα πιο τρωτή είναι το γεγονός ότι στην παρούσα φάση δεν είναι καν αποφασισμένη να δώσει λύση στο πρόβλημα της.
Το γεγονός και μόνο ότι δεν είναι ενωμένη ενώπιον του κινδύνου, μαρτυρά του λόγου το αληθές.
Στην περίπτωση της Ελλάδας, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο έχουν φτάσει στο σημείο να "αποφασίζουν" για την τύχη της, ακόμα και τρεις φορές στη διάρκεια μιας μόλις εβδομάδας.
Κι όσο περνά ο καιρός, η εξέλιξη αυτή αντί να αραιώνει, πυκνώνει και η κατάσταση, αντί να εξομαλύνεται, γίνεται ακόμα πιο περίπλοκη… ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  14-2--2012    : Στην Ισλανδία βίωσαν την χρεοκοπία που φοβόμαστε!

Στην Ελλάδα σήμερα όλη μέρα ΜΜΕ και πολιτικοί παρουσιάζουν εικόνες από εμπάργκο τροφίμων φαρμάκων και καυσίμων και το αποκαλούν χρεοκοπία. Τερατολογούν για να στηρίξουν Σαμαρά ΓΑΠ και τραπεζίτες.
Ας δούμε τι συνέβη σε μια πραγματική πολύ πρόσφατη χρεοκοπία σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Ας το διαβάσουμε το παρακάτω άρθρο σαν βιβλίο οδηγιών manual χρεοκοπίας.…
Η ιστορία ή οποία αποκαλύφθηκε από ένα ιταλικό ραδιοφωνικό σταθμό για την συνεχιζόμενη επανάσταση στην Ισλανδία είναι ένα χαρακτηριστικότατο παράδειγμα για το πόσο λίγο τα δικά μας Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης μας ενημερώνουν πραγματικά ή όχι για τα γεγονότα στον κόσμο.
Το 2008, κατά την έναρξη της «κρίσης», η Ισλανδία κυριολεκτικά πτώχευσε. Από τότε αυτό το ελάχιστα γνωστό μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «έχει χαθεί από τα ραντάρ της ενημέρωσης».
Κατά την διάρκεια που οι ευρωπαϊκές χώρες, η μια μετά την άλλη, απειλούνται από την πτώχευση, η οποία (η πτώχευση) απειλεί την ύπαρξη του Ευρώ, το πέσιμο της οποίας θα έχει ανεξέλεγκτες συνέπειες για όλο τον κόσμο, το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν οι Μερκελοσαρκοζύ και τα τσιράκια τους ανά τον κόσμο είναι να γίνει η Ισλανδία παράδειγμα για άλλες χώρες.
Ας δούμε γιατί.
Η Ισλανδία (πληθυσμός 320 χιλιάδες) ήταν μια από της πλουσιότερες χώρες του κόσμου. Το 2003 με την τελική επικράτηση του νεοφιλελεύθερου καθεστώτος όλες οι τράπεζες ιδιωτικοποιήθηκαν και, με στόχο την προσέλκυση ξένων επενδύσεων, οι τράπεζες αυτές προσέφεραν το ονλαϊν-μπάνκινκ και με την συνδρομή του χαμηλότερου δυνατού κόστους οι τράπεζες αυτές έδειχναν μεγάλα ποσοστά κερδών.
Οι λογαριασμοί, οι οποίοι ονομάστηκαν IceSave, προσέλκυσαν πολλούς μικρούς Βρετανούς και Ολλανδούς επενδυτές. Αλλά παράλληλα με την αύξηση των επενδύσεων αυξανόταν και το εξωτερικό χρέος των τραπεζών.
Το 2003 το χρέος της Ισλανδίας ήταν ίσο με το 200% του ΑΕΠ, ενώ το 2007 είχε φτάσει στο 900%. Στην Ελλάδα σήμερα είναι στο 160% Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 έκανε το τελικό χτύπημα. Οι τρεις βασικές τράπεζες της Ισλανδίας ( Landbanki, Kapthing και η Glitnir) πτώχευσαν. Η κρόνα έχασε 85% της αξίας της έναντι του Ευρώ.
Στο τέλος του χρόνου η Ισλανδία κήρυξε πτώχευση.
Η κρίση οδήγησε την Ισλανδία, με την διαδικασία της άμεσης δημοκρατίας, στην αποκατάσταση των κυριαρχικών δικαιωμάτων των Ισλανδών μέσον του νέου συντάγματος. Αλλά αυτό επιτεύχθηκε με μεγάλο πόνο.
Να πως έγινε αυτό.
Ο πρωθυπουργός της σοσιαλδημοκρατικής κυβέρνησης συνασπισμού Γκέιρ Χόρντε βρισκόταν σε διαπραγματεύσεις για την παροχή δανείου ύψους 2.1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, στο οποίο (στο δάνειο) η Βρετανία και η Ολλανδία πρόσθεσαν ακόμα 2.5 δισεκατομμύρια.
Η διεθνής οικονομικοί κύκλοι πίεζαν την Ισλανδία για δραστικά μέτρα. Το ΔΝΤ και η ΕΕ ήθελαν να πάρουν το πιο πάνω χρέος «πάνω τους» με επιχείρημα ότι αυτός ο τρόπος είναι ο μόνος για να μπορέσει η Ισλανδία να ξεπληρώσει την Βρετανία και την Ολλανδία.
Οι συνεχόμενες διαμαρτυρίες και ταραχές ανάγκασαν την κυβέρνηση να παραιτηθεί. Οι πρόωρες εκλογές του Απριλίου του 2009 ανέδειξαν στην κυβέρνηση έναν αριστερό συνασπισμό το οποίο καταδίκασε το νεοφιλελεύθερο οικονομικό σύστημα, αλλά αμέσως παραδόθηκε στις απαιτήσεις των δανειστών και έπρεπε -η Ισλανδία- να επιστρέψει συνολικά τρία και πλέον δισεκατομμύρια Ευρώ. Έπρεπε ο κάθε Ισλανδός τα επόμενα 15 χρόνια να πληρώνει 100 Ευρώ κάθε μήνα. Έπρεπε δηλ. ο λαουτζίκος να θυσιαστεί για χρέη κάποιον ιδιωτών προς κάποιους άλλους ιδιώτες. Αυτό ήταν η σταγόνα η οποία υπερχείλισε το ποτήρι.
Αυτό που συνέβη ήταν πρωτοφανές. Η γνώμη ότι οι Ισλανδοί πρέπει να πληρώνουν για τα λάθη των οικονομικών μονοπωλίων, ότι το σύνολο της χώρας πρέπει να πολιορκείται για αποπληρωμή ιδιωτικών χρεών, άλλαξε την σχέση μεταξύ πολιτών και πολιτικών θεσμών, γεγονός το οποίο τελικά οδήγησε την πολιτική ελίτ της Ισλανδίας να πάρει μέρος του εκλογικού σώματος.
Ο πρωθυπουργός Όλαφ Ραγκνάρ Γκρίμσον αρνήθηκε να επικυρώσει τον νόμο το οποίο ανάγκαζε τους πολίτες να σηκώσουν τα βάρη των Ισλανδών τραπεζιτών και συμφώνησε να συγκαλέσει δημοψήφισμα.
Φυσικά η διεθνής κοινότητα αύξησε την πίεση στην Ισλανδία. Η Βρετανία και η Ολλανδία απειλούσαν με σκληρή καταστολή η οποία θα οδηγούσε σε απομόνωση της χώρας. Όταν η Ισλανδία ετοιμαζόταν για δημοψήφισμα, το ΔΝΤ απειλούσε την χώρα να στερήσει οποιαδήποτε βοήθεια. Η Βρετανική κυβέρνηση απειλούσε να παγώσει τις καταθέσεις και τις αποταμιεύσεις των Ισλανδών.
Όπως έλεγε ο Γκρίμσον: «Μας έλεγαν αν δεν δεχθούμε τους όρους τους, θα γίνουμε η Κούβα του Βορρά. Ναι, αλλά αν συμφωνούσαμε θα γινόμασταν η Αϊτή του Βορρά».
Στην Ελλάδα οι επιλογές είναι Ρουμανία στο ευρώ και Αργεντινή εκτός.
Στο δημοψήφισμα του Μαρτίου του 2010 το 93% των Ισλανδών ψήφισαν κατά των πληρωμή των χρεών. Το ΔΝΤ πάγωσε τους δανεισμούς αμέσως. Αλλά η επανάσταση (για την οποία δεν έγραψε κανένα από τα ΜΜΕ, περιλαμβανομένου και του Euronews) δεν πτοήθηκε.
Με την υποστήριξη των οργισμένων πολιτών η κυβέρνηση ξεκίνησε έρευνες για αστικές και ποινικές ευθύνες κατά των υπευθύνων για την οικονομική κρίση. Το Ιντερπόλ εξέδωσε διεθνές ένταλμα σύλληψης για τον πρώην πρόεδρο της τράπεζας Kaupthing Σιγκιζμούντ Έϊναρδσον. Αλλά και πολλοί τραπεζίτες, εγκατέλειψαν εσπευσμένα την χώρα.
Όμως οι Ισλανδοί δεν σταμάτησαν εκεί: αποφάσισαν να υιοθετήσουν νέο σύνταγμα, το οποίο θα απαλλάξει την χώρα από την δύναμη της Διεθνής οικονομίας και των εικονικών νομισμάτων.
Για να γραφτεί νέο σύνταγμα ο Λαός της Ισλανδίας εξέλεξε 25 άτομα μεταξύ 522 ενήλικων, οι οποίοι δεν ανήκαν σε κανένα από τα πολιτικά κόμματα του κατεστημένου. Οι αντιπρόσωποι αυτοί έπρεπε να είχαν προταθεί τουλάχιστον από 30 άτομα. Το έγγραφο γράφτηκε μέσα από το διαδίκτυο. Οι πολίτες μπορούσαν να κάνουν προτάσεις και σχόλια, βλέποντας με τα ίδια τους τα μάτια την διαμόρφωση του συντάγματος. Το σύνταγμα το οποίο τελικά γεννήθηκε μέσα από συμμετοχή των πολιτών, θα παρουσιαστεί στο κοινοβούλιο προς έγκριση μετά από τις επόμενες εκλογές.
όσοι φοβούνται την χρεοκοπία ας ρίξουν μια ματιά στην Ισλανδία όπου μια μικρή χώρα με δύναμη και με σαφήνεια διακηρύσσει ότι ο Λαός τους είναι κυρίαρχος….
Αυτός είναι ο λόγος που η Ισλανδία δεν είναι στις ειδήσεις.
Σήμερα η Ισλανδία των ψαράδων χωρίς τον ορυκτό πλούτο, την Βιομηχανία και τον Γεωργικό τομέα που έχουμε εμείς, έχει ανάπτυξη 3.1% και ανεργία 6.9% το 2011.
Η Ελλάδα έχει 7% ύφεση και 21% ανεργία ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  11-2--2012    : Η ουσία του διλήμματος και το κριτήριο της απόφασης

Ένας από τους νόμους του Σόλωνα, που διαμόρφωσε τους θεσμούς της αρχαίας Αθήνας, ήταν: "Κελεύω άτιμον είναι τού έν στάσει μηδέτερος μερίδος γενομένου". Στις κρίσιμες στιγμές κάθε πολίτης όφειλε να παίρνει θέση στα ζητήματα της πόλης. Όσοι γράφουμε σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο συνήθως δεν εκφέρουμε γνώμη για οικονομικά θέματα. Όμως στις κρίσιμες στιγμές για τη χώρα ο καθένας υποχρεούται να πάρει θέση, και γι' αυτό το λόγο αισθανόμαστε κι εμείς, αν και μη ειδικοί, την υποχρέωση να καταθέσουμε την άποψή μας.
Η πολιτική που ασκήθηκε στην Ελλάδα από το 2010 και μετά βάσει του (πρώτου) Μνημονίου έχει ολοφάνερα αποτύχει. Όπως είχαν προβλέψει πολλοί οικονομολόγοι, η ύφεση της οικονομίας (μείωση του ΑΕΠ) που επήλθε λόγω των οριζόντιων περικοπών και της έκτακτης φορολογίας οδήγησε σε αύξηση (και όχι μείωση) του χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, σε απώλεια των "στόχων" που είχαν τεθεί και σε ένα φαύλο κύκλο ολοένα δραστικότερων περικοπών. Το ελληνικό κράτος μοιάζει με σκύλο που κυνηγάει την ουρά του, ενώ η κοινωνία στενάζει, με τεράστια αύξηση των αυτοκτονιών, της ανεργίας και των αστέγων.
Αυτό που προτείνεται με το "δεύτερο Μνημόνιο" είναι μια ακόμα ισχυρότερη δόση του ίδιου φαρμάκου, η οποία θα οδηγήσει με βεβαιότητα σε ακόμα χειρότερη ύφεση. Και αυτή η προοπτική είναι που προτείνεται στην ελληνική κοινωνία ως "τελευταία ευκαιρία", καθώς οι υποστηρικτές της προβάλλουν το δίλημμα "νέο μνημόνιο ή χρεωκοπία", προβάλλοντας τον κίνδυνο άδειων ραφιών, ελλείψεων τροφίμων, παύσης πληρωμών μισθών και συντάξεων, κλπ.
Σε τέτοιες κρίσιμες ώρες, καλό είναι να λείπουν αυτού του είδους τα εκβιαστικά διλήμματα από την πλευρά των "μνημονιακών", ειδικά όταν αυτά έχουν διαψευστεί στο πρόσφατο παρελθόν. Καλό είναι επίσης να λείπουν οι αλληλοκατηγορίες περί εθνικής προδοσίας και οι συνομωσιολογίες, τις οποίες συνηθίζουν πολλοί "αντιμνημονιακοί". Μπροστά σε τόσο μεγάλες αποφάσεις, θεωρούμε ότι κάθε Έλληνας, όποια θέση κι αν υποστηρίζει, έχει γνώμονα το εθνικό συμφέρον, όπως αυτός το αντιλαμβάνεται με τη συνείδησή του. Και παρ' ότι εν τέλει διαφωνούμε με όσα είπε ο πρωθυπουργός κ. Παπαδήμος στο χθεσινό του διάγγελμα, πρέπει να του αναγνωριστεί η ειλικρινής αγωνία του για το μέλλον του τόπου.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  11-2--2012    : Οι 38 μέρες που κρίνουν τα πάντα

Οι 38 ημέρες που συγκλόνισαν τον... κόσμο μας, θα μπορούσε να είναι ο τίτλος που θα επέλεγε ο ιστορικού του μέλλοντος προκειμένου να περιγράψει τη διαδρομή της ελληνικής οικονομίας από την κόλαση της χρεοκοπίας στη δημιουργία των κατάλληλων συνθηκών ώστε να βρεθούμε - έπειτα από πολλά χρόνια - στον παράδεισο.
Αν δεχτούμε σαν δεδομέν ο πως παρά τις διαρροές...τελικά θα υπερψηφιστεί το μνημόνιο-τερατούργημα σήμερα από τη Βουλή οι μέρες μέχρι τις 20 Μαρτίου είναι οι πλέον καθοριστικές για τη χρηματοδοτική στήριξη της χώρας κατά τα επόμενα χρόνια.
Στο διάστημα αυτό θα πρέπει να εγκριθεί το νέο μνημόνιο και να ολοκληρωθεί με επιτυχία η ανταλλαγή ομολόγων, ώστε να μπορέσουμε να πάρουμε το νέο δάνειο για να πληρώσουμε σε πρώτη φάση τα ομόλογα ύψους 14,4 δισεκατομμυρίωνευρώ που λήγουν στις 20 Μαρτίου.
Η συνέχεια όμως δεν προβλέπεται ότι θα είναι ρόδινη, αφού οι δοκιμασίες μας δεν σταματούν, δεδομένου ότι τα πάντα θα βρίσκονται υπό την αυστηρή εποπτεία των δανειστών μας, οι οποίοι δρομολογούν ένα οργανωμένο σχέδιο για την κηδεμονία της Ελλάδας.
Οι πτυχές των ενορχηστρωμένων αυτών μηχανισμών αυξημένης επιτήρησης ξεδιπλώνονται σταδιακά και η ολοκληρωμένη μορφή τους αναμένεται έως την ερχόμενη Τετάρτη, όταν το Eurogroup θα κληθεί να δώσει το πράσινο φως για τη νέα βοήθεια προς την Ελλάδα.
Εισβολή «κομισάριων»
Στην κατεύθυνση αυτή δρομολογείται η ενίσχυση της παρουσίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ομάδας Δράσης για την παροχή πρόσθετης τεχνικής βοήθειας σε θέματα όπως η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, η βελτίωση των φοροεισπρακτικών μηχανισμών, η πρόοδος στο πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων και η ενίσχυση της απορροφητικότητας των πόρων από το Ταμείο Συνοχής. «Κομισάριοι» των Βρυξελλών θα εγκατασταθούν σε υπουργεία και δημόσιους οργανισμούς, όπου «θα περνάνε από κόσκινο» έσοδα, δαπάνες και διαρθρωτικές αλλαγές.
Το πρέσινγκ θα είναι ασφυκτικό, καθώς η πρόοδος που θα συντελείται θα αποτυπώνεται στις τριμηνιαίες εκθέσεις, τις οποίες θα εκπονεί η Ομάδα Δράσης προς τον Ολι Ρεν και τον πρόεδρο της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.
Ενδεχόμενες αποκλίσεις από τους στόχους θα συνυπολογίζονται στην τριμηνιαία αξιολόγηση της τρόικας σχετικά με την εφαρμογή του νέου προγράμματος. Θα πρόκειται για «το μαρτύριο της σταγόνας» με φόντο την καταβολή της εκάστοτε δόσης των δανείων.
Απόλυτος έλεγχος
Παράλληλα θα δημιουργηθεί ένα ταμείο, στο οποίο θα κατατίθενται τα κονδύλια της βοήθειας, προκειμένου να εξοφλούνται οι ομολογιούχοι των οποίων οι τίτλοι ωριμάζουν.
Με αυτόν τον τρόπο ο γαλλογερμανικός άξονας εξασφαλίζει τον απόλυτο έλεγχο στην παροχή της διεθνούς βοήθειας προς τη χώρα μας, ώστε η προτεραιότητα να δίνεται στην αποπληρωμή των τόκων των δανείων και όχι σε άλλες δαπάνες.
Η φιλοσοφία
Με τον μηχανισμό που θα αναπτυχθεί, θα διασφαλίζεται ότι στις διεθνείς δανειακές υποχρεώσεις της η Ελλάδα θα είναι εντάξει.
Κάτι τέτοιο βέβαια δεν μπορεί να θεωρείται δεδομένο για τις εσωτερικές ανάγκες, καθώς ανά πάσα στιγμή θα απειλούνται με πάγωμα οι δημόσιες δαπάνες. Βασική φιλοσοφία του σχεδίου είναι να διαθέτουν οι εταίροι αυτόν τον «μοχλό πίεσης», ώστε να πιέζουν την Αθήνα να εφαρμόσει τις προτεινόμενες μεταρρυθμίσεις, πάντα υπό την απειλή της εσωτερικής στάσης πληρωμών, μέχρις ότου δηλαδή ποκατασταθεί ο όποιος εκτροχιασμός.
Οι κρίσιμες ημερομηνίες
12 ΦΕΒ. Ψήφιση από τη Βουλή του νέου μνημονίου
15 ΦΕΒ. Eκτακτο Εurogroup για την Ελλάδα προκειμένου να εγκριθεί το νέο πρόγραμμα
16 ΦΕΒ. Eγκριση του προγράμματος από ΔΝΤ και ορισμένα κράτη-μέλη
27 ΦΕΒ. Κατάθεση και ψήφιση εφαρμοστικού νόμου
5 ΜΑΡ. Ολοκλήρωση της ανταλλαγής ομολόγων (PSI), εκταμίευση της δόσης του νέου δανειακού προγράμματος
20 ΜΑΡ. Λήξη και πληρωμή ομολόγων ύψους 14,4 δισ. ευρώ
Δ. Σ. ΚΑΝΕΛΛΗΣ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-2--2012    : Στο 94% το ποσοστό αυτάρκειας της Ελλάδας σε βασικά αγροτικά διατροφικά

ΣΧΟΛΙΟ ΟΙΜΟΥ- ΑΘΗΝΑΣ Άλλο ένα ψέμμα, από τα πιό χοντρά, που μας είπαν για να μας χώσουν στα σαγόνια του ΔΝΤ και των λοιπών τοκογλυφικών "δανείων δυνάμεων" (sic), καταπίπτει με πάταγο. Ναί παράγουμε οι Έλληνες όσα μας χρειάζονται για να ζήσουμε. Και βέβαια όταν λέμε να πάμε στην δραχμή, εννοούμε με πατριωτική κυβέρνηση κι όχι με τους υπάρχοντες προδότες, δωσίλογους και δοτούς που...........
λοιμαίνονται την ηγεσία της χώρας. Διότι ο πατριώτης θα χρησιμοποιήσει το εθνικό νόμισμα πρός όφελος του λαού και της οικονομίας, ενώ οι προδότες θα κοιτάξουν να εξυπηρετήσουν πάλι τους τοκογλύφους και στανικούς δανειστές.
Το άρθρο του in.gr
(που μην ξεχνάτε είναι του ΔΟΛ δηλ. φιλοευρωπαϊκό, φιλοκυβερνιτικό κι επομένως έχει αξία η δημοσίευση αυτή... )
Με τη χαρακτηριστική -και μάλλον υπερβολική- φράση «ακόμα και αν πάμε στη δραχμή οι Έλληνες δε θα πεινάσουμε», ο πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ, Τζανέτος Καραμίχας, αντέκρουσε τις φήμες που κυκλοφορούν ότι οι αγρότες στη χώρας μας είναι «άχρηστοι» και δεν παράγουν, τονίζοντας μάλιστα, ότι «είναι τρομοκρατία να κυκλοφορούν άσχετοι τέτοιες φήμες, αλλά και αδικία για τους ανθρώπους που κοπιάζουν στα χωράφια».
Ο αγροτικός κλάδος, όπως εξήγησε, είναι ιδιαίτερα δυναμικός και μπορεί να τρέξει ακόμα πιο γοργά εάν υιοθετηθεί και εφαρμοστεί μια σωστή αγροτική πολιτική, που θα κοιτάει μπροστά και δεν θα γυρνάει συνέχεια σε λάθη του παρελθόντος.
Στο πλαίσιο αυτό διευκρίνισε, «δεν αποτελεί πολιτική το καλάθι της περιφέρειας, ούτε και ο θεσμός των δημοπρατηρίων», αφού, όπως τόνισε, αποτελούν πεπαλαιωμένες πρακτικές.
Βάσει μελέτης, που παρουσιάστηκε την Τετάρτη, το ποσοστό αυτάρκειας της χώρας μας σε μια σειρά βασικών αγροτικών, διατροφικών προϊόντων φυτικής και ζωϊκής παραγωγής διαμορφωνόταν κατά μέσο όρο στο 94% το 2010.
Στη φυτική παραγωγή, όπως προκύπτει η αυτάρκεια είναι 99% κατά μέσο όρο και διαφοροποιείται μεταξύ επιμέρους κατηγοριών προϊόντων, όπως τα δημητριακά όπου η αυτάρκεια ανέρχεται στο 82% περίπου, το μικρότερο ποσοστό εντοπίζεται στο μαλακό στάρι (32%) και το υψηλότερο στο ρύζι (171%). Στα εσπεριδοειδή τη μεγαλύτερη αυτάρκεια παρουσιάζουν τα πορτοκάλια (167%), ενώ στα λεμόνια περιορίζεται στο 67%.
Στα φρούτα η αυτάρκεια παραμένει υψηλή (128%), ενώ χαμηλή διαπιστώνεται στον κλάδο των οσπρίων (39%).
Στη ζωϊκή παραγωγή το ποσοστό αυτάρκειας ανέρχεται κατά μέσο όρο στο 73%.
Στο κρέας καταγράφεται αυτάρκεια 56%, με το μικρότερο ποσοστό στο βόειο κρέας (30% και το υψηλότερο στο αιγοπρόβειο (94%).
Στην κατηγορία των γαλακτοκομικών-τυροκομικών προϊόντων, η φέτα με ποσοστό αυτάρκειας 147% υπερβαίνει το μέσο όρο της κατηγορίας, που κυμαίνεται στο 80%.
Στο μέλι και στα αυγά, καταγράφεται ποσοστό αυτάρκειας 92% και 91% αντίστοιχα. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-2--2012    : Γιατί Ελλάδα και Πορτογαλία καταρρέουν αλλά η Ιρλανδία σώζεται;

Τι κοινό υπάρχει ανάμεσα στο ‘κακό παιδί’ της Ευρωζώνης Ελλάδα που κοροϊδεύει την ‘καλή μαμά’ Ευρώπη και δεν εφαρμόζει τις συνταγές της και το ‘καλό παιδί’ Πορτογαλία που κάνει ακριβώς ό,τι του λέει η ‘μαμά Ευρώπη’ αλλά δυστυχώς πάνε και τα δυο τους κατά διαόλου; Οι χαμηλές εξαγωγές.
Επιτέλους, το βλέπουν! Η Ευρώπη αρχίζει να ανησυχεί για τις ομοιότητες ανάμεσα στις οικονομίες της Ελλάδας και της Πορτογαλίας, φοβούμενη ότι θα οδηγήσουν σε πλήρη εκτροχιασμό του πορτογαλικού προγράμματος παρά τη μεγάλη διαφορά στις συμπεριφορές των πολιτικών ηγεσιών των δύο κρατών. Ο εκτροχιασμός του πορτογαλικού προγράμματος είναι επί θύραις και η Ευρώπη – δηλαδή το Βερολίνο – αρχίζει να φοβάται ότι αυτό θα ενισχύσει τις αμφιβολίες για τη στρατηγική του στην επίλυση της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης που είναι η αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχεία με κάθε κόστος. Διότι αν αποτύχει και το πρόγραμμα της Πορτογαλίας με τον ίδιο ή παραπλήσιο τρόπο με τον οποίο απέτυχε το ελληνικό πρόγραμμα, θα δικαιωθούν όλοι εκείνοι – και είναι πάρα πολλοί – που έχουν υποστηρίξει από την αρχή ή … κάπου στο δρόμο ότι η συνταγή που δίνει η Μέρκελ στον ευρωπαϊκό Νότο συντρίβει τις οικονομίες και περιορίζει τις δυνατότητες των κυβερνήσεων να θέσουν υπό έλεγχο το χρέος τους.
Οι Πορτογάλοι έχουν εφαρμόσει στο μέγιστο βαθμό όλες τις συνταγές που τους έδωσε η Ευρώπη – ίσως επομένως να υπάρχει πρόβλημα με τις συνταγές της Ευρώπης, δηλαδή της Γερμανίας, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, αρχίζουν να ψιθυρίζουν τις τελευταίες μέρες στις Βρυξέλλες.
Το κοινό στοιχείο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Πορτογαλία που αποτελεί κι ένα βασικό πρόβλημα και των δύο χωρών είναι ο μικρός εξαγωγικός τομέας. Γι’ αυτό οι δύο αυτές περιφερειακές χώρες είναι ευάλωτες στη μεγάλη μείωση των δημοσίων ελλειμμάτων τους.
Κι έτσι οι επενδυτές έχουν κάθε λόγο να είναι επιφυλακτικοί. Η Ελλάδα έχασε οριστικά τη μάχη βιωσιμότητας του χρέους της και το ελληνικό PSI είναι κιόλας εδώ. Η Πορτογαλία είδε αντίστοιχα τα επιτόκια του 10ετούς ομολόγου της να περνούν από το 10% τον περασμένο Μάιο, όταν έγινε η συμφωνία διάσωσης της χώρας, στο 14% σήμερα, επίπεδο που δηλώνει σοβαρές ανησυχίες για πιθανό χρεοστάσιο.
Σε αντίθεση με την Ελλάδα, που με τις διαρκείς παλινδρομήσεις της κυβέρνησης Παπανδρέου ανάμεσα στις άφθονες υποσχέσεις και δεσμεύσεις για μεταρρυθμίσεις και μείωση των ελλειμμάτων στο εξωτερικό και την αδράνεια στο εσωτερικό, έγινε το κακό παιδί της Ευρώπης, η Πορτογαλία είναι ο άριστος μαθητής που μόνο καλά λόγια λένε γι’ αυτόν οι Ευρωπαίοι.
Η Λισσαβόνα ακολουθεί τις απαιτήσεις του ευρωπαϊκού προγράμματος με θρησκευτική ευλάβεια και υποστηρίζει πως η φιλόδοξη ατζέντα διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζει – κυρίως η χαλάρωση της νομοθεσίας για τις προσλήψεις και τις απολύσεις – θα ενισχύσει την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας. Επίσης επιμένει στην ταχεία περικοπή των δημοσίων ελλειμμάτων.
«Όλα αυτά τα προγράμματα πρέπει να είναι εμπροσθοβαρή», έχει δηλώσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κάρλο Μέντας που διαχειρίζεται το ευρωπαϊκό πρόγραμμα. «Θέλουμε να κάνουμε όσο πιο γρήγορα γίνεται την προσαρμογή ώστε να επιστρέψουμε όσο το δυνατό πιο σύντομα στην ανάπτυξη».
Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα της Πορτογαλίας που τέθηκε σε εφαρμογή το Μάιο του 2011 βασίζονταν στην υπόθεση ότι η χώρα θα μπορούσε να βγει στις αγορές εκδίδοντας 10ετή ομόλογα ύψους 10 δις ευρώ το Σεπτέμβριο του 2003. Το μεγαλύτερο μέρος των οικονομολόγων αμφιβάλλει πλέον ότι κάτι τέτοιο είναι εφικτό. «Καταφανώς δεν υπάρχει περίπτωση», δήλωσε στη Wall Street Journal ο Ντάνιελ Γκρος, διευθυντής του Centre for European Policy Studies.
Οι Πορτογάλοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι τονίζουν ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες άφησαν ανοιχτό το ενδεχόμενο να δώσουν και νέα βοήθεια στη Λισσαβόνα αν οι αγορές δεν έχουν ηρεμήσει ως το δεύτερο ήμισυ του 2013 – η βασική προϋπόθεση ωστόσο είναι να έχουν παραμείνει μέσα στους στόχους του προγράμματος. «Δεν θα χρειαστούμε νέα βοήθεια επειδή δεν εφαρμόσαμε αποτελεσματικά το πρόγραμμα», λέει ο Κάρλο Μέντας.
Η επίλυση της κρίσης της Πορτογαλίας είναι εξαιρετικά δύσκολη για τον ίδιο λόγο που ήταν και στην Ελλάδα: των πολύ χαμηλών εξαγωγών και των δύο αυτών οικονομιών. Για την Ελλάδα οι εξαγωγές αντιπροσωπεύουν μόλις το 25% του ΑΕΠ της και για την Πορτογαλία το 35%. Πώς σας φαίνεται σε σύγκριση με το 100% του ΑΕΠ της που έχει η Ιρλανδία; Και το Δουβλίνο εφαρμόζει σκληρό πρόγραμμα λιτότητας αλλά χάρη στις υψηλές εξαγωγές η ιρλανδική οικονομία παρουσίασε πέρυσι μικρή ανάπτυξη και η Ιρλανδία κατάφερε πριν λίγες μέρες να βγει στις αγορές και να πραγματοποιήσει ανταλλαγή χρέους προετοιμάζοντας το δρόμο για την επιστροφή της στα τέλη του 2012. Αντίθετα οι πολύ χαμηλές εξαγωγές της Πορτογαλίας και οι ακόμη χαμηλότερες της Ελλάδας έχουν σαν αποτέλεσμα η λιτότητα να συντρίβει τις οικονομίες τους γιατί δεν μπορούν να πετύχουν μια μεγάλη αύξηση εξαγωγών και να αντισταθμίσουν τη ζημιά των δημοσιονομικών περικοπών. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  5-2--2012    : Ολοκληρώθηκε η συνάντηση Παπαδήμου-τρόικας. Αύριο νέα σύσκεψη με τους πολιτικούς αρχηγούς.

Μαραθώνιες αποδεικνύονται οι συζητήσεις του Λ. Παπαδήμου με τους πολιτικούς αρχηγούς και την τρόικα. Η διάσκεψη μεταξύ του πρωθυπουργού και των κκ Γ.Παπανδρέου, Α.Σαμαρά και Γ.καρατζαφέρη, η οποία ολοκληρώθηκε στις 20:30, θα συνεχιστεί αύριο, εφόσον εκκρεμεί ακόμη η επίτευξη συμφωνίας στα κρίσιμα ζητήματα των επικουρικών συντάξεων, του μισθολογικού κόστους στον ιδιωτικό τομέα και σε ό,τι αφορά τη μείωση των δημοσίων δαπανών. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα, ολοκληρώθηκε η νέα συνάντηση του Λ.Παπαδήμου με την τρόικα. ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  5-2--2012    : ΣΤΟ 159% ΤΟΥ ΑΕΠ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ

Ελλάδα, Ιταλία, Βέλγιο οι «αρνητικοί» πρωταγωνιστές της Ευρωζώνης σε επίπεδο συνολικού εξωτερικού χρέους! Η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία Eurostat δημοσιοποίησε τα στοιχεία για την πορεία των κρατικών χρεών των χωρών -μελών της Ευρωζώνης, με την... χώρα μας να είναι μακράν η πρώτη – αρνητική πρωτιά φυσικά – με χρέος της τάξης του 159,1% επί του ΑΕΠ, ακολουθούμενη από την Ιταλία του 119,1%, την Πορτογαλία του 110%, την Ιρλανδία του 104,9% και το Βέλγιο του 98,8%.
Συνολικά το χρέος στην Ευρωζώνη υποχώρησε στο τελευταίο τρίμηνο του 2011, στο 87,4%, αντιθέτως αυξήθηκε στην Ευρώπη των 27 στο 82,2%.
Το πλέον αξιοσημείωτο όμως είναι πως ενώ στους 17 της Ευρωζώνης το χρέος μειώθηκε στο τρίτο τρίμηνο του 2011, ακριβώς το αντίθετο συνέβη γιατις τρεις χώρες που έχουν λάβει δάνεια από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ!
Στα επιμέρους στοιχεία το χρέος της Ελλάδας αυξήθηκε στο 159,1% του ΑΕΠ από 154,7% το δεύτερο τρίμηνο και από 138,8% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Για την Πορτογαλία το χρέος αυξήθηκε στο 110,1% από 106,5% και 91,2% αντίστοιχα ενώ στην Ιρλανδία το χρέος σημείωσε άνοδο στο 104,9% από 102,3% και από 88,4% αντίστοιχα.
Το χρέος της Ιταλίας διαμορφώθηκε στο 119,6% έναντι 121,2% το δεύτερο τρίμηνο και 119,1% το τρίτο τρίμηνο του 2010. Το χρέος της Ισπανίας το τρίτο τρίμηνο διατηρήθηκε στο 66% ενώ το αντίστοιχο τρίμηνο του 2010 ήταν 58,7%.
Τέλος, όσον αφορά στη Γερμανία, το χρέος της διαμορφώθηκε στο 81,8% έναντι 82% το προηγούμενο τρίμηνο, ενώ της Γαλλίας βρέθηκε στο 85,2% έναντι 86%. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Ποιός θα χρηματοδοτήσει, και ποιός θα ελέγξει την Ελληνική Οικονομία;

Το μόνο που μπορώ να πω είναι τι ...ψυχανεμίζομαι διαβάζοντας τα διάφορα (και τα σχόλια που έχουν αφήσει άλλοι), ή άλλες αναλύσεις επιλογής του ορθού δρόμου, και ό,τι λέω εδώ είναι εικασίες.
1. Το κομμάτι της ανταλλαγής του PSI, καθ' εαυτό, είναι ή τελειωμένο ή ασήμαντο, και από ό,τι έχω δει δεν μπορώ να πω ότι κάνει καλό ή κακό ή αδιάφορο. Αδιάφορο δεν θα είναι γιατί θα κάνει κάτι χαρτοφυλάκια, που δεν ξέρω εάν είναι marked to market, άνω κάτω. Τα hedge funds που τόσο τα ακούσαμε μπορεί και να μην τα ξανακούσουμε, ή κάτι πήραν κάτι και ησύχασαν, ή θα πάρουν κάτι και είναι καλά παιδιά.
2. Το firewall νομίζω το είδαμε. Και από τα τριετή της ΕΚΤ, και ποιος ξέρει τι άλλο.
3. Για να πάρουμε τα 14 δις που χρωστάμε τον Μάρτιο, πρέπει να κάνουμε πράγματα που έπρεπε να έχουν γίνει το ...1999, ή "να την κάνουμε". Η καθυστέρηση είναι για να δουν οι φωστήρες μας τι νομίζουν μας συμφέρει, και κυρίως, πώς θα μας το πούνε. Προσωπικά, θα προτιμούσα και "τα μέτρα" να πάρουμε και να "την κάνουμε", και δεν με ενοχλεί να είμαι μειοψηφία.
4. Το εάν θα την κάνουμε (και πόσο ζόρικη θα είναι η ζωούλα μας -- κυριολεκτικά) θα εξαρτηθεί από το εάν οι δικοί μας είχαν ή έχουν προετοιμαστεί. Δεν έχω βρει κάποιον να λέει ότι θα αποφύγουμε στάση πληρωμών.
5. Κάπου θα πρέπει να ζυγίζουν (οι δικοί μας) εάν προτιμούν να βασιστούν στην δική τους διαχείριση των μυθικών 2, 3 ή 4 100άδων δις ευρώ που έχουν δήθεν οι Έλληνες στα στρώματα τους και σε φανερές και αφανείς τράπεζες, και το Δημόσιο στα βιβλία του, ή εάν προτιμούν να την εκχωρήσουν σε ξένους έναντι πρόσθετης ενδιάμεσης ρευστότητας με ανταλλάγματα.
Αυτό το "5" είναι η καρδιά του προβλήματος που όπως λένε πιο σοφοί από μένα είναι βαθιά πολιτικό: Ποίος χρηματοδοτεί την Οικονομία. Και ποιος την ελέγχει. Είναι κοινοτοπία ότι ΔΕΝ υπάρχει σχέση εμπιστοσύνης ανάμεσα στον Έλληνα και τις Κυβερνήσεις του αλλά δεν νομίζω η εμπιστοσύνη θα βελτιωθεί εάν έχουν και Γερμανό επίτροπο. ΔΕΝ έχει σημασία πώς απέκτησα τα λεφτά μου, εγώ ή οποιοσδήποτε, ή πόσα είναι, αλλά εάν έχω, και εάν πρόκειται να μου τα πάρουν με το ζόρι ή θα κρυφτώ, ή όποιος μου είπε κάποιος, "θα πάω να τα βρω" και μην το γελάτε, έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν. Βέβαια, το δίλημμα μπορεί να είναι ακαδημαϊκό, και απλά να μελετάνε πώς θα πάρουν ό,τι κυκλοφορεί και δεν κυκλοφορεί, και όποιος προλάβει, πρόλαβε, εγώ δεν έχω. Άλλα όποιος νομίζει ότι τα λεφτά έχουν εθνικότητα και τα Βελγικά ή τα Κινέζικα μυρίζουν πιο ωραία, παραμυθιάζεται.
Λέει ο δεύτερος αρθρογράφος ότι "δεν χρειάζεται να διαλυθεί" η Ελληνική Οικονομία. Φοβάμαι ότι η πρώτη μεταπολεμική οικονομία διαλύθηκε από το ΠΑΣΟΚ του 1981, και η δεύτερη ΠΑΣΟΚική οικονομία, με ελάχιστες εξαιρέσεις, είναι αυτό που βλέπουμε. Άρα μιλάμε για την τρίτη μεταπολεμική οικονομία, και ποιος θα μας αφήσει να την βρούμε... Και όποιος φαντάζεται Πράσινη Γερμανική Οικονομία, να επενδύσει δικά του ίδια κεφάλαια (και αυτοί που το κάνουν είναι η πιο σύγχρονη εκδοχή τρωκτικών).
Ανησυχώ που κανένας μα κανένας δεν μιλάει για το τι θα κάνουμε μετά το PSI, μετά από την όποια "εξέλιξη". Προφανώς απαγορεύεται να πουν την λέξη. Ταξιδάκι κανείς; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Ιταλικά ΜΜΕ: "Ο Βλ.Πούτιν εξέδωσε ένταλμα σύλληψης κατά Τζ.Σόρος"!

Διεθνές ένταλμα σύλληψης κατά του «τρομοκράτη χρηματιστή» Τζορτζ Σόρος εξέδωσε ο Ρώσος πρωθυπουργός, Βλαντιμίρ Πούτιν. Σύμφωνα με ιταλικά ΜΜΕ, ο γνωστός επενδυτής διώκεται από τις ρωσικές αρχές για απάτη.
Συγκεκριμένα, ο Σόρος κατηγορείται για μη εξουσιοδοτημένη χρήση παραγώγων με ξένα νομίσματα, με σκοπό να επιτεθεί στη ρωσική χρηματιστηριακή αγορά.
Σχολιάζοντας την απόφαση αυτή του Ρώσου προέδρου, τα περισσότερα ιταλικά ΜΜΕ κάνουν λόγο για πόλεμο που άνοιξε ο πρώτος εναντίον των «διεθνών αγορών». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : Εκκαθαριστικά... ολίγων ευρώ και σε μερικές περιπτώσεις «αρνητικά»....

ΙΔΟΥ Η ΜΕΓΑΛΟΦΥΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ «ΤΡΟΪΚΑΣ» - ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΗΣ...
80.000 νοσοκομειακοί υπάλληλοι, κυρίως κατηγο ρίας Υ Ε και ΔΕ, πήραν στα χέρια τους μηδενικά ή ακόμα και αρνητικά εκκαθαριστικά, καθώς παρακρατήθηκαν απολαβές προηγούμενων μισθών.
Εκκαθαριστικά... ολίγων ευρώ και σε μερικές περιπτώσεις «αρνητικά» έλαβαν ή θα λάβουν τις επόμενες ημέρες η πλειονότητα 200.000 δημοσίων υπαλλήλων -80.000 εργαζόμενοι στον τομέα της Υγείας και 120.000 στην Τοπική Αυτοδιοίκηση- που ανήκουν κυρίως στις κατηγορίες ΥΕ και ΔΕ και εντάχθηκαν τον Ιανουάριο στο νέο μισθολόγιο του Δημοσίου με καθυστέρηση 2 μηνών.
Αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι βρίσκονται μπροστά στο ενδεχόμενο να μην μπορούν να καλύψουν βασικές υποχρεώσεις τους τον επόμενο μήνα, αφού οι απολαβές τους δεν ξεπερνούν σε αρκετές περιπτώσεις τα 100 ευρώ!
Οι απώλειες που καταγράφουν οι υγειονομικοί υπάλληλοι είναι σχεδόν διπλάσιες από αυτές που προβλέπει το νέο μισθολόγιο, αφού στις περικοπές των αποδοχών περιλαμβάνονται και τα επιπλέον ποσά που ελάμβαναν τους μήνες Νοέμβριο, Δεκέμβριο και Ιανουάριο, οπότε αμείβονταν με το «παλαιό» μισθολόγιο. Οι περικοπές των πρόσθετων ποσών που έλαβαν θα καταγραφούν στους μισθούς των μηνών Φεβρουαρίου, Μαρτίου και Απριλίου.
Κυρίως οι εργαζόμενοι που αποπληρώνουν δάνεια καταναλωτικά ή για την αγορά σπιτιού, τα οποία είναι συνδεδεμένα με τον λογαριασμό μισθοδοσίας τους, έλαβαν εκκαθαριστικά ελάχιστων ευρώ για το επόμενο 15νθήμερο, γεγονός που τους έχει οδηγήσει σε απόγνωση.
Διαμαρτυρία
Οι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία Ευαγγελισμός και Τζάνειο πραγματοποιούν σειρά κινητοποιήσεων, με καταλήψεις και συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας. Στο μεγαλύτερο νοσοκομείο της χώρας, η επιτροπή αγώνα διοργανώνει καθημερινές συγκεντρώσεις στα επείγοντα (στις 8 το πρωί), μπλοκάρισμα των απογευματινών ιατρείων και των ταμείων για τη μη καταβολή του «πεντάευρου». Το προσωπικό των νοσοκομείων θα πραγματοποιήσει διαδήλωση στο υπουργείο Υγείας στις 10.30 το πρωί της Πέμπτης. Ζητούν να αποσυρθεί το ενιαίο μισθολόγιο, να μη γίνει καμία περικοπή ωρών και να πληρωθούν όλα τα δεδουλευμένα.
«Οι απώλειες των χαμηλόμισθων υπαλλήλων από το νέο μισθολόγιο -παρά τις αντίθετες διαβεβαιώσεις της κυβέρνησης- κυρίως για τις κατηγορίες ΥΕ και ΔΕ κυμαίνονται από 100-400 ευρώ», επισημαίνει στο «Εθνος» ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ κ. Στ. Κουτσουμπέλης.
Υπογραμμίζει επίσης ότι μετά την κατάργηση του νοσοκομειακού επιδόματος, το οποίο αντιστοιχούσε κατά μέσο όρο σε 280 ευρώ ανά υπάλληλο, η κυβέρνηση δεν έχει προχωρήσει ακόμα στη χορήγηση του ανθυγιεινού επιδόματος ύψους 150 ευρώ για τους εργαζομένους στο Δημόσιο που ασκούν βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα. «Απαιτούμε την άμεση υπογραφή της υπουργικής απόφασης για την καταβολή του ανθυγιεινού επιδόματος», δηλώνει ο κ. Στ. Κουτσουμπέλης.
Αύριο αναμένεται να βρεθούν στην ίδια κατάσταση και χιλιάδες εργαζόμενοι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση που θα λάβουν την μισθοδοσία για το 1ο δεκαπενθήμερο του Φεβρουαρίου.
Σοβαρά προβλήματα με τις τράπεζες, κυρίως με το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, θα αντιμετωπίσουν όσοι υπάλληλοι έχουν δάνεια και λάβουν «αρνητικά» εκκαθαριστικά. Οπως αναφέρουν συνδικαλιστές της ΠΟΕ ΟΤΑ, εάν δεν υπάρχουν χρήματα στον λογαριασμό μισθοδοσίας των υπαλλήλων, τότε υπάρχει ο κίνδυνος να κινηθούν διαδικασίες άμεσης αποπληρωμής του δανείου, εάν αυτό κριθεί ληξιπρόθεσμο. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : Έκθεση μαθητή 6ης δημοτικού σχετικά με τον όρο «Δημοκρατία»

Σκέφτομαι και γράφω: «Η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα». Του μαθητή της 6ης Δημοτικού Πέτρου Σαλ…….
Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σ' όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα. Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο. Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.
Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι 1 φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση. Σ' αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά. Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές.
Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο. Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σ' αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νεύριασα και μετά …τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολυκατάλαβα τι εννοούσε.
Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό. Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προκαιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό. Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μαλακοπίτουρα.
Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή. Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες. Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι. Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απ' το εξωτερικό. Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή.
Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά,αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι' αυτό μπερδεύεται η γιαγιά. Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας.Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ.
Είμαστε πιο πολλοί απ' τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Η CATASTROIKA αναζητά τις συνέπειες από την ολοκληρωτική εκποίηση μιας χώρας

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : Η Ισπανία σταματάει τις Πράσινες επιδοτήσεις -- "Αυτό που είναι σήμερα ενεργειακό πρόβλημα, θα μπορούσε να γίνει οικονομικό πρόβλημα"

ίναι ενεργειακό πρόβλημα γιατί όταν φυσάει, δεν ξέρουν τι να κάνουν το ρεύμα. Όταν δεν φυσάει δεν παράγουν ρεύμα. Και έχουν φάει κεφάλαια που θα μπορούσαν να έχουν κάνει την Ισπανία ανταγωνιστική αντί να την κάνουν ΜΗ ανταγωνιστική. Επιδότησαν τόσο καιρό την ανεργία τους, που σε ένα βαθμό οφείλεται στο ρεύμα που είναι ακριβότερο από το Γαλλικό. Και που δεν το έχουν όταν το θέλουν, το έχουν στατιστικά. Να το βράσω το 10% ή το 20% "ετήσιο μέσο όρο, αν δεν έχω ρεύμα όταν το θέλω. Να την βράσω την πρασινάδα (μαϊμού) όταν δεν έχω να ταΐσω τα παιδιά μου. Και οι Ισπανοί ήταν (και είναι) στο κόλπο των εξαγωγών σε ηλίθιους σαν
και εμάς. Gamesa και Iberdrola. Αλλά εμείς έχουμε λεφτά... Λεφτά υπάρχουν... ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : Ο κακός Γερμανός, ο καλός Γερμανός και ο δρόμος για την δουλοπαροικία

Δεν θα έχουμε Επιτροπεία α λ' Αλμάν, όπως την περιέγραψε ο Ρέσλερ, θα έχουμε α λα Φρανσέζ, όπως είπε ο Σαρκοζί. Αυτό θα μας το σερβίρουν οι Τρεις Σωματοφύλακες σαν εθνική νίκη, και ο Παπαδήμος ότι θα είναι για τον καλό των παιδιών μας (αλλά κανείς δεν ρώτησε εμάς πώς βλέπουμε το καλό των παιδιών μας). Οι καλοί Γάλλοι θα αμοίβονται για να διαμεσολαβούν με τους κακούς Γερμανούς και η επόμενη Κυβέρνηση, εάν υπάρξει, θα συνεννοείται με γίγαντες όπως ο Μπαρόζο και ο Βαν Ρόμπουϊ (μα πώς μπορεί να είσαι ...αντι-φλαμανδός;) και ο Γερμανός θα είναι εδώ μόνο για συμβουλές. Βραχυπρόθεσμα, οι δουλειές είναι ούτως ή άλλως μοιρασμένες σε Γαλλογερμανούς.
Το θέατρο με εμάς έχει τελειώσει, ο θίασος έχει ήδη πάει για λίγο στην Πορτογαλία, και σε αντίθεση με το παραδοσιακό θέατρο δεν θα υπάρξει αυλαία, γιατί είχαν ήδη πουλήσει το ύφασμα για να φτιάξουν κουστούμια. Οι Εφορίες έχουν ουρά (κάποια προθεσμία θα λήγει). Η Ευρωζώνη πάει να μπει σε ευρωΰφεση, αποτέλεσμα του ξεφουσκώματος Ευρωφούσκας, αλλά για την ώρα ασχολούνται με την ρευστότητα (εμφανώς η ΕΚΤ, με την FED στο παρασκήνιο(;) -- και radar silence από την Bundesbank).
Εμείς τα μυρμήγκια δεν βλέπουμε όλο το έργο, αλλά το προφανές ερώτημα είναι "τι θα γίνει όταν έρθει η ώρα να ξεπληρωθούν ή να αναχρηματοδοτηθούν τα τριετή του LTRO" και, εάν το LTRO είναι η ευρωεκδοχή του TARP, μήπως αυτό είναι η αρχή του "Ευρώ Νο.2". Θα είναι, εκτός εάν υπάρξει πραγματική ανάπτυξη μέσω της ρευστότητας που παρέχεται. Ανάπτυξη που θα περάσει από την ευρωεκδοχή της λιτότητας μου ακούγεται λίγο σαν την Πράσινη Ανάπτυξη: οξύμωρο. Εάν ήμουν αριστερός και σοφός, θα σας έλεγα ότι πάνε να προσομοιάσουν αναίμακτα κάποια εκδοχή του Α' ή του Β' ΠΠ, αλλά έχω ήδη πει την λέξη "εάν" πολλές φορές και θα μπερδευτούμε. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : Spiegel : "Αν η Ελλάδα ζητήσει τις πολεμικές αποζημιώσεις, θα μας τα πάρει όλα"

Με νέες δηλώσεις υπέρ της Ελλάδας για το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων επανήλθε ο οικονομολόγος και καθηγητής του Πανεπιστημίου του LSE Albrecht Ritschl, σε συνέντευξή του στο Spiegel.Ο Γερμανός οικονομολόγος επισήμανε στους συμπατριώτες του τον κίνδυνο, να αποσπάσει η Ελλάδα τεράστιες πολεμικές αποζημιώσεις, στην περίπτωση που τις διεκδικήσει ακόμη και τώρα.
"Θα έπρεπε να είμαστε.. ευγνώμονες και να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς συνεχίζουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, ίσως κάποιοι μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς", είπε χαρακτηριστικά."Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια δείχνουν τη λύση: πρέπει τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους", πρόσθεσε, υπενθυμίζοντας πως η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας.
Σύμφωνα με τον Ritschl στάση πληρωμών κήρυξε ουσιαστικά η Γερμανία όταν αρνήθηκε να εκπληρώσει συμβατικές υποχρεώσεις της με την επανένωση της Γερμανίας, όταν καγκελάριος ήταν ο Kohl, ο οποίος αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953, που έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των δύο Γερμανιών, θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση.
"Το οικονομικό μας θαύμα έγινε δυνατό αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε να πληρώσουμε αποζημιώσεις. Οι Έλληνες γνωρίζουν πολύ καλά την εχθρική στάση των γερμανικών ΜΜΕ"."Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πιο επιθετική,μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις! Αν αρχίσει η Ελλάδα και αν ποτέ αναγκαστεί η Γερμανία να πληρώσει, τότε θα μας τα πάρουν όλα", τόνισε. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  24-1--2012    : Τα φιδάκια της Παναγιάς

Ένα τρομερό ντοκιμαντέρ που φανερώνει το μεγαλείο της Ορθόδοξης πίστης. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  22-1--2012    : Γιατί πιστεύουν οι Έλληνες στην Υπερθέρμανση --συγγνώμη-- στην Κλιματική Αλλαγή;

Μα γιατί από το πρωί ως το βράδυ, από βρωμοφυλλάδες έως σοβαρές εφημερίδες, από καθηγητές Πολυτεχνείου μέχρι δασκάλους στο χωριό, από την WWF μέχρι την Τράπεζα της Ελλάδος, με όλους αυτούς συντονισμένους, λαδωμένους και πιεσμένους να παπαγαλίζουν τα ίδια και τα ίδια ψέματα, επαναλαμβάνουν τις λέξεις "Υπερθέρμανση" ή "Κλιματική Αλλαγή" και ότι κάνει κάτι τρομερό, σε Κινέζους, συνταξιούχους, παιδάκια, εντομάκια, αρκουδάκια κλπ
Και πείτε μου εσείς, από τα 10 προβλήματα που έχετε, σήμερα, τώρα, πόσα έχουν σχέση με την Κλιματική Αλλαγή; Εάν κρυώνετε είναι γιατί είναι χειμώνας, οι Κινέζοι θέλουν πετρέλαιο, φορολογείται έξτρα το πετρέλαιο, και τσακώνονται άλλοι με το Ιράν. Τα peak oil κλπ είναι για μελλοντολόγους και την Exxon.
Η Κίνα έχει διάφορα προβλήματα (που δεν αφορούν, ούτε ενδιαφέρουν την κάθε Ναυτεμπορική), και τα σοβαρότερα είναι το δημογραφικό της, οι προσδοκίες των κατοίκων της σε σχέση με την ελευθερία επιλογών τους, η ύφεση στην Δύση που περιορίζει τις εξαγωγές τους, οι ανάγκες τους για πετρέλαιο και πρώτες ύλες για να διατηρήσουν την ανάπτυξή τους. Ιστορικά, η Κίνα έχει ζήσει πολλές περιόδους εξωστρεφούς ανάπτυξης και εσωστρεφούς συρρίκνωσης. Είναι κοινός τόπος ότι η Κίνα δεν πολυασχολείται με περιβαλλοντικά, σίγουρα έχει περιβαλλοντικά προβλήματα αλλά είναι λόγω φτώχειας. Ενοχλεί την Γερμανία (και λιγότερο τις ΗΠΑ) επειδή έχει την δύναμη να επιδοτεί τις εξαγωγές. Ένα μέρος του μύθου του φαινομένου του θερμοκηπίου έχει στόχο παρεμπόδιση εισαγωγών από την Κίνα, που όμως είναι πονηρή, και φτιάχνει και πουλάει αιολικά και φωτοβολταϊκά, καίγοντας κάρβουνο αβέρτα. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  22-1--2012    : Πώς έστησαν το κερδοσκοπικό παιχνίδι οι εκβιαστές της Ελλάδας

Βετεράνους των χρεοκοπιών, επαγγελματίες εκβιαστές των κρατών, αλλά και κερδοσκόπους του smart money, αποφασισμένους να δώσουν σκληρή μάχη απέναντι στις πιο παραδοσιακές δυνάμεις της αγοράς, έφερε στην Ελλάδα η κρίση χρέους. Οι… καρχαρίες των αγορών, δηλαδή τα hedge funds, αλλά και οι γύπες, όπως συχνά αποκαλούνται τα vulture funds, δεν διστάζουν να κρατήσουν σε ομηρία την ελληνική κυβέρνηση και... να υπονομεύσουν τις προσπάθειες για αναδιάρθρωση του χρέους. Ουσιαστικά, παίζουν ένα σκληρό παιχνίδι τακτικής, από το οποίο μπορούν να βγουν μόνο κερδισμένοι. Όσο αρνούνται να αποδεχτούν την πρόταση για εθελοντική συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του χρέους, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να βγάλουν υπερκέρδη από τα ελληνικά ομόλογα, τα οποία έχουν αγοράσει σε τιμές… ευκαιρίας. Γι’ αυτές τις δυνάμεις της αγοράς, ακόμα και μια ελληνική χρεοκοπία θα μπορούσε να είναι το σενάριο που θα μεγιστοποιούσε τα κέρδη τους.
Έστω κι αν η Αθήνα φαίνεται να επιτυγχάνει συμφωνία με τις τράπεζες, για την εθελοντική συμμετοχή τους στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους (PSI), οι διαπραγματεύσεις της με τα hedge funds που έχουν αγοράσει ελληνικά ομόλογα, αποδεικνύονται πολύ δυσκολότερες. Και όμως, αυτοί οι κερδοσκόποι επενδυτές έχουν τη δύναμη να κρίνουν την επιτυχία του όλου εγχειρήματος. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της JP Morgan, από τα 200 δισ. ευρώ του κρατικού χρέους που επιχειρεί να αναδιαρθρώσει η Ελλάδα, τα 120 δισ. ευρώ βρίσκονται στα χέρια τραπεζών και άλλων παραδοσιακών επενδυτών, ενώ τα 80 δισ. ευρώ έχουν περιέλθει στην ιδιοκτησία των πιο ριψοκίνδυνων παικτών του χρηματοοικονομικού κλάδου. Το πόσο σκοτεινές είναι αυτές οι δυνάμεις της αγοράς, αποτυπώνεται στις πληροφορίες του Reuters, σύμφωνα με τις οποίες, οι κάτοχοι του 25% των ομολόγων παραμένουν μέχρι στιγμής άγνωστοι, ακόμα και σε όσους οργανώνουν το PSI.
Η τακτική τους, αντίθετα, είναι πλέον γνωστή σε όλους. Καθυστερώντας τις διαπραγματεύσεις αλλά και τις διαδικασίες για την αναδιάρθρωση του χρέους, τα funds αυτά ελπίζουν ότι η Αθήνα δεν θα προλάβει να ολοκληρώσει την ανταλλαγή των ομολόγων πριν από την κρίσιμη ημερομηνία της 20ής Μαρτίου, όταν το ελληνικό δημόσιο καλείται να αποπληρώσει 14,5 δισ. ευρώ σε τίτλους που λήγουν. Η διαδικασία για την ανταλλαγή των ομολόγων απαιτεί έξι εβδομάδες από τη στιγμή που θα υπάρξει συμφωνία.
Επομένως, η ελληνική κυβέρνηση έχει περιθώριο έως τις πρώτες μέρες του Φεβρουαρίου για να οριστικοποιήσει την επιδιωκόμενη συμφωνία. Σε διαφορετική περίπτωση, δεν έχει παρά δύο επιλογές. Θα πρέπει είτε να βρει τα χρήματα για να αποπληρώσει τα ομόλογα που λήγουν στις 20 Μαρτίου (και κατ’ επέκταση, να «επιβραβεύσει» τα hedge funds που μπλόκαραν την αναδιάρθρωση του χρέους), είτε να βρεθεί σε στάση πληρωμών. Για την ακρίβεια, κάποια από τα hedge funds επιδιώκουν να επιβεβαιωθεί το σενάριο της σκληρής χρεοκοπίας, αφού έχουν αγοράσει credit default swaps.
Σε κάποιους, μάλιστα, δεν αρέσει καθόλου ο εθελοντικός χαρακτήρας της επιδιωκόμενης συμφωνίας για την αναδιάρθρωση του χρέους. Πρόκειται απλά για την προσπάθεια του τραπεζικού λόμπι IIF και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να προστατεύσουν τα συμφέροντα των «φίλων» τους, ισχυρίζονται. «Οι δύο μεγαλύτεροι εκδότες CDS είναι η Goldman Sachs και η AIG. Ουσιαστικά, το γεγονός ότι δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα να χρεοκοπήσει, δεν είναι παρά μια διάσωση για αυτές τις δύο», έλεγε την Τετάρτη στον Independent διαχειριστής hedge fund. «Επτά πρώην υπάλληλοι της Goldman Sachs έχουν θέσεις στις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις», πρόσθετε με νόημα.
Όπως δείχνουν όλα, ο παράγοντας-κλειδί, που καθορίζει τη στρατηγική του κάθε hedge fund, είναι η τιμή στην οποία αγόρασε τα ελληνικά ομόλογα. Μέρος της βιομηχανίας του smart money εισήλθε στα ελληνικά ομόλογα κατά τους τελευταίους μήνες, όταν οι παραδοσιακοί παίκτες, δηλαδή οι τράπεζες, επεδίωξαν να ξεφορτωθούν όσο-όσο τους τίτλους που είχαν στην κατοχή τους, υπό τον φόβο μιας ελληνικής χρεοκοπίας. Έτσι, πολλά hedge funds έχουν αγοράσει τα ομόλογα σε τιμές από 25 έως 40 σεντς ανά ευρώ, αναλόγως με τη διάρκειά τους. Αυτό σημαίνει ότι ακόμα κι αν αποδεχτούν την πρόταση για haircut 50%, βγαίνουν κερδισμένα.
Το μοναδικό όπλο που απομένει στη διάθεση της Αθήνας, για να αναγκάσει τα hedge funds να συμμετάσχουν στην ανταλλαγή των ομολόγων, είναι η επιβολή ρητρών συλλογικής δράσης στα ομόλογα. Με αυτό τον τρόπο (ουσιαστικά με μία αλλαγή νόμου), μια συμφωνία την οποία αποδέχεται η πλειοψηφία των ιδιωτών επενδυτών, ισχύει υποχρεωτικά για το σύνολο των ομολογιούχων. Αυτό το σενάριο είναι το μοναδικό που μπορεί να δώσει στην Αθήνα το πάνω χέρι στις διαπραγματεύσεις. Τα hedge funds το γνωρίζουν καλά. Οι απειλές τους περί προσφυγής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, μαρτυρά την ταραχή τους. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : I'm Human

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : Υπεράκτια αιολικά: Πειρατές και αρουραίοι στο Αιγαίο (και το Ιόνιο)

Με εξαίρεση τα τελευταία 40-50 χρόνια, το Αιγαίο ήταν πάντα επικίνδυνο. Αν δεν θαλασσόπνιγε φουκαράδες, είχε άφθονη πειρατεία, από Σαρακηνούς μέχρι Βερβερίνους, και κάθε λογής τρωκτικό και μεταδοτική ασθένεια μπάρκαρε πέρα δώθε. Φαίνεται ότι ξαναγυρίζουμε σε αυτά τα χρόνια, μόνο που οι πειρατές, οι αρουραίοι και οι κολλητικές αρρώστιες έχουν τώρα ονοματεπώνυμο, και τις ευλογίες της ΕΕ, των Πράσινων Επιτρόπων της και του "Ελληνικού" κράτους.
Ο θεωρητικός λόγος να προτιμάει κανείς υπεράκτια αιολικά,
είναι ότι ο αέρας είναι πιο συνεχής και πιο σταθερός στην θάλασσα (ιδίως εκεί που φυσάει το Τζετ Στρημ). Στο Αιγαίο, οι μόνοι λόγοι να προτιμάει κανείς τα υπεράκτια είναι 1) επειδή το υπεράκτιο αιολικό ρεύμα πληρώνεται υπέρδιπλα από το επίγειο (6-7 φορές όσο το απλό της ΔΕΗ), 2) δεν έχει ενοχλητικούς ιθαγενείς να διεκδικούν χωράφια ή Δημάρχους να θέλουν χάντρες και καθρεφτάκια και 3) έχει άπλετη έκταση. Βέβαια, δεν δίνει δουλειά σε χωματουργούς και μπετατζήδες, αλλά στην συμπαθή τάξη των εφολπιστών που θέλουν "ήρεμα λιμάνια" (αλλά στην θάλασσα). Κατά τα άλλα έχουν ακριβώς τα ίδια προβλήματα: Χαμηλή διαθεσιμότητα, μηδαμινή υποκατάσταση καυσίμου, και ...υπεράκτιο κόστος.
Όπως έχω εξηγήσει, όταν έχεις εγγυημένη αγορά για το προϊόν σου, ασχέτως ποιότητας ή ποσότητας, και είναι υποχρεωμένος ο πελάτης να ψωνίσει, με Νόμο και Διαταγές, οι "επενδύσεις" είναι σίγουρες και ελκυστικές. Μόνο που αυτές, δεν είναι "επενδύσεις", αλλά νόμιμες αρπαχτές, σε βάθος χρόνου. Κάθε αιολικό, επίγειο ή υπεράκτιο, είναι υποχρεωτικό υψηλότοκο δάνειο από τους καταναλωτές της ΔΕΗ προς τους αρουραίους, που φυτεύουν (ή ποντίζουν) τις σαβούρες και ...κάαααθονται. Πολύ αναπτυξιακό. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : Ορνιθολογική: μεσοχειμωνιάτικες καταμετρήσεις υδρόβιων πουλιών

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος διεξάγεται στα μέσα του Γενάρη το μακροβιότερο πρόγραμμα παρακολούθησης άγριας ζωής στην χώρα μας: οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών. Περισσότεροι από 150 εθελοντές παρατηρητές πουλιών από όλη την Ελλάδα, τοπικές περιβαλλοντικές οργανώσεις καθώς και Φορείς Διαχείρισης επισκέπτονται τους σημαντικότερους υγρότοπους της χώρας και καταμετρούν τα διαχειμάζοντα αλλά και αρπακτικά πουλιά.
Βρισκόμαστε στα μέσα των Μεσοχειμωνιάτικων Καταμετρήσεων και έχει ήδη καλυφθεί μεγάλο μέρος των υγροτόπων της χώρας (δείτε τον σχετικό χάρτη). Συνεχίζουμε δυναμικά για να καλύψουμε και φέτος περισσότερους από 120 μικρούς και μεγάλους υγρότοπους της χώρας.
Οι Μεσοχειμωνιάτικες Καταμετρήσεις Υδρόβιων Πουλιών (ΜΕΚΥΠ) αποτελούν μέρος ενός παγκόσμιου προγράμματος της Διεθνούς Οργάνωσης Υγροτόπων (Wetlands International). Πρόκειται για το μακροβιότερο και παγκοσμίου εμβέλειας πρόγραμμα παρακολούθησης της βιοποικιλότητας στον κόσμο. Καταγράφονται κυρίως υδρόβια και παρυδάτια είδη πουλιών που διαχειμάζουν στους υγροτόπους, αλλά και άλλα είδη που έχουν σχέση με αυτούς αν και ανήκουν σε τελείως διαφορετικές οικογένειες όπως αρπακτικά και θαλασσοπούλια. Τα δεδομένα που συλλέγονται επιτρέπουν την εκτίμηση των τάσεων των πληθυσμών και των μεταβολών που παρουσιάζουν οι υγρότοποι.
Οι ΜΕΚΥΠ διεξάγονται κάθε χρόνο σε πάνω από 100 χώρες με τη συμμετοχή περίπου 15.000 καταμετρητών, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι εθελοντές. Στην Δυτική Παλαιαρκτική (Ευρώπη μέχρι Ουράλια και χώρες της Κασπίας εκτός αυτές της Μέσης Ανατολής, Τουρκία και χώρες της ανατολικής Μεσογείου και τέλος όλες οι βόρειο αφρικάνικες χώρες της Μεσογείου) οι Καταμετρήσεις των Υδροβίων έχει καθοριστεί να διεξάγονται την δεύτερη και τρίτη εβδομάδα του Ιανουαρίου σε ιδιαίτερες περιπτώσεις γίνονται και την τέταρτη.
Οι περιοχές όπου γίνονται οι καταμετρήσεις περιλαμβάνουν όλους τους τύπους υγροτόπων, δηλαδή λίμνες, λιμνοθάλασσες, ποτάμια, δέλτα ποταμών, έλη, ταμιευτήρες νερού, κλπ. Κάθε χρόνο καταμετρώνται σε όλο τον κόσμο 30 έως 40 εκατομμύρια υδρόβιων και παρυδάτιων πουλιών, και οι λεπτομέρειες για τις μετρήσεις και τις περιοχές που αυτές έγιναν συγκεντρώνονται στην πρόσφατα αναβαθμισμένη βάση δεδομένων της IWC.

Οι στόχοι της παγκόσμιας αυτής απογραφής είναι οι ακόλουθοι:
Να παρακολουθεί το μέγεθος και τις τάσεις των πληθυσμών των υδρόβιων και παρυδάτιων πουλιών, αλλά και να καταγράφει τις αλλαγές στην γεωγραφική κατανομή τους.
Να προσδιορίζει τους υγροτόπους διεθνούς σημασίας για τα υδρόβια και παρυδάτια είδη πουλιών, τους οποίους χρησιμοποιούν καθ’ όλη τη διάρκεια του χρόνου για τις βιολογικές ανάγκες τους.
Να παρέχει πληροφορίες που έχει συλλέξει από την απογραφή, για να βοηθήσει στην προστασία και στη σωστή διαχείριση των πληθυσμών των υδρόβιων και παρυδάτιων πουλιών, αλλά και των υγροτόπων μέσω των διεθνών συμβάσεων, της εθνικής νομοθεσίας των διαφόρων κρατών και άλλων μέσων.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-1--2012    : Ο Φόνος της ΑΥΡΑΣ και σε ξένη ιστοσελίδα.

ιστοσελίδα occupyforanimals σχολιάζει το φόνο της ΑΥΡΑΣ από τον ιερομόναχο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα σχόλια των ξένων (μερικά είναι πιο “καυστικά” και από τα δικά μας).
Και ενώ μέχρι και ξένες ιστοσελίδες ασχολούνται με το θέμα ο ιερομόναχος συνεχίζει να απολαμβάνει την ασυλία της μονής και ο μητροπολίτης Πατρών να ποιεί την νήσσαν.
Την Πέμπτη 19 Ιανουαρίου στις 12 το μεσημέρι έχει διοργανωθεί ειρηνική διαμαρτυρία έξω από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών (Αγίας Φιλοθέης 21). Όσοι κάτοικοι του λεκανοπεδίου μπορούν ας δώσουν το παρών, αξίζει ο κόπος …
Όσοι θέλουν περισσότερες λεπτομέρειες για το συμβάν μπορούν επίσης να δουν ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-1--2012    : Κύριοι της τρόικα, η Ευρώπη χρωστάει στην Ελλάδα - Catherine Martin: I will support Greece

Εγώ, μια Ρωμαιοκαθολική καλόγρια, θα υποστηρίξω την Ελλάδα», της Κατρίν Μαρτέν
Ζώντας εδώ κι οκτώ χρόνια στην Ελλάδα την κατάσταση της χώρας και τις αντιδράσεις που αυτή προκαλεί, νιώθω υποχρεωμένη να παρέμβω. Εδώ και μήνες δίδεται για την Ελλάδα η εικόνα μιας χώρας όπου βασιλεύει η διαφθορά, όπου η φοροδιαφυγή είναι εθνικό άθλημα κι όπου τα σκάνδαλα ξεσπούν και αλληλοδιαδέχονται το ένα το άλλο με πυρετώδη ρυθμό. Τίποτα από όλα τα παραπάνω δεν είναι εντελώς ψέμα -και πρόθεσή μου δεν είναι να εξωραΐσω την πραγματικότητα. Από την άλλη, συχνά η νοηματοδότηση κάποιου πράγματος εξαρτάται και από το πώς αυτό λέγεται.
Όμως, γνωρίζω:
πρώτον εμείς, οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, δεν είμαστε δα και παράδειγμα αρετής και δε δικαιούμαστε να δίνουμε μαθήματα σε άλλους·
δεύτερον, δεν κερδίζουμε τίποτα με το να εξευτελίζουμε έναν εταίρο μας που είναι ήδη αποδυναμωμένος, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για έναν ολόκληρο λαό·
τρίτον, μου φαίνεται πως τριάντα χρόνια συμβίωσης δεν αρκούσαν για να γνωρίσουμε πραγματικά και να κατανοήσουμε τους Έλληνες «εξαδέλφους» μας, που δεν είναι ταυτόσημοι με εμάς.
Πρόκειται για κάτι αυτονόητο, που όμως συχνά το λησμονούμε: οι Έλληνες δεν είναι δυτικοευρωπαίοι -και με τη χάρη του Θεού δε θα γίνουν ποτέ. Απέναντι στη νομοθεσία δεν έχουν τα ίδια αντανακλαστικά με εμάς: δε διαθέτουν αυτήν την προδιάθεση προς τη νομιμοφροσύνη, που δίχως άλλο μας έχει κληροδοτηθεί από τη Ρώμη και χαρακτηρίζει τη δύση. Στην Ελλάδα ο κανόνας δεν είναι υποχρεωτικός· τα πράγματα δεν εξελίσσονται σύμφωνα με το νόμο, που εδώ έχει μάλλον ενδεικτικό ρόλο. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  16-1--2012    : Οι αρνητικές επιπτώσεις της αιολικής ενέργειας στα Ελληνικά ΜΜΕ αγνοούνται ή υποβαθμίζονται!

Ένα στοιχείο που δεν έχει αναδειχθεί αρκετά, είναι το πρόβλημα των ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών των ανεμογεννητριών (Α/Γ).
Τα μεγάλα ΜΜΕ λόγω και των διαφημιστικών πακέτων, περιορίζονται να μιλάνε μόνο για την ¨πράσινη¨ και ¨καθαρή¨ ενέργεια αποφεύγοντας να μιλήσουν για οτιδήποτε αρνητικό. Είναι όμως αναγκαίο να γνωρίζουμε όλες τις επιπτώσεις, θετικές και αρνητικές, για να διαμορφώσουμε άποψη.
Εάν σερφάρει κανείς στο διαδίκτυο με λέξεις, κλειδιά όπως ¨ανεμογεννήτριες¨, ¨παρεμβολές¨ κλπ , θα δει ότι η πλειοψηφία των Ελληνικών σελίδων καταλήγει στο συμπέρασμα ¨…. δεν τρέχει και τίποτα¨, περιοριζόμενες μόνο σε κάποιες αναφορές στο σήμα της τηλεόρασης και του ραδιοφώνου.
Αντίθετα στις ΗΠΑ κυρίως, αλλά και στο Ηνωμένο Βασίλειο, το θέμα των ηλεκτρομαγνητικών παρεμβολών έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις! Δεδομένου ότι η τεχνολογία ραντάρ έχει σχεδιαστεί να ανιχνεύει τα κινούμενα αντικείμενα, περιστρεφόμενα τα πτερύγια των Α/Γ δημιουργούν παρεμβολές, οι οποίες υποβαθμίζουν κυρίως το σήμα των RADAR της πολεμικής και πολιτικής αεροπορίας για την επιτήρηση, την πλοήγηση, ακόμη και στις περιπτώσεις
των Doppler RADAR καιρού. Αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί αρκετά επικίνδυνο για τις πτήσεις αεροπλάνων, ακόμα και για την πρόγνωση δυνητικά επικίνδυνων καιρικών φαινομένων. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  16-1--2012    : Οι ΗΠΑ υπονομεύουν την Ευρωζώνη...

Βολές πολυβόλου κατά ριπάς θύμιζαν την Παρασκευή το βράδυ οι ανακοινώσεις του αμερικανικού οίκου αξιολόγησης της πιστοληπτικής ικανότητας κρατών και επιχειρήσεων Standard and Poor's (S&P). Οχι μία ή δύο, αλλά... εννέα (!) από τις δεκαεπτά χώρες της Ευρωζώνης «εκτέλεσε» ο αμερικανικός οίκος υποβαθμίζοντάς τες κατά μία ή δύο βαθμίδες. Μάλτα, Σλοβενία και....Σλοβακία επλήγησαν λιγότερο επώδυνα, καθώς η S&P μείωσε την αξιολόγησή τους κατά μία μόνο βαθμίδα. Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Κύπρος δέχτηκαν πολύ ισχυρότερο «χαστούκι», καθώς τις έριξε δύο σκαλοπάτια πιο κάτω, πετώντας τη Ρώμη στο ίδιο επίπεδο πιστοληπτικής ικανότητας με το... Καζακστάν!
Πολύ πιο επώδυνη πολιτικά, όμως, αν και μίας και μόνης βαθμίδας, ήταν η υποβάθμιση της Γαλλίας και της Αυστρίας, από τις οποίες η S&P αφαίρεσε το «τριπλό Α» που διασφαλίζει δανεισμό του κράτους με χαμηλό επιτόκιο. Με την υποβάθμιση της Γαλλίας πλήττεται ευθέως ο πυρήνας της Ευρωζώνης και αποσταθεροποιείται το ευρώ. Ο γερμανογαλλικός άξονας, πάνω στον οποίο στηρίζεται ολόκληρο το οικοδόμημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, κλονίζεται σοβαρά. Είναι αδύνατον να μακροημερεύσει η νομισματική ένωση, αν η Γαλλία συνεχίσει επί πολύ να δανείζεται με διπλάσιο ή τριπλάσιο επιτόκιο από όσο δανείζεται η Γερμανία. Υποβαθμίζοντας τη δεύτερη, την τρίτη και την τέταρτη οικονομία της Ευρωζώνης, ο αμερικανικός οίκος συντείνει στην αύξηση του κόστους δανεισμού της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. Αυτό θα επιτείνει την ήδη υφιστάμενη υστέρηση των οικονομιών τους έναντι της γερμανικής. Οι χώρες αυτές καταδικάζονται σε μόνιμη διεύρυνση της καθυστέρησής τους σε σχέση με τη Γερμανία, αφού θα είναι υποχρεωμένες να ξοδεύουν πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ παραπάνω κάθε χρόνο για να αναχρηματοδοτούν το δημόσιο χρέος τους. Και οι γαλλικές, ιταλικές, ισπανικές κ.λπ.
επιχειρήσεις όμως θα δανείζονται ακριβότερα από τις γερμανικές, άρα η ανταγωνιστικότητά τους θα υποχωρεί διαρκώς λόγω αυξημένου κόστους δανείων σε σύγκριση με τις αντίστοιχες γερμανικές ομοειδείς επιχειρήσεις και τη φθηνότερη χρηματοδότησή τους.
Είναι μάλλον αφελής όποιος στέκεται αποκλειστικά στην τεχνοκρατική πτυχή του ζητήματος αυτού. Βαρύτατες είναι οι υποψίες ότι αυτές οι κατά συρροήν υποβαθμίσεις κρατών της Ευρωζώνης από τους αμερικανικούς οίκους εξυπηρετούν και πολιτικούς στόχους της αμερικανικής κυβέρνησης, όχι μόνο τα συμφέροντα του αμερικανικού (και παρεμπιπτόντως και του βρετανικού) χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ο επίσης αμερικανικός οίκος αξιολόγησης Φιτς έχει ουσιαστικά προαναγγείλει ότι σε δεκαπέντε μέρες, έως τα τέλη Ιανουαρίου το πολύ, θα υποβαθμίσει κι αυτός την πιστοληπτική ικανότητα της Ιταλίας, της Ισπανίας, του Βελγίου και της Ιρλανδίας.
Δεν έχουμε να κάνουμε με κινήσεις που πλήττουν απλώς την αξιοπρέπεια, το «ονόρε» των χωρών του ευρώ. Οι υποβαθμίσεις, που συνεπιφέρουν αύξηση του κόστους δανεισμού τής κάθε χώρας με πολύ διαφορετικά επιτόκια, υπονομεύουν την οικονομική βάση της Ευρωζώνης. Εντείνουν τις φυγόκεντρες τάσεις, καθώς αυξάνουν το κόστος παραμονής της κάθε χώρας στο ευρώ με πολύ διαφορετικούς ρυθμούς. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  9-1--2012    : Σε τροχιά αποσυνθεσης !!!

Στην αρχαιότητα, η αντιπαράθεση μεταξύ δανειστών και οφειλετών, κατέληγε σε βίαιες συγκρούσεις και σε πολέμους - επειδή η εναλλακτική δυνατότητα, για την απαλλαγή από τα χρέη, ήταν η Δουλεία...
“Είδε μπροστά του το σχολείο του χωριού, τη νεαρή δασκάλα, τα παιδιά καθισμένα στα θρανία, το μαύρο πίνακα……..Άκουσε τη ζεστή φωνή της δασκάλας που χαμηλόφωνα (τα καστανά της μάτια αστράφτοντας από ενθουσιασμό) τους έλεγε: «Είσαστε Έλληνες!....να είσαστε υπερήφανοι!...Η φυλή μας είναι η πιο παλιά, η πιο ένδοξη, η πιο υπερήφανη, η πιο ποιητική!...».
Ακούγοντας την μαλάκωνε κάτι μέσα του, βούρκωναν τα μάτια του και ένοιωθε βαθιά τον πόθο να δώσει και αυτός τη ζωή του…..σαν τόσους άλλους, για αυτούς τους Έλληνες, για την Ελλάδα, για τον Ελληνισμό” (Πηνελόπη Δέλτα). «Που είναι αλήθεια αυτοί οι Έλληνες;», αναρωτιέται κανείς σήμερα, διαβάζοντας τα μυστικά του βάλτου”. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  9-1--2012    : «Περήφανη αλλά αδύναμη: η Ελλάδα που αγαπώ» !!!

Μπορεί η Ελλάδα να είναι το «κακό παιδί» της Ευρώπης, αλλά αξίζει τη συμπάθεια όλων, παρά την τιμωρία, είναι το μήνυμα που στέλνει ο βρετανός John Humphrys, σε άρθρο του στην εφημερίδα Telegraph.
«Η Ελλάδα είναι ακόμη το κακό παιδί της Ευρώπης», αναφέρει ο Humprys, που εδώ και χρόνια έχει αγοράσει ένα... σπίτι στην Πελοπόννησο, ενώ ο γιος του είναι παντρεμένος με Ελληνίδα και μένει μόνιμα στην Αθήνα.
Ο αρθρογράφος εδώ και 20 χρόνια έρχεται στη χώρα μας, κάτι που του επιτρέπει να έχει ξεκάθαρη γνώμη για τα καλά και τα κακά του τόπου. Το πρώτο κακό είναι η διαφθορά, ενώ το δεύτερο είναι η ανικανότητα.
Πρώτοι στη διαφθορά είναι πολιτικοί και ισχυροί επιχειρηματίες, ενώ ακολουθούν δημόσιοι υπάλληλοι, που πολλές φορές είναι «φαντάσματα». Δεν εργάζονται, αλλά πληρώνονται, επειδή κάποιος συγγενείς έχει εκλεγεί τοπικός άρχοντας. Ένα τοξικό μείγμα νεποτισμού, φοροδιαφυγής, περιστατικών δωροδοκίας, απληστίας, γκροτέσκο ανικανότητας και ασφυκτικής γραφειοκρατίας.
Ωστόσο, οι Έλληνες δεν δημιούργησαν μόνοι τους την καταστροφή. Χρειάστηκε να συμβάλλουν σε αυτό και πανίσχυρες επενδυτικές τράπεζες, που έκαναν τα στραβά μάτια και μαγείρευαν τα στοιχεία, καθώς και ξένες κυβερνήσεις, που ενώ γνώριζαν ότι το πλοίο έπεφτε στα βράχια, ήταν ευτυχείς να το βλέπουν εξυπηρετώντας τα συμφέροντά τους.
Την ίδια ώρα, οι Έλληνες πολίτες κάνουν ό, τι καλύτερο μπορούν. Νιώθουν προδομένοι από τους πολιτικούς τους και από τους ηγέτες της ΕΕ, κυρίως τους Γερμανούς και αισθάνονται οργή. Υπάρχουν αυτοί που διαμαρτύρονται, επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν το λόγο για τον οποίο ένας εκλεγμένος πρωθυπουργός αντικαθίσταται από έναν τεχνοκράτη που επέβαλε μια ξένη δικτατορία.
Οι καθημερινοί άνθρωποι της Ελλάδας άλλωστε δεν αποτελούν το στερεότυπο του φοροφυγά και του τεμπέλη που πίνει ρετσίνα. Εργάζονται σκληρά και υποφέρουν από τη λιτότητα..
Διαβάστε τη συνέχεια εδώ: http://greece-salonika.blogspot.com/2012/01/blog-post_4.html#ixzz1iwzYqhuD ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-1--2012    : Zeitgeist 2011 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  11-5--2012    : Η Ευρώπη αντιμέτωπη με τη δυσκολότερη δοκιμασία στην ιστορία της ...!

Πενήντα πέντε χρόνια μετά τη Συνθήκη της Ρώμης, που ίδρυσε την Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, η διάδοχός της η ΕΕ μάχεται να αποδείξει στον εαυτό της και στον κόσμο ολόκληρο ότι μπορεί να ξεπεράσει τις προκλήσεις με τις οποίες είναι αντιμέτωπη.
Αυτό που ξεκίνησε πριν τέσσερα χρόνια ως μια κρίση στον οικονομικό τομέρα, και στη συνέχεια εξελίχθηκε σε κρίση χρέους, επεκτάθηκε το 2011 σε μια πλήρους κλίμακας απειλή για την ευρωπαϊκή νομισματική ένωση, τον ακρογωνιαίο λίθο της κοινής ευρωπαϊκής πορείας.
Εν μέσω της αναταραχής, μερικές φορές ξεχνάμε ότι η ΕΕ, παρ'όλα τα προβλήματά, έχει και τεράστια επιτεύγματα στο ενεργητικό της.
Με 27 κράτη μέλη (28 το επόμενο έτος με την είσοδο της Κροατίας) και περισσότερους από 500 εκατομύρια κατοίκους, η ΕΕ αποτελεί τη μεγαλύτερη ενιαία αγορά του κόσμου.
Πολλοί από τους πολίτες της απολαμβάνουν ένα βιοτικό επίπεδο που θα ζήλευε μεγάλο μέρος του παγκόσμιου πληθυσμού. Το κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο της, το οποίο συνδυάζει τον καπιταλισμό και το κράτος πρόνοιας, είναι υπό πίεση, αλλά ουσιαστικά προσαρμόζεται στην αντιμετώπιση της χρηματοπιστωτικής κρίσης.
Η προσχώρηση στην ΕΕ συνέβαλε στη σταθεροποίηση των νέων δημοκρατιών στην Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ισπανία, και, αργότερα, επανασυνδέσε μια ήπειρο διχασμένη στον απόηχο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, επιτρέποντας την είσοδο των 10 πρώην κομμουνιστικών κρατών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης.
Η επιθυμία της Σερβίας και άλλων χωρών της πρώην Γιουγκοσλαβίας να ενταχθούν στην ΕΕ υπογραμμίζει την ελκυστικότητα της Ένωσης ως πόλο ελευθερίας και ευημερίας.
Παρ 'όλα αυτά, η σημερινή κρίση ταράζει συθέμελα την ενοποίηση που με κόπο οικοδομήθηκε κατά τις προηγούμενες δεκαετίες.
Σε πολιτικό επίπεδο, η ζημια είναι ορατή με την εμφάνιση των αντι-καθεστωτικών, λαϊκιστικών κομμάτων, από την άκρα αριστερά και δεξιά, που εκμεταλλεύονται τους φόβους των πολιτών απέναντι στην οικονομική ανασφάλεια και την απώλεια της εθνικής ταυτότητας.
Από τη Γαλλία στην Ελλάδα, το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ουγγαρία, κάποιοι πολιτικοί της κεντροαριστεράς και της κεντροδεξιάς έχουν υποκύψει στον πειρασμό να ταχθούν ενάντια στην ΕΕ, σε μια προσπάθεια να αμβλύνουν την έλξη που ασκούν τα ακραία πολιτικά κόμματα.
Η εισαγωγή του ευρώ το 1999 επιτάχυνε τη διαδικασία ολοκλήρωσης των χρηματοπιστωτικών αγορών της Ευρώπης, αλλά, όπως παρατήρησε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα σε έκθεση της τον Απρίλιο, οι ανακατατάξεις στον τραπεζικό τομέα και τις αγορές χρέους από το 2007 έχουν σταματήσει την πορεία προς την ενσωμάτωση και σε ορισμένες περιπώσεις την έχουν αναστρέψει.
Πολλές τράπεζες έχουν υποχωρήσει πίσω στις εγχώριες αγορές τους, απαλλάσσοντάς εαυτούς από ομόλογα και χρέη έξω από τη χώρα τους.
Αυτή η διαδικασία «επανεθνικοποίησης» οξύνθηκε από τα τεράστια ποσά των κρατικών ενισχύσεων - € 1.6 τρις., ή 13,1% του κοινοτικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος - που οι εθνικές κυβερνήσεις διοχετεύσαν στις τράπεζες μετά το 2008 με τη μορφή κρατικών δανείων, εισφορών κεφαλαίου και εγγυήσεων. Εν τω μεταξύ, το χάσμα μεταξύ ισχυρότερων και ασθενέστερων οικονομιών της 17-έθνους ευρωζώνης διευρύνεται, καθώς η κρίση συνεχίζεται. Η ανεργία μειώθηκε στη Γερμανία το Μάρτιο στο 6,7 τοις εκατό, χαμηλό εικοσαετίας, αλλά στην Ισπανία αυξήθηκε σε 24,4 τοις εκατό. Περίπου οι μισοί Ισπανοί κάτω των 25 είναι άνεργοι.
Στις αγορές ομολόγων, το κόστος δανεισμού για τις συνετές φορολογικά χώρες της βόρειας Ευρώπης δεν ήταν ποτέ χαμηλότερο: η απόδοση στο 10ετές ομόλογο της Γερμανίας άγγιξε το 1,63 τοις εκατό στα μέσα Απριλίου, και της Σουηδίας είναι επίσης κάτω από 2 τοις εκατό. Η απόδοση των ισοδύναμων ελληνικών ομολόγων ανέρχεται σε 20 τοις εκατό περίπου, και για την Πορτογαλία είναι περισσότερο από 10 τοις εκατό.
Στην πραγματικότητα, ούτε η Ελλάδα ούτε η Πορτογαλία έχουν πρόσβαση στις αγορές ομολόγων, αφού έχουν λάβει πακέτα διάσωσης από εταίρους τους στην ΕΕ και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που τους μετέτρεψε σε παρίες του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.
Το ίδιο ισχύει για την Ιρλανδία - η οποία, όμως, σιγά-σιγά ανακάμπτει. Η Κύπρος απέφυγε μια παρόμοια μοίρα στρεφόμενη προς τη Ρωσία τον περασμένο χρόνο για ένα δάνειο ύψους 2,5 δισ. €.
Τώρα το μεγάλο ερώτημα είναι αν η Ισπανία, σε βαθιά ύφεση και με τις τράπεζες ανήμπορες μέσα στη δίνη της φούσκας των ακινήτων, θα ζητήσει με τη σειρά της έκτακτη βοήθεια.
Η συντηρητική κυβέρνηση του πρωθυπουργού Μαριάνο Ραχόι είναι κατηγορηματικά αρνητική στο ενδεχόμενο, δηλώνοντας ότι το σχέδιό διάσωσης των τραπεζών που ανέρχεται στα €54 δις. θα αποτρέψει την ανάγκη για οποιαδήποτε χρηματοδότηση/διάσωση της ΕΕ προς χρηματοπιστωτικό σύστημα της χώρας. Ωστόσο, τον Απρίλιο το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξέφρασε ανησυχία σχετικά με τα οικονομικά και τη διοίκηση διαφόρων ισπανικών τραπεζών, κυρίως της Bankia, μια ένωση επτά ταμιευτηρίων– που εισήλθε πέρυσι στο χρηματιστήριο.
Γενικότερα, ο χειρισμός της κρίσης θα απαιτήσει θαρραλέα ηγεσία από τη Γερμανία, την πιο πυκνοκατοικημένη και οικονομικά ισχυρή των κρατών-μελών, καθώς και από την ΕΚΤ. Πολλά αναμένονται επίσης και από τη Γαλλία, με τον πρόσφατα εκλεγμένο πρόεδρο, Ολάντ. Η Άνγκελα Μέρκελ και η κυβέρνησή της έχουν επικριθεί έντονα για την αρχική αργή ανταπόκρισή τους στην κρίση χρέους και για την έμφαση στην εθνική δημοσιονομική πειθαρχία και στις διαρθρωτικές οικονομικές μεταρρυθμίσεις ως τα απαραίτητα εργαλεία για την αντιμετώπισή της.
Μακροπρόθεσμα όμως το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό της συμπεριφοράς της Γερμανίας στην κρίση μπορεί να αποδειχθεί η εγχώρια συζήτηση τα τελευταία δύο χρόνια σχετικά με το όραμα της χώρας για το μέλλον της Ευρώπης.
Αυτό οδήγησε σε μια συναίνεση ότι η Γερμανία πρέπει να κάνει ό, τι είναι απαραίτητο για να σώσει τη νομισματική ένωση, αλλά και ότι η βαθύτερη πολιτική ένωση αποτελεί επιθυμητό στόχο.
Το κόμμα της κα Μέρκελ, το CDU, εξέφρασε αυτή την ιδέα τον περασμένο Νοέμβριο, υιοθετώντας ένα ψήφισμα που ζητούσε την άμεση εκλογή του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και ένα νομοθετικό σύστημα δύο σωμάτων, κατά το οποίο το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα εκπροσωπεί τους ψηφοφόρους και το Συμβούλιο των Υπουργών θα μιλάει εκ μέρους των κρατών μελών.
Η ιστορία της ευρωπαϊκής κοινής πορείας δείχνει ότι το πιο πιθανό αποτέλεσμα είναι η εμφάνιση μιας ομάδας ηγετικών χωρών που θα καθορίσουν το ρυθμό, δίνοντας την ευκαιρίας και σε άλλες χώρες να ακολουθήσουν.
Η ΕΕ έχει προ πολλού εγκαταλείψει την ιδέα ότι όλα τα μέλη θα πρέπει να προχωρήσουν με την ίδια ταχύτητα προς την κατεύθυνση της ενσωμάτωσης.
Σε κάθε περίπτωση, απόλυτη προτεραιότητα παραμένει η αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Ακόμα και τα πιο φιλόδοξα σχέδια για το μέλλον της Ευρώπης θα αποδειχθούν άνευ σημασίας εάν η κρίση προκαλέσει ανεπανόρθωτες βλάβες στην Ένωση.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-5--2012    : Η μεγάλη ζαριά των Ελλήνων… ...!

Από τον Αθήνα 9,84:
Λαός στραβός δεν υπάρχει. Εκλογικό σώμα που σφάλει δεν υπάρχει, ακόμη και εάν εκβιάζεται, εμπαίζεται ή καθίσταται παράγων κατάφορης παραπληροφόρησης. Αυτά ισχύουν στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες και όσοι συμμετέχουν στις διαδικασίες τους και δεν τα σέβονται είναι καραγκιόζηδες, αν όχι άθλιοι. Ο ελληνικός λαός σε αυτές τις εκλογές έριξε μια μεγάλη ζαριά, την οποία θα προσεγγίσω τηλεγραφικά και με κάθε επιφύλαξη, καθώς το σημείωμα αυτό συντάσσεται πολύ νωρίς, έχοντας υπόψιν μια πολύ γενική εικόνα των αποτελεσμάτων.
Το πελατειακό κράτος δέχεται ένα αντίστοιχα ισχυρό ράπισμα με εκείνο προς την στρατηγική της τρόικας, την οποία υπηρέτησε ο δικομματισμός και οι νεοφιλελεύθερες παραφυάδες του. Οι δυνάμεις αυτές δεν αντλούν ισχύ από το εκλογικό αποτέλεσμα για να συνεχίσουν να εξυπηρετούν την δανειακή σύμβαση και τις γενικότερες δεσμεύσεις που ανέλαβαν ενώπιον της ΕΕ και του ΔΝΤ.
Πολιτική νομιμοποίηση δεν μπορεί να αντλήσει οποιοσδήποτε κυβερνητικός συνασπισμός στηριχθεί στην επιδότηση του εκλογικού νόμου. Από μόνη της η επιδότηση αυτή στο πρώτο κόμμα αποτελεί προσβολή στην αναλογικότητα της ψήφου, πόσο μάλλον αν αυτή η νόθευση της λαϊκής βούλησης καταστεί ο κρίσιμος παράγων θέσπισης/στήριξης μίας κυβέρνησης συνεργασίας. Προφανώς σε μία τέτοια περίπτωση καταστρατηγείται το πνεύμα ακόμη και αυτού του «καλπονοθευτή» συντακτικού νομοθέτη. Είναι προφανές ότι εάν δεν δομηθούν ευρύτερες συνεργασίες/συμπράξεις, για τις οποίες θα μπορούμε να μιλήσουμε μετά τα τελικά αποτελέσματα, οποιαδήποτε απόπειρα σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού που δεν θα αντλεί γνήσια πολιτική νομιμοποίηση από την ψήφο του ελληνικού λαού, θα αποτελεί σαφή προσβολή του πολιτεύματος της χώρας.
Η μεγάλη επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ δείχνει περισσότερο την διάθεση ενός σημαντικού μέρους της προοδευτικής κοινωνίας να βαδίσει η χώρα σε ένα σύγχρονο μονοπάτι εκδημοκρατισμού και πολιτικής χειραφέτησης, στο πλαίσιο των αρχών της νέας αριστεράς, που δημιουργείται αυτή την περίοδο σε ολόκληρη την Ευρώπη για να αντιμετωπίσει τις μεταβιομηχανικές προκλήσεις του 21ου αιώνα με κριτήρια βιοοικονομικά και σοσιαλιστικά. Θα πρέπει να είναι σαφές ότι αυτός ο μεγάλος αριθμός προοδευτικών πολιτών που στήριξε τον ΣΥΡΙΖΑ , έδωσε μία δοκιμαστική, κριτική ψήφο. Είναι μία ψήφος που ενθαρρύνει την πολιτική αλλαγή στην χώρα μας με κατεύθυνση την εμπέδωση μιας εναλλακτικής ηγεμονίας, η οποία θα απαιτήσει μία εντελώς νέα στρατηγική από ολόκληρη την αριστερά και τον προοδευτικό κόσμο. Είναι ένα τεράστιο βάρος σε πλάτες που πρέπει να δείξουν αντανακλαστικά ευθύνης, μεγάλης σοβαρότητας και πολιτικής εφευρετικότητας, ώστε να καταστούν ο πυρήνας μιας προοδευτικής μόχλευσης του πολιτικού μας συστήματος. Είναι μια καλή βάση για διάλυση του κράτους πατρωνίας και εμπέδωση μιας συνεκτικής πολιτικής πρακτικής, που θα προστατεύσει τον ελληνικό λαό από τις συνέπειες, όχι μόνον της χρεοκοπίας που δρομολόγησαν οι διαπλεκόμενοι, αλλά και του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού. Από δω και πέρα κάθε κίνηση του ΣΥΡΙΖΑ θα έχει ιδιαίτερη βαρύτητα για την τύχη της χώρας.
Συγχαρητήρια αξίζουν όσοι εργαζόμενοι επέμειναν στην στήριξη του ΚΚΕ. Όπως μου δόθηκε η ευκαιρία να σημειώσω προεκλογικά, ο ελληνικός λαός μόνον όφελος μπορεί να έχει από ένα δυνατό ΚΚΕ. Οι ψηφοφόροι του κόμματος αξίζουν συγχαρητήρια, καθώς, όπως φαίνεται, αγνόησαν – και καλά έκαναν – την σταλινίζουσα ρητορική της ηγεσίας του κόμματος, που εμφανίστηκε εντελώς ανίκανη να αντιληφθεί την διάσταση της κρίσης στην Ελλάδα και την πρόκληση για ένα κόμμα που ασφαλώς αναφέρεται σε έναν χώρο σημαντικά ευρύτερο εκείνου που καλύπτουν ως ιδεολογία και πρακτική οι συγκεκριμένοι κομμουνιστές οι οποίοι στελεχώνουν το κόμμα. Είναι καιρός τα ηγετικά κλιμάκια του ΚΚΕ να ασκήσουν αυστηρή κριτική στον αυτισμό που τους διακατέχει, να εστιάσουν αδογμάτιστα στο συμφέρον των Ελλήνων εργαζομένων και ανέργων και να συμβάλουν στην διαμόρφωση των συνθηκών για την εμπέδωση μιας μεταβατικής κυβέρνησης των αριστερών, που θα οδηγήσει την χώρα, δίχως τραγωδίες, στον αναπροσδιορισμό του παραγωγικού μοντέλου της, της διοίκησης και των θεσμών με δημοκρατικά, αντιμονοπωλιακά κριτήρια, δίχως ούτε στιγμή να νοθεύσουν τον αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό τους. Όλα αυτά ίσως να μην τα όριζε κανείς ως δεξιά στροφή του ΚΚΕ, αν κοιτούσε μπροστά τις προκλήσεις του 21ου αιώνα και όχι τις προκλήσεις των αρχών της ώριμης βιομηχανικής επανάστασης.
Για την Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη επίσης τα ποσοστά θα μπορούσαν να θεωρηθούν σχετικά επιτυχή. Το κόμμα τα «θαλάσσωσε» προεκλογικά σε αρκετές περιπτώσεις, δίχως να μπορέσει να δείξει ένα σαφές σοσιαλδημοκρατικό ύφος και διακυβερνητικό σφρίγος, που θα ήταν απαραίτητο για ένα ανάλογο κομματικό εγχείρημα στον αριστερό χώρο της σύγχρονης σοσιαλδημοκρατίας. Η είσοδος αυτού του κόμματος στην βουλή με αξιοπρεπή ποσοστά, όπως φαίνεται, είναι μια πρόκληση περισσότερο για εκσυγχρονισμό της βαριά τραυματισμένης σοσιαλδημοκρατίας και θεραπεία των πληγών της, παρά για γενικότερο εκσυγχρονισμό του πολιτικού συστήματος που θεωρείται αναγκαίος. Τα πρόσωπα που θα εκλεγούν για το νέο κοινοβούλιο με τα χρώματα αυτού του κόμματος, θα αποτελέσουν κρίσιμο μέγεθος τόσο για την εξέλιξή του όσο και για την στάση του την επόμενη δραματική, όπως φαίνεται, περίοδο.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : "Ξεγυμνώθηκε" η τουρκική πολιτική σε Ίμβρο, Τένεδο ...!

Ακόμη και σήμερα, τα θέματα που αφορούν την Ίμβρο και την Τένεδο θεωρούνται από τις τουρκικές αρχές κρατικά μυστικά. Ακόμη και σήμερα, που η τουρκική κυβέρνηση προβάλλει την πολιτική των υποτιθέμενων "μηδενικών προβλημάτων" με τις γειτονικές χώρες, η Άγκυρα απαγορεύει σε μη μουσουλμάνους Τούρκους να αγοράζουν ή ακόμη και να ενοικιάζουν ακίνητα στα δύο νησιά που απέκτησε από την Ελλάδα με τη συνθήκη της Λωζάννης.
Κι ενώ παγίως διεκδικούν αμοιβαιότητα μεταξύ των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν τα μέλη της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης και της φυλορροούσας ελληνικής κοινότητας στην Τουρκία, αδιαφορούν για το γεγονός ότι οι Έλληνες της Τουρκίας δεν μπορούν να κάνουν αγορές στην Ίμβρο και στην Τένεδο ενώ δεν υπάρχε κανένα αντίστοιχο πρόβλημα για τους μουσουλμάνους της Θράκης...
Και εντελώς προσχηματικά, για να δικαιολογήσουν τις διακρίσεις σε βάρος ορθοδόξων Τούρκων πολιτών τα μέλη της τουρκικής κυβέρνησης επικαλούνται τις δήθεν "άδικες συμπεριφορές" της ελληνικής πολιτείας έναντι της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης...
Σε δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας "Taraf" με τίτλο «Για τις ιδιοκτησίες στην Ίμβρο ερωτάται το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας» αναφέρεται ότι ο δικηγόρος Ερχάν Πεκτσέ, ο οποίος διερευνά τα αίτια των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν οι ορθόδοξοι Τούρκοι πολίτες που ζουν στην Ίμβρο όταν αγοράζουν ακίνητα, ενώ τέτοια προβλήματα δεν αντιμετωπίζουν οι μουσουλμάνοι, προσέκρουσε σε «κρατικό μυστικό» και στη συνέχεια προσέφυγε στο κτηματολόγιο της Ίμβρου για περισσότερες πληροφορίες διερευνώντας γιατί για τους ορθόδοξους υπάρχει αυτό το πρόβλημα.
Όμως, όπως γράφεi η εφημερίδα, το αίτημα του απορρίφθηκε διότι τα αίτια θεωρούνται «κρατικό μυστικό».
Προσπαθώντας να βρει άκρη, ο δικηγόρος Πεκτσέ έφερε την υπόθεση στο Διοικητικό Δικαστήριο της Προύσας, το οποίο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το αίτημά του δεν αντιτίθεται στην εθνική ασφάλεια και αποφάσισε ότι μπορούν να δοθούν οι σχετικές πληροφορίες.
Έτσι, η Διεύθυνση Κτηματολογίου έστειλε το φάκελο στο Συμβούλιο Επικρατείας και στην εισήγηση του αναφέρθηκαν τα εξής: "Η Ίμβρος και η Τένεδος βρίσκονται σε μια άκρως σημαντική θέση τόσο από στρατιωτικής όσο και στρατηγικής πλευράς. Οι κινήσεις πληθυσμού και ακινήτων σε αυτά τα νησιά, που είναι πολύ σημαντικά για τα στενά των Δαρδανελίων και της Κωνσταντινούπολης, αποτελούν σημαντικό θέμα για την ασφάλεια της χώρας μας.
Λαμβανομένων υπόψη των άδικων συμπεριφορών έναντι των «Τούρκων» της Δ. Θράκης, θα πρέπει να παίρνονται αποφάσεις αφού πρώτα αξιολογούνται οι ειλημμένες αποφάσεις του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας και τα πρωτόκολλα από διάφορα υπουργεία και στρατιωτικούς εκπροσώπους και εκπροσώπους ασφαλείας. Πέραν τούτου, η Ίμβρος και η Τένεδος έχουν κηρυχθεί με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου απαγορευμένη στρατιωτική περιοχή και περιοχή ασφαλείας και αποφασίστηκε ακόμα ξένα φυσικά πρόσωπα να μην ενοικιάζουν ή αγοράζουν ακίνητα εκεί. Γι' αυτούς τους λόγους θα πρέπει να καταργηθεί η απόφαση για την οποία έγινε θέμα άσκησης έφεσης".
Σύμφωνα με όσα δημοσιεύθηκαν στην "Taraf", ο δικηγόρος Πεκτσέ εξεπλάγη με την δικαιολογία αυτή και είπε: «Η Τουρκική Δημοκρατία εκλαμβάνει ως ξένους τους ορθόδοξους πολίτες της και κάνει διακρίσεις σε βάρος τους. Εδώ και χρόνια απαλλοτριώθηκαν για διάφορους λόγους όλα τα χωράφια και οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις σε ποσοστό 95%. Όμως αργότερα και πέραν του σκοπού της απαλλοτρίωσης τα εδάφη αυτά παραχωρήθηκαν στο μουσουλμανικό τουρκικό πληθυσμό που μεταφέρθηκε από την Ανατολία βάσει του νόμου εγκατάστασης".
Με την εν λόγω δίκη, σύμφωνα με όσα υποστήριξε ο Τούρκος δικηγόρος, αποκαλύφθηκαν οι απόψεις του κράτους για τους Ρωμιούς πολίτες...
Η εφαρμογή αυτή αντίκειται στην αρχή της ισότητας του συντάγματος, γεγονός το οποίο ο κ. Πεκτσέ επιχείρησε να αναδείξει ενώπιον των μελών της Επιτροπής Διερεύνησης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της τουρκικής Βουλής, χωρίς αποτέλεσμα...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : Φωτοβολταϊκά: μείωση 50% στις ταρίφες ζητούν οι Γερμανοί για το Πρόγραμμα «Ήλιος» ...!

Μείωση των τιμών στα φωτοβολταϊκά έτσι ώστε να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα «Ήλιος» ζήτησε ο υφυπουργός Περιβάλλοντος, Προστασίας της Φύσης και Πυρηνικής Ασφάλειας της Γερμανίας, Γιούργκεν Μπέκερ κατά την ομιλία του στη χθεσινή ημερίδα του ΥΠΕΚΑ για τις ΑΠΕ.
Ειδικότερα, σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας energypress.gr, ο κ. Μπέκερ ανέφερε ότι οι ταρίφες των φωτοβολταϊκών είναι πολύ υψηλές στην Ελλάδα και πρέπει να μειωθούν στα επίπεδα της Γερμανίας, δηλαδή κατά 50% κάτω, για να πραγματοποιηθεί το πρόγραμμα «Ήλιος», ενώ παράλληλα εξήγησε ότι αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους: «Δεν μπορούμε να μελετήσουμε εισαγωγές ηλεκτρικής ενέργειας από ΑΠΕ παρά μόνο ως χρήσιμο συμπλήρωμα στην επέκταση του δικού μας δυναμικού από ανανεώσιμες πηγές».
«Εάν αγοράσουμε στις ελληνικές τιμές τότε το κόστος για τους Γερμανούς καταναλωτές θα εκτιναχθεί», δήλωσε ο Γερμανός αξιωματούχος, προσθέτοντας: «Βλέπουμε το Ήλιος σαν έναν τρόπο να βοήθησουμε στην οικονομική ανόρθωση της Ελλάδας.
Από την άλλη πλευρά, απαντώντας σε ερώτηση σχετικά με το ενδεχόμενο μείωσης των τιμών αγοράς της «πράσινης» ενέργειας, ο υπουργός ΠΕΚΑ, Γ. Παπακωνσταντίνου, τόνισε σε δηλώσεις του μετά από συνάντηση με τον επίτροπο Ενέργειας της ΕΕ Γκίντερ Έτινγκερ ότι έχει ήδη γίνει μείωση στις τιμές για τα φωτοβολταϊκά και ότι για τις άλλες τεχνολογίες δεν προβλέπεται σε αυτή τη φάση αλλαγή του πλαισίου

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  4-4--2012    : Μια μεγάλη αλήθεια από τον Μπερλουσκόνι: «Η Ε.Ε. προκάλεσε την καταστροφή της Ελλάδας»... ...!

«Τη γνωρίζουμε τη θεραπεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ιταλία. Προκάλεσε την καταστροφή της Ελλάδας και τώρα αρχίζει να καταστρέφει την Ισπανία» δήλωσε ο Ιταλός τέως πρωθυπουργός Σίλβιο Μπερλουσκόνι μιλώντας σε στελέχη του Λαού της Ελευθερίας (Pdl), σύμφωνα με... δημοσιεύματα του ιταλικού Τύπου.
Όπως μεταδίδει το δίκτυο Rainews24, Καβαλιέρε μίλησε για «μία άκαμπτη πολιτική που οφείλεται και στις κατευθυντήριες γραμμές της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ».
Αναφερόμενος ειδικότερα στην Ιταλία, ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι υποστήριξε ότι «η κατάσταση είναι δραματική».
«Η Ευρώπη θεωρεί ότι πρόκειται για μια άρρωστη χώρα και αυτό οφείλεται και στον Τύπο, που δεν μας στήριξε ποτέ στις συγκεκριμένες πρωτοβουλίες που αναλάβαμε» δήλωσε σύμφωνα με τη δημόσια τηλεόραση.
Ο Μπερλουσκόνι παρουσίασε επίσης δημοσκόπηση βάσει της οποίας η δημοτικότητα της ιταλικής πολιτικής τάξης δεν ξεπερνά το 5%, ενώ το 57% των Ιταλών δεν γνωρίζει ποιο κόμμα θα μπορούσε να ψηφίσει σε περίπτωση βουλευτικών εκλογών.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Η ΕΥΡΩΠΗ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΣΕ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙ ...!

Αφ’ ότου, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, εγκαινιάσθηκε το κοινοτικό εγχείρημα, δεν έλειψαν οι φωνές, κυρίως πέραν της Μάγχης και του Ατλαντικού, που προδίκασαν το ναυάγιό του. Εν τούτοις, περισσότερο από μισό αιώνα αργότερα, η Κοινοτική Ευρώπη συνεχίζει την πορεία της, συνεισφέρουσα μεγάλως στην ειρήνη και ευημερία της ηπείρου μας – πλην όμως συγκροτημένη κατά τρόπο πολύ απέχοντα από τα οράματα των ιδεολογικών και πολιτικών πατέρων της. Και αντιμέτωπη με μια ακόμη υπαρξιακή πρόκληση.[i]
***
Ο αρχικός ομοσπονδιακός στόχος έχει πλέον κατ’ ουσίαν εγκαταλειφθεί. Τουλάχιστον στο ορατό μέλλον, η ΕΕ δεν πρόκειται να μετεξελιχθεί σε «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης» κατά το βορειοαμερικανικό πρότυπο. Ενώ η προωθημένη και εν πολλοίς πρωτόγνωρη διακρατική συνεργασία που αναπτύσσουν οι εταίροι παρουσιάζει μεγάλες ανισότητες μεταξύ τομέων δραστηριότητας, τόσο ως προς τις καταβαλλόμενες προσπάθειες, όσο και ως προς τα επιτεύγματα.
Είκοσι χρόνια μετά την υπογραφή της Συνθήκης του Μάαστριχτ και εις πείσμα των ελπίδων που γέννησε η σύσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, η στρατιωτική Ευρώπη παραμένει στα σπάργανα. Η άμυνα και ασφάλεια του ευρωκοινοτικού χώρου εξακολουθούν να διασφαλίζονται από την αμερικανική υπερδύναμη και τη νατοϊκή προέκτασή της, με το στρατιωτικό δυναμικό των Ευρωπαίων εταίρων συνεχώς να συρρικνώνεται, και τους μόνους στρατιωτικώς αξιόλογως μεταξύ τους – το Ηνωμένο Βασίλειο και η Γαλλία – [ii] να διαθέτουν κατά βάση τις δυνάμεις τους, είτε στο νατοϊκό, είτε σε στενά εθνικό πλαίσιο. Και με τη στρατιωτική αυτή εξάρτηση από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ να επιβεβαιώνεται άπαξ έτι εξ αφορμής της λιβυκής κρίσης. [iii]
Στον διεθνοπολιτικό τομέα η συλλογική κοινοτική παρουσία είναι ουσιαστικότερη. Βέβαια, θεσμικώς τα κράτη-μέλη διατηρούν σχεδόν πλήρη ελευθερία ενεργείας – περί ενιαίας εξωτερικής πολιτικής ουδείς λόγος. Παρά ταύτα όμως, κατορθώνουν αρκετά συχνά να διαμορφώνουν έναν ελάχιστο κοινό παρανομαστή, ο οποίος, χωρίς ασφαλώς να τους προσφέρει διεθνή επιρροή αντίστοιχη προς το συνολικό τους εκτόπισμα, συνιστά ωστόσο, έναν όχι αμελητέο παράγοντα στα παγκόσμια δρώμενα. Ως μοναδικός ανά την υφήλιο πολυεθνικός χώρος γεωπολιτικής σταθερότητας, ισότιμης συνεργασίας, και έμπρακτου σεβασμού των ανθρωπιστικών αξιών, και χάρις, συγχρόνως, και στην οικονομική της επιφάνεια, η ΕΕ διαθέτει σημαντικά αποθέματα «ήπιας ισχύος», τα οποία της επιτρέπουν: Να συναλλάσσεται από θέση ισοτιμίας με μεγάλες περιφερειακές δυνάμεις όπως η Ρωσία, η Κίνα, ή η Ινδία. Να συμβάλλει – έστω και με περιορισμένη αποτελεσματικότητα – στην αντιμετώπιση κρίσεων από τον Καύκασο και την Κεντρική Ασία έως την Μέση Ανατολή και την Αφρική. Και να επιδρά εποικοδομητικά, αν και με λίαν άνισα αποτελέσματα, στον στενότερο γεωπολιτικό της περίγυρο – όπως δείχνουν, μεταξύ άλλων, η προώθηση της ενταξιακής υποψηφιότητας της Σερβίας σε συνδυασμό με τον έλεγχο των αντιπαραθέσεων στο Κόσοβο και οι, ομολογουμένως πολύ λιγότερο αποδοτικές μέχρι στιγμής, κοινοτικές πρωτοβουλίες υπέρ της δημοκρατικής ομαλότητας στην Λευκορωσία και στην Ουκρανία και για τη συνεργασία στον μεσογειακό χώρο.[iv] Ευθύς εξ αρχής, όμως, προνομιακός χώρος για την προώθηση του κοινοτικού πειράματος υπήρξε η οικονομία. Και όχι τυχαίως. Η θυσία κυριαρχικών δικαιωμάτων είναι γενικώς λιγότερο αποδεκτή στους τομείς της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής από ό,τι στον οικονομικό. Διό και στον τελευταίο αυτόν σημειώθηκαν τα πλέον ρηξικέλευθα θεσμικά κοινοτικά επιτεύγματα: στη δεκαετία του ’50 η ΕΚΑΧ και η ΕΟΚ, και το 1999 η Ευρωζώνη.
***
Η υιοθέτηση, ειδικότερα, του ευρώ ήταν και παραμένει ένα ιδιαίτερα ριψοκίνδυνο στοίχημα, η έκβαση του οποίου θα σφραγίσει και το όλο ευρωενωσιακό εγχείρημα.[v] Όπως είχαν εγκαίρως προειδοποιήσει πολλοί αναλυτές, η μακροημέρευση του κοινού νομίσματος προϋποθέτει ποιοτικό άλμα στον βαθμό δημοσιονομικής και οικονομικής εναρμόνισης και άρα και εκχώρησης εθνικών αρμοδιοτήτων σε κοινοτικά όργανα. Το διαγνωστικό δε αυτό επιβεβαιώνεται πανηγυρικά εξ αφορμής της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής και οικονομικής κρίσης – η οποία όμως έφερε συγχρόνως στην επιφάνεια εγγενείς ευρωπαϊκές αντιφάσεις δυσχεραίνουσες την επίτευξη της αναγκαίας κοινοτικής αλληλεγγύης. Και ειδικότερα: Τις άνισες επιδόσεις Βορρά-Νότου. Τις μεταλλασσόμενες ισορροπίες στον γαλλο-γερμανικό άξονα. Και τον ιδιάζοντα και πάντοτε προβληματίζοντα ρόλο των Βρετανών.
Εν πρώτοις, η κρίση προέβαλε τις τεράστιες ανισότητες παραγωγικότητας και δημοσιονομικής πειθαρχίας στους κόλπους της Ευρωζώνης. Για την αντιμετώπιση των οποίων ο Γάλλος πρόεδρος πρότεινε και η Γερμανίδα καγκελάριος, μετά τις αρχικές επιφυλάξεις της, συμφώνησε, να διαμορφωθεί μια «οικονομική διακυβέρνηση». Ήτοι, στην πράξη, τη συγκρότηση, με εμπλοκή, τόσο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, όσο και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ενός μηχανισμού για τη στήριξη των ασθενέστερων εταίρων από τους ευρωστότερους, αλλά και για την επιτήρηση της εφαρμογής ενός μίνιμουμ κοινών κανόνων δημοσιονομικής και οικονομικής πολιτικής από το σύνολο των μελών της Ευρωζώνης – δηλαδή τη δημιουργία ενός είδους εμβρυώδους ευρωπαϊκού κυβερνητικού κέντρου. Με το Παρίσι να δίνει έμφαση στην αλληλεγγύη, αλλά με το Βερολίνο να τονίζει τον έλεγχο – ευεξηγήτως δε, καθότι καλείται να αποβεί ο κύριος χρηματοδότης του όλου εγχειρήματος.
Κατά δεύτερο λόγο, εξ αφορμής της κρίσης καταφάνηκε η μετατόπιση του κέντρου βάρους του γαλλογερμανικού άξονα από την Γαλλία στη Γερμανία – μια Γερμανία απαλλαγμένη πλέον από τις δουλείες που της επέβαλλαν η διαίρεσή της και ο πόθος της επανένωσης και από το άγχος της σοβιετικής απειλής, αλλά και από τις χιτλερικές της ενοχές. Βέβαια, και μετά την καθοριστικές αυτές μεταβολές στο γερμανικό γεωπολιτικό και ψυχολογικό τοπίο, οι Γάλλοι ηγέτες, του κ. Σαρκοζί συμπεριλαμβανομένου, επεχείρησαν να διατηρήσουν σε κάποιο βαθμό την πρωτοκαθεδρία της οποίας η χώρα τους, από την εποχή του ντε Γκολ, απήλαυε έναντι της Γερμανίας. Υπό την αμείλικτη όμως πίεση της κρίσης, η αντιστροφή ρόλων μεταξύ των δύο πόλων του κεντρικού ευρωπαϊκού άξονα κατέστη πλέον ή εμφανής. Στο τιμόνι βρίσκονται πλέον οι Γερμανοί – με τη σιωπηρή συγκατάθεση του Παρισιού. Πρόκειται για την πολιτική αντανάκλαση ενός νέου συσχετισμού ισχύος, στον οποίο οι Γάλλοι είναι αναγκασμένοι να προσαρμοσθούν, ασχέτως κομματικής ή ιδεολογικής ταυτότητας της ηγεσίας τους. Το πιθανότερο δε είναι ότι, σε περίπτωση εκλογικής του επικράτησης κατά τις επί θύραις γαλλικές προεδρικές εκλογές, ο σοσιαλιστής κ. Ολάντ, παρά τις προεκλογικές διακηρύξεις του περί του αντιθέτου, θα αναγκασθεί και αυτός να συμβιβασθεί με την νέα αυτή πραγματικότητα. (Επί παραδείγματι, η κεκηρυγμένη πρόθεσή του να επαναδιαπραγματευθεί τη Συνθήκη της 2ας Μαρτίου, περί ης κατωτέρω, θα προσκρούσει ασφαλώς σε δυσυπέρβλητα εμπόδια.) [vi]
Η κρίση, τέλος, επανέφερε στο προσκήνιο την επαμφοτερίζουσα έναντι της Ευρωζώνης στάση των Βρετανών – ενδεικτική και της γενικότερης αμφιθυμίας τους έναντι του όλου ευρωενωσιακού εγχειρήματος. Με το Λονδίνο, αφ’ ενός μεν, να αρνείται κατηγορηματικότερα παρά ποτέ να υιοθετήσει το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα, αφ’ ετέρου όμως, να διεκδικεί αποφασιστικό λόγο στην διαχείριση της κοινοτικής χρηματοπιστωτικής και οικονομικής πολιτικής – με διαφανή επιδίωξη η ΕΕ να τραπεί προς την κατεύθυνση μιας κλασικής ζώνης ελεύθερων συναλλαγών και συνακόλουθα να αποτραπεί οριστικά τυχόν ομοσπονδιάζουσα μετεξέλιξή της, ασύμβατη με την πάγια βρετανική αντίθεση σε ευρωπαϊκούς ηπειρωτικούς συνασπισμούς.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Ακούγοντας τους Μέρκελ, Σόιμπλε και Τόμσεν ...!

Tου Σταύρου Λυγερού
Μέχρι πρότινος, η Μέρκελ, ο Σόιμπλε και οι άλλοι του ευρωιερατείου καλλιεργούσαν με τις δηλώσεις τους την εντύπωση ότι η Ελλάδα βρίσκεται ένα βήμα πριν εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη. Οι εγχώριοι υποστηρικτές του Μνημονίου, μάλιστα, εκμεταλλεύονταν το καλλιεργούμενο κλίμα επικείμενης αποπομπής για να εκβιάσουν την κοινωνία να ανεχθεί μια πολιτική η οποία παράγει ολοένα και περισσότερα οικονομικά και κοινωνικά ερείπια.
Τώρα που οι υπογραφές έχουν μπει και οι ψηφοφορίες έχουν ολοκληρωθεί, όπως ακριβώς επεδίωκαν η τρόικα και η κυβέρνηση Παπαδήμου, τώρα που η Ελλάδα έχει για τα καλά δεσμευθεί στον δρόμο της νέας δανειακής σύμβασης και του νέου Μνημονίου, η ρητορική του ευρωιερατείου άλλαξε. Η Μέρκελ και ο Σόιμπλε δηλώνουν ότι η εκδίωξη της Ελλάδας από την Ευρωζώνη θα ήταν καταστροφική για το ευρώ κι ότι ουσιαστικά δεν ετέθη ποτέ τέτοιο ζήτημα.
Πότε έλεγαν την αλήθεια; Ο καθένας διαλέγει ό, τι βολεύει το ιδεολόγημά του, αλλά είναι λογικό να θεωρήσουμε ότι οι δηλώσεις που αντανακλούν την πραγματικότητα είναι οι τωρινές. Οι λόγοι είναι δύο:
Πρώτον, επειδή πριν από τις κρίσιμες ψηφοφορίες στην ελληνική Βουλή, το ευρωιερατείο είχε πολιτική σκοπιμότητα. Με τις δηλώσεις-απειλές για αποπομπή της Ελλάδας διευκόλυνε την κυβέρνηση Παπαδήμου, προσδίδοντας αξιοπιστία στην προπαγανδιστική εκστρατεία των εγχώριων «μνημονιακών» δυνάμεων ότι η ψήφιση και η εφαρμογή του νέου πακέτου είναι ο μόνος τρόπος για να παραμείνει η Ελλάδα στην Ευρωζώνη.
Δεύτερον, επειδή -όπως επιμόνως υποστηρίζουμε σ’ αυτές τις στήλες από τις αρχές του 2010- η ελληνική κρίση είναι συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη. Μεγαλύτερος τότε, αλλά και τώρα ικανός να προκαλέσει όχι μόνο τεράστιο κόστος, αλλά και μεγάλο ρήγμα στην Ευρωζώνη. Η Ελλάδα είναι συστημικός κίνδυνος όχι λόγω του χρέους της (τώρα πια η μερίδα του λέοντος είναι προς τις χώρες-μέλη και προς το ΔΝΤ), αλλά επειδή μια στάση πληρωμών θα προκαλούσε ένα καταστροφικό ντόμινο που θα συμπαρέσυρε τους άλλους αδύναμους κρίκους. Μπορεί το ευρωιερατείο να δηλώνει ότι η Ελλάδα είναι μοναδική περίπτωση, αλλά οι Αγορές θα προεξοφλούσαν πολύ περισσότερο απ’ όσο τώρα το αντίθετο, ότι η Ελλάδα είναι η αρχή. Αυτό θα είχε ως συνέπεια μια εκτόξευση των επιτοκίων δανεισμού χωρών όπως η Ισπανία, η Ιταλία και το Βέλγιο. Τα δόντια των Αγορών θα ένιωθε ακόμα και η Γαλλία.
Το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι συστημικός κίνδυνος για την Ευρωζώνη δεν σημαίνει, βεβαίως, ότι μπορούσε να συνεχίσει το πάρτι του ελλείμματος. Μπορούσε, όμως, να διαπραγματευθεί ένα αξιόπιστο εθνικό σχέδιο δημοσιονομικής εξυγίανσης και αξιοποίησης των πολλών λιμναζουσών αναπτυξιακών δυνατοτήτων. Οι κυβερνώντες, όμως, αποδείχθηκαν ανίκανοι να επεξεργασθούν ένα τέτοιο σχέδιο. Προτίμησαν να υιοθετήσουν την πολιτική που ήρθε ντελίβερι από την τρόικα. Οσοι έχουν ακόμα αμφιβολία, ας δουν τις δηλώσεις Τόμσεν στο Ευρωκοινοβούλιο. Επιβεβαίωσε αυτό που ήταν προφανές: οι κυβερνώντες όχι μόνο δεν διαπραγματεύθηκαν, αλλά κι αποδέχθηκαν με ανοιχτές αγκάλες το Μνημόνιο

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Η UNICEF για τα παιδιά στην Ελλάδα ...!

Τον κώδωνα του κινδύνου κρούει η UNICEF για την κατάσταση διαβίωσης, εκπαίδευσης και σίτισης των παιδιών στη χώρα μας. Σύμφωνα με τη σχετική έκθεση του Πανεπιστημίου Αθηνών, για λογαριασμό της οργάνωσης, περισσότερα από 100.000 παιδιά στην Ελλάδα εργάζονται, εκ των οποίων το 70% διακόπτει το σχολείο.
Το ποσοστό της παιδικής φτώχειας στην Ελλάδα είναι 23%, όταν στην Ευρώπη το ποσοστό αυτό φτάνει το 20,5%.
Οι ανήλικοι που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας υπολογίζονται σε 439 χιλιάδες, ο σχολικός εκφοβισμός από το 2002 έως το 2010 έχει αυξηθεί κατά 74%, ενώ σημαντική αύξηση παρατηρείται και στην εγκληματικότητα των ανηλίκων.
Την Πέμπτη 5 Απριλίου, θα πραγματοποιηθεί ο καθιερωμένος ραδιομαραθώνιος της UNICEF, με την υποστήριξη δεκάδων ραδιοσταθμών, μεταξύ των οποίων και ο ΑΘΗΝΑ 9,84.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  2-4--2012    : Εξήντα τροπολογίες σε διάφορα-άσχετα- νομοσχέδια κατέθεσαν την προηγούμενη Πέμπτη ...!

Εξήντα τροπολογίες σε διάφορα-άσχετα- νομοσχέδια κατέθεσαν οι Γύπες Πασοκ-ΝΔ την προηγούμενη Πέμπτη.
Η καταδικασμένη από τους ίδιους φαυλότητα... ζει και βασιλεύει.
Οι καταδικασμένες από τους ίδιους "συντεχνίες"... ζουν, βασιλεύουν και...ανταμείβονται.

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  10-3--2012    : CDS: θα πληρωθούν από τύχη κι όχι από εξυπνάδα ...!

Το πιστωτικό γεγονός της Ελλάδας είναι πλέον γεγονός. Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση που εξέδωσε το βράδυ της Παρασκευής, η ειδική επιτροπή της Διεθνούς Ένωσης Συμφωνιών Ανταλλαγής και Παραγωγών (ISDA) αποφάσισε ομόφωνα πως η αναδιάρθρωση της Ελλάδας αποτελεί πιστωτικό γεγονός.
Η πρώτη λέξη στην οποία πρέπει να σταθούμε λίγο είναι η λέξη 'αναδιάρθρωση'. Στην Ευρώπη η αναδιάρθρωση μετρά ως πιστωτικό γεγονός. Στις ΗΠΑ όχι. Κι αυτό σημαίνει πως η αγορά παραγώγων ήταν αρκετά τυχερή στην ελληνική περίπτωση. Αν τα βασικά έγγραφα των ελληνικών CDS ακολουθούσαν το αμερικανικό σχήμα δεν θα υπήρχε πιστωτικό γεγονός. Την κρίσιμη αυτή διάσταση των CDS την περιέγραψε ο εκπρόσωπος της ISDA Στιβ Κένεντι απαντώντας σε σχετικό ερώτημα του Φέλιξ Σάλμον του πρακτορείου Ρόιτερ:
« Αν έχεις αγοράσει CDS και το συμβόλαιο δεν αναφέρει ότι η αναδιάρθρωση είναι πιστωτικό γεγονός, ακόμη κι αν ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης, η ασφάλεια δεν πρόκειται να πληρωθεί. Αυτό το ξέραμε από καιρό. Δεν επρόκειτο για έκπληξη». Και προσθέτει:
«Το θέμα για το αν μια αναδιάρθρωση χρέους είναι πιστωτικό γεγονός βρίσκεται υπό συζήτηση εδώ και 10 χρόνια. Με άλλα λόγια, όπου η αναδιάρθρωση δεν είναι ένα τυπικό πιστωτικό γεγονός – όπως συμβαίνει με τις αμερικανικές εταιρείες – οι αγοραστές ασφάλισης αγοράζουν τα CDS τους γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει ρήτρα αναδιάρθρωσης και ότι έχουμε πιστωτικό γεγονός μόνο σε πλήρη αδυναμία πληρωμής και χρεοκοπίας (σε ό,τι αφορά τις εταιρείες) και άρνηση του χρέους ή μορατόριουμ (σε ό,τι αφορά τα κράτη) και τα τιμολογούν ανάλογα».
Βεβαίως αυτό δεν είναι τόσο επίφοβο όσο φαίνεται σε πρώτη ματιά γιατί τα αμερικανικά ομόλογα περιλαμβάνουν ρήτρες συλλογικής δράσης και για να τροποποιήσεις τους όρους πληρωμής χρειάζεται η συμφωνία του 100% των πιστωτών. Έτσι ο κάτοχος CDS του αμερικανικού χρέους πρέπει να αγοράσει κι ένα αμερικανικό ομόλογο και έτσι να διασφαλίσει την πληρωμή του συμβολαίου. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  10-3--2012    : PSI: Ο θρίαμβος των πιστωτών ...!

Όλοι δηλώνουν χαρούμενοι και ανακουφισμένοι για το κούρεμα του χρέους που στηρίζεται στο «ξύρισμα» της κοινωνίας - Συμφέρον deal για τις τράπεζες που κρατικοποιείται το μεγαλύτερο μέρος των ζημιών τους
Οι τηλεοπτικές οθόνες πλημμύρισαν από τα χαμόγελα των πιστωτών, τραπεζιτών και ευρωκρατών. Οι δηλώσεις των εκπροσώπων της τρόικας απέπνεαν αισιοδοξία. «Μύρισε η άνοιξη», είπε η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ. «Είμαι χαρούμενος», δήλωσε ο Σαρκοζί. Ακόμη κι ο Σόιμπλε μέλι έσταζε. Όλοι μίλησαν για μια καινούργια αρχή, κάτι σαν έναρξη μιας εθνικής (ή ευρωπαϊκής) παλιγγενεσίας. Για ιστορική μέρα μίλησε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, σαν να επρόκειτο για τη ναυμαχία του Ναβαρίνου ή την απελευθέρωση της Αθήνας το 1944.
Η αλήθεια είναι πως η επιτυχής ολοκλήρωση του PSI -και είναι επιτυχής με καθαρά λογιστικούς όρους- δημιουργεί νέα δεδομένα για όλους τους πρωταγωνιστές του διετούς θρίλερ με επίκεντρο την ελληνική χρεοκοπία. Για τους ηγέτες της Ε.Ε. δίνει μια ευκαιρία «ανακωχής» στις καθημερινές αψιμαχίες με τις αγορές, αφού η Ελλάδα για πολλά χρόνια θα πάψει πλέον να τις απασχολεί, και επικέντρωσης στα υπόλοιπα «πειραματόζωα» της δημοσιονομικής εξυγίανσης, τα PIIGS, είτε βρίσκονται εντός μνημονίων είτε όχι.
Στον χρηματοπιστωτικό τομέα δίνεται η ευκαιρία μακρόχρονης απαλλαγής από το μεγαλύτερο μέρος του ελληνικού χρέους που στο εξής ανήκει σε ποσοστό άνω του 70% στα κράτη μέλη της Ευρωζώνης. Για τους πρωταγωνιστές του εγχώριου πολιτικού συστήματος δίνεται η ευκαιρία ανασύνταξης ενόψει των εκλογών που θα αποδώσουν το νέο συσχετισμό δύναμης, ο οποίος θα αναδείξει ποιες εναλλακτικές λύσεις διακυβέρνησης διαθέτει το σύστημα εξουσίας. Και, τέλος, για τον λαϊκό παράγοντα δημιουργούνται δραματικά τετελεσμένα που περιορίζουν ή δυσκολεύουν πολύ τις δυνατότητες ανατροπών των σιδηρών κανόνων της λιτότητας και της αποικιοποίησης της χώρας.
Ο λογαριασμός ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-2--2012    : Eνα παραδοσιακό πρόγραμμα του ΔΝΤ για την καταπολέμηση της φτώχειας μπορεί πια να σώσει την Ελλάδα ...!

Αναφορικά με την Ελλάδα κάποιοι πολιτικοί και παράγοντες των αγορών δηλώνουν ότι ‘οι αγορές είναι καλύτερα προετοιμασμένες σήμερα για να αντιμετωπίσουν μια χρεοκοπία’. Πότε ξανά είχαμε τέτοιες εκτιμήσεις; Στα μέσα Σεπτεμβρίου του 2008 λίγες ημέρες πριν την κατάρρευση των Lehman Brothers.
Εάν υπάρχει ένα δίδαγμα από την τελευταία 5ετία είναι πως η χρηματοοικονομική μόλυνση λειτουργεί με απρόβλεπτους τρόπους, ιδίως μετά από ένα μεγάλο σοκ όπως είναι η χρεοκοπία ενός μεγάλου χρηματοοικονομικού ιδρύματος ή μιας χώρας. Ακόμη κι αν οι αγορές έχουν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο μιας ελληνικής χρεοκοπίας, οι πρακτικές επιπτώσεις ενός τέτοιου γεγονότος μπορεί να είναι πολύ μεγάλης κλίμακας.
Καταρχήν η Ελλάδα θα πρέπει μάλλον να βγει από το ευρώ, καθώς δεν θα έχει άλλο τρόπο χρηματοδότησης των τρεχουσών δαπανών της από την εκτύπωση του δικού της νομίσματος. Θα χρειαστούν έλεγχοι κεφαλαίων, κλείσιμο τραπεζών και κρατικοποιήσεις προκειμένου να αντιμετωπιστεί μια μαζική απόσυρση καταθέσεων. Οι αντιδικίες μεταξύ πιστωτών και δανειοληπτών θα αυξηθούν δραματικά. Η κοινωνική και πολιτική σταθερότητα της χώρας θα διακυβευτεί σοβαρά.
Δεύτερον, η πολιτική κρίση θα μεταδοθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς επειδή θα έχουν αποδειχτεί ανίκανοι να λύσουν το πρόβλημα. Οι ζημιές που θα υποστούν οι φορολογούμενοι των άλλων ευρωπαϊκών κρατών θα τροφοδοτήσουν αντιδράσεις ενάντια στην οικονομική στήριξη των άλλων υπερχρεωμένων κρατών. Οι προοπτικές για περαιτέρω ενίσχυση του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας και του μόνιμου Ευρωπαϊκού Μηχανισμού θα εξασθενίσουν και οι δικλείδες ασφάλειας ενάντια στη μόλυνση θα υπονομευθούν.
Τρίτον, οι πιστωτές θα αποθαρρυνθούν για περαιτέρω επενδύσεις σε μια Ευρωζώνη που δεν μπορεί να διαχειριστεί το πρόβλημα του χρέους της. Η μόλυνση θα μπορούσε να φτάσει ακόμη και στον πυρήνα του ευρωπαϊκού συστήματος.
Τέταρτον, οι χρηματοοικονομικές πιέσεις περί το ευρώ μπορούν να πλήξουν σοβαρά την οικονομική ανάκαμψη όχι μόνο στην Ευρώπη, αλλά και στις ΗΠΑ και την Ιαπωνία, ενδεχομένως και στις αναδυόμενες αγορές. Τα δημόσια οικονομικά θα επιδεινωθούν περαιτέρω σε πολλές χώρες αυξάνοντας τον κίνδυνο εθνικών χρεοστασίων. Η παγκόσμια οικονομία θα μπορούσε να βυθιστεί ξανά σε ύφεση, όπως έγινε μετά την κατάρρευση των Lehman.
Επομένως, τι πρέπει να γίνει για να αποφύγουμε ένα τέτοιο σενάριο;
Η Ελλάδα δεν έχει ένα τυπικό πρόβλημα ισοζυγίου πληρωμών που θα μπορούσε να αντιμετωπιστεί με βραχυπρόθεσμη ή μεσοπρόθεσμη προσαρμογή και χρηματοδότηση. Έχει ένα σημαντικό διαρθρωτικό πρόβλημα που μπορεί να λυθεί μόνο μέσα από το συνδυασμό μακροοικονομικών, διαρθρωτικών και κοινωνικών μέτρων. Χρειάζεται επίσης μακρόχρονη τεχνική βοήθεια που θα εφαρμόζεται με συνέπεια για την επόμενη 10ετία. Ακόμη και αν ακολουθήσει το συμφωνηθέν πρόγραμμα στο ακέραιο, η Αθήνα δεν θα μπορέσει να αποκτήσει πρόσβαση στις αγορές για πολλά χρόνια.
Αυτό που απαιτείται είναι πολύ πιο κοντά σε εκείνο τον τύπο προγραμμάτων που εφαρμόζει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στις χώρες χαμηλού εισοδήματος, βάσει του Μηχανισμού Μείωσης της Φτώχειας και Ενίσχυσης της Ανάπτυξης, με επίσημη χρηματοδότηση για πολλά χρόνια και με όρους που θα διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Πρέπει να τεθούν αυστηρές προϋποθέσεις, σύμφωνα με την πρακτική που ακολουθεί το ΔΝΤ για αυτά τα προγράμματα, αλλά όχι υπό τη συνεχή απειλή μιας χρεοκοπίας που περιορίζει την πολιτική στήριξη προς τα σωστά μέτρα στην Ελλάδα και τροφοδοτεί την αστάθεια στις χρηματοπιστωτικές αγορές.
Αυτή η επιλογή εγείρει όμως τρία βασικά ζητήματα. Πρώτον, έχει κόστος. Αλλά η εναλλακτική λύση θα στοιχίσει περισσότερο και σε όλους. Δεύτερον, άλλες υπερχρεωμένες χώρες μπορεί να μπουν στον πειρασμό να ζητήσουν τους ίδιους όρους με αυτούς που δόθηκαν στην Ελλάδα. Οι ευρωπαϊκές αρχές ωστόσο επιμένουν ότι η Ελλάδα είναι μοναδική περίπτωση και θα πρέπει να επιμείνουν σε αυτή τη δέσμευση. Επιπλέον, και οι άλλες χώρες είναι απίθανο να θελήσουν να βρεθούν στην οικτρή κατάσταση που βρίσκεται η Ελλάδα μόνο για να πετύχουν καλύτερους όρους. Τρίτον, σε αυτό το σημείο της διαπραγμάτευσης, ίσως είναι πολύ αργά να επιχειρήσουμε μια τέτοια ανατροπή των όρων. Αλλά ποτέ δεν είναι αργά για να προσπαθήσουμε να αποτρέψουμε μια καταστροφή.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  14-2--2012    : Γιατί οι Ευρωπαίοι οδηγούν την Ελλάδα στην κατάρρευση ...

Προκαλεί έκπληξη το ότι οι επίσημοι πιστωτές επέβαλαν στην Ελλάδα τόσους σκληρούς όρους με το δεύτερο μνημόνιο όπως επίσης προκαλεί έκπληξη το ότι οι Έλληνες πολιτικοί τους αποδέχτηκαν. Αλλά αυτό που προκαλεί τη μεγαλύτερη έκπληξη είναι ότι οι Ευρωπαίοι επέβαλαν αυτούς τους όρους και οι Έλληνες πολιτικοί τους δέχτηκαν με πλήρη επίγνωση ότι θα βυθίσουν την ελληνική οικονομία βαθύτερα στην ύφεση, ότι θα οδηγήσουν σε πλήρη εκτροπή των στόχων του προϋπολογισμού και ότι και η δεύτερη διάσωση της Ελλάδας μοιραία θα αποτύχει. Οι Ευρωπαίοι πιστωτές και οι Έλληνες πολιτικοί διάλεξαν – αρκετά συνειδητά – ένα δρόμο αποτυχίας, κατάρρευσης, αντεγκλήσεων και διαιρέσεων.
Ο Έλληνας πρωθυπουργός Λουκάς Παπαδήμος, μιλώντας στη Βουλή, ζήτησε την υπερψήφιση του νέου σχεδίου διαβεβαιώνοντας ότι η Ελλάδα θα επιστρέψει στην ανάπτυξη εφαρμόζοντάς το. Δεν έδωσε όμως καμία εξήγηση για το πώς και γιατί μπορεί να επιτευχθεί αυτό. Αυτά που γνωρίζουμε όλοι και που γνωρίζει και ο κ. Παπαδήμος είναι ότι η ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά το παρελθόν συνοδεύονταν πάντα από υψηλά εμπορικά ελλείμματα. Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποθέσουμε ότι τα πράγματα θα είναι σήμερα διαφορετικά, ιδίως από τη στιγμή που η Ελλάδα έχει παγιδευτεί σε ένα υφεσιακό σπιράλ.
Από τη στιγμή που η Ελλάδα δεν μπορεί να χρηματοδοτήσει το εξωτερικό έλλειμμά της, συνεπάγεται ότι δεν θα υπάρχει ανάπτυξη στην οικονομία της. Αντιθέτως, αυτό που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι η διαρκής επιδείνωση της σύσφιξης, η οποία θα οδηγήσει σε περαιτέρω ζημιές στην οικονομία, σε στάση πληρωμών και σε έξοδο από το ευρώ.
Μέχρι να δοθεί άμεση χρηματοδότηση και βοήθεια προς την Ελλάδα για να επαναπροσανατολίσει την οικονομία της, η μόνη ρεαλιστική προοπτική για τη χώρα είναι η δυστυχία και για την υπόλοιπη Ευρώπη ο κίνδυνος της μόλυνσης. Κι όλα αυτά βεβαίως απειλούν να επιδεινώσουν το δημόσιο χρέος όλων των μεγάλων οικονομιών του ευρώ και να εγείρουν πολιτική εχθρότητα έναντι στις περαιτέρω μεταρρυθμίσεις του ευρωπαϊκού συστήματος εν γένει.
Δεν υπάρχει πλέον καμιά αμφιβολία ότι η πολιτική συνταγή που δίνεται στην Ελλάδα υπαγορεύεται από τις πολιτικές εκτιμήσεις των πλεονασματικών χωρών και δεν περιλαμβάνει μέτρα που θα μπορούσαν να αποκαταστήσουν άμεσα την κατάσταση της ελληνικής και των άλλων ελλειμματικών οικονομιών. Πρόκειται για μια συνταγή ηθελημένης ύφεσης – μια συνταγή τιμωρίας με άλλο όνομα. Κι αυτό σημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση αντί να αποτελεί εργαλείο οικονομικής και κοινωνικής προόδου έχει μετατραπεί σε πηγή καταστολής για την ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Αυτό που είναι τώρα πασιφανές είναι ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση, υπό την καθοδήγηση του Βορρά, θέλει να γίνει μια ζώνη εξαγωγικά προσανατολισμένων χωρών. Το νέο πρότυπο για τις οικονομίες του ευρώ είναι πως κάθε οικονομία θα πρέπει να έχει ισορροπημένο εξωτερικό ισοζύγιο, και όχι μόνο η Ευρωζώνη σαν σύνολο. Αν όμως αυτή η συνταγή περάσει, οι υπάρχουσες ανισορροπίες που είναι προφανείς στο παγκόσμιο καπιταλισμό θα γίνουν ακόμη χειρότερες.
Αυτό που παρακολουθούμε στην Ευρώπη είναι η διάρρηξη της οικονομικής σταθερότητας εξαιτίας μιας συστημικής κρίσης του ισοζυγίου τρεχουσών πληρωμών. Κι αυτό που προτείνεται σήμερα είναι να μεταφερθούν οι πιέσεις αυτές του ισοζυγίου πληρωμών εκτός Ευρώπης και να φορτωθούν στον υπόλοιπο κόσμο. Πρόκειται βέβαια για έναν άκρως εγωιστικό στόχο που με τον καιρό θα οδηγήσει στην επιδείνωση των παγκόσμιων ανισορροπιών.
Όλα αυτά θα μπορούσαν να βελτιωθούν με μια μεταρρύθμιση του νομίσματος μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και με μεταρρυθμίσεις στο σύστημα των παγκόσμιων αποθεματικών. Πιθανόν κάποια στιγμή να δούμε τέτοιες κινήσεις. Ενδιαμέσως το πρελούδιο γι’ αυτές είναι πολύ σκληρές καταστάσεις που θα μπορούσαν κάλλιστα να αποφευχθούν, υψηλή μεταβλητότητα στις χρηματοπιστωτικές αγορές και η απειλή των πολιτικών ταραχών.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  14-2--2012    : Οι «δέκα μικροί νέγροι» και η Ευρωζώνη ..

Δέκα μικροί νέγροι. Επεσε ο ένας και έμειναν εννιά. Οπως και στο μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι, η Ευρωζώνη μοιάζει όλο και πιο πολύ με το μυστηριώδες νησί, όπου, ο ένας μετά τον άλλο, οι φιλοξενούμενοι δολοφονούνταν. Πρώτη η Ελλάδα, σύρθηκε στο μηχανισμό στήριξης και το μνημόνιο.Ακολούθησαν η Ιρλανδία και η Πορτογαλία, ενώ παραμένουν στο στόχαστρο η Ισπανία και η Ιταλία. Το μεγάλο ερώτημα είναι πόσο καιρό θα αντέξει ακόμα και η ίδια η Γερμανία. Στο μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι, πάντως, ακόμα και ο δολοφόνος ήταν μεταξύ των θυμάτων.
Ανεπαρκής ο μηχανισμός στήριξης
Οταν οι αγορές, τον Οκτώβριο του 2010, ξεκίνησαν τις πιέσεις στην Ελλάδα, αυτό δεν ήταν απρόσμενο και στην πραγματικότητα ουδεμία έκπληξη δεν θα έπρεπε να προκαλεί. Μια κλειστή, ελάχιστα ανταγωνιστική οικονομία, με τεράστιο, δυσκίνητο και υπερχρεωμένο Δημόσιο είναι η ελληνική, οπότε η πραγματική απορία θα ήταν γιατί δεν ασχολήθηκαν οι αγορές πρωτύτερα με μας. Λίγο νωρίτερα, τον Φεβρουάριο του 2009, είχαν ξεκινήσει οι πιέσεις στην Ιρλανδία, όπου οι αγορές είχαν αντιληφθεί ότι η πιστωτική επέκταση των προηγούμενων ετών δεν στηριζόταν σε πραγματικό, χειροπιαστό πλούτο. Οι εντυπωσιακές πράγματι κινήσεις τότε της ιρλανδικής κυβέρνησης, η οποία εγγυήθηκε το σύνολο των τραπεζικών καταθέσεων και τα ομόλογα των τραπεζών, ενώ εφάρμοσε δραστικές περικοπές στις δημόσιες δαπάνες, καθησύχασαν πρόσκαιρα τις αγορές, οι οποίες τον Οκτώβριο 2009, εν μέσω συνεχών αναθεωρήσεων την ελληνικών δημοσιονομικών μεγεθών, βρήκαν νέο πρόσφορο έδαφος για να ασκήσουν πιέσεις. Αστοχες κινήσεις της νέας κυβέρνησης, η οποία δεν καταλάβαινε τη γλώσσα των αγορών, και η ασυναρτησία των πολιτικών ηγετών της Ευρωζώνης μάς έφεραν τον Μάιο του 2010 στα χείλη του γκρεμνού, κάνοντας απαραίτητη τη δημιουργία του μηχανισμού στήριξης. Αντίθετα, όμως από τις προσδοκίες της τρόικας, ο μηχανισμός στήριξης αντί να καθησυχάσει οριστικά τις αγορές, αυτές αντιληφθήκαν γρήγορα ότι οι πραγματικές αδυναμίες των ευρωπαϊκών κρατών είναι μεγαλύτερες, βαθύτερες και πιο εξαπλωμένες, καθιστώντας τον ανεπαρκή. Και όπως κάνουν πάντα οι αγορές, όταν βρουν την αδυναμία, προσπαθούν να την εκμεταλλευτούν με κάθε τρόπο. Και φυσικά στην περίπτωση της Ελλάδας, τα προβλήματα συνεχίστηκαν και υπήρξε νέα συμφωνία τον Ιούλιο του 2011, η οποία και αυτή αναθεωρήθηκε τον Οκτώβριο, καθώς διαπίστωσαν πως το ελληνικό χρέος με «κούρεμα» 20% θα παρέμενε μη βιώσιμο, με αποτέλεσμα να αυξηθεί το haircut στο 50%.
Τρία διαφορετικά προβλήματα, κοινή αιτία
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  14-2--2012    : Η τραγωδία της δεύτερης δανειακής σύμβασης ..

Μετά από μια νύχτα ατελείωτων διαδηλώσεων με εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους στους δρόμους και δεκάδες πυρκαγιές να καίνε το κέντρο της Αθήνας, το ελληνικό Κοινοβούλιο ενέκρινε το νέο μνημόνιο και τη δεύτερη δανειακή σύμβαση με ψήφους 199 υπέρ.
Την νέα δανειακή σύμβαση καταψήφισαν όλοι οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΚΕ και της Δημοκρατικής Αριστεράς, οι βουλευτές του ΛΑΟΣ πλην δύο, 21 βουλευτές της ΝΔ και 13 βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Η απάντηση του Αντώνη Σαμαρά και του Γιώργου Παπανδρέου ήταν να διαγράψουν τους 21 και 13 βουλευτές αντίστοιχα των κομμάτων τους που παραβίασαν την λεγόμενη κομματική πειθαρχία. Μέσα σε μια νύχτα δηλαδή 43 βουλευτές διαγράφηκαν από τα δύο μεγάλα κόμματα. Έτσι το ΠΑΣΟΚ έμεινε με 130 βουλευτές, η ΝΔ με 62 ενώ οι ανεξάρτητοι βουλευτές έφτασαν τους 52. Το ελληνικό πολιτικό σκηνικό κατέρρευσε.
Αυτό που καθιστά όμως την ελληνική συνθήκη εντελώς σουρεαλιστική είναι τα νούμερα του νέου διακανονισμού του χρέους για τα οποία έγινε η σύγκρουση. Το 2008 το ελληνικό δημόσιο χρέος βρισκόταν στα 260 δις ευρώ. Το πρώτο πακέτο διάσωσης της Ελλάδας έφτανε τα 110 δις ευρώ και το δεύτερο – που διαλύει τα κόμματα και τη χώρα – τα 130 δις ευρώ. Αν προσθέσουμε σε αυτά τα ποσά ό,τι θα μείνει ως ελληνικό ομολογιακό χρέος μετά την επιβολή κουρέματος της τάξης του 50% στους πιστωτές, βλέπουμε ότι η Ευρώπη θα μπορούσε απλά να έχει πληρώσει όλο το λογαριασμό το 2008 και να έχει γλιτώσει 80 δις ευρώ. Βεβαίως πρόκειται για απλούστευση ενός πολύπλοκου ζητήματος, παρά ταύτα τα νούμερα είναι εκκωφαντικά.
Με τον ευρωπαϊκό διακανονισμό λοιπόν η Ελλάδα φορτώνεται ένα χρέος 340 δις ευρώ που εξακολουθεί να μην είναι βιώσιμο, κι ενώ η ελληνική οικονομία βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι ήταν τρία χρόνια, με την επίσημη ανεργία στο 21%, την υστέρηση εσόδων στο 7% και το πολιτικό σύστημα σε διάρρηξη. Επομένως οι Έλληνες πολιτικοί και οι Ευρωπαίοι τεχνοκράτες μετέτρεψαν ένα πρόβλημα της τάξης των 250 δις ευρώ σε μείζονα κρίση που απειλεί την ύπαρξη του ευρώ. Ακόμα χειρότερα, η άρνησή τους να συνεργαστούν εποικοδομητικά και οι λανθασμένες τους πολιτικές γύρω από την ιδέα της ‘επεκτατικής δημοσιονομικής σύσφιξης’ οδήγησαν την Ελλάδα σε μια ύφεση που απειλεί με μόλυνση όλες τις οικονομίες της ευρωπαϊκής περιφέρειας. Και δη χωρίς την παραμικρή ένδειξη που να λέει ότι η χώρα έχει γίνει πιο ανταγωνιστική σήμερα από ό,τι ήταν πριν τρία χρόνια.
Κι από τη στιγμή που έτσι έχουν τα πράγματα, η ιδέα ότι το ‘κούρεμα’, οι διασώσεις και τα νέα δάνεια θα οδηγήσουν με κάποιον άγνωστο τρόπο την Ελλάδα στον περιορισμό του λόγου χρέους προς ΑΕΠ της τάξης του 120% ως το 2020 μοιάζει εξίσου ανερμάτιστη όσο η αρχική πολιτική συνταγή. Επομένως, τι θα έχουμε στη συνέχεια;
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  11-2--2012    : Στην… κόψη του ξυραφιού η Ελλάδα ..

Η Ελλάδα ζει τις πιο δύσκολες ώρες στη μεταπολιτευτική της ιστορία. Οι δραματικές εξελίξεις των τελευταίων ημερών, το τελεσίγραφο των ευρωπαίων και η έκρυθμη πολιτική κατάσταση, φέρνουν όλο και πιο κοντά το ενδεχόμενο ελληνικής χρεοκοπίας.
Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και όλα αλλάζουν ώρα με την ώρα και ταυτόχρονα η Ελλάδα και η σωτηρία της κρέμονται από μια κλωστή. Ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης έστειλε την Παρασκευή επιστολή στον πρωθυπουργό στην οποία έθεσε στην διάθεσή του τις παραιτήσεις των υπουργών του.
Την ίδια ώρα υπάρχει κύμα δηλώσεων και παραιτήσεων σε όλα τα κόμματα από βουλευτές που δηλώνουν ότι θα καταψηφίσουν τα μέτρα, ενώ ο αντίκτυπος είναι μεγάλος και στην αγορά αφού το χρηματιστήριο καταποντίστηκε.
Η ουσία είναι ότι όλοι όσοι διαχειρίζονται το μέλλον αυτής της χώρας παίζουν επικίνδυνα παιχνίδια αυτή την κρίσιμη στιγμή που όλα τα βολέματα είναι στραμμένα επάνω μας. Και την ώρα που κάποιοι στο εξωτερικό περιμένουν το επόμενο στραβοπάτημα για να μας οδηγήσουν στην χρεοκοπία και να μας χρεώσουν ακόμα και την ίδια μας την καταστροφή.
Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης κατέστησαν σαφές στην Αθήνα ότι δεν θα υπάρξει ούτε ένα ευρώ χωρίς ψήφιση όλων των επώδυνων μέτρων από τη Βουλή, ενώ μπήκε στο τραπέζι και η απαίτηση για νέες υπογραφές των πολιτικών αρχηγών. Το κλίμα αμφισβήτησης έναντι της Αθήνας ήταν ιδιαίτερα εμφανές, με τον επίτροπο Οικονομίας Ολι Ρεν να δηλώνει ότι «εναπόκειται στην ελληνική κυβέρνηση και τη Βουλή της Ελλάδας να πείσουν τους Ευρωπαίους εταίρους για την ισχυρή δέσμευσή τους σχετικά με την υλοποίηση της δημοσιονομικής σταθεροποίησης και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων».
Η αναβλητικότητα στις αποφάσεις από ελληνικής πλευράς επέτεινε δραματικά το κλίμα δυσφορίας και δυσπιστίας έναντι της Ελλάδας. Είναι φανερό πως εφεξής οι κοινοτικοί παράγοντες θα μας έχουν με την πλάτη στον τοίχο. Για τον λόγο αυτόν, θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι η επιτήρηση θα είναι ασφυκτική σε κάθε στάδιο της υλοποίησης του νέου πακέτου βοήθειας. Στο πλαίσιο αυτό, οι απαιτήσεις και οι εκβιασμοί της Ευρωζώνης θα κλιμακώνονται, ενώ το Βερολίνο διαμηνύει σε όλους τους τόνους πως αυτή είναι η «τελευταία ευκαιρία» για την Ελλάδα. «Δεν σας έχουμε εμπιστοσύνη και με δεδομένο το αρνητικό κλίμα που υπάρχει στην Ελλάδα η έγκριση από τη Βουλή είναι το νέο αίτημά μας», είναι το μήνυμα των Βρυξελλών.
Οι προτάσεις της Ελλάδας για τη μείωση του χρέους είναι ανεπαρκείς και δεν ανταποκρίνονται στους στόχους που έχουν τεθεί από τους πιστωτές της, δήλωσε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης της κοινοβουλευτικής ομάδας των Χριστιανοδημοκρατών. Στην ίδια συνεδρίαση η οποία πραγματοποιήθηκε στο Βερολίνο «κεκλεισμένων των θυρών» η γερμανίδα καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ επισήμανε την ανάγκη νέας χρηματοδοτικής στήριξης της Ελλάδας διότι χωρίς αυτή «η κατάσταση θα τεθεί εκτός ελέγχου». Είναι χαρακτηριστικό πως τα δύο τρίτα των Γερμανών αμφισβητούν ότι η Ελλάδα προσπαθεί σοβαρά να περικόψει τις δημοσιονομικές της δαπάνες, σύμφωνα με δημοσκόπηση. Μόνον το 27% αυτών που ερωτήθηκαν πιστεύει ότι η Ελλάδα καταβάλλει σοβαρές προσπάθειες να εφαρμόσει τα μέτρα λιτότητας για τα οποία δεσμεύτηκε, ενώ το 66% εκφράζει αμφιβολίες.
Παράλληλα το Βερολίνο άφησε τις προηγούμενες ημέρες να διαρρεύσει ότι θα εγκρίνει την εκταμίευση το πολύ 30 δισεκατομμυρίων ευρώ, έναντι του συνόλου των 130 δισ., που προβλέπει το νέο πακέτο στήριξης για την Ελλάδα. Σύμφωνα με διεθνή δημοσιεύματα η γερμανική κυβέρνηση σκοπεύει να συμφωνήσει άμεσα στην καταβολή των 30 δισεκατομμυρίων, τα οποία, ούτως ή άλλως, απαιτούνται για την στήριξη των τραπεζών μετά το "κούρεμα", σχεδιάζει ωστόσο να μεταθέσει την έγκριση του υπόλοιπου ποσού, το νωρίτερο για το τέλος Μαρτίου.
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  11-2--2012    : "Αφήστε τους Έλληνες ήσυχους!" - Επιτέλους μια φωνή λογικής στη Γερμανία...

του Ludwig Greven
Η εντολή της ΕΕ για περικοπές οδηγεί την Ελλάδα στο γκρεμό - Αντί για βίαιες περικοπές, η χώρα χρειάζεται ένα πρόγραμμα ανάπτυξης – είναι και προς το συμφέρον της Γερμανίας.
Ειδήσεις από μια διαιρεμένη Ευρώπη: για πρώτη φορά η Γερμανία αυξάνει τις εξαγωγές σε ένα τρισεκατομμύριο Ευρώ. Η παραγωγή σφύζει, τα φορολογικά έσοδα αυξάνουν, η ανεργία πέφτει, το σωματείο της μεταλλουργίας ζητάει αυξήσεις 6,5% λόγω των καλών αποτελεσμάτων των επιχειρήσεων. Γερμανία: το νησί των ευλογημένων.
Από την άλλη μεριά η Ελλάδα: μια χώρα σε αναταραχή, στο χείλος του γκρεμού. Η μεταβατική κυβέρνηση αποφασίζει, υπό την πίεση της τρόικα (ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ), ένα νέο πακέτο δραστικών περικοπών. Οι μισθοί πρέπει να πέσουν 20 ως 30%. Από το Δημόσιο θα απολυθούν 150.000 άνθρωποι ως το 2015. Η οικονομία συρρικνώνεται, ίσως φέτος η ύφεση να φτάσει και το 8%. Η χώρα βρίσκεται σταθερά μπροστά στη χρεωκοπία.
Παρ' όλα αυτά, το δεύτερο πακέτο βοήθειας της ΕΕ, ύψους 130 δις Ευρώ, καθυστερεί. Οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης αμφιβάλλουν αν η κυβέρνηση Παπαδήμου και τα κόμματα που τη στηρίζουν θα εφαρμόσουν πράγματι τις εξαγγελθείσες περικοπές. Έχουν δίκιο. Επειδή οι ήδη αποφασισμένες περικοπές δε βοηθούν, και απλώς οξύνουν τα προβλήματα. Και επειδή η αντίδραση των Ελλήνων ενάντια στο πρόγραμμα φτωχοποίησης και την απαξίωση της χώρας τους είναι, εύλογα, μεγάλη.
Αυτή είναι η προοπτική μιας ενωμένης Ευρώπης; Μια γενέτειρα του δυτικού πολιτισμού και της δημοκρατίας, που μετατρέπεται πρακτικά σε προτεκτοράτο των Βρυξελλών - χωρίς ελπίδα καλυτέρευσης. Μια ήπειρος, που χωρίζεται όλο και βαθύτερα σε έναν Βορρά που ευημερεί και ένα Νότο που υποφέρει, όπου οι άνθρωποι δεν ξέρουν πια, πώς θα πληρώσουν το καθημερινό ψωμί τους. Ενώ στη Γερμανία ο κυβερνητικός συνασπισμός σκέφτεται σοβαρά να μειώσει τους φόρους, στη μέση της χειρότερης οικονομικής κρίσης εδώ και δεκαετίες.
Αλλά αυτά που συμβαίνουν γύρω μας στην υπόλοιπη Ευρώπη, δεν μπορούν να μας είναι αδιάφορα. Όχι μόνο επειδή ελλοχεύει μια επικίνδυνη ριζοσπαστικοποίηση και επανεθνικοποίηση της πολιτικής, όπως θα φανεί στις επερχόμενες εκλογές στην Ελλάδα.
Θα έπρεπε επίσης να ανησυχούμε, επειδή αυτή η καταστροφική εξέλιξη, που προωθείται κυρίως από τη γερμανική κυβέρνηση, απειλεί το ίδιο μας το μοντέλο επιτυχίας: ο μόνος λόγος που η γερμανική οικονομία αναπτύσσεται τόσο καλά, είναι ότι οι επιχειρήσεις μας κάνουν δουλειές και βγάζουν κέρδη εις βάρος των πιο αδύναμων κρατών. Επειδή εκεί οι μισθοί είναι (ακόμα) υπερβολικά υψηλοί σε σύγκριση με την πολύ χαμηλότερη παραγωγικότητα, ενώ ταυτόχρονα η εσωτερική ζήτηση μειώνεται λόγω της πίεσης των περικοπών. Ενώ εδώ στη Γερμανία οι επι χρόνια περιορισμένες αυξήσεις και οι μεταρρυθμίσεις της αγοράς εργασίας επί κυβέρνησης Σρέντερ έκαναν την οικονομία τόσο ανταγωνιστική, ώστε απειλεί να συντρίψει τις οικονομίες άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπως της ίδιας της Γαλλίας ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-2--2012    : Η Γερμανία αποδέχεται επιτέλους την ευθύνη που της αναλογεί

Έντονη κριτική στη Γερμανία ασκεί ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν Βαν Ρόμπεϊ, επειδή διαμαρτύρεται για το κόστος της διευθέτησης της κρίσης στην ευρωζώνη, αλλά προσθέτει πως πιστεύει ότι η Γερμανία αποδέχεται την ευθύνη επιτέλους. Συγκεκριμένα, σε…. ομιλία που έχει προετοιμάσει να δώσει στο Πανεπιστήμιο Χούμπολτ του Βερολίνου, ο Βαν Ρόμπεϊ αναφέρει χαρακτηριστικά «μερικές φορές έχω την εντύπωση ότι ορισμένοι Γερμανοί αισθάνονται ότι αναγκάζονται να αναλάβουν την αποκλειστική ευθύνη για την κρίση του χρέους».
«Αυτό δεν είναι αλήθεια. Το ένα τέταρτο (της βοήθειας) προέρχεται από το γερμανικό βαλάντιο και αυτό σημαίνει ότι τα τρία τέταρτα προέρχονται από τα βαλάντια των άλλων χωρών της Ευρωζώνης» σημειώνει.
Παράλληλα, ο Βαν Ρόμπεϊ μίλησε για «το γεγονός ότι η επίλυση της κρίσης παίρνει πολύ χρόνο, περισσότερο απ’ ότι αναμενόταν, ας είμαστε ειλικρινείς», αλλά εξέφρασε την αισιοδοξία ότι «οι Γερμανοί θα ξεπεράσουν την μάλλον επιφυλακτική τους στάση και θα ρίξουν όλο τους το βάρος στην ‘περισσότερη Ευρώπη’».
Στην ομιλία του, σε ακροατήριο φοιτητών και καθηγητών, αναφέρει ότι «κάθε χώρα, και σκέπτομαι ιδιαίτερα την Ελλάδα, δεν είναι μόνο υπεύθυνη για τον εαυτό της, αλλά και για τη νομισματική ένωση ως σύνολο».
Επίσης, ο Βαν Ρόμπεϊ επαίνεσε την πρόοδο στη διαμόρφωση νέων συνθηκών και την καθιέρωση της άσκησης μεγαλύτερης «πίεσης» στις ευρωπαϊκές Συνόδους Κορυφής.
«Οι περιπτώσεις όπως αυτή που ζήσαμε στην περίοδο 2003-05, όταν οι κανόνες του Συμφώνου Σταθερότητας απορρίπτονταν, δεν θα επαναληφθούν», σημείωσε ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-2--2012    : Η Ευρώπη φοβάται την ελληνική χρεοκοπία

Οι διαπραγματεύσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη μεταξύ Ελλάδος και Τρόικας έχουν αναδείξει την μεν χώρα μας ως άβουλο παρατηρητή, την δε Ευρώπη ως αυτή που αναζητά την λύση διάσωσης μας με ένα άκομψο τρόπο. Είναι πολύ πιθανό πάντως να υπάρξει συμφωνία μεταξύ Τρόικας και Ελλάδος αλλά ίσως αποδειχθεί ότι η λύση της χρεοκοπίας εντός ευρώ συντεταγμένα και όχι άναρχα θα μπορούσε να ήταν αποτελεσματική….
Η Ελλάδα δεν έχει βιώσιμο μοντέλο ανάπτυξης και η λύση που θα την βοηθούσε πραγματικά να υπερβεί το τέλμα στο οποίο βρίσκεται θα ήταν μια συντεταγμένη χρεοκοπία εντός του ευρώ.
Η χρεοκοπία της Ελλάδος δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας εκβιαστικός μηχανισμός προς την Ευρώπη. Η Ελλάδα είναι σε αντικειμενικά δύσκολή θέση και ευθύνη έχει το ανίκανο πολιτικό σύστημα.
Ωστόσο ακόμη και αν υπογραφεί η νέα δανειακή σύμβαση, προχωρήσει το PSI+ η Ελλάδα δεν θα επιβιώσει.
Στέλεχος της Royal Bank of Scotland μιλώντας στο www.bankingnews.gr αναφέρει ότι η Ελλάδα έχει 3 δρόμους να επιλέξει.
«Το δύσκολο, τον πολύ δύσκολο και τον πάρα πολύ δύσκολο.
Ο δύσκολος δρόμος είναι η διατήρηση του υφιστάμενου αντιαναπτυξιακού μοντέλου το οποίο θα γεννήσει νέα ελλείμματα και θα οδηγήσει σύντομα σε νέο αδιέξοδο την χώρα.
Αν προχωρήσει η δανειακή σύμβαση και το PSI+ όποιος προτρέξει να επισημάνει ότι η Ελλάδα διασώζεται θα σφάλει.
Η Ελλάδα έχει εφαρμόσει και δυστυχώς και η Τρόικα επιτείνει ένα αποτυχημένο οικονομικό μοντέλο το οποίο γεννά ύφεση. Τα χειρότερα για την κοινωνία είναι εμπρός.
Ο πολύ δύσκολος δρόμος σχετίζεται με την λύση της συντεταγμένης χρεοκοπίας εντός ευρώ.
Ο δρόμος αυτός έχει ένα μεγάλο πλεονέκτημα το οποίο ταυτόχρονα είναι και μεγάλο μειονέκτημα.
Θα οδηγήσει γρήγορα στον πάτο την Ελλάδα, η συντεταγμένη χρεοκοπία αλλά δεν διασφαλίζει την άμεση ανάκαμψη της.
Αν όμως η Ευρώπη αποφασίσει να στηρίξει την Ελλάδα ούσα συντεταγμένα χρεοκοπημένη τότε και μόνο τότε η Ελλάδα θα ορθοποδήσει.
Ο πάρα πολύ δύσκολο δρόμος είναι η έξοδος της Ελλάδος από το ευρώ.
Συζητήθηκε σε πολλούς κύκλους και όχι μόνο επενδυτικούς. Η λύση αυτή αποτελεί βόμβα για όλους μπορεί να σκάσει μπορεί και όχι αλλά ποιος το διακινδυνεύει; Ποιος διακινδυνεύει να τινάξει την Ευρώπη στον αέρα;»
Χωρίς καμία αμφιβολία η χρεοκοπία ως χαρακτηρισμός της νέας οικονομικής πραγματικότητας της Ελλάδος θα καταγραφεί ως γεγονός προσεχώς. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  7-2--2012    : Η διαχρονική "πολιτική της κανονιοφόρου" που ασκείται από τις "Μεγάλες Δυνάμεις" εις βάρος της Ελλάδος και η μαρτυρία του Μακρυγιάννη

(Σημ Φιλίστωρος: Ο σχεδιασμός της ομάδας διαχείρισης για σήμερα προέβλεπε ένα άρθρο για έναν σημαντικό Έλληνα ευεργέτη. Σε τέτοια μέρα όμως, δεν μπορούμε να μείνουμε αδιάφοροι από την τρέχουσα θυελλώδη επικαιρότητα. Το ιστολόγιο μας όμως ασχολείται μόνο με την Ιστορία, για αυτό θα υπενθυμίσω τα δύο άρθρα μου για την "πολιτική της κανονιοφόρου" στον 19ο Αιώνα, με μια γλαφυρή σχετική περιγραφή από τον Μακρυγιάννη που δημοσιεύτηκε πρόσφατα σε πολλά ιστολόγια.) Πρώτο λοιπόν αυτό, και ύστερα σε πολλά μέρη επαναλαβαίνω πίσω τα ίδια (ότι είμαι αγράμματος και δεν θυμώμαι και δεν βαστώ σειρά ταχτική) και τρίτο, εκείνα οπού σημειώνω εις την πρωτοϋπουργίαν του Κωλέτη, οπού έκαμεν τόσα μεγάλα λάθη αναντίον της πατρίδος του και της θρησκείας του και των συναγωνιστών του, όλων των τίμιων ανθρώπων και να χύση τόσα άδικα αίματα των ομογενών του και να πάθη η δυστυχισμένη του πατρίδα και να παθαίνη και τώρα εις τον πεθαμό του από τους ίδιους τους μαθητάς του και συντρόφους του, οπού μας κυβερνούν, και οι προκομμένες του οι Βουλές και άλλοι τοιούτοι, οπού δεν άφησαν λεπτό εις το ταμείο, και όλο το κράτος το έφεραν σε μίαν μεγάλη δυστυχία και ανωμαλία, και ένας μεγάλος στόλος των σκύλων ( σ.σ. ό στόλος της Αγγλίας και της Γαλλίας ), μας έχουν μπλόκον, οπού ’ναι περίτου από τρεις μήνες, και μας πήραν όλα τα καράβια και μας κατακερμάτισαν όλο το εμπόριον και τζαλαπάτησαν την σημαίαν μας και πεθαίνουν της πείνας οι ανθρώποι των νησιών και εκείνοι οπού έχουν τα καράβια τους γκιζερούν εις τους δρόμους και κλαίνε με μαύρα δάκρυα.

"Το κάψιμο του Ιούδα" και τα "παρκερικά" (η "πατσιφικά")

Ο ναυτικός αποκλεισμός του Πειραιά κατά τον Κριμαϊκό πόλεμο και το "Υπουργείο Κατοχής"

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  5-2--2012    : Η Ελλάδα και οι δήθεν «σωτήρες»

Πλέον το παραδέχονται και οι ίδιοι οι ευρωπαίοι. Απέτυχαν να αντιμετωπίσουν το ελληνικό πρόβλημα αλλά και συνολικότερα τη δημοσιονομική κρίση. Η ομολογία – σοκ από επίσημα χείλη αποδεικνύει πως πλέον κατάρρευσε στην Ευρωζώνη η ψευδαίσθηση ότι τα πακέτα διάσωσης βοηθούν πραγματικά τις χώρες της καταχρεωμένης περιφέρειας. Η εφημερίδα International Herald Tribune σε άρθρο της υποστήριξε ότι η Ευρώπη θα πρέπει να αλλάξει πορεία και αυτό γιατί η συνταγή λιτότητας που ακολουθεί, επιδεινώνει περαιτέρω την κατάσταση των ήδη αποδυναμωμένων ευρωπαϊκών οικονομιών. Αλλά και η γερμανική Suddeutsche Zeitung αναφερόμενη στην αναποτελεσματική στρατηγική αντιμετώπισης της ελληνικής κρίσης χρέους μιλά για «αποτυχημένους σωτήρες».
«Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για την πικρή αλήθεια. Δύο χρόνια μετά την πρώτη σύνοδο για την ελληνική κρίση είναι σαφές: Έτσι δεν μπορεί να σωθεί χώρα, έτσι βυθίζεται όλο και βαθύτερα στο πουθενά. Το πρόγραμμα λιτότητας οδήγησε τη χώρα κατευθείαν στη φτώχεια και τη νομισματική ένωση σε αδιέξοδο», επισημαίνει η εφημερίδα και συνεχίζει: «Όλοι φέρουν ευθύνη γι’? αυτήν την καταστροφή, ιδιαίτερη είναι ωστόσο η ευθύνη της γερμανικής κυβέρνησης, η οποία προέταξε σκληρό τόνο και επέβαλε αργότερα, ότι θα έπρεπε να απαλλάξουν οι τράπεζες την Ελλάδα από ένα μεγάλο μέρος των χρεών της.
Αυτό είναι γενικά σωστό, στη συγκεκριμένη περίπτωση όμως, έκανε το χάος μεγαλύτερο, καθώς εδώ και εβδομάδες διεξάγονταν πάνω από όλα διαπραγματεύσεις για το ελληνικό χρέος, γεγονός που μπλόκαρε άλλες αποφάσεις και προκάλεσε γενικευμένη δυσθυμία».
Σύμφωνα με την εφημερίδα, υπάρχουν δύο τρόποι για εξεύρεση λύσης στο ελληνικό πρόβλημα. Είτε να αποχωρήσει η Ελλάδα από την ευρωζώνη επιστρέφοντας στη συνέχεια στη δραχμή, είτε να δρομολογηθεί ένα αποφασιστικό και ακριβό, όπως εκτιμά η εφημερίδα, σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα στο πλαίσιο της νομισματικής ένωσης. Καταλήγοντας η Suddeutsche Zeitung επισημαίνει: «Φυσικά υπάρχει και μία τρίτη δυνατότητα, η χειρότερη όλων: να συνεχιστεί η πρακτική που εφαρμόστηκε ως τώρα». Η συνωμοσία των τεχνοκρατών
Όμως την προηγούμενη εβδομάδα υπήρξε ένα δημοσίευμα, που μπορεί να πέρασε στα… ψιλά, αλλά αποτύπωνε με χαρακτηριστικό τρόπο ποιοι και γιατί έσπρωξαν την ελληνική οικονομία ακόμα πιο βαθιά στο τούνελ του χρέους. Ο έγκυρος αρθρογράφος του Reuters, Felix Salmon υποστήριξε πως οι τεχνοκράτες της Ελλάδας και της Γερμανίας οδήγησα την Ελλάδα σε αυτό το δρόμο, με απώτερο σκοπό να προωθήσουν τη δημοσιονομική ενοποίηση στην Ευρωζώνη. «Οι Γερμανοί ηγέτες, απρόθυμοι να εναντιωθούν στους τραπεζίτες τους και να αντιμετωπίσουν τα ρήγματα που ανοίγουν σε όλη την Ευρωζώνη, προσποιήθηκαν ότι πιστεύουν πως το πρόβλημα ήταν η Ελλάδα. Και ότι η Ελλάδα μπορεί να ‘γιατρευτεί’ με δάνεια και λιτότητα. Την ίδια στιγμή, οι Έλληνες ηγέτες, απρόθυμοι να εναντιωθούν στους ψηφοφόρους, προσποιήθηκαν ότι πιστεύουν πως μπορούν να επιτύχουν τους στόχους που απαιτούσε η Γερμανία». «Αυτό μπορεί να θεωρηθεί η συνομωσία των τεχνοκρατών: Και οι δύο πλευρές, συμφώνησαν επίτηδες στο αδύνατο, ώστε η Ευρώπη να συρθεί σε μια ακόμα στενότερη δημοσιονομική ένωση. Εξάλλου, όσο περισσότερα χρήματα δανείζει η Γερμανία στην Ελλάδα, τόσο περισσότερο έλεγχο θα ζητά, και όσο μεγαλύτερο θα είναι το χάσμα ανάμεσα στις υποσχέσεις της Ελλάδας και την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο έλεγχο θα νιώθει ότι πρέπει να παραχωρήσει», εξηγεί ο Salmon.
Οι παρασκηνιακοί καβγάδες
Οι New York Times σε εκτενές ρεπορτάζ τους πριν λίγο καιρό περιέγραφαν τη σύγκρουση συμφερόντων, τους παρασκηνιακούς καβγάδες των αναλυτών των οίκων για την ελληνική αξιολόγηση και την τελική αδράνειά τους, που ουσιαστικά επέτρεψε στη χώρα να πέσει ακόμα πιο βαθιά στη μαύρη τρύπα του χρέους. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Νάιτζελ Φάρατζ προς την ΕΕ: “Τοποθετείται ένα "Γκαουλάιτερ" στην Αθήνα”

Με την τοποθέτηση ενός "Γκαουλάιτερ" στην Αθήνα παρομοίασε ο Βρετανός Ευρωβουλευτής Νάιτζελ Φάρατζ το γερμανικό σχέδιο να τεθεί η Ελλάδα υπό επιτροπεία, προκαλώντας αίσθηση στο ευρωκοινοβούλιο. Ο Βρετανός ευρωβουλευτής του κόμματος UKIP χαρακτήρισε "φάρσα" την ιδέα που προήλθε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών το οποίο πρότεινε, σύμφωνα με τον ίδιο, "ένας ευρωπαίος επίτροπος και η ομάδα του να εγκατασταθούν σε ένα μεγάλο κτίριο στην Αθήνα και να αναλάβουν τους τη διαχείριση της χώρας - ένας 'Γκαουλάιτερ', όπως θα έλεγαν ορισμένοι".
Όπως επισήμανε ο Βρετανός ευρωβουλευτής, "σήμερα κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι η Ελλάδα δεν είναι τίποτε άλλο από μια αποικία". Η αντίδραση των Γερμανών ευρωβουλευτών πάντως ήταν άμεση αφού "Γκαουλάιτερ", ήταν ο επικεφαλής μιας διοικητικής περιφέρειας επί ναζιστικού καθεστώτος κατά την διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Ο Ευρωβουλευτής των Γερμανών Πρασίνων Ράινχαρντ Μπίτικοφερ κατηγόρησε τον Νάιτζελ Φάρατζ για διάδοση "του μίσους στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, του μίσους ανάμεσα στους ευρωπαϊκούς λαούς" και του ζήτησε "να αποσύρει" τις δηλώσεις του. Με την σειρά του ο Νάιτζελ Φάρατζ αιτιολόγησε τη σύγκριση που έκανε επισημαόνοντας ότι οι γερμανικές εφημερίδες περιγράφουν "τους Έλληνες ως τεμπέληδες και άχρηστους και τους Ιταλούς ως δειλούς", και ότι σε ανταπόδοση ο Τύπος των χωρών αυτών γελοιογραφεί σημαντικές φυσιογνωμίες της γερμανικής πολιτικής σκηνής, τις οποίες παρουσιάζει "να φορούν στολές ναζί". ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Σ. Καργάκος: οι γερμανικές εκτελέσεις: ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ...

Απέφευγα για λόγους προσωπικής ευαισθησίας (έχουμε κι εμείς βέβαια τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα μας!) ν’ αναφερθώ στο περιβόητο θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων. Ήμουν εξήμισυ ετών όταν ανήμερα σχεδόν του Αγίου Νικολάου του 1943 οι Γερμανοί πηγαίνανε για σκοτωμό τ’ αδέρφια του πατέρα μου. Η μάνα μου λέει πως με κρατούσε από το χέρι. Πέρασε το αυτοκίνητο με τους μελλοθάνατους από μπροστά μας, ο μικρός θείος μου που ήταν δεν ήταν 30 ετών, σήκωσε το χέρι και μας χαιρέτισε μ’ ένα πικρό χαμόγελο.
Και μετά το αυτοκίνητο χάθηκε σε κάποια στροφή. Τότε για πρώτη φορά άκουσα κι έμαθα τη λέξη εκτέλεση. Κι η λέξη έμεινε άσβηστη στη συνείδησή μου, γιατί έκτοτε είχαμε
κι άλλες, κι άλλες πολλές ακόμη εκτελέσεις. Έφευγαν από κοντά μας αγαπημένα πρόσωπα κι ο κόσμος έλεγε: «Τα πήγαν για εκτέλεση»!
Κάποτε τα δεινά έληξαν και στον τόπο εγκαθιδρύθηκε μια κουτσή και στραβή τάξη. Η οικογένειά μου περνούσε δύσκολες ώρες αφόρητης φτώχειας. Η Κατοχή μάς είχε εξουθενώσει. Κάποιοι δικηγόροι ξεκίνησαν έναν αγώνα για αποζημιώσεις. Μάζευαν υπογραφές από συγγενείς θυμάτων. Υπόσχονταν -αν θυμάμαι καλά- δύο χιλιάδες το «κεφάλι». Πήγαν και στον πατέρα μου να υπογράψει, μα ο φτωχούλης αρνήθηκε με βδελυγμία. «Δεν κοστολογούνται τα κεφάλια των αδελφών μου», είπε. Κι ένιωσε πως ανταπέδιδε με τη φράση αυτή την καλύτερη τιμωρία στην επηρμένη μεταπολεμική Γερμανία, τη Γερμανία του οικονομικού θαύματος, που στηρίχθηκε στην ξένη εργασία και στην αφειδώς παρεχόμενη αμερικανική βοήθεια.
Αν σ’ όλη αυτή τη μακρά διαδικασία με πληγώνει κάτι, είναι όχι αυτή καθαυτή η εκτέλεση, αλλά η «νομιμότητα» αυτής της εκτέλεσης. Οι γερμανικές αρχές είχαν διακηρύξει πως για κάθε σκοτωμένο Γερμανό θα εκτελούνταν 40 άμαχοι Έλληνες. Ας το σκεφθούμε αυτό: 40 Έλληνες έναντι ενός Γερμανού! Έτσι μας κοστολόγισαν κι έτσι μας κοστολογούν. Ένας Έλληνας είναι υποπολλαπλάσιο του Γερμανού. Αυτό εκφράζει όχι απλώς τη ναζιστική θηριωδία αλλά τη γενικώτερη ευρωπαϊκή νοοτροπία. Γιατί, όπως πολύ σοφά έλεγε ο Ντισραέλι, «μπορεί μια αποικία ν’ απέκτησε ανεξαρτησία, αλλά δεν παύει γι’ αυτό το λόγο να είναι αποικία».
Αν σήμερα οι Γερμανοί δυστροπούν να πληρώσουν την επιδικασθείσα από τα Δικαστήρια αποζημίωση στους μαρτυρικούς κατοίκους του Διστόμου (και όχι μόνον του Διστόμου), δεν το κάνουν μόνο από τσιγκουνιά, το κάνουν για να μας ταπεινώσουν ακόμη μια φορά. αρνούνται υπόσταση στα δικαστήριά μας. Ουσιαστικά δεν αναγνωρίζουν σε μας υπόσταση κράτους. Παραπέμπουν το ζήτημα στον Υπουργό. Αυτός είναι ένας περιδεής εκπρόσωπος της Νέας Τάξης που δεν λογοδοτεί στον ελληνικό λαό αλλά στα Διευθυντήρια των Νέων Καιρών.
Αυτό που όμως με θλίβει δεν είναι η ψυχική κακομοιριά των κυβερνώντων, είναι το ηθικό κατάντημα κάποιων δημοσιογράφων. Άκουγα ένα μεσημέρι κάποιον ραδιοσχολιαστή που με άκρως περιφρονητική φωνή στιγμάτιζε τη συμπεριφορά των Διστομιτών, επειδή κατέφυγαν στα ασφαλιστικά μέτρα κατά των Γερμανών. Κι έλεγε: «Πού φθάσαμε…»! Έπρεπε να είχε ζήσει τη γερμανική φρίκη της Κατοχής, για να είχε δει το πού φθάνε το κτήνος όταν κυριεύει την ανθρώπινη ψυχή. Τι έκαναν οι κάτοικοι του Διστόμου από το να προσφύγουν στη Δικαιοσύνη; Μήπως έπρεπε κι αυτοί – κι όχι μόνο αυτοί- να συμπεριφερθούν γερμανικά, δηλαδή να πιάσουν καμμιά πεντακοσαριά Γερμανούς τουρίστες και να τους κρατήσουν ομήρους ή να τους εκτελέσουν; Στα αντίποινα των Γερμανών εμείς δεν απαντήσαμε με αντίποινα. Οι Γερμανοί τιμωρήθηκαν ελάχιστα γι’ αυτά που διέπραξαν στον τόπο μας. Κάλυψαν ένα ελάχιστο μέρος των αποζημιώσεων που όφειλαν. Συνέχισαν τη ναζιστική πολιτική, όχι βέβαια στη γραμμή του Χίτλερ (δεν είναι ακόμη καιρός) αλλά στη γραμμή του Γκαίμπελς. Παραπλάνηση και εξαπάτηση. Και μετά αποθράσυνση. Θα ‘ρθει στιγμή που θα μας ζητήσουν αποζημίωση για τις σφαίρες που ξόδεψαν για να μας… σκοτώσουν. Μέρος Δεύτερο
Το κείμενο που προηγήθηκε είχε γραφτεί προ πολλών ετών για να δημοσιευθεί στην εφημερίδα όπου αρθρογραφούσα επαγγελματικώς. Δεν δημοσιεύθηκε· και σε λίγες ημέρες «εκτελέστηκα» και δημοσιογραφικώς. Μου τράβηξαν το χαλί επιτηδείως κάτω από τα πόδια μου. Τώρα που ήλθαν οι δύσκολοι καιροί και η
Γερμανία μάς φόρεσε καπίστρι, πολλοί σταθμοί και πάμπολλα έντυπα μού ζητούν να μιλήσω και να γράψω για τις περιβόητες αποζημιώσεις. Μου ζητήθηκε να μιλήσω και για τις εκτελέσεις. Κι αντιμετώπισα τις λοιδορίες δύο «καναλοκύνων». Αναφερόμουν στην εκτέλεση των συγγενών μου και στην υπέροχη στάση της γιαγιάς μου. Ήμουν μπροστά, όταν ο πατέρας τής ανακοίνωσε την εκτέλεση των δύο παιδιών της, των δύο αδελφών του. Η γιαγιά -βαθιά χριστιανική ψυχή- κατέβασε το μαύρο τσεμπέρι ως τα μάτια και πριν τυλίξει με αυτό το στόμα για να μη βγει κραυγή οδύνης, κατόρθωσε να μουρμουρίσει: – Ο θεός να τους συγχωρέσει για το κακό που μου έκαναν!…
Κι έπειτα κλείστηκε στη βαθιά σιωπή της. Που και που ένα σιγαλό – σαν αγεράκι απαλό- μοιρολόι.
Πέρασαν κάποια χρόνια. Ήμουν στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου, την λεγόμενη τότε «Ογδόη». Ο πατέρας έφθασε ένα μεσημέρι ράκος στο σπίτι. Τον είχε επισκεφθεί στο κατάστημα του «Δραγώνα» (Αιόλου 89) ο άνθρωπος που είχε βάλει στη λίστα των μελλοθάνατων τα αδέρφια του. ήταν ετοιμοθάνατος· τον «κουράριζε» στον Άγιο Σάββα, εξάδελφός μου ογκολόγος. Του έμεναν λίγες ημέρες ζωής. Ζήτησε από τον εξάδελφό μου την άδεια να βγει για λίγες ώρες· έπρεπε κάποιον να δει. Και πήγε να βρει τον πατέρα μου. Δεν μπορούσε να ανέβει στον ημιώροφο. Τον ζήτησε και κατέβηκε ο πατέρας. Σαν τον είδε πάνιασε. – Ήλθα να πάρω τη συγγνώμη σου, του είπε ο άλλος. Σε λίγες μέρες πεθαίνω…
Ο πατέρας, βαθιά συγκλονισμένος, μόλις κατόρθωσε να ψελλίσει μία φράση:
– Να ‘σαι συγχωρεμένος…
Ανέβηκε γρήγορα τις σκάλες και κλείστηκε στο γραφειάκι που ήταν το λογιστήριο. Δεν ήθελε να τον δει κανείς με δάκρυα στα μάτια. Ήταν ένας μικρόσωμος άνθρωπος με υψηλή περηφάνεια. Μας τα είπε στο σπίτι με αναφιλητά. Ήταν η πρώτη φορά που μάλωσα με τον πατέρα μου. Με τη σκληρότητα της νεανικής ηλικίας πίστευα πως η συγγνώμη σ’ έναν εγκληματία συνιστά αδικία. Σήμερα το ίδιο θα έπραττα κι εγώ, Αυτό δεν σημαίνει πως έκοψα να είμαι Μανιάτης. Αλλά η πείρα μιας μακράς ζωής με εδίδαξε ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι η συγγνώμη. Γι’ αυτό συγχωρώ και τον δημοσιογράφο – κάποτε φίλο- και τα παρασαρκώματα που τον περιστοιχίζουν, που, χωρίς να φορούν την στολή της «Βέρμαχτ», συνεχίζουν με άλλα μέσα το έργο τους.
Συγχωρώ ακόμη και τους Γερμανούς δημοσιογράφους, τραπεζίτες και πολιτικούς για όσα μας κάνουν. Κι όχι απλώς τους συγχωρώ, αλλά τους ευγνωμονώ. Από τη δική τους αγνώμονα στάση, θα ξεπηδήσει η δική μας ανάταση, η νέα εθνική μας επανάσταση. Όχι κατά των Γερμανών αλλά κατά των υπολειμμάτων του δωσιλογισμού που «κοπροκρατούν» (το ρήμα του Ελύτη) πολιτικά και οικονομικά τη δόλια πατρίδα μας. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Οι «νεόπτωχοι» της Ευρώπης αριθμούν πλέον 115 εκατομμύρια...

Mε τίτλο «Η φτώχεια παγιδεύει τη μεσαία τάξη της Ευρώπης», η ισπανική εφημερίδα El Pais κάνει ένα ρεπορτάζ στους Ευρωπαίους που ζουν δύσκολα με χαμηλούς μισθούς ή είναι μακροχρόνια άνεργοι.
Το ρεπορτάζ ξεκινά με... έναν 75χρονο Έλληνα, ο οποίος παίρνει σύνταξη 550 ευρώ, από τα οποία τα 150 ευρώ δαπανώνται στα φάρμακα.
Ακολουθεί ο Ισπανός Μανουέλ Χ. -μακροχρόνια άνεργος- που δεν δικαιούται πλέον επίδομα και ζει σε νοικιασμένο σπίτι. Τροφή και ρούχα εξασφαλίζει από ΜΚΟ.
Υπάρχουν επίσης ο Ρομπέρτο και η Μαριλίσα Μαδέρα από τον Ισημερινό, οι οποίοι έχασαν το διαμέρισμα που είχαν αγοράσει στη Μαδρίτη. Με τέσσερα παιδιά και ένα χρέος 100.000 ευρώ, αδυνατούν να επιστρέψουν στην πατρίδα τους.
Πρόκειται για μερικά ενδεικτικά παραδείγματα των νεόπτωχων: άλλοτε ήταν η μεσαία τάξη της Ευρώπης, άνθρωποι που πρέπει να διαλέξουν αν θα φάνε ή θα πληρώσουν το δάνειό τους.
Σύμφωνα με την ΕΕ, το 2009 υπήρχαν στις 27 χώρες 115 εκατομμύρια άνθρωποι κάτω από το όριο της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού (23,1% του πληθυσμού).
Επιπλέον 100 με 150 εκατομμύρια Ευρωπαίοι κινδυνεύουν επίσης, καθώς δύο μήνες ανεργίας και ένα δάνειο που δεν μπορεί να πληρωθεί μπορούν να βυθίσουν οποιονδήποτε στα χρέη και τον αποκλεισμό.
Το 2007, πριν ξεσπάσει η χρηματοπιστωτική κρίση, κάτω από το όριο της φτώχειας βρίσκονταν 85 εκατομμύρια άνθρωποι (17% του πληθυσμού). Στην κατάλογο περιλαμβάνονται χώρες όπως η Ισπανία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα, αλλά και η Γαλλία, η Γερμανία και η Αυστρία.
Τα πράγματα δεν είναι καλύτερα στη Βρετανία, όπου η φτώχεια των παιδιών είναι τόσο μεγάλη, ώστε η χώρα κατατάσσεται 22η μεταξύ των 27, σύμφωνα με στοιχεία του Ιδρύματος John Rowntree.
Το Λονδίνο είναι η πόλη με το μεγαλύτερο ποσοστό ανηλίκων κάτω από το όριο της φτώχειας στη Βρετανία.
«Σε χώρες όπως η Ισπανία, η Ελλάδα, η Πορτογαλία ή η Ιταλία, δεν έχει αυξηθεί τόσο η έκταση της φτώχειας όσο η δριμύτητά της και η συγκέντρωσή της σε συγκεκριμένες ομάδες» επισημαίνει ο κοινωνιολόγος Πολ Μαρί-Κλόσε.
«Από την κρίση έχουν πληγεί ιδιαίτερα οι νέοι. Στην Ισλανδία το φαινόμενο είναι δραματικό». Τα στατιστικά στοιχεία της φτώχειας διαφέρουν πολύ από χώρα σε χώρα. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat, στη Βουλγαρία (46,2%) και στη Ρουμανία (43,1%) τα ποσοστά της φτώχειας είναι διπλάσια από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Στο άλλο άκρο βρίσκονται η Τσεχία (14%), η Ολλανδία (15,1%) και η Σουηδία (15,9%).
Η ειρωνία του πράγματος: το 2010 ήταν το Ευρωπαϊκό Ετος κατά της Φτώχειας και του Κοινωνικού Αποκλεισμού. Ήταν ο τρόπος με τον οποίο «έκλεινε» η Στρατηγική της Λισαβώνας: πρέπει να δοθεί ένα τελειωτικό χτύπημα εν όψει και της νέας Στρατηγικής με ορίζοντα το 2020.
Όμως η κρίση διέλυσε τις καλές προθέσεις. Και ο βασικός στόχος της Στρατηγικής 2020, να περιοριστεί αυτή τη δεκαετία ο αριθμός των φτωχών σε 20 εκατομμύρια μοιάζει πλέον με κενό γράμμα... ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : Τετάρτη, 1 Φεβρουαρίου 2012"Πιο ακριβή η χρεοκοπία της Ελλάδας από τη σωτηρία της"

Για ντόμινο αναταραχής και προβλημάτων στις αγορές από μία ανεξέλεγκτη χρεοκοπία της Ελλάδας και/ή αποχώρηση από το ευρώ κάνει λόγο ο Ρούντολφ Μπέμλερ, μέλος του δ.σ. της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας,Bundesbank. Ο Μπέμλερ τονίζει ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας θα στοίχιζε....
πιο ακριβά στις υπόλοιπες χώρες απ’ ότι η διάσωσή της. Ωστόσο, επισημαίνει επικριτικά πως σε αντίθεση με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, οι μεταρρυθμίσεις στην Ελλάδα δεν προχωρούν και η χώρα «παραμένει ερωτηματικό». «Τα χρήματα από μόνα τους δεν θα βοηθήσουν μακροπρόθεσμα τις υπερχρεωμένες χώρες - οι διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, η ανάκτηση της εμπιστοσύνης σε υγιή δημοσιονομικά και οι αυστηρότεροι κανόνες δημοσιονομικής πειθαρχίας παραμένουν ο μόνος δρόμος» κατέληξε το μέλος του δ.σ. της Bundesbank. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-2--2012    : ""Καίει" τους Οικολόγους ο Αντώνης Καφετζόπουλος

"Το πολιτικό σύστημα να κόψει τις φλέβες του", τιτλοφορείται το δισέλιδο αφιέρωμα της εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, στον Αντώνη Καφετζόπουλο. Στη συνέντευξή του στην εφημερίδα, το μαχητικό πρώην στέλεχος των Οικολόγων Πράσινων, "καίει" το κόμμα του, με βαριές κουβέντες, παρουσιάζοντάς τους λίγο-πολύ, ως στελέχη που νοιάζονται μόνο για το πώς θα διαχειριστούν τα λεφτά της κρατικής επιχορήγησης. Δείτε ένα απόσπασμα από τη συνέντευξη:
"Εγώ έκανα μια απόπειρα με τους Οικολόγους Πράσινους να στρατευτώ πολιτικά. Θεωρούσα ότι τότε έπρεπε να παρέμβω σε κινήματα ελπιδοφόρα και καινούρια. Όχι τυχαία, οι Οικολόγοι Πράσινοι υπήρξαν το πιο σύντομα απορροφημένο από το πολιτικό σύστημα κίνημα που έχω συναντήσει στη ζωή μου. Ανάμεσα στους Οικολόγους εξακολουθούν να υπάρχουν ενδιαφέροντες και κάθε λογής άνθρωποι. Αυτοί όμως δεν συνιστούν ούτε ρεύμα, ούτε πλειοψηφική ιδεολογία. Πρόκειται απλώς για μια μειονότητα που προσπαθεί να αρθρώσει τη φωνή της απέναντι σε ένα σύνολο που το μόνο που ξέρει είναι να μιλάει για λεφτά. Όταν οι Οικολόγοι πήραν τη χρηματοδότηση που τους αναλογούσε από το κράτος, άρχισαν να αναλώνουν όλες τους τις κουβέντες στο πώς θα διαχειριστούν αυτά τα ποσά." ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  31-1--2012    : "Το Μνημόνιο απέτυχε παταγωδώς- Τώρα σπεύδουν όλοι να το αποκηρύξουν"

Τον κώδωνα του κινδύνου για τις δραματικές επιπτώσεις που έχει το Μνημόνιο και η πολιτική λιτότητας στους φορολογούμενους, κρούει ο πρόεδρος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Πελοπίδας Καλλίρης.
Ο κύριος Καλλίρης μιλά για πασιφανή αποτυχία του Μνημονίου να βγάλει την οικονομία από την κρίση. «Ακόμη και οι υποστηρικτές του σπεύδουν τώρα να το αποκηρύξουν», υποστηρίζει και προσθέτει ότι «αυτό, που πιστοποιεί αυτήν την αποτυχία, είναι το γεγονός ότι, παρά τη μεγάλη μείωση των εισοδημάτων την τελευταία διετία και την πρωτοφανή ύφεση της οικονομίας, οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών παραμένουν στα ύψη. Έτσι τα εισοδήματα δέχονται πλήγμα από δυο πλευρές. Από τη μείωση των ονομαστικών μισθών και από την άνοδο των τιμών».
Ο Πελοπίδας Καλλίρης επισημαίνει ότι το Οικονομικό Επιμελητήριο της Ελλάδας είχε έγκαιρα και επανειλημμένως προειδοποιήσει για αυτήν τη στρέβλωση και είχε ζητήσει τη θέσπιση πλαφόν τιμών σε συγκεκριμένες υπηρεσίες και προϊόντα βασικής ανάγκης έως ότου χτυπηθούν αποτελεσματικά τα καρτέλ και λειτουργήσει ο ανταγωνισμός.
«Ακόμη και τώρα δεν είναι αργά. Πριν πάμε σε νέες μειώσεις μισθών, τις οποίες καταδικάζουμε ως άδικες και καταστροφικές, θα πρέπει να χτυπηθεί άμεσα και καίρια η ακρίβεια με μειώσεις τιμών», καταλήγει. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  24-1--2012    : Απίστευτο χαμένο ντοκουμέντο βίντεο από την καταστροφή της Σμύρνης (1922)

Smyrna 1922 from Davidian Video Productions on Vimeo.

Ένα ξεχασμένο ντοκουμέντο ιστορικής αξίας από την καταστροφή της Σμύρνης, το 1922, κινηματογραφήθηκε με κάμερα 35mm σε Σμύρνη, Αθήνα και Πειραιά και βρήκε νέα ψηφιακή ζωή το 2008.
Ο George Magarian, δημιουργός του «ντοκιμαντέρ» εποχής, γεννήθηκε το 1895 και σπούδασε στο «Αμερικανικό Κολλέγιο» στο Ικόνιο (Konya) της Τουρκίας. Αργότερα, διατέλεσε διευθυντής στο παράρτημα του Ικονίου της ΧΑΝ (Χριστιανική Αδελφότης Νέων, ΧΑΝΘ για τη Θεσσαλονίκη, γνωστή ως YMCA, Young Men Christian Association και ΧΕΝ=Χριστιανική Ένωσις Νεανίδων, YWCA, Young Women Christian Association το γυναικείο τμήμα).
Όπως σημειώνει στους μεσότιτλους, αν και η YMCA δεν ήταν φιλανθρωπική οργάνωση, την περίοδο των γεγονότων στη Μικρά Ασία, το 1922, οργάνωσε δομές ανακούφισης για τα θύματα της τραγωδίας αυτής. Ο George Magarian, την ίδια στιγμή που συμμετείχε στα γεγονότα αυτά, με μια μηχανή 35 mm, κινηματογράφησε πολλές σκηνές της ανθρωπιστικής καταστροφής, στη Σμύρνη, στην Αθήνα και στον Πειραιά.
Οι συγκλονιστικές αυτές εικόνες παρέμειναν επί 60 και πλέον χρόνια στο διαμέρισμα της συζύγου του, στη Νέα Υόρκη. Ολοι αγνοούσαν την ύπαρξή τους, έως ότου το 2008 ο εγγονός του Robert Davidian, κινηματογραφιστής ο ίδιος, βρήκε το μοναδικό αυτό ντοκουμέντο και το διέσωσε από τη φθορά του χρόνου μετατρέποντάς του σε ψηφιακή μορφή, πριν την ολοκληρωτική του αποσύνθεση ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  24-1--2012    : Αρχίζει στην Κύπρο το πιο φιλόδοξο ενεργειακό έργο του 21ο αιώνα

Την πρόθεσή του να μην παραλάβει το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού αλλά ούτε και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει γνωστοποίησε ο γνωστός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος. Η αντίδραση του ποιητή ήταν άμεση μόλις έγινε γνωστή η είδηση της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  24-1--2012    : Ντίνος Χριστιανόπουλος: «Δε θέλω ούτε τα βραβεία, ούτε τα λεφτά τους»

Την πρόθεσή του να μην παραλάβει το βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού αλλά ούτε και το χρηματικό έπαθλο που το συνοδεύει γνωστοποίησε ο γνωστός ποιητής Ντίνος Χριστιανόπουλος. Η αντίδραση του ποιητή ήταν άμεση μόλις έγινε γνωστή η είδηση της βράβευσής του με το Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων για το σύνολο του έργου του.
«Ούτε θα εμφανιστώ ούτε θα απλώσω το χέρι για να το πάρω. Δεν θέλω ούτε τα βραβεία ούτε τα λεφτά τους». Κατ' αυτόν τον τρόπο σχολίασε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ τη διάκρισή του, ο 81χρονος ποιητής της Θεσσαλονίκης Ντίνος Χριστιανόπουλος, παραπέμποντας σε παλιότερο κείμενό του (1979) με τον εμβληματικό τίτλο «Εναντίον».
«Είμαι εναντίον της κάθε τιμητικής διάκρισης απ' όπου και αν προέρχεται. Δεν υπάρχει πιο χυδαία φιλοδοξία από το να θέλουμε να ξεχωρίζουμε. Αυτό το απαίσιο "υπείροχον έμμεναι άλλων", που μας άφησαν οι αρχαίοι. Είμαι εναντίον των βραβείων γιατί μειώνουν την αξιοπρέπεια του ανθρώπου …» αναφέρει, μεταξύ άλλων, σ' εκείνο το κείμενό του ο Ντίνος Χριστιανόπουλος ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  22-1--2012    : Το ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΟ γράμμα 12χρονου που νίκησε τον καρκίνο

Ένα γράμμα για τη μάχη που έδωσε με τη ζωή και που έκανε τη μητέρα του να ξεσπάσει σε λυγμούς, έγραψε 12χρονο αγόρι στη Βρετανία.
Οι γιατροί διέγνωσαν ότι ο Charlie Williams από το Boxford είχε όγκο στο κεφάλι όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Έκτοτε, ο μικρός Charlie έδινε... καθημερινά τη δική του μάχη.
Υπεβλήθη σε κρίσιμη επέμβαση διάρκειας επτά ωρών σε συνδυασμό με ραδιοθεραπεία που έκανε δύο φορές την ημέρα για πέντε εβδομάδες καθώς και χημειοθεραπεία κάθε έξι εβδομάδες για ένα χρόνο.
Μάλιστα αναγκάστηκε να χάσει και δύο χρόνια από το σχολείο εξαιτίας επιπλοκών στην υγεία του. Σήμερα, ο Charlie είναι καλά στην υγεία του και μπορεί όπως και όλα τα παιδιά της ηλικίας του να παίζει ποδόσφαιρο με τους συμμαθητές του και να κάνει βόλτες με το ποδήλατο του.
Το γράμμα του Charlie έδωσε στη δημοσιότητα η μητέρα του για να κάνει τα παιδιά και τους ανθρώπους γενικότερα που είτε είναι υγιείς ή αντιμετωπίζουν ένα οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, να αναθεωρήσουν τη στάση τους απέναντι στη ζωή.
Το γράμμα του αγοριού έχει ως εξής:
«Αυτή είναι η ιστορία ενώ αγοριού ονόματι Charlie που διαγνώστηκε ότι πάσχει από καρκίνο όταν ήταν μόλις πέντε ετών. Για την ακρίβεια ήταν η 5η μέρα του 5ου μήνα του 2005.
Το ακριβές όνομα μου είναι Charlie Williams. Θα μπορούσα να είχα πεθάνει μέχρι σήμερα. Πρόσφατα έμαθα ότι δεν θα πεθάνω.
Αναγκάστηκα να υποβληθώ σε θεραπείες όπως ραδιοθεραπεία που σημαίνει ότι έπρεπε να μπω σε ένα κυλινδρικό τούνελ για μισή ώρα, κάτι τρομακτικό για ένα 6χρονο παιδί που ήμουν τότε.
Υπoβλήθηκα σε χημειοθεραπείες και μεταγγίσεις αίματος. Οι βελόνες δεν είναι το πιο ωραίο πράγμα στον κόσμο και συνήθιζα να τρομοκρατούμαι στην ιδέα αλλά τώρα τις συνήθισα. Νομίζετε ότι θα μπορούσατε να τα βγάλετε πέρα με όλη αυτή τη διαδικασία. Πως νομίζετε ότι θα σας άλλαζε σαν άνθρωπο; Όταν είσαι άρρωστος και ξέρεις ότι υπάρχει η πιθανότητα να χάσεις όσα έχεις, τότε τα εκτιμάς.
Αντικείμενα όπως οι υπολογιστές ακόμα και τα μολύβια και τα στυλό αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μια μέρα γιατί συνειδητοποιείς ότι χωρίς αυτά δεν θα μπορούσες να μορφωθείς.
Ένα απλό μολύβι μπορεί να μη σημαίνει τίποτα για ένα παιδί στο σχολείο μου αλλά για ένα παιδί σε ένα φτωχό χωριό στην Ουγκάντα μπορεί να σημαίνει την αρχή της εκπαίδευσης του και της μόρφωσης του.
Για όλα εσάς τα παιδιά που αγαπάτε τις σοκολάτες, τις τηγανητές πατάτες, τα λουκάνικα και πολλά άλλα, φανταστείτε να υπήρχαν μέρες που δεν θα μπορούσατε να βάλετε στο στόμα μας ούτε μια σταγόνα νερό.
Όταν ήμουν στο νοσοκομείο πήγαινα στο κυλικείο και έβλεπα τους ανθρώπους να τρώνε χωρίς εγώ να μπορώ να φάω το παραμικρό.
Τρεφόμουν με ένα σωληνάκι που είχα στη μύτη. Όσο για τους γονείς μπορεί να σας φαίνονται άδικοι ή να μην σας αφήνουν να κάνετε τα πράγματα που θέλετε αλλά πάντοτε θα σας βοηθούν.
Σας ταΐζουν, σας ντύνουν και σας προσφέρουν ένα σπίτι αλλά κυρίως σας βοηθούν όταν είστε πληγωμένοι. Γνωρίζω από πρώτο χέρι τι περνούν οι γονείς όταν βλέπουν το παιδί τους να υποφέρει. Είμαι σίγουρος ότι όταν οι γιατροί διέγνωσαν όγκο στο κεφάλι, οι γονείς μου πίστευαν πως δεν θα τα κατάφερνα. Μπορείτε να φανταστείτε τους γονείς σας να ξέρουν ότι θα πεθάνετε;
Είμαι ένα κανονικό παιδί που είχε όμως ένα απαίσιο ταξίδι στην αρχή της παιδικής του ηλικίας. Αλλά έχω κερδίσει και κάτι από αυτό. Έχω γίνει πιο σοβαρός και σκεπτικός για τη ζωή. Με έκανε να συμπεριφέρομαι καλύτερα στο σχολείο και να δουλεύω πιο σκληρά. Ο καρκίνος με ανάγκασε να κάνω ένα βήμα πίσω και να κοιτάξω από το παράθυρο της ζωής τι βρίσκεται μπροστά μου». ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  22-1--2012    : 224 χρόνια από τη γέννηση του Μπάιρον: Πολέμιος της αδικίας και των ισχυρών της εποχής του

«Θα ξεσηκώσω, αν μπορέσω
και τις πέτρες ακόμα ενάντια στους τυράννους της γης»
(Λόρδος Βύρων)
22 Γενάρη, πριν ακριβώς 224 χρόνια, γεννιόταν στο Λονδίνο ο Λόρδος Βύρων, που έμελλε να αναδειχθεί μεγάλος ποιητής, κορυφαίος εκπρόσωπος του ποιητικού (και πολιτικού) ρεύματος του Ρομαντισμού και ήρωας της εθνικής ανεξαρτησίας των Ελλήνων.
λοι κάτι έχουμε μάθει για τον Λόρδο Βύρωνα από τα μαθητικά μας χρόνια. Λίγοι, όμως, συμπατριώτες μας γνωρίζουν ότι πρώτος ο Λόρδος Βύρων ύψωσε τη φωνή του κατά της λεηλασίας του Παρθενώνα από τον Λόρδο Έλγιν, ότι έγραψε και ένα ολόκληρο ποίημα για το ζήτημα αυτό με τον χαρακτηριστικό τίτλο «Η κατάρα της Αθηνάς», που αποτελεί δριμύ «κατηγορώ» του Μπάιρον εναντίον του Έλγιν, όπως προκύπτει από το ακόλουθο απόσπασμα:
Η Παλλάδα πρώτος θάναι της Πατρίδας σου εχθρός / Την αιτία θες να μάθεις; Κοίτα γύρω σου κι εμπρός / Έχω δει πολλούς πολέμους κι ερημώσεις να πληθαίνουν / Κι άλλες τόσες τυραννίες να ανεβοκατεβαίνουν / Απ? των Τούρκων τη μανία γλύτωσα και των βανδάλων / Μα η χώρα σου έναν κλέφτη μούχει στείλει πιο μεγάλο
Επίσης, λίγοι γνωρίζουν ότι προτού έρθει στο Μεσολόγγι, όπου άφησε την τελευταία του πνοή στις 19 Απρίλη 1824, ο Μπάιρον έδρασε επί έξι χρόνια στην Ιταλία μέσα από το επαναστατικό κίνημα των Καρμπονάρων.
Μια άλλη -άγνωστη στους πολλούς- πτυχή της δράσης του Μπάιρον είναι ότι στην πρώτη ομιλία του στη Βουλή των Λόρδων (27.2.1812), υπήρξε καταπέλτης εναντίον νομοσχεδίου (που μόνο αυτός καταψήφισε), το οποίο προέβλεπε τη θανατική ποινή για τους εξεγερμένους κλωστοϋφαντουργούς του Νότιγχαμ, οι οποίοι κατέστρεφαν τις μηχανές που τους οδηγούσαν σε μαζική ανεργία. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  22-1--2012    : Συγχρονη Ελληνικη τραγωδια" - Εκει που οι θεατες εχουν τον πρωταγωνιστικο ρολο!

Όπως και να το κάνουμε, το να κοιμάσαι σε χαρτόκουτο σε αρχαιοπρεπές υπαίθριο θέατρο είναι άλλη αίσθηση και αποδεικνύει ότι όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, οι δανειστές μας ζούσαν σε σπηλιές. Η φωτογραφία είναι από την Πλ. Κουμουνδούρου και αν προσέξει κανείς, θα διακρίνει και ένα αναπηρικό καροτσάκι… ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : Alain Soral : Δεν υπάρχει πλέον Δεξιά και Αριστερά. Υπάρχουν αυτοί που προωθούν την Παγκοσμιοποίηση και αυτοί που την μάχονται !!!

Alain Soral (γεννήθηκε το 1958) είναι Γάλλος δοκιμιογράφος και σκηνοθέτης, αλλά και συγγραφέας πολλών πολεμικών δοκιμίων. Ο Soral στα βιβλία του και στα δοκίμιά του έχει επικρίνει την κοινοτικοκρατία, τον φεμινισμό, ειδικά τα νεο-φεμινιστικά κινήματα, τα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνία του θεάματος γενικότερα, τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, την mainstream κουλτούρα, την αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, και την κατάσταση στη σημερινή Γαλλία.
Κοινοτισμός
Συγκεκριμένα, ο Soral έχει γράψει: «Στη Γαλλία, όλες οι μορφές του αυξανόμενου κοινοτισμού (gay, ισλαμικού, κλπ.) σχηματίζονται και ενισχύονται μέσω της μίμησης και της εχθρότητας και αντιπολίτευσης στον ιουδαιο-σιωνιστικό κοινοτισμό και του προνομιακού του καθεστώτος».
Στο πλαίσιο της συζήτησης σχετικά με την αρχή της κοσμικότητας - «laicite» στα σχολεία της Γαλλίας, ο Soral υποστήριξε ότι προτιμά τη μουσουλμανική μαντίλα από το στρινγκ.
Από το Κομμουνιστικό Κόμμα στο Εθνικό Μέτωπο
Ο Soral υπήρξε μαρξιστής, και ήταν μέλος του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος στις αρχές της δεκαετίας του 90, από το οποίο αποχώρησε λόγω της αντίθεσής του με την παραίτηση του κόμματος από το επαναστατικό του περιεχόμενο.
Το 2005, ο Soral στράφηκε προς την άκρα δεξιά, και έγινε μέλος της καμπάνιας του Εθνικού Μετώπου. Του δόθηκε η ευθύνη για τα κοινωνικά ζητήματα και τα προάστια.
Από τις 18 Νοεμβρίου 2007, ο Soral υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Εθνικού Μετώπου, από το οποίο έφυγε στις αρχές του 2009 λόγω κάποιων ιδεών με τις οποίες δεν συμφωνούσε (ιδιαίτερα με «την απειλή του Ισλάμ» το οποίο δεν αποτελεί πραγματική απειλή γι 'αυτόν). ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : Alain Soral : Δεν υπάρχει πλέον Δεξιά και Αριστερά. Υπάρχουν αυτοί που προωθούν την Παγκοσμιοποίηση και αυτοί που την μάχονται !!!

Alain Soral (γεννήθηκε το 1958) είναι Γάλλος δοκιμιογράφος και σκηνοθέτης, αλλά και συγγραφέας πολλών πολεμικών δοκιμίων. Ο Soral στα βιβλία του και στα δοκίμιά του έχει επικρίνει την κοινοτικοκρατία, τον φεμινισμό, ειδικά τα νεο-φεμινιστικά κινήματα, τα μέσα ενημέρωσης και την κοινωνία του θεάματος γενικότερα, τον καπιταλισμό και τον ιμπεριαλισμό των ΗΠΑ, την mainstream κουλτούρα, την αραβο-ισραηλινή σύγκρουση, το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, και την κατάσταση στη σημερινή Γαλλία.
Κοινοτισμός
Συγκεκριμένα, ο Soral έχει γράψει: «Στη Γαλλία, όλες οι μορφές του αυξανόμενου κοινοτισμού (gay, ισλαμικού, κλπ.) σχηματίζονται και ενισχύονται μέσω της μίμησης και της εχθρότητας και αντιπολίτευσης στον ιουδαιο-σιωνιστικό κοινοτισμό και του προνομιακού του καθεστώτος».
Στο πλαίσιο της συζήτησης σχετικά με την αρχή της κοσμικότητας - «laicite» στα σχολεία της Γαλλίας, ο Soral υποστήριξε ότι προτιμά τη μουσουλμανική μαντίλα από το στρινγκ.
Από το Κομμουνιστικό Κόμμα στο Εθνικό Μέτωπο
Ο Soral υπήρξε μαρξιστής, και ήταν μέλος του γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος στις αρχές της δεκαετίας του 90, από το οποίο αποχώρησε λόγω της αντίθεσής του με την παραίτηση του κόμματος από το επαναστατικό του περιεχόμενο.
Το 2005, ο Soral στράφηκε προς την άκρα δεξιά, και έγινε μέλος της καμπάνιας του Εθνικού Μετώπου. Του δόθηκε η ευθύνη για τα κοινωνικά ζητήματα και τα προάστια.
Από τις 18 Νοεμβρίου 2007, ο Soral υπήρξε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του Εθνικού Μετώπου, από το οποίο έφυγε στις αρχές του 2009 λόγω κάποιων ιδεών με τις οποίες δεν συμφωνούσε (ιδιαίτερα με «την απειλή του Ισλάμ» το οποίο δεν αποτελεί πραγματική απειλή γι 'αυτόν). ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : ΤαέξυπναπουλιάΤα έξυπνα πουλιά !!!

Μια εικόνα με κυνηγάει από την έναρξη της περιπέτειας της χώρας μας. Πριν από τις εκλογές του 2009 σε μια τράπεζα, ενώ συναλλασσόμουν με νεαρό υπάλληλο μιλούσα στο κινητό με φίλο για τα επερχόμενα δεινά στη χώρα μας και χρησιμοποίησα τη λέξη «πτώχευση». Ο νέος κατέβασε το μολύβι και με κοίταζε παγωμένος. «Την είδα», μου είπε, «την πτώχευση». Είχε πάει εκδρομή στην Ουγγαρία, είπε, και είδε κλειστά μαγαζιά με κατεβασμένα σκονισμένα ρολά, λογαριασμούς στην είσοδο, σιωπή και λιγοστό φωτισμό... Από τότε, συχνά επανέρχεται στη μνήμη μου η έντονη εικόνα της δυστυχίας που μου έδωσε ο τραπεζικός. Τώρα, προσαρμοσμένη στην πραγματικότητα της Αθήνας.
Ο κ. Ορμπάν είναι Πρωθυπουργός της Ουγγαρίας. Πριν από ενάμιση χρόνο κέρδισε τις εκλογές με έντονο αντιμνημονιακό πολιτικό λόγο, μια και η Ουγγαρία, έχοντας προσφύγει στον τότε μηχανισμό διάσωσης ως υποψήφια για πτώχευση χώρα, στηρίχτηκε από το δίδυμο ΕΕ - ΔΝΤ πολύ πριν έρθει η σειρά των μηχανισμών διάσωσης με το ίδιο σχήμα για τις χώρες της ευρωζώνης. Μαζί με τα απαραίτητα δάνεια ήρθαν και οι δεσμεύσεις των «τελευταίων δανειστών», που πήγαζαν από τις αρχές λειτουργίας του ΔΝΤ: λιτότητα, δηλαδή, περιορισμός ελλειμμάτων, διαρθρωτικές αλλαγές και ανά τρίμηνο αγχωτικοί και σκληροί έλεγχοι. Ο κ. Ορμπάν, καταγγέλλοντας την τρόικα, κατέβηκε στις εκλογές με ατζέντα εξόδου από τη διεθνή εποπτεία και το σύνθημα «να πληρώσουν οι έχοντες», οι τράπεζες δηλαδή και όχι οι συνταξιούχοι. Κατά σύμπτωση, οι ουγγρικές τράπεζες ελέγχονταν από τις αυστριακές. Οι εν λόγω εκλογές ήταν κάτι σαν δημοψήφισμα. Τη στιγμή της συντριπτικής νίκης του συντηρητικού κόμματος, στα ταμεία του ουγγρικού κράτους υπήρχαν συναλλαγματικά αποθέματα, που είχαν σχηματιστεί από την «ανάλγητη» και «ξενόδουλη» σοσιαλιστική κυβέρνηση, αρκετά για τις πληρωμές των δανείων για έναν χρόνο. Ο ευτυχής και δημοφιλής Πρωθυπουργός εξεδίωξε άκομψα την τρόικα και επέβαλε σκληρά φορολογικά μέτρα, και άλλα, στις τράπεζες, διέκοψε τις διαρθρωτικές αλλαγές, περιόρισε την ελευθερία του Τύπου, την ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας κ.λπ. Ωστόσο η οικονομία συνέχισε την υφεσιακή πορεία της, τα συναλλαγματικά αποθέματα εξατμίστηκαν, τα ομόλογα χαρακτηρίστηκαν σκουπίδια και οι μισθοί και οι συντάξεις, με συνεχώς υποτιμώμενο το φιορίνι, σε λίγο δεν θα μπορούν να πληρωθούν. Τα υπόλοιπα τα ξέρετε ή μπορείτε να τα φανταστείτε. Επειγόντως ζητήθηκε η επανέναρξη συνομιλιών με τους δανειστές για συνέχιση της δανειοδότησης του υπερήφανου Πρωθυπουργού, για να μην πτωχεύσει στα χέρια του η όμορφη χώρα. Ο υπουργός Οικονομίας έκανε μια θεαματική κωλοτούμπα δηλώνοντας ότι οι συνομιλίες θα γίνουν χωρίς όρους και κόκκινες γραμμές το ταχύτερο δυνατόν, μπας και προλάβει να πληρώσει κανένα μισθό. Οι δυνάστες δανειστές όμως ζητάνε ο εξευτελισμός να είναι τέλειος. Να επιβεβαιωθεί, δηλαδή, επίσημα η ανεξαρτησία της Κεντρικής Τράπεζας ώστε να μην κόβει μονέδα κατά το δοκούν και συνεχιστεί ο αδυσώπητος πληθωρισμός. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  18-1--2012    : Επιστολή σοκ στελέχους του ΠΑΣΟΚ στον Γιώργο Παπανδρέου !!!

ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ ΓΕΩΡΓΙΟ Α. ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ
Αγαπητέ Πρόεδρε,
Σχετικά με τη πρόσφατη πρότασή σου για διαρχία, μια πρόταση που για άλλη μία φορά μεταφράζεται, «λέω πως θα φύγω αλλά κάνω τα πάντα για να μείνω», πραγματικά δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν , ή νομίζεις ότι ο Ελληνικός λαός είναι τόσο αδαής και ..
δεν έχει καταλάβει τι του έχεις κάνει, ή νομίζεις ότι δεν ευθύνεσαι για τίποτα απ' ότι έχει γίνει. Για να φρεσκάρω λίγο τη μνήμη σου, ας τα πάμε λίγο με τη σειρά.
Δεν ευθύνεσαι όταν κορόιδευες τον Ελληνικό λαό ότι λεφτά υπάρχουν ενώ αποδεδειγμένα ήξερες την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και μάλιστα είχες συμφωνήσει από τότε με το Δ.Ν.Τ γι 'αυτό;
Δεν ευθύνεσαι στο ότι δεν διαπραγματεύτηκες ως όφειλες για να περισώσεις ότι μπορείς, αντιθέτως παραδόθηκες άνευ όρων στις ορέξεις του μεγάλου κεφαλαίου, του Δ.Ν.Τ και των πολυεθνικών;
Δεν ευθύνεσαι στο ότι δεν ενημέρωσες τον Ελληνικό λαό για την πραγματική κατάσταση που θα αντιμετώπιζε μπαίνοντας στο Δ.Ν.Τ; Θα μπορούσες όταν είδες ότι δεν μπορείς να διαπραγματευτείς άλλο, να ενημερώσεις τον λαό και να κάνεις τότε δημοψήφισμα ή εκλογές.
Δεν ευθύνεσαι όταν έβγαινες στην Ευρώπη και έλεγες ότι διοικείς ένα κράτος «διεφθαρμένων» με αποτέλεσμα να χαθεί η αξιοπιστία της Ελλάδος και η εθνική υπερηφάνεια των Ελλήνων μέσα και έξω από τη χώρα; Από ένα περήφανο κράτος μας κατάντησες πιο κάτω και από την κατηγορία των χειρότερων τριτοκοσμικών χωρών.
Δεν ευθύνεσαι για τις επιλογές των υπουργών σου και των συνεργατών σου;
Δεν ευθύνεσαι για όλα αυτά τα ανηλεή, απεχθή μέτρα που πήραν οι υπουργοί σου και κυρίως ο κ. Βενιζέλος, εναντίον των κοινωνικά αδύναμων στρωμάτων, καταργώντας κεκτημένα δεκαετιών με τόσο κυνικό τρόπο; Τι έκανες για να τα σταματήσεις όλα αυτά;
Δεν ευθύνεσαι στο ότι ενώ έχεις εξαθλιώσει τον κόσμο, δεν έχεις καταφέρει να πάρεις ούτε ένα ευρώ από το μεγάλο κεφάλαιο; ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-1--2012    : Ο «Μονιάς» της χρονιάς … !!!

Το καπρί αυτό μας είχε γίνει εφιάλτης! Το βλέπαμε, το μυρίζαμε, το ακούγαμε, - κυρίως το νιώθαμε, πως ήταν πάντα κάπου ψηλότερα και παρακολουθούσε τις κινήσεις μας.
Ειδικά σε μένα είχε κάνει μεγάλες πλάκες!, μερικά βράδια που πήγαινα στο σπίτι με έκανε και σταματούσα στο δρόμο για να περάσει με βήμα νωχελικό αφού φρόντιζε και μου έριχνε πάντα μία περιφρονητική ματιά. Η επαφή αυτή με τον μονιά κρατάει λίγα χρόνια, από τότε που επέλεξε την περιοχή μας για τσιφλίκι του. Και από τότε φροντίζει να δίνει το παρόν στο τόπο που όρισε να περάσει βασιλικά και όμορφα.
Κατέβαινε νωρίς από το βουνό, πριν καλά νυχτώσει έκανε τη βόλτα του, να ξεμουδιάσει, να αλλάξει περιβάλλον – γιατί και στο γιατάκι του πόσο να καθίσει, πόσες ορμήνιες να δώσει στα νεαρά καπριά, πόσες ιστορίες να διηγηθεί από καρτέρια κυνηγών που χανόταν από αυτά σας αγέρας. Στις κατεβασιές του από το βουνό, αντάμωνε και άλλους κατοίκους του χωριού που αμέσως μου έλεγαν: «πω! πω! βρε παιδάκι μου, τι θεριό είναι αυτό; αν το δεις θα μείνεις με το στόμα ανοικτό». Και η δουλειά τούτη γινόταν καλοκαίρια και χειμώνες. Με το στόμα ανοικτό δεν έμενα όταν έκανα στάση να περάσει ο βασιλιάς δυτικά του Μαινάλου, αλλά τον χάζευα, τον παρατηρούσα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η σιγουριά του, η ηρεμία του. Για κορμοστασιά δεν μιλάμε, τον υπολόγιζα κοντά στα 200 κιλά. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-1--2012    : Σπήλιος ο … εκδορεύς. !!!

Καλή Χρονιά να έχουμε, δύναμη - και ελπίδα ότι οι κόποι μας δεν θα πάνε στράφι, επειδή έτσι το θέλησαν μια χούφτα μετρίων πολιτικών που νόμισαν πως γίνηκαν θεοί και παίζουν με τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Τα τριχωτά στον Μοριά θα τα δούμε του χρόνου πάλι, όσοι και αν ζούμε βέβαια με όσα συμβαίνουν στη ζωή μας. Επειδή όμως η ελπίδα παθαίνει τελευταία, ναι, είμαστε αισιόδοξοι. Και δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε, όλοι εμείς οι άνθρωποι που αγαπάμε την φύση, ζούμε από αυτήν, και στιγμή δεν ξεχνούμε ότι είναι η Μάνα μας.
Τα τριχωτά θηράματα στα μέρη μας τέλειωσαν, όμως η δική μας η σχέση με το βουνό, με τις ανηφοριές του, με τους αγέρηδες που δροσίζουν κι ανασταίνουν, δεν σταματά ποτέ. Όσο διαρκεί η κυνηγετική περίοδος, με αφορμή το κυνήγι, θα πάρουμε το όπλο μας να πάμε για καμιά φάσα, αλλά ως συνήθως θα μυρίσουμε το μουσκεμένο χώμα, θα μεριάσουμε μια πέτρα που φράζει ένα μονοπάτι, θα σταθούμε ακίνητοι να διαβεί παράμερά μας η πέρδικα με τα περδικόπουλα. Ναι, η πέρδικα, που την ανταμώσαμε μια φορά – αρχές καλοκαιριού πρέπει να ήταν γιατί πηγαίναμε για ψάρεμα, και μας έφραξε τον δρόμο για να περάσουν τα μικρά της! Και όταν πέρασε και το τελευταίο περδικόπουλο, μας κοίταξε αδιάφορα η μάνα και ακολούθησε τα μικρά της. Για τις μαγικές αυτές στιγμές βρισκόμαστε στο βουνό, πολλές και διαφορετικές στιγμές που αν τις αθροίσεις, έχεις τις απαντήσεις.
Τα τριχωτά βέβαια, δεν τα εγκαταλείπουμε. Τα παρακολουθούμε συνεχώς, κρατάμε σημειώσεις, παρατηρούμε τις παραξενιές τους, τις μελετάμε – και μας αρέσει η περιπέτεια τούτη, μας φέρνει συνέχεια σε επαφή με το χώμα, μας μουσκεύει στον ιδρώτα, μας κουράζει, μας γοητεύει. Μόνο πλεονεκτήματα μπορεί να έχει η παρατήρηση της φύσης. Και το παραμικρό να καταφέρεις να μάθεις, κέρδος ανυπολόγιστο είναι.
Κοντά όμως στα άγρια, μαθαίνουμε και τα «ήμερα», την ομάδα μας, τις βαθύτερες σκέψεις άλλων ομάδων, τις πονηριές τους ίσως. Και το παιχνίδι αυτό είναι εξίσου συναρπαστικό με την παγάνα. Μαθαίνουμε ο ένας τα χούγια του άλλου, τα συν και τα πλήν, και προχωράμε. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  17-1--2012    : Βαθύ Twitter Μύθος η πραγματικότητα !!!

Πολύς λόγος γίνεται τελευταία για το λεγόμενο «βαθύ Twitter». Μάλιστα, η όλη συζήτηση, με τις φαρμακερές ατάκες να εκτοξεύονται με ρυθμούς πολυβόλου από πολλούς και διάφορουςtweeps, έχει προσδώσει στο συγκεκριμένο γκρουπ διαστάσεις αστικού μύθου.
Η πραγματικότητα –γιατί αυτή αναζητούμε–είναι πολύ διαφορετική. Για να εξηγηθούμε και να μην παρεξηγηθούμε, ας αρχίσουμε ορίζοντας τι δεν είναι το «βαθύ Twitter».
Δεν είναι οι celebrities και οι καβαλημένοι που έχουν χιλιάδες followers και ακολουθούν ελάχιστους.
Δεν είναι οι ευφάνταστοι ατακαδόροι που αναλώνονται σε ανούσιους διαγωνισμούς για το ποιος θα πετάξει την καλύτερη εξυπνάδα, χρησιμοποιώντας μόλις 140 χαρακτήρες.
Δεν είναι αυτοί που διαθέτουν ένα blog, από καθαρά ειδησεογραφικό μέχρι παραμυθοκλαψιάρικο, οι οποίοι έχουν μπει και σε αυτό το μέσο κοινωνικής δικτύωσης για να προβάλουν τη δουλειά ή τον εαυτό τους.
Αφού, λοιπόν, ορίσαμε τι δεν είναι «βαθύ Twitter», ας δούμε τι πραγματικά είναι –πάντα κατά την ταπεινή μου γνώμη. Και μόνο από το όνομα, οποιοσδήποτε ελάχιστα υποψιασμένος πολιτικά μπορεί να καταλάβει πολλά. Η αλήθεια είναι ότι η έμπνευση δεν είναι αστείρευτη και επανέρχεται ξανά και ξανά σαν τη μόδα. Αυτό το γκρουπούσκουλο –συγχωρήστε μου την υποτιμητική διάθεση– πήρε το όνομά του από το παλιό, «καλό» «βαθύ ΠΑΣΟΚ».
Πολλοί θα αναρωτηθείτε, τι είναι αυτό;Λογικό είναι να μην ξέρετε. Δεν είστε δα και μαθουσάλες σαν και του λόγου μου. Το «βαθύ ΠΑΣΟΚ» ήταν μια σέχτα –σας ζητώ ξανά συγγνώμη για το όρο– μέσα στο Κίνημα, η οποία αποτελείτο από άτομα που βρίσκονταν πολύ κοντά στον ιδρυτή του, Ανδρέα Παπανδρέου. Κάποιοι από αυτούς ήταν πιο προβεβλημένοι και έφτασαν μέχρι το υπουργικό συμβούλιο, αλλά κάποιοι άλλοι βρίσκονταν πάντοτε στο παρασκήνιο και κινούσαν από εκεί τα νήματα,τόσο στην πολιτική όσο και στην οικονομική ζωή αυτού του τόπου. Η συγκεκριμένη ομάδα υπήρξε η κινητήρια δύναμη πίσω από κάθε ιδεολογικό-κοινωνικό-πολιτικό αγώνα του ΠΑΣΟΚ, από την ίδρυσή του μέχρι και το θάνατο του Ανδρέα, οπότε έχασε αρκετή από τη λάμψη και την ισχύ της.
Ας επιστρέψουμε τώρα στο «βαθύ Twitter».Τα άτομα που το απαρτίζουν είναι στρατολογημένα στις τάξεις του Κινήματος. Πρόκειται για ανθρώπους με ταλέντο σε ότι αφορά τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και στον πολιτικό προσηλυτισμό. Είναι «παλιές καραβάνες» του διαδικτύου, με παρουσία σε απαρχαιωμένες πλέον μορφές μαζικής επικοινωνίας, όπως το IRC (Internet Relay Chat). Ήταν από τους πρωτοπόρους στη δημιουργία προφίλ στο Facebook, αλλά στο Twitter βρήκαν πεδίο δόξας λαμπρό. Κι αυτό γιατί το εν λόγω μέσο προσφέρει ακόμα μεγαλύτερη διαδραστικότητα και, πάνω από όλα, τη δυνατότητα ανταλλαγής επιχειρημάτων και απόψεων επί παντός επιστητού. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  16-1--2012    : «Πράσινοι» εμπορικοί πόλεμοι !!!

Από το περασμένο καλοκαίρι γράφεται ότι οι "Ευρωπαίοι" θα επιβάλουν φόρο άνθρακα στις αεροπορικές εταιρίες, και ότι οι Κινέζοι και οι Αμερικανοί αντιδρούν, και ότι θα είναι η πιθανή παροχή εμπορικού πολέμου (που έχει ήδη ξεκινήσει μεταξύ Γερμανών και Κινέζων αλλά σε Αμερικανικό έδαφος, με αντικείμενο τα φωτοβολταϊκά).
Βαριόμουνα να γράψω για το θέμα, αλλά με έφτιαξε η πονηρή προπαγάνδα που μας μετέφερε η Ναυτεμπορική, ότι (με ερωτηματικό, χαχαχάα) κερδίζουν οι αεροπορικές εταιρίες εάν τους επιβληθεί φόρος άνθρακα και ακριβύνουν (έεε... μόνο μερικές δεκάδες ευρώ, πώς κάνετε έτσι;) τα εισιτήρια (ναι, κερδίζουν σίγουρα, και οι ελέφαντες πετάνε), "δωρεάν" δικαιώματα για να γλυκαθείτε...
Τα άρθρα που έχω βρει στο θέμα είναι:
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  16-1--2012    : Γεννήθηκα στη δραχμή !!!

Γεννήθηκα στην προπολεμική δραχμή, σε μία Αθήνα που είχε πεντακόσιες χιλιάδες κατοίκους και ποτέ δεν πέρναγε αυτοκίνητο από τον δρόμο που παίζαμε.
Ο πατέρας μου εργαζόταν στο Δημόσιο και τότε, στις θεατρικές επιθεωρήσεις, οι δημόσιοι υπάλληλοι εμφανίζονταν πεινασμένοι και ταλαίπωροι.
Απέναντι από το σπίτι μας έμενε ένας καθηγητής πανεπιστημίου. Ήταν σπάνιο είδος και μαζί με τον πατέρα, που ήταν Διευθυντής, και έναν Στρατηγό, που έμενε παρακάτω, ήταν οι προύχοντες της γειτονιάς. Είχαμε κι έναν πλούσιο γνωστό που είχε δικό του αυτοκίνητο.
Τότε η Ελλάδα είχε μόνο δυο πανεπιστήμια, ελάχιστους διευθυντές, στρατηγούς και αυτοκίνητα. Τώρα καθηγητές, διευθυντές, στρατηγοί και αυτοκίνητα είναι πλήθος.
Τα τραμ έγραφαν «απαγορεύεται το πτύειν» και έπρεπε να σηκώνεσαι και να δίνεις τη θέση σου σε κυρίες και γέροντες. Οι γέροντες ήταν σημαντικά πρόσωπα και δεν υπήρχαν οίκοι ευγηρίας.
Όχι, δεν ήταν ειδυλλιακή εποχή. Ωραία ήταν τα νεοκλασικά, αλλά σε σάπιζε η υγρασία και το κρύο. Υπήρχε πολλή σκόνη, βόθροι, ελονοσία και φυματίωση. Οι θείοι μου πηγαινοέρχονταν σε σανατόρια. Τα τρόφιμα δεν ήταν καθαρά και οι δηλητηριάσεις πήγαιναν σύννεφο.
Βασίλευε το κουτσομπολιό και η στενομυαλιά. Οι κυράδες, κρεμασμένες στα παράθυρα, είχαν για σίριαλ και ρεάλιτι την γειτονιά. Το σεξ υπήρχε μόνο στα πορνεία. Οι άντρες μεθούσαν στην ταβέρνα κι έδερναν τις γυναίκες τους. Εθιμικά.
Τη δραχμή την έζησα προπολεμική και κατοχική. Στο τέλος της κατοχής η μάνα μού έδινε ένα δισεκατομμύριο για να αγοράσω ψωμί. Όλες οι σοβαρές συναλλαγές γίνονταν με χρυσές λίρες.
Ακούω τώρα: θα γυρίσουμε στη δραχμή και καταλαβαίνω σε ποια δραχμή θα γυρίσουμε. Όχι αυτή που είχαμε ως το 2000, την παραφουσκωμένη με δανεικά, αλλά την μετακατοχική, την πληθωριστική, που δεν άξιζε ούτε το χαρτί στο οποίο τυπωνόταν.
Γεννήθηκα στη δραχμή - αλλά δεν θα ήθελα να πεθάνω στη δραχμή. Ούτε να ξαναγυρίσω στη σκόνη και τη σκοτεινιά των δήθεν «παλιών καλών χρόνων» χωρίς θέρμανση, αυτοκίνητο και με διακοπές στο ηλεκτρικό.
Ελπίζω, έστω και την τελευταία στιγμή, να κόψουμε απότομα το τιμόνι και να μην πέσουμε στον γκρεμό. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  9-1--2012    : Τα CDS και τα «μεγάλα ψάρια» !!!

Πρόκειται για τομή στη χώρα. Σύντομα θα κατατεθεί νομοσχέδιο, συμφωνα με το οποίο οι μέτοχοι θα μπορούν να μπλοκάρουν μπόνους και συναφή. Το μεγάλο φαγοπότι σε περιόδους κρίσης τελειώνει.
Τον έλεγχο των αμοιβών των αποκαλούμενων Golden boys, των μεγαλοστελεχών τραπεζών και επιχειρήσεων προαναγγέλλει...η κυβέρνηση συνασπισμού δια στόματος Ντέιβιντ Κάμερον. Ο βρετανός πρωθυπουργός αποδέχεται το πόρισμα της Επιτροπής για Δικαιότερες Αμοιβές, το οποίο προτείνει σειρά μέτρων για τον περιορισμό των προκλητικών αμοιβών και μπόνους των ανωτάτων στελεχών τραπεζών και επιχειρήσεων.
Σύντομα νομοσχέδιο
"Το πανηγύρι των κροίσων- διευθυντών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τελειώνει η εποχή της απληστίας και της ανευθυνότητας", τονίζει ο Ντειβιντ Κάμερον σε συνέντευξη του στην Sunday Telegraph. Το πράσινο φως για τον περιορισμό των αμοιβών στα ανώτατα κλιμάκια των μεγάλων τραπεζών και επιχειρήσεων έχει ανάψει. Νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή θα δίνει στους μετόχους των επιχειρήσεων το νόμιμο δικαίωμα να μπλοκάρουν τα παράλογα μπόνους και τις αυξήσεις των αμοιβών των μεγαλοστελεχών τους, πρακτική που οδήγησε σε επενδυτικές φούσκες οι οποίες έφεραν την παγκόσμια οικονομία στα πρόθυρα της καταστροφής. Το 2011 τα διευθυντικά στελέχη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου εταιριών αύξησαν τις αποδοχές τους κατά 49%, λαμβάνοντας ο καθένας κατά μέσο όρο 2,9 έκατ. στερλίνες
Προκλητική είναι η περίπτωση της Τράπεζας Barcleys, με την αμοιβή του εκάστοτε διευθύνοντα συμβούλου της να αυξάνεται κατά 5.000% τα τελευταία 30 χρόνια. Την ίδια περίοδο, η αύξηση των μισθών ήταν μόλις τριπλάσια. Η κυβέρνηση, εξαναγκάζεται να προχωρήσει σε μια τόσο δραστική κίνηση λόγω της πίεσης της κοινής γνώμης που είναι οργισμένη κυρίως με τους τραπεζίτες. Οταν χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι απολύονται και οι αμοιβές της πλειοψηφίας των εργαζομένων έχουν παγώσει με αποτέλεσμα να διευρυνθεί περισσότερο από ποτέ το χάσμα πλούσιων και φτωχών, η παρέμβαση της κυβέρνησης σε ένα τέτοιο σκάνδαλο, επιβάλλεται για την επιβίωση της. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  9-1--2012    : Golden boys, τέλος στη Μ. Βρετανία... !!!

Πρόκειται για τομή στη χώρα. Σύντομα θα κατατεθεί νομοσχέδιο, συμφωνα με το οποίο οι μέτοχοι θα μπορούν να μπλοκάρουν μπόνους και συναφή. Το μεγάλο φαγοπότι σε περιόδους κρίσης τελειώνει.
Τον έλεγχο των αμοιβών των αποκαλούμενων Golden boys, των μεγαλοστελεχών τραπεζών και επιχειρήσεων προαναγγέλλει...η κυβέρνηση συνασπισμού δια στόματος Ντέιβιντ Κάμερον. Ο βρετανός πρωθυπουργός αποδέχεται το πόρισμα της Επιτροπής για Δικαιότερες Αμοιβές, το οποίο προτείνει σειρά μέτρων για τον περιορισμό των προκλητικών αμοιβών και μπόνους των ανωτάτων στελεχών τραπεζών και επιχειρήσεων.
Σύντομα νομοσχέδιο
“Το πανηγύρι των κροίσων- διευθυντών δεν μπορεί να συνεχιστεί. Τελειώνει η εποχή της απληστίας και της ανευθυνότητας”, τονίζει ο Ντειβιντ Κάμερον σε συνέντευξη του στην Sunday Telegraph. Το πράσινο φως για τον περιορισμό των αμοιβών στα ανώτατα κλιμάκια των μεγάλων τραπεζών και επιχειρήσεων έχει ανάψει. Νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στη Βουλή θα δίνει στους μετόχους των επιχειρήσεων το νόμιμο δικαίωμα να μπλοκάρουν τα παράλογα μπόνους και τις αυξήσεις των αμοιβών των μεγαλοστελεχών τους, πρακτική που οδήγησε σε επενδυτικές φούσκες οι οποίες έφεραν την παγκόσμια οικονομία στα πρόθυρα της καταστροφής. Το 2011 τα διευθυντικά στελέχη των εισηγμένων στο Χρηματιστήριο του Λονδίνου εταιριών αύξησαν τις αποδοχές τους κατά 49%, λαμβάνοντας ο καθένας κατά μέσο όρο 2,9 έκατ. στερλίνες
Προκλητική είναι η περίπτωση της Τράπεζας Barcleys, με την αμοιβή του εκάστοτε διευθύνοντα συμβούλου της να αυξάνεται κατά 5.000% τα τελευταία 30 χρόνια. Την ίδια περίοδο, η αύξηση των μισθών ήταν μόλις τριπλάσια. Η κυβέρνηση, εξαναγκάζεται να προχωρήσει σε μια τόσο δραστική κίνηση λόγω της πίεσης της κοινής γνώμης που είναι οργισμένη κυρίως με τους τραπεζίτες. Οταν χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι απολύονται και οι αμοιβές της πλειοψηφίας των εργαζομένων έχουν παγώσει με αποτέλεσμα να διευρυνθεί περισσότερο από ποτέ το χάσμα πλούσιων και φτωχών, η παρέμβαση της κυβέρνησης σε ένα τέτοιο σκάνδαλο, επιβάλλεται για την επιβίωση της. ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ

  1-1--2012    : ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ !!!

...

ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΕΔΩ