Welcome in Greece Welcome in Greece

 











ΑρχικήInitial Η Μπεκάτσα



Μπεκατσο-ιστορίες ...

Μικρές ιστορίες από την δύσκολη ζωή της ...

    Η μυστηριώδης κυρία των δρυμών, η μπεκάτσα .
    «Επί δένδρων ου καθίζουσιν αλλ' επί της γης» έγραψε γι' αυτές ο Αριστοτέλης. Τα γενναίο πουλί ήταν ο Σκολόπαξ για τους αρχαίους Ελληνες.
    Η μαγική ιστορία του πουλιού αυτού είναι γεμάτη κινδύνους αλλά και θρύλους.
    Ο λαός μας πιστεύει ότι στα σπλάχνα της κρύβεται μαργαριτάρι και ότι τα σωθικά της είναι μαργαριταρένια.
    Εχει δε τραγουδήσει: Της πέρδικας το πέταγμα, του τρυγονιού το νάζι, και της μπεκάτσας το πρα-πρα μες στην καρδιά με σφάζει. .







  13-8--2017    : Ρωσία , αναπαραγωγική περίοδος 2017της μπεκάτσας . ...

Επικοινωνία μεταξύ Sergej Fokin και Silvio Spano για την φετινή κατάσταση της αναπαραγωγικής σεζόν της Ευρωπαϊκής μπεκάτσας .

Αγαπητέ Silvio,
εποχή μπορώ να πω ανώμαλη : άνοιξη μεγάλης διάρκειας και κρύα , κατα την διάρκεια της φωλεοποίησης και την εμφάνιση των νεοσσών (Μάιος – αρχές Ιουνίου) έκανε καιρό πολύ κρύο και βροχερό .
Μάιο μέχρι Ιούνιο η μέση θερμοκρασία ήταν 3 βαθμούς πιο κάτω από την συνήθη .
Στις αρχές Μαρτίου στις κεντρικές περιοχές και τις βόρειες χιόνισε, επίσης έβρεχε συνεχώς για πολλές μέρες .
Ακόμη και τον Ιούνιο επίσης χιόνιζε και έβρεχε , αλλά η μεγαλύτερη βροχή έπεσε τον Ιούλιο, τώρα μόνο το καλοκαίρι είναι ηλιόλουστο και ζεστό .
Ακόμη δεν μπορούμε να πούμε πώς αυτός ο καιρός επηρέασε την αναπαραγωγή της μπεκάτσας και ειδικά στα νεογέννητα μικρά, αυτό θα είναι εφικτό τον Σεπτέμβρη με την έναρξη των εκπαιδευτικών .
Για τα περισσότερα είδη πουλιών αυτό το κρύο και βροχερό καλοκαίρι προκάλεσε μία μεγάλη πτώση στην αναπαραγωγικής τους προσπάθεια (ειδικά στα grouss – Tetraonidae).
Προσωπικά δεν θυμάμαι άλλη τόσο μεγάλη χρονικά άνοιξη και τόσο κρύο και βροχερό καλοκαίρι .
Κάτι παρόμοιο αλλά όχι ίδιο συνέβη το 1964.

Cordiali saluti
Sergej Fokin ................... ΠΗΓΗ : setterfoto.com



  28-3--2017    : Ένας ξενώνας για την… μπεκάτσα ...

Αν και κατέχει κυρίαρχη θέση στις θηραματικές προτιμήσεις μας, η μπεκάτσα πολύ λίγο έχει συγκεντρώσει την προσοχή μας σε διαχειριστικό επίπεδο. Κι όμως οι κυνηγοί που κατέχουν ιδιόκτητες εκτάσεις στην ύπαιθρο (είτε με τη μορφή χωραφιών που γειτονεύουν με δάση είτε με τη μορφή κτημάτων που έχουν αποσυρθεί από την εντατική καλλιέργεια), θα μπορούσαν με ελάχιστες ενέργειες να τις καταστήσουν ιδανικές τοποθεσίες για την τροφοληψία της μπεκάτσας.
Τα καταλληλότερα μέρη είναι εκείνα που έχουν υγρό και πλούσιο χώμα ή διατηρούν σημεία με “βαρκά” λόγω της κλίσης του εδάφους. Αυτά κυρίως τα εδάφη επισκέπτεται τη νύχτα η μπεκάτσα για να τραφεί, επειδή η υγρασία ευνοεί την ανάπτυξη των σκουληκιών.
Ο ιδιοκτήτης ενός τέτοιου κομματιού γης θα μπορούσε εύκολα να αυξήσει την παραγωγή… γαιοσκωλήκων στο κτήμα του, με ελαφρύ φρεζάρισμα της γης ή με λίπανση με χωνεμένη κοπριά και κομπόστα (η κομπόστα είναι οργανική ύλη που έχει χωνευτεί από μικροοργανισμούς και πωλείται στο εμπόριο σε σάκους).
Η προσθήκη κομπόστας στο χώμα αυξάνει την απορροφητικότητά του σε υγρασία και αέρα, καθιστώντας το πιο φιλόξενο στα σκουλήκια. Επίσης, η ρίψη στο έδαφος ενός λεπτού στρώματος φύλλων ιτιάς, πλάτανου κ.λπ., εξασφαλίζουν τροφή στα σκουλήκια, τα οποία έχουν εκπληκτική ικανότητα να τρώνε φύλλα.
Όσο κι αν ακούγεται παράδοξο, υπάρχουν φάρμες σκωληκοτροφίας όπου εκτρέφονται σκουλήκια για τους κηπουρούς και τους καλλιεργητές, οι οποίοι τα αγοράζουν για να βελτιώσουν το έδαφός τους (ρωτήστε στα καταστήματα με είδη κηπουρικής).
Αν έχετε τη δυνατότητα να φυτέψετε δένδρα στο δικό σας χώρο, προτιμήστε τα φυλλοβόλα μεσογειακά δένδρα. Τα πεύκα δεν ενδείκνυνται για να τραφεί η μπεκάτσα, γιατί οι πευκοβελόνες αυξάνουν την οξύτητα του εδάφους και απομακρύνουν τα σκουλήκια.
Εκτός από τα ενεργητικά μέτρα που μπορεί να εφαρμόσει ένας κυνηγός στο κτήμα του, υπάρχουν και μερικά πράγματα που μπορεί να αποφύγει για να ευνοήσει τη μπεκάτσα. Το βασικότερο είναι να μη χρησιμοποιεί συστηματικά φυτοφάρμακα που εμποτίζουν το έδαφος. Αυτού του είδους τα φυτοφάρμακα σκοτώνουν τα σκουλήκια, ενώ το ίδιο κάνουν και υλικά όπως ο ασβέστης, το πετρέλαιο, τα χημικά κ.λπ. ....... ΠΗΓΗ : DKOSE.gr



  13-3--2017    : "Σύλληψη" δακτυλιωμένης μπεκάτσας μετά από 4 χρόνια στο ίδιο σημείο… ...

Συνεχίζουμε την προσπάθεια δακτυλίωσης νέων μπεκατσών όπως και την συλλογή δεδομένων από πουλιά ήδη δακτυλιωμένα.
Δύο πράγματα επέστησαν την προσοχή μας στην χθεσινή σύλληψη .
Από τη μία πλευρά το μεγάλο βάρος 380 γραμμαρίων και η μεγάλη ποσότητα λίπους σε αυτό το πουλί δείχνουν ότι είναι πολύ κοντά στην αρχή της μετανάστευσης του .
Από την άλλη πλευρά είναι μια ήδη δακτυλιωμένη μπεκάτσα από τις 5 Νοεμβρίου 2013 και μάλιστα και τότε είχε «συλληφθεί» στο ίδιο χώρο και ήταν ήδη ενήλικας, συνεπώς είμαστε αντιμέτωποι με το ίδιο πουλί μετά από τέσσερα χρόνια.
Το γεγονός ότι αυτό το μέρος (λιβάδι) το ελέγχουμε σχεδόν εβδομαδιαία μέχρι τώρα, και ότι ξαναπιάσαμε την μπεκάτσα αυτή θα μπορούσε να σημαίνει ότι ίσως χρησιμοποιεί μόνο αυτό το σημείο ως μόνιμο ενδιαίτημα για τις μεταναστευτικές του διαδρομές. Ποιος ξέρει... ....... ΠΗΓΗ : ccbp.org



  4-3--2017    : Η αναπαραγωγή της Φάτα Μοργκάνα ...

Στα εδάφη αναπαραγωγής , οι μπεκάτσες φωλιάζουν απ΄ευθείας πάνω στο έδαφος, συνήθως κοντά στη βάση κορμών αλλά πάντοτε με φυτική κάλυψη, για να μη διακρίνεται η φωλιά, η οποία είναι μία απλή κοιλότητα, επιστρωμένη με νεκρά φύλλα ή παρακείμενο φυτικό υλικό.
Η κατασκευή της υποτυπώδους φωλιάς, διαμέτρου 12-15 εκατοστών και βάθους 2-5 εκατοστών, γίνεται από το θηλυκό.
Η ωοτοκία πραγματοποιείται ανάλογα με το γεωγραφικό πλάτος, από νωρίς την άνοιξη (αρχές Μαρτίου) μέχρι τα μέσα του καλοκαιριού (μέσα Ιουλίου, σε όψιμες γέννες), περίπου, και συνήθως είναι διπλή (double-brooded).
Η πρώτη ωοτοκία αποτελείται από 4, κάποιες φορές 3 ή 5 αυγά, ενώ η δεύτερη έχει συνήθως 3 αυγά. Τα οβάλ αυγά έχουν διαστάσεις 44,2 Χ 33,5 χιλιοστά, βάρος 26,5 γραμμάρια (εκ των οποίων το 5% είναι κέλυφος) και, εναποτίθενται ανά διαστήματα 2-3 ημερών μεταξύ τους.
Η επώαση αρχίζει μετά την εναπόθεση του τελευταίου αυγού, πραγματοποιείται μόνον από το θηλυκό και διαρκεί 20-24 ημέρες.
Οι νεοσσοί είναι φωλεόφυγοι, γεννιούνται με πτέρωμα και, είναι σε θέση να εγκαταλείψουν τη φωλιά άμεσα, μόλις το πτέρωμά τους στεγνώσει. Το στοιχείο αυτό είναι αναμενόμενο, λαμβανομένου υπ’ όψιν του κρυπτικού χαρακτήρα του πτηνού και των κινδύνων που αντιμετωπίζει. Οι νεοσσοί επιτηρούνται στενά από το θηλυκό και, είναι σε θέση να πετάξουν για μικρές αποστάσεις μόλις σε 10 ημέρες. Ανεξαρτητοποιούνται στις 5-6 εβδομάδες.
Με δακτυλιώσεις που έγιναν, αποδείχτηκε ότι παραμένουν πιστά στον τόπο που γεννήθηκαν και επιστρέφουν σε αυτόν για να αναπαραχθούν, χωρίς να είναι αυτό απόλυτο. Τα αρσενικά παρουσιάζουν περισσότερο αυτή τη συμπεριφορά από ότι τα θηλυκά.

el.wikipedia.org
....... ΠΗΓΗ : wikipedia.org



  4-3--2017    : To τελετουργικό του ζευγαρώματος της μπεκάτσας (Roding) ...

Οι αρσενικές μπεκάτσες «εκτελούν» στις περιοχές αναπαραγωγής ιδιαίτερα το βραδυ τελετουργικά φλερταρίσματος, από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνιο, γνωστά με την γενική ονομασία ρόντινγκ (roding) που, έρχονται να προστεθούν στα υπόλοιπα, ασυνήθιστα αλλά και γοητευτικά χαρακτηριστικά του είδους.
Πετάνε πάνω από τις κορυφές των δένδρων με το ράμφος στραμμένο προς τα κάτω, ενώ αρθρώνουν χαρακτηριστικές διαδοχικές μπάσες κραυγές (croak»), συχνότητας 0,6-1,5 kHZ, που διακόπτονται από παρεμβαλλόμενη οξεία στριγκή φωνή (squeak), συχνότητας 3-14 kHZ.
Μελέτη σε ηχογράμματα από αρσενικές ευρωπαϊκές μπεκάτσες, κατέδειξε ότι ένα ποσοστό 95% αντιστοιχούσε σε συγκεκριμένα πουλιά, δηλαδή θα μπορούσε να γίνει καταμέτρηση των αναπαραγομένων αρσενικών, μόνο από τις φωνές τους.
Ταυτόχρονα, τα θηλυκά «προκαλούν» τα αρσενικά με μικρές, διαδοχικές τσιριχτές φωνές και εκείνα ανταποκρίνονται πέφτοντας από ψηλά με δύναμη. .
Κατόπιν, το τελετουργικό συνεχίζεται στο έδαφος, με τα αρσενικά να εκτελούν έναν ιδιαίτερο βηματισμό προς τα θηλυκά, με πεσμένα τα φτερά, αλλά με ανοιγμένη και ανυψωμένη την ουρά τους (strutting).
Επίσης, μπορεί τα αρσενικά να μιμούνται πτήσεις με πληγωμένα φτερά, γεγονός που παραπέμπει σε πιθανές κινήσεις αποπροσανατολισμού των εχθρών τους σε περίπτωση κινδύνου.
Οι σκηνές ερωτοτροπίας διαρκούν από 10 έως 30 λεπτά της ώρας και, μπορεί να πραγματοποιούνται καθημερινά για 2-3 εβδομάδες.
Καθ όλη την διάρκειά του ζευγαρώματος το αρσενικό είναι η σκιά του θηλυκού παραμένοντας συνεχώς δίπλα του. Με το πέρας του ζευγαρώματος απομακρύνεται .
Επίσης , τα αρσενικά δεν δείχνουν ιδιαίτερο ζήλο στην υπεράσπιση του ζωτικού τους χώρου και, μπορεί στην ίδια περιοχή να βρίσκονται περισσότερα του ενός άτομα.
Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1970, υπήρχε η πεποίθηση ότι οι προσκλήσεις Roding ήταν προειδοποιήσεις προς άλλα αρσενικά για την προστασία του εδάφιου χώρου , αλλά το Game Conservancy με έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τον Δρ Graham Hirons στα τέλη της δεκαετίας του 1970 και του 1980, απέδειξε ότι αυτό δεν ισχύει.
Η Ράδιο-παρακολούθηση των αρσενικών του είδους , έδειξε ότι δεν ήταν θέμα προστασίας χώρου στο έδαφος και ότι τα Roding συχνά επικαλύπτονται.
Η έρευνα αποκάλυψε ένα πολυγαμικό σύστημα ζευγαρώματος, όπου ένα κυρίαρχο αρσενικό μπορεί να ζευγαρώσει με έως και τέσσερα θηλυκά σε αναπαραγωγική περίοδο, κάτι που ήταν προηγουμένως άγνωστο πριν από την ραδιο-παρακολούθηση.
Αξιοσημείωτο είναι ότι, μετά το ζευγάρωμα και την ολοκλήρωση της ωοτοκίας, τα αρσενικά απομακρύνονται και αφήνουν όλη την υπόλοιπη διαδικασία στο θηλυκά, δηλαδή την επώαση και την ανατροφή των μκρών , επίσης έδειξε ότι στην πραγματικότητα μόνο το θηλυκό του είδους είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για τους απογόνους της.
Τα αρσενικά επαναλαμβάνουν τη διαδικασία του ρόντινγκ, στοιχείο που μάλλον παραπέμπει σε πολυγυνία.

Επιμέλεια – Διαμόρφωση gpeppas

Πηγες :
el.wikipedia.org
gpeppas.gr
GWCT ....... ΠΗΓΗ : gpeppas.gr





  3-3--2017    : Τα τελευταία εκπαιδευτικά του Μάρτη στην Fata Morgana … ...

Ο Μάρτης είναι ένας μήνας που μπορεί να παράγει μεγάλες... ευκαιρίες για «εκπαιδευτικά» σε μπεκάτσες, αν βέβαια ο καλός και απρόβλεπτος θεός της στείλει τη «βασίλισσα» σε μέρη που επιτρέπεται η εκγύμναση και η κυκλοφορία κυνηγετικών σκύλων.
Σε όλες τις περιοχές, ακόμα και στις πιο απίθανες ή υποβαθμισμένες, υπάρχουν κάποιες «γωνίτσες» δασωμένες που μπορεί ακόμα να κρατάνε ένα – δυο πουλιά...
Εγώ και έχω δυο τέτοιες τοποθεσίες υπόψη μου μέσα... στο λεκανοπέδιο Πρωτευούσης, όπου μπεκάτσες ξεχειμωνιάζουν μέχρι και τα μέσα του Μάρτη!
Είναι μικρές πράσινες νησίδες μιας «άγονης γραμμής», που μπορούν όμως να προσφέρουν απολαυστικά και... κοντινά «εκπαιδευτικά» όταν λήγει η σεζόν...
Και βέβαια, υπάρχει πάντα η περίπτωση να πέσει κανείς και σε ένα μεγάλο πέρασμα της «επιστροφής», ακόμα και μέσα στην Αττική! Αυτά τα τελευταία «εκπαιδευτικά» προσθέτουν εμπειρία και «φινίρισμα» σε κυνηγόσκυλα, που δεν είχαν όσες «ευκαιρίες» και «παραστάσεις» χρειάζονταν στη διάρκεια της σεζόν... Η καθοδήγηση του σκύλου πάνω σε μια μπεκάτσα, χωρίς το άγχος του όπλου και της κάρπωσης, μπορεί να τον ωφελήσει σημαντικά.
Οι «συναντήσεις» του με πουλιά σε αυτές τις χαλαρές εξορμήσεις που γίνονται σε περιορισμένο χρόνο και χώρο, επιδρούν διαφορετικά και στο χαρακτήρα του. Δημιουργούν μια σημαντική νοητική εξάρτησή του από τον κυναγωγό, διότι ο σκύλος αναγνωρίζει ταχύτατα πως ο «αρχηγός» του...
γνωρίζει καλύτερα πού είναι το θήραμα! Αυτό επιδρά στον χαρακτήρα τους, αυξάνοντας το κουράγιο και τις πρωτοβουλίες στα «ντροπαλά» σκυλιά από τη μία, και συγκρατώντας περισσότερο τα πιο «ανοιχτά» κυνηγόσκυλα από την άλλη. Αν ο σκύλος είναι πολύ νευρικός στην προσέγγιση μιας μπεκάτσας, αυτά τα «εκπαιδευτικά» προσφέρουν μοναδική ευκαιρία να συγκεντρωθούμε μόνο σε αυτόν, ώστε να τον καλμάρουμε και να τον ηρεμήσουμε...
Οι μπεκάτσες αυτών των «εκπαιδευτικών» είναι, είτε χειμωνιάτικες «μαστόρισσες» που θέλουν μέθοδο στην έρευνα και στον εντοπισμό τους, είτε πουλιά του ανοιξιάτικου περάσματος, πολύ νευρικά και πολύ ανάλαφρα, που απαιτούν πολύ... σεβασμό στην προσέγγιση. Σε κάθε περίπτωση, ο σκύλος δεν θα έχει να αντιμετωπίσει την τυπική συμπεριφορά μιας μπεκάτσας του Νοέμβρη...
Τα «εκπαιδευτικά» χωρίς όπλο είναι αυτά που θα βοηθήσουν τον σκύλο να αποκτήσει αυτοπεποίθηση, να γίνει πιο «εγκεφαλικός», να ηρεμήσει και να καλλιεργήσει αυτές τις αρετές ......... ΠΗΓΗ : ethnos.gr





  22-2--2017    : Από την Ιβηρική χερσόνησο ξεκίνησαν τα επιστρόφια για τα ενδιαιτήματα αναπαραγωγής στον Βορά . ...

Στην Ελλάδα είναι ακόμη πίσω λόγω του πολύ κρύου καιρού που επικρατούσε μέχρι σήμερα οι μπεκάτσες ακόμη δεν έχουν ξεκινήσει από την Αφρική το ταξίδι της επιστροφής , βέβαια κάποια πουλιά από την νότια Ελλάδα έχουν μετακινηθεί τοπικά σε πιο ψηλά μέρη και κάποιες σε πιο βόρειες περιοχές , ένδειξη της ετοιμασίας τους για το ταξείδι της επιστροφής , λογικά αυτό θα αρχίσει να γίνεται μέσα στον Μάρτη ... ......... ΠΗΓΗ : JJ Fuente





  17-2--2017    : Οι κυνηγοί ονομάζουν την κουτσουλιά της μπεκάτσας "καθρέπτη" ...

Οι κυνηγοί ονομάζουν την κουτσουλιά της μπεκάτσας "καθρέπτη" και χαρακτηριστικό της γνώρισμα είναι η "γυαλάδα" της, η οποία "θαμπώνει" όσο περνάνε οι ώρες. Έχει μέγεθος περίπου 2,5 εκ. ακανόνιστο σχήμα περίπου στογγυλό, χρώμα υπόλευκο με σκούρο στίγμα στο κέντρο, υφή "νερουλή" χωρίς σχεδόν καθόλου πάχος.
Ο σκύλος θα παραμείνει για λίγα λεπτά στην οσμή της κουτσουλιάς και μια επιτόπια εξέτασή μας με την άκρη του δάκτυλου, θα μας δείξει πόσο φρέσκια είναι. Υγρή και με την χαρακτηριστική γυαλάδα του υπόλευκου, μας δείχνει οτι το πουλί σηκώθηκε λίγα λεπτά πριν το πλησιάσουμε και πρέπει να καταστρωθεί το σχέδιο αναζήτησής της στην κοντινή περιοχή. Θαμπή και με ξερή επιφάνεια, είναι σημάδι οτι το πουλί έχει φύγει ίσως και την περασμένη ημέρα από την περιοχή και πρέπει να συνεχίσουμε το μεθοδικό ψάξιμο των γνωστών γωνιών που "κρατάνε" τα πουλιά. ......... ΠΗΓΗ : ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ ΚΟΜΑΘ





  17-2--2017    : Βιολογικά στοιχεία ...

Ο καλός μπεκατσοκυνηγός συνήθως μελετά προσεκτικά τα πουλιά που χτύπησε και προσπαθεί ν’ ανακαλύψει κομμάτια από το αίνιγμα της ζωής και της συμπεριφοράς τους.
Ετσι ολοκληρώνει το επίπονο κυνήγι με το επιθυμητό αποτέλεσμα, που τις περισσότερες φορές δεν ξεπερνάει το ένα ή δύο πουλιά. Ενδιαφέρεται να μάθει αν η συγκεκριμένη μπεκάτσα που κρατά στα χέρια του είναι αρσενικό ή θηλυκό πουλί, ανήλικο ή ενήλικο. Το πρώτο σημάδι φαίνεται αν ανοίξουμε τις φτερούγες και παρατηρήσουμε τις άκρες των μεγάλων φτερών (πρωτευόντων).
Αν οι άκρες τους είναι ακανόνιστες και τραχιές (σαν πριονάκι) τότε μάλλον πρόκειται για πουλί που γεννήθηκε την προηγούμενη άνοιξη. Αν όμως είναι ομαλές και κανονικές σαν την κόψη ενός στρογγυλού μαχαιριού, τότε πρόκειται για ενήλικο. Τα πρωτεύοντα φτερά υπόκεινται σε φθορές και γίνονται σκληρά για την πτήση. Ωστόσο ανανεώνουν τα φτερά τους το καλοκαίρι μετά την αναπαραγωγική περίοδο, ενώ τα νεαρά πουλιά της προηγούμενης άνοιξης μέχρι το τέλος της κυνηγετικής περιόδου δεν ανανεώνουν τα φτερά τους.
Αρα το φθινόπωρο ή το χειμώνα τα φτερά των θηρευμένων ατόμων είναι παλαιότερα από αυτά των ενηλίκων κατά δύο ή τρεις μήνες με αποτέλεσμα να είναι περισσότερο φθαρμένα. ........... ΠΗΓΗ : ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ ΚΟΜΑΘ





  17-2--2017    : Τα πόδια της μπεκάτσας ...

Τα πόδια της μπεκάτσας μετά από προσεκτική παρατήρηση μπορούν να μας αποκαλύψουν αρκετά μυστικά και πολλές δυσμορφίες που οφείλονται είτε σε συγκρούσεις με καλώδια ηλεκτρισμού ή τηλεφώνου ή σε μη θανατηφόρα χτυπήματα από σκάγια που μπορεί να κόψουν ένα ή δυο δάχτυλα του ποδιού.
Υπάρχει μια παλιά αντίληψη σε κυνηγούς πολλών ευρωπαϊκών χωρών ότι όταν πληγώνεται η μπεκάτσα χρησιμοποιεί νάρθηκες και καταπλάσματα από φυσικά υλικά για να γιατρευτεί. Αυτό τεκμηριώνεται και από αρκετές φωτογραφίες που δείχνουν πόδια και πληγές στις όποιες έχουν τοποθετηθεί πούπουλα, φυτικές ίνες και λάσπη. Κάποιοι άλλοι ισχυρίζονται ότι τέτοια «γιατροσόφια» εφαρμόζονται από τη μια μπεκάτσα στην άλλη.
Άλλοι πιο δύσπιστοι θεωρούν πιο πιθανό να προέκυψαν αυτά τα επιθέματα από τα πούπουλα και τις φυτικές ίνες που κολλάνε με το αίμα πάνω στην πληγή, καθώς τα τραυματισμένα πουλιά περπατάνε με δυσκολία στο έδαφος. .............. ΠΗΓΗ : ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ ΚΟΜΑΘ



  17-2--2017    : Η βεντάλια ...

Το σχήμα της ουράς της μπεκάτσας που παίρνει όταν είναι σε κίνδυνο , θυμό κλπ. Προτού συνεχίσω θα σας πω μία προσωπική εμπειρία μου που έχει σχέση μα αυτό το θέμα .
Κυνηγάω μπεκάτσες σε πευκο ο με χιόνια γύρω γύρω, πουλιά αρκετά 9 συκώματα μέχρι στιγμής , ξανά ο γνωστός ήχος του μπίπερ τρέχω και βλέπω τον σκύλο μου τον Ρενο πόιντερ να είναι σε φέρμα κοιτώντας χαμηλά μπροστά του , πλησιάζω και παιδιά αφού εντείνω την προσοχή μου ανακαλύπτω μπροστά από το κεφάλι του σκύλου περίπου σε ένα μέτρο την μπεκάτσα με ανοικτή την ουρά όρθια να κοιτάει και άλλες φορές έχει τύχη να δω πουλί κάτω εξαρτάτε από το έδαφος , συνθήκες και στιγμή.
Ο σκύλος μπορεί να ανοίγετε πολύ και να μην κυνηγιέται χωρίς μπίπερ , αλλά όταν φερμάρει μένει εκεί αυτός και το πουλί όση ώρα χρειαστεί , ποτέ δεν πιέζει .
Λοιπόν αυτή η σκηνή συνεχίστηκε 1-2 λεπτά , ο σκύλος να κοιτάει την μπεκάτσα και η μπεκάτσα τον σκύλο μετωπικά , η εικόνα με είχε συναρπάσει τόσο που ΄δεν έπαιρνα θέση βολής για να μην κάνω θόρυβο και χαλάσω την μαγεία αυτή . Αυτή την στιγμή ακούγεται ο θόρυβος του συνκυνηγού μου που πλησιάζει . Η βεντάλια ! Η ομορφιά στα κόκκινα !
Τότε έρχεται το απροσδόκητο , η μπεκάτσα με την ουρά φουντωμένη αρχίζει να κινείται προς τον σκύλο βγάζοντας κάτι κοφτούς βραχνούς ήχους , σίγουρα επιθετικούς για το μόνο που είμαι σίγουρος , τότε αφού το πουλί έχει πλησιάσει στους 30 πόντους από το κεφάλι του σκύλου , ο σκύλος κάνει μια τρελή κίνηση , ανασηκώνετε και κάνει μία κίνηση προς την μπεκάτσα και χτυπώντας το έδαφος με τα πόδια του απότομα σαν να επιτίθεται , το πουλί αμέσως σηκώνετε , εγώ ούτε όπλο δεν προλαβαίνω να σηκώσω χαζεμένος από το θέαμα , τελικά ρίχνει ο φίλος μου και το πουλί πέφτει. Ο σκύλος ο οποίος είναι πολύ μαλακός στην επαναφορά , μόνο που δεν την κομμάτιασε , ίδρωσα για να την πάρω .
Αφού εξήγησα όλο το περιστατικό στον φίλο μου που είδε μόνο την επίθεση του σκύλου και με ρώταγε γιατί το έκανε αυτό σκέφτηκα ποιος ξέρει τι κόντρα άμεση και δυνατή υπήρξε στα δύο αυτά ζώα και ότι αν δεν υπήρχε ο παράγων άνθρωπος αυτή η μπεκάτσα θα είχε γλιτώσει από τον θηρευτή της αν ήτα πχ αλεπού κάνοντας της να χάσει την συνοχή της .
Επανέρχομαι λοιπόν στο θέμα βεντάλια , αυτός είναι ένας μηχανισμός άμυνας για να κάνει το πουλί μπροστά στον εχθρό άγριο, πιο μεγάλο και επιθετικό , έτσι ώστε να τον αναγκάσει να χάσει την συγκέντρωση του και την επιθετικότητα του.
Μην ξεχνάτε τα άσπρα φτερά στην ουρά που όταν είναι ανοικτή την κάνουν πιο τρομερή και μεγάλη και προκαλεί σύγχυση στον εχθρό της.
Το ίδιο κάνει και την εποχή του ζευγαρώματος για να εντυπωσιάσει και έλξη το θηλυκό αυτή τη φορά. ................... ΠΗΓΗ : gpeppas.gr



  15-2--2017    : Η ανακάλυψη της Κριμαίας ...

Ο "πρώτος" των Ιταλών.... Η «επέλαση» των Ιταλών κυνηγών στην Κριμαία έχει αναλυθεί σε δεκάδες άρθρα επί άρθρων, κυρίως για τις επιπτώσεις της στον πληθυσμό της μπεκάτσας, που αποδημεί και στη χώρα μας. Αν και οι Ελληνες έφτασαν πρώτοι στα παράλια της Ουκρανίας από την εποχή του Ιάσονα, ήταν οι Ιταλοί νομάδες του κυνηγίου που εκμεταλλεύτηκαν αμέσως την πτώση του καθεστώτος της Σοβιετικής Ενωσης.
Τα μπεκατσοτόπια της Κριμαίας τα ανακάλυψε πρώτος από όλους ο Ντάριο Παστόρε, ένας φανατικός κυνηγός που ταξίδευε σ’ όλη την Ευρώπη από τη δεκαετία του 1960 κιόλας...
Με τη βοήθεια θηραματολόγων, έβγαλε το συμπέρασμα ότι οι μπεκάτσες της Ρωσίας, όταν μεταναστεύουν, μπορούν να σταματήσουν μόνο στην Κριμαία.
Τόσο τα πανύψηλα Ουράλια Ορη από τη μία όσο και το δύσκολο πέρασμα της Μαύρης Θάλασσας από την άλλη «υποχρέωναν» τις μπεκάτσες να εξασφαλίσουν έναν ασφαλή τόπο με πλούσια βλάστηση και τροφή πριν από το ταξίδι προς την Τουρκία και την Ελλάδα. Επεσε διάνα...
Η Κριμαία ήταν ο «στόχος» και ο Παστόρε πήρε το 1993 την απόφαση να κυνηγήσει στην περιοχή πρώτος και μόνος.
Επεσε διάνα στις προβλέψεις του, αφού συνάντησε πλήθος πουλιών σε έρημους κυνηγότοπους, καθώς οι ντόπιοι κυνηγούσαν μόνο ελάφια και αρκούδες. Οσοι δηλαδή είχαν την οικονομική δυνατότητα να αγοράσουν φυσίγγια...
Το 1996, συνεργάστηκε με τις δασικές αρχές του KRYMLES και χρηματοδότησε με 500.000 δολάρια την κατασκευή κυνηγετικών περιπτέρων στον Bakhtchissiray, Stary Krym και στη Συμφερόπολη.
Παρά τις υπερβολές κάποιων συμπατριωτών του, ο Παστόρε έχαιρε της εκτίμησης του Δασαρχείου του KRYMLES, ενώ το κυνήγι της μπεκάτσας στην Κριμαία θεωρείται ακόμη και σήμερα αποκλειστικά δικό του όραμα.
Οι φίλοι του, Κλαούντιο Λεονέτι και Τούλιο Οτσίνι, μιλάνε με σεβασμό γι’ αυτόν στις παρέες των φανατικών μπεκατσοκυνηγών ανά την Ευρώπη.
Ανήκουν στην ομάδα με τους πρώτους 20 κυνηγούς που πήγαν με τον Παστόρε στην Κριμαία. Ο Ντάριο Παστόρε πέθανε πριν από 6 χρόνια, χωρίς να σταματήσει ούτε μία χρονιά να κυνηγά στην αγαπημένη του Κριμαία, που τη θεωρούσε δεύτερο σπίτι του. Κυνηγοί που τον γνώρισαν επιβεβαιώνουν τη μεγάλη του αγάπη στο κυνήγι και στη φύση, αλλά και το πάθος του για τις μπεκάτσες.
Για την προσφορά του όμως ή όχι στο κυνήγι της μπεκάτσας θα τον κρίνει η... Ιστορία! ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΑΤΕ;
Τα τελευταία τρία χρόνια η Κριμαία έχει περάσει στα χέρια της Ρωσίας και έχει περιοριστεί η ασυδοσία των Ιταλών κυνηγών, που επικρατούσε επί ουκρανικής κατοχής. Μάλιστα, μέχρι και πέρσι κανένας κυνηγός-τουρίστας δεν τολμούσε να επισκεφθεί την περιοχή. Λέτε γι’ αυτό να αυξήθηκαν οι μπεκάτσες στη χώρα μας; Κείμενο-φωτογραφίες Αντώνης Μπληζιώτης................... ΠΗΓΗ : ethnos.gr



  15-2--2017    : Μπεκάτσα νεκρή εξ αιτίας του παγετού ...

Μην μπορώντας να φάει καθόλου λόγου του εκτεταμένου και πολυήμερου ψύχους- παγετού έφτασε στα όρια της , τα οποία είναι περίπου 36 ώρες προτού επέλθει ο θάνατος, με το βάρος της να έχει κατέβει στα 250 γραμμάρια .
Εχει μία μόνο πιθανότητα και αυτή είναι η τελευταία της πτήση με τις δυνάμεις που της απομένουν να καταφέρει να φτάσει σε ένα βιότοπο όπου θα βρει τροφή άμεσα και αυτή είναι η κάθοδος προς ποταμούς , λίμνες και τα περί γύρω αυτών ενδιαιτήματα.
Δεν υπάρχει η ικανότητα και οι απαραίτητες δυνάμεις για άλλη πτήση, το βάρος έχει στα 200 γραμμάρια . Αν δεν αλλάξει κάτι στις υπάρχουσες συνθήκες μέχρι την επομένη ήμερα από αδυναμία και από την μεγάλη συγκέντρωση στο αίμα της αζωτούχων αποβλήτων που δεν μπορεί να αποβάλει θα πεθάνει... .................... ΠΗΓΗ : (Πηγή Office National de la Chasse et de la Faune Sauvage)



  15-2--2017    : Ευάγγελος Κουτσιμπέλας: Η μπεκάτσα ...

Η μπεκάτσα, bekkaza, σκολοπακίς, ξυλόκοτα, ειναι πτηνόν μέ κύριον χαρακτηριστικόν το μακρύ ράμφος. Παλιότερα ηταν τά πουλιά στη Θεσσαλία πληθυσμιακά oταν «eντός φυσιολογικων ορίων» την κυνηγουσαν οi δεξιοτέχνες στο καρτέρι aπό 5.45 eως 6μ.μ. oταν κατέβαινε aπό τά ριζά για τά βαρκά τοy κάμπου,εiναι γρήγορο πουλί με ταχύτατους eλιγμούς καί λίγοι oταν αyτοί πού κτυπούσαν μπεκάτσα στο φτερό, aλλοι πιό πονηροί eστηναν βρόχια στα βαρκά, μα τά βρόχια ηθελαν τέχνη και τύχη. Τώρα εiς τους καιρούς των οπαναληπτικών κυνηγετικών οπλοστασίων o aριθμός τους eχει μειωθεi και προσέτι eνεφανίσθη και eνα περίεργο eκ πρώτης oψεως πουλί, η μπεκάτσα με το κοντό, βραχύ, ράμφος. H Κυνηγετική Oμοσπονδία aνακοίνωσεν oτι oποιος κυνηγός θηρεύει μπεκάτσα με κοντό ράμφος να στέλνει το κεφάλι και τά eντόσθια στό eργαστήριο Θηραματικης Διαχείρησης aγρίας Πανίδος το τμήματος Δασοπονίας και Διαχείρησης Φυσικού Περιβάλλοντος τοy ΤΕΙ Στερεaς Eλλάδος, οi eπιστήμονες τοy oποίου aναρωτιούνται διά ποiον λόγον οi μπεκάτσες eχουν κοντό ράμφος.

Οi φορολογούμενοι eλληνες διερωτώμεθα:

1ον. Η χρηματοδότησις του eργαστηρίου γίνεται aπό χρήματα των eλλήνων φορολογουμένων η aπό χρήματα της Ε.Ε. ( oπότε eπιστρέφονται εiς το πολλαπλάσιον ). 2ον. διενεργούνται παρόμοια προγράμματα και ποiα; π.χ. περί των oφεων με πράσινα μάτια ,περί των κορακοειδων μέ κελαηδηστή φωνή η την ιχθύων με περισσότερους του κανονικού oδόντες. Ποiος χρηματοδοτεi τά aκρως eπιστημονικά προγράμματα;
3ον. Δεδομένου oτι οi πιθανότερες αiτίες αiτείες της κυτταρικής διαφοροποίησης εiναι γνωστές , δηλαδή:

    α. τί aναπνέουν οi μπεκάτσες; τον aέρα της Κεντρικής Ευρώπης και των Βαλκανίων γεμάτον με καυσαέρια και ραδιοϊσότοπα.
    β. τί πίνουν; τά μεμολυσμένα υδατα με φυτοδηλητήρια και βαρέα μέταλλα των aνωτέρω περιοχών.
    γ. τί τρώνε; τά σκουπίδια των προαναφερθέντων περιοχών.

Συμπερασματικά oλα αyτά μαζί εiναι aρκετά να διαφοροποιήσουν μίαν μπεκάτσαν oχι μόνον με κοντό ράμφος aλλά και να προξενίσουν σωρείαν σοβαρών νοσημάτων εως oλα τά εμβια οντα μηδέ του aνθρώπου eξαιρουμένου, π.χ. λευχαιμίες, λεμφώματα, καρκίνοι, τουτέστιν aπασα νοσογραφία της περιβαλλοντικης παθολογίας. Τελειώνοντας, στον κυνηγό πού με ρώτησε aν πρέπει να τρώει τις μπεκάτσες με κοντό ράμφος aπαντμεν γραπτώς oτι να τις aποφεύγη γιατί eκτός του oτι μπορεi να σμικρυνθή η μύτη του υπάρχει πιθανότης να βραχύνη μέχρις eξαφανίσεως και eτερον οργανον του oργανισμού του..............................................         ΠΗΓΗ : trikalanews.gr



  15-2--2017    : Μπεκάτσες φαντάσματα ή ανίκανοι σκύλοι; ...

Παρόλη την πραγματική αμυντική εξέλιξη των σημερινών μπεκατσών, υπάρχουν περιπτώσεις, στις οποίες ο κυνηγός δεν παραδέχεται την αποτυχία από δικό του λάθος και κυρίως δεν δέχεται το ότι η δουλειά του σκύλου του είναι ανεπαρκής.
Όλοι πιστεύουν ότι έχουν τα καλύτερα σκυλιά του κόσμου! Είναι σίγουρο ότι σε αυτά «μοντέρνα» θηράματα που συναντάμε, μόνο οι μεγάλοι σκύλοι μπορούν να αντεπεξέρθουν. Οποιοσδήποτε καλός σκύλος είναι σε θέση να μπλοκάρει μια μπεκάτσα, που μόλις έφτασε κουρασμένη, νεαρή και άπειρη, αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη της ικανότητας και της κλάσης του. Πολύ πιθανόν αυτοί οι οποίοι υποστηρίζουν ότι οι μπεκάτσες είναι «ελαφριές» και απλησίαστες δεν έχουν στην κατοχή τους έναν σκύλο στο ύψος των περιστάσεων.
Όλα βασίζονται στην τέχνη της διαπραγμάτευσης, στην έρευνα και στο πλησίασμα. Μερικοί σκύλοι είναι πραγματικοί ειδήμονες στο κυνήγι της μπεκάτσας. Πρόκειται για σκύλους με ποιότητα, με την σωστή ταχύτητα, με αίσθηση του χώρου και κυρίως με αίσθηση του θηράματος. Είναι δύσκολο να το εξηγήσεις, αλλά πρόκειται για «τέχνη».
Εν κατακλείδι, μιας και η προσαρμογή είναι απεριόριστη και είναι μέρος της ατελείωτης πάλης μεταξύ κυνηγού και θηράματος, είμαστε υποχρεωμένοι, μαζί με τα σκυλιά μας, να εξελισσόμαστε διαρκώς. Το μέλλον του μπεκατσοκυνηγιού ανήκει πλέον στους πολύ μεγάλους σκύλους. ...................................................         ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ



  15-2--2017    : Η αδύναμη... πλευρά της ...

Kοιτάζοντας το σκίτσο είχα την αίσθηση ότι κάτι μου ξεφεύγει, ότι κάτι περισσότερο από αυτό που βλέπω συμβαίνει τη στιγμή της επίθεσης του διπλοσάινου. Και ξάφνου, νομίζω ότι κατάλαβα τι ήταν αυτό που μου «ξέφευγε», τι ήταν αυτό που με «ενοχλούσε»...
Το γεράκι, τη στιγμή της τελικής εφόρμησης, εκείνο το κρίσιμο δέκατο του δευτερολέπτου πριν κλείσει τα νύχια πάνω της, ρίχνεται στην μπεκάτσα... από κάτω! Αρχίζετε να καταλαβαίνετε, έτσι δεν είναι; Τώρα, ξαναδείτε όλο το σκίτσο ολόκληρο και από την αρχή του...
Το διπλοσάινο κάθεται και περιμένει ακίνητο σε μια ξεκάθαρη στάση «καρτεριού», σε σημείο που η μπεκάτσα θα περάσει το πρωί ή το σούρουπο πετώντας, είτε από είτε προς τη θέση της βοσκής της. Και από τη στιγμή που θα τη δει, σε όλη την πορεία καταδίωξης μέχρι και την τελική του εφόρμηση, κύριο μέλημα του γερακιού είναι να βρίσκεται... από κάτω της. Αν η μπεκάτσα αντιλαμβανόταν το διπλοσάινο, θα μπορούσε να του ξεφύγει ανάμεσα στα δένδρα, χάρη στο θαυμαστό σύστημα ισορροπίας, ευελιξίας και ελιγμών που της έχει κληροδοτήσει η φύση... Ολα αυτά, το γεράκι τα ξέρει πολύ καλά. Οπως ξέρει και ότι, αν κινηθεί κάτω από την μπεκάτσα, το θύμα του δεν θα αντιληφθεί τον κίνδυνο! Οταν πετάει η μπεκάτσα αναγκάζεται να οριζοντιώσει το κεφάλι της, οπότε η οπτική της γωνία είναι 360 μοίρες οριζόντια αλλά... μόνο 270 μοίρες κάθετα. Βλέπει λοιπόν πολύ καλά μπροστά της, δεξιά και αριστερά, δεν βλέπει όμως καλά από κάτω της...
Γι αυτό και χτυπιέται ευκολότερα σαν «περιστέρι», από εκείνους τους τύπους που τη στήνουν νύχτα στα περάσματα! Αυτό ακριβώς το έλλειμμα οπτικής αντίληψης για 90 μοίρες από κάτω της, είναι που την καθιστά τόσο ευάλωτη και στο καρτέρι. Το καρτέρι όμως δεν της αξίζει, απλώς τη «σπαταλάει»... Και βέβαια οι «καραμπινοφόροι» που το κάνουν, μην αποτολμήσουν κάποια σύγκριση με... το διπλοσάινο. Αντίθετα, όταν η μπεκάτσα βρίσκεται «λουφαγμένη» στη γη, έχει όλα τα πλεονεκτήματα με το μέρος της.
Τα μάτια της είναι τόσο έξυπνα τοποθετημένα στο κεφάλι της, που το οπτικό της πεδίο σχηματίζει έναν πλήρη κύκλο 360 μοιρών. Μπορεί να βλέπει άνετα και πίσω από το κεφάλι της χωρίς να χρειαστεί να το κινήσει, κάτι που ίσως θα πρόδιδε το τέλειο καμουφλάζ της. Με την αμφοτερόφθαλμη όρασή της, έχει ταυτόχρονα απόλυτη αντίληψη τόσο της δικής σας παρουσίας που εκείνη τη στιγμή την ψάχνετε, όσο και των φυσικών εμποδίων ανάμεσα στα οποία πρέπει να πετάξει! Βλέπει χωρίς να στρέφει το κεφάλι σας και εσάς και τον σκύλο σας και ό,τι άλλο εσείς δεν υποψιάζεστε...
Είναι δόγμα και κανόνας χωρίς εξαιρέσεις ότι ούτε εσείς ούτε και ο σκύλος σας πρόκειται ποτέ να αντιληφθείτε μπεκάτσα πριν σας δει ή σας ακούσει εκείνη! Αν είστε ικανοί ή τυχεροί θα «δεχτεί» την προσέγγισή σας, αν δεν είστε, όχι. ...................................................         ΠΗΓΗ : ΕΝΘΕΤΟ ΕΘΝΟΣ ΚΥΝΗΓΙ



  13-2--2017    : Σύλληψη διακτυλιωμένης μπεκάτσας οκτώ ετών… ...

Η επιστημονική δακτυλίωση των μπεκατσών είναι ένα εργαλείο που μας επιτρέπει να μάθουμε πολλές πτυχές της βιολογίας αυτών των πουλιών .
Μεταξύ αυτών , την «πίστη» τους στο να επισκέπτονται ορισμένα εδάφη. Το περασμένο Σάββατο επιβεβαιώθηκε αυτή η πτυχή της συμπεριφοράς τους με την σύλληψη στο ίδιο σημείο μιας δακτυλιωμένηs μπεκάτσας πριν 8 χρόνια!

Που είναι το ρεκόρ για τη μακροζωία της μπεκάτσας σύμφωναμε τα δεδομένα μας μέχρι σήμερα , μέρα της σύλληψής (10/02/2009) του πουλιού αυτού .

Δεδομένου ότι και οι δύο συλλήψεις έγιναν κατά τον μήνα Φεβρουάριο , μένουμε με το ερώτημα αν χρησιμοποίησε αυτή την περιοχή ως μέρος της διαχειμάσεως ή ίσως ενδιαίτημα μικρής διάρκειας παραμονής πριν την αρχή της μετανάστευσης τους για της περιοχές φωλεοποίησης στον Βορρά.
Την ακοή της μπεκάτσας, ίσως να μην τη φτάνει άλλο είδος της πτηνοπανίδας. Οχι μόνο ως προς την ένταση, αλλά και ως προς τη δυνατότητα ανάλυσης του ήχου που φτάνει στους ακουστικούς της πόρους! Σε όλα σχεδόν τα υπόλοιπα πουλιά οι ακουστικοί πόροι βρίσκονται πίσω από τα μάτια, στην μπεκάτσα όμως βρίσκονται μπροστά, στην περιοχή ανάμεσα στα μάτια και στο ράμφος της. Συλλαμβάνει αμέσως την αντήχηση κάθε θορύβου και είναι σε θέση να προσδιορίζει αμέσως τη διεύθυνση και την απόστασή του. Να λοιπόν γιατί στα μέρη που φυσάει πολύ, δεν πρόκειται ποτέ να λουφάξει μπεκάτσα. Οχι γιατί... κρυώνει, αλλά γιατί ο θόρυβος του ανέμου πάνω στη βλάστηση εξουδετερώνει ένα από τα πιο βασικά «όπλα» της
Ετσι «πάνοπλη» με τα προικιά της φύσης, αξίζει να την κυνηγήσει κανείς. Στο καρτέρι έχει δικαίωμα μόνο το διπλοσάινο! ...................................................         ΠΗΓΗ : Ccbp







  10-2--2017    : H τροφή της Fata Morgana … ...

Οι μπεκάτσες αναζητούν την τροφή τους σε μαλακό έδαφος, σε περίκλειστους χώρους, συνήθως πολύ καλά κρυμμένους από τον περίγυρο. Η βασική τροφή τους είναι οι γαιοσκώληκες, ιδίως κατά την περίοδο μη-αναπαραγωγής (del Hoyo et al. 1996), αλλά μπορούν να συμπεριλάβουν, επίσης, ενήλικα έντομα και τις προνύμφες τους (π.χ. σκαθάρια, ψαλίδες και σαρανταποδαρούσες), αράχνες, γυμνοσάλιαγκες και βδέλες (del Hoyo et al. 1996).
Επίσης, φυτικό υλικό, όπως σπόροι, φρούτα, δημητριακά (π.χ. βρώμη και καλαμπόκι), ρίζες αγρωστωδών και φύλλα (del Hoyo et al. 1996). Μικρά δίθυρα μαλάκια γλυκού νερού και μαλακόστρακα συμπεριλαμβάνονται επίσης, ιδιαίτερα από πουλιά κατά τη μετανάστευση (Johnsgard 1981). Η σύνθεση της δίαιτας μπορεί να διαφέρει μεταξύ των δύο φύλων (del Hoyo et al. 1996).
Η αναζήτηση της τροφής, γίνεται για λόγους ασφαλείας, τις ώρες με λιγοστό φως και, συνήθως τη νύχτα κατά τη διάρκεια του χειμώνα (del Hoyo et al. 1996). Τον κύριο ρόλο στην αναζήτηση τροφής έχει το μακρύ ράμφος τους, το οποίο βυθίζουν σε κάθε βηματισμό, σχολαστικά στο μαλακό έδαφος, περίπου κατά το 1/3 του μήκους του.
Οι εξαιρετικά ευαίσθητες νευρικές απολήξεις που βρίθουν στο άκρο του, ευαισθητοποιούνται από οποιαδήποτε διαταραχή στο υπέδαφος, ιδιαίτερα από τις μικροκινήσεις των γαιοσκωλήκων. Μόλις, η λεία γίνει αντιληπτή, το πουλί βυθίζει ολόκληρο πλέον το ράμφος στο έδαφος.
Όταν το μέγεθος του θηράματος είναι μικρό, η λεία αναρροφάται, αλλά σε μεγαλύτερα θηράματα, το άνω μέρος (ρινοθήκη) λυγίζεται επιδέξια και η λεία συλλαμβάνεται και εξάγεται από το χώμα. Ωστόσο, επειδή οι μπεκάτσες βασίζονται στον συγκεκριμένο τρόπο αναζήτησης τροφής, είναι εξαιρετικά ευάλωτες κατά τη διάρκεια του χειμώνα, όταν το έδαφος είναι παγωμένο.
 Κατά την διάρκεια του ψυχρού βρετανικού χειμώνα του 1962-3, πεινασμένες μπεκάτσες βρέθηκαν να αναζητούν την τροφή τους σε αστικές περιοχές, γεγονός πρωτόγνωρο για τον εξαιρετικα κρυπτικό χαρακτήρα τους, ενώ ορισμένες από αυτές αναγκάστηκαν να φάνε την τροφή των μικρών ωδικών πτηνών στις ταΐστρες. ...................................................         ΠΗΓΗ : el.wikipedia.org







  9-2--2017    : Το Γκόρντον σεττερ στην μπεκάτσα ...

Αυτός ο Σκωτσέζος σκύλος επιλέχτηκε κυρίως από τον Αλέξανδρο τον IV, δούκα του Gordon. Μέχρι τον XIX αιώνα, η εκτροφή αυτών των κυνηγετικών σκύλων γίνονταν σε μειωμένη κλίμακα. Μόνο οι ευγενείς μετακινούνταν για μια επίβαση και αυτό μόνο για σκύλους δρομείς. Οι σκύλοι φέρμας έμεναν στον τόπο καταγωγής τους. Το Γκόρντον χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι, αλλά και για να προσέχει τα κοπάδια. Ο δούκας όξυνε την όσφρηση αυτών των σκύλων μέσω μιας αυστηρής επιλογής.
Επιθυμούσε άτομα γεροδεμένα και ανθεκτικά, κατάλληλα τόσο για τις κοιλάδες, όσο και για τα βουνά. Το Γκόρντον Σέττερ είναι λοιπόν πρώτα απ' όλα ένας μαραθωνοδρόμος, που συνδυάζει μυϊκή δύναμη και λεπτή δυνατή όσφρηση. Ο καλπασμός του, ελαφρώς κυματοειδής, δεν είναι πολύ γρήγορος όπως εκείνος των ξαδελφών του, αλλά μπορεί να διατηρεί αυτό το ρυθμό για πολλές ώρες. Είναι άπληστος στην έρευνα, αλλά ακολουθώντας το ρυθμό του. Σε ένα περιβάλλον κλειστό και πυκνό θα «λογγώσει» με ευκολία, το ύψος των 65 εκ. στο ακρώμιο του επιτρέπει να διεισδύει στη βλάστηση χωρίς να κοπιάζει ιδιαίτερα και να καταναλώνει πολλή ενέργεια.
Είναι αποτελεσματικό και δύσκολα κάνει λευκές φέρμες. Όταν φερμάρει με το κεφάλι ψηλά, το κάνει με μεγάλη σιγουριά. Το πλησίασμά του στη μπεκάτσα είναι ανοιχτό και ευθύ, αλλά δύσκολα καταφέρνει να την μπλοκάρει οριστικά. Όμως, εντυπωσιάζει το θήραμα, καταφέρνει να το δαμάσει γι αρκετά λεπτά και επιτρέπει συνεπώς στον κυνηγό να πάρει καλή θέση. Έχει την ικανότητα να τραβάει την προσοχή της μπεκάτσας. Δυστυχώς, στο δάσος μειονεκτεί λόγω του σκούρου τριχώματός του και υποφέρει αρκετά στη ζέστη.
Είναι ένας σκύλος ήρεμος, σίγουρος και παθιασμένος. Διαθέτει εξαιρετικά ευκολομεταχείριστο χαρακτήρα, ευφυΐα πάνω από το μέσο όρο, τέλεια συμπληρωματικότητα με τον ιδιοκτήτη του, ικανότητα ν' αξιολογεί τις καταστάσεις. Όλα αυτά είναι προσόντα που κάνουν το Γκόρντον έναν σκύλο κατάλληλο για το δάσος. Η μορφολογική κατασκευή του μας υποδεικνύει ότι είναι παρά φύση να τον κάνουμε πάση θυσία έναν σκύλο μεγάλης έρευνας. Αυτός ο ανθεκτικός σκύλος διαθέτει θάρρος και αθλητικές ικανότητες, δεν σταματάει μπροστά σε τίποτα. Χωρίς να έχει το στυλ του Αγγλικού Σέττερ, ούτε τα ιδιοφυή χαρακτηριστικά του Ιρλανδικού, είναι ένας σκύλος αγροτικός και αποτελεσματικός, ο οποίος τα καταφέρνει αρκετά καλά με τις μπεκάτσες.
Η κατασκευή αυτού του Σέττερ, ο καταπληκτικός χαρακτήρας του και η ήρεμη δύναμή του ενεργούν ως δια μαγείας πάνω στα θηράματα, τα οποία υπνωτίζονται από την επιβλητικότητα αυτού του μεγάλου σκύλου. Μπορεί να είναι ο κατάλληλος σκύλος για ένα νεόφυτο κυνηγό, φτάνει στην ωριμότητα πιο γρήγορα από τα ξαδέρφια του, καταφέρνει να κατευθύνει το τεράστιο πάθος του και να βρει την ισορροπία του χωρίς προβλήματα. ...................................................         ΠΗΓΗ : old.kynigesia.gr







  9-2--2017    : Το κυνήγι της , η φέρμα... ...

Η μπεκάτσα έχει πολύ έντονη αναθυμίαση, που προδίδει στο σκυλί την παρουσία της. Όμως, οι συνθήκες εργασίας του πουλόσκυλου στο δάσος είναι πολύ διαφορετικές από εκείνες στην ανοικτή πεδιάδα και λόφο, όπου οι αναθυμιάσεις του θηράματος μπορεί να μεταφέρονται από τον άνεμο, ακόμη και από μακριά. Στο δάσος, όμως, η πυκνή θαμνώδης βλάστηση, τα χαμόκλαδα των δένδρων και διάφορα άλλα εμπόδια, σχηματίζουν ένα παραπέτασμα, που εμποδίζει τη διάδοση των αναθυμιάσεων και εδώ κυρίως η διαφορά της οσφρητικής δυνατότητας μεταξύ των αγγλικών φυλών φέρμας και των φυλών της ηπειρωτικής Ευρώπης, έχει μεγάλη σημασία.
Πράγματι, το πόιντερ και το αγγλικό σέττερ μπορούν να συλλάβουν και τη μικρή αναθυμίαση που διαπερνά από το παραπέτασμα αυτό, τα μπράκ, επανιέλ και τ' άλλα σκυλιά της ηπειρωτικής Ευρώπης θ' αναγκασθούν να βάλουν τη μύτη στη γη για να μυρίσουν τα ίχνη (πατημασιές, πούπουλα, κοτσιλιές) της μπεκάτσας. Στην περίπτωση πλήρους άπνοιας, (συχνό φαινόμενο στο μεγάλο και πυκνό δάσος), που δεν μεταφέρονται αναθυμιάσεις, και τα αγγλικά σκυλιά φέρμας αναγκάζονται να βάλουν τη μύτη κάτω για να αισθανθούν τα ίχνη της.
Επειδή η μπεκάτσα έχει περπατήσει γύρω από τη θέση που έχει κρυφθεί, κι επομένως, υπάρχουν πολλαπλά ίχνη της τριγύρω, το σκυλί πρέπει να δείξει προσοχή και σύνεση στο τελευταίο μέρος της έρευνας του πριν απ' τη φέρμα στο θήραμα. Αν η μπεκάτσα περπατά (κοταρίζει), πρέπει να την ακολουθεί σε χρήσιμη απόσταση (για να μη τη φοβίσει και σηκωθεί πρόωρα, αλλά ούτε και να χάσει την επαφή της), ήτοι να την ελέγχει και να την αναγκάσει στο τέλος να δεχθεί τη φέρμα του.
Πολλά νεαρά και άπειρα σκυλιά, δεν αντιλαμβάνονται τη μπεκάτσα που έφυγε κρυφά και εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για τη μυρουδιά της που άφησε στο έδαφος και μερικά κάνουν λευκές φέρμες (ψευτοφέρμες). ...................................................         ΠΗΓΗ : angelfire.com







  5-2--2017    : Επίδραση της κυνηγητικής πίεσης στην επιβίωση της μπεκάτσας ...

CCB - Juan Arizaga – Seminarios Aranzadi de Ornitolog?a

Μελέτη που ανακοινώθηκε στην Ισπανία από το Κλαμπ των κυνηγών μπεκάτσας το γνωστό (CCB) , και πραγματοποιήθηκε σε δύο επαρχίες που έχουν διαφορετικές ρυθμίσεις για το κυνήγι της μπεκάτσας. , δείχνει ότι όταν επιτρέπεται το κυνήγι της μπεκάτσας και τις επτά ημέρες της εβδομάδας, όπως στην περιοχή Gipuzkoa , η ετήσια επιβίωση των πουλιών είναι της τάξεως του 37% και όπου επιτρέπεται το κυνήγι της μόνο τρεις φορές την εβδομάδα , όπως στην Alava ,η επιβίωση των πουλιών ανέρχεται στο 56%.
Αναλύθηκε ότι κάθε ημέρα επί πλέον κυνηγίου ,αντιστοιχεί σε μία αύξηση θνησιμότητας για την μπεκάτσα περίπου 10 % ...................................................         ΠΗΓΗ : ccbp.org







  3-2--2017    : Πάντα σεβασμός στα δώρα της φύσης και σε κάθε τι όμορφο που ξεδιψά την ψυχή μας. ...


Ψάξτε τη βασίλισσα εκεί που περιμένετε να την βρείτε και αν ακόμα δεν την βρείτε, ψάξτε ακόμα εκεί που νομίζετε ότι δεν μπορεί να υπάρχει… Αξίζει να την ψάξετε οπουδήποτε και όσο πιο πολύ μπορείτε αυτή τη μοναχική και κατ’ επέκταση πανέξυπνη βασίλισσα του δάσους.
Και έτσι είναι, γιατί όσο πιο πολύ κάθε ένα από τα έμβια όντα ανεβαίνει στη νοητική κλίμακα και λειτουργία, τόσο πιο πολύ περιορίζει την τάση του να ζει σε ομάδα, σε αγέλη, σε κοπάδι.
Ψάξτε τη βασίλισσα και μην απογοητεύεστε αν δεν την βρίσκετε πολλές φορές.
Θα είναι ίσως γιατί ο νοτιοδυτικός άνεμος με την πολύ υγρασία του την ανάγκασε να προτιμήσει περιοχές με ανατολικό προσανατολισμό ή ίσως γιατί η λίγο πιο έντονη παγωνιά στο λόγκο από αυτή που ανέχεται την έκρυψε μέσα σε ένα δροσερό όχτο ή ακόμα γιατί ο λίγο πιο δυνατός αέρας που την μπέρδευε και την ενοχλούσε την κατέβασε μέσα σε μια βαθειά ρεματιά.
Ποιος μπορεί να προβλέψει όλα τα χιλιάδες μυστικά της βασίλισσας; Εξάλλου, κατά τη δική μου ερμηνεία, την αποκαλούμε βασίλισσα του δάσους, γιατί όπως κάθε βασίλισσα έτσι και αυτή αφήνει να την πλησιάσουμε, να την δούμε και ίσως να την χαϊδέψουμε, όταν αυτή θέλει και όχι όποτε εμείς επιθυμούμε. Σε όλη μου τη ζωή το σημαντικότερο πράγμα για μένα προσπαθούσα να είναι η ποιότητα στην τέχνη της συνάντησης. Ποιότητα στην τέχνη της συνάντησης με τους φίλους, με τους δικούς μου ανθρώπους, με τους ασθενείς μου, με καθετί καθημερινό που μου στέλνει η ζωή να γνωρίσω. Αυτό κατάφερα όσο μπορούσα μέχρι τώρα και στο κυνήγι και αυτό συμβουλεύω στους νέους κυνηγούς.
Ποιότητα στην τέχνη της συνάντησης με κάθε θήραμα που τυχαίνει να συναντήσουμε στον κυνηγότοπο? κατ’ επέκταση ποτέ παράνομο κυνήγι! Ποτέ ύπουλο καρτέρι, ποτέ υπερβολές! Εξάλλου η ζωή πρέπει πάνω από όλα να είναι μια εμπειρία ταπεινότητας απέναντι στο μεγαλείο της ίδιας της ζωής και της φύσης.
Πάντα σεβασμός στα δώρα της φύσης και σε κάθε τι όμορφο που ξεδιψά την ψυχή μας. Ποτέ βέβαια μην ξεχνάμε ότι πιο όμορφη από όλες τις μπεκάτσες είναι εκείνη που την βρήκαν και την φέρμαραν τα σκυλιά μας, αλλά κατάφερε να ξεφύγει από την τουφεκιά και να ζήσει. ...................................................         ΠΗΓΗ : mpekatsa-kinigi.blogspot.gr







  31-1--2017    : Η εξήγηση του γιατί τόσος μεγάλος αριθμός μπεκατσών επισκέφτηκε την πατρίδα μας ...


Η εξήγηση του γιατί τόσος μεγάλος αριθμός μπεκατσών επισκέφτηκε την πατρίδα μας
Η πορεία της χιονοκάλυψης και παγοκάλυψης στην Ευρώπη τους τελευταίους 2 μήνες
Φέτος ίσως είναι μία από τις καλύτερες μπεκατσοχρονιές που έχει δει ο τόπος μας με πρωτομάστορα τον πολύ ιδιαίτερο καιρό στην κεντρική και ανατολική Ευρώπη όπως και στην Βαλκανική
Aπό τα τέλη του Δεκέμβρη και ύστερα, τα περάσματα της μπεκάτσας στη χώρα μας σταματούν. Για πολλές συναντήσεις ή ΄΄ευκαιρίες΄΄ με τη βελουδομάτα, θα πρέπει πια ο καιρός να αγριέψει πολύ! Τα βουνά δηλαδή να κρατήσουν αρκετό χιόνι και η θερμοκρασία να πέσει χαμηλά ακόμα και στα μεσαία υψόμετρα…
Μέχρι τις 15 Ιανουαρίου οι΄΄ ευκαιρίες΄΄ θα διατηρηθούν στο ίδιο πάνω κάτω επίπεδο, αλλά από τις 15 Ιανουαρίου έως και τις 10 Φεβρουαρίου αρχίζει συνήθως μια περίοδο που τα πουλιά θα κάνουν…΄΄κοιλιά΄΄
Μετά τις 10 Φεβρουαρίου αρχίζουν τα λεγόμενα ΄΄επιστρόφια΄΄ (αδόκιμα ως όρος), αλλά και αυτά χρειάζονται τον κατάλληλο καιρό για να πραγματοποιηθούν.
Ολα αυτά φέτος λόγω καιρού έχουν ανατραπεί , τα πουλιά σε πολύ καλούς αριθμούς είναι εδώ και προς το παρόν δεν δείχνουν καμία διάθεση να ανέβουν προς τον Βορρά , εξ άλλου είναι ακόμη παγωμένος πώς να τραφούν εκεί … ...................................................         ΠΗΓΗ :







  26-1--2017    : Θηρευτής και θήραμα… ...


Ήμουν έξω σε φωτογραφικό κυνήγι με τα πόδια στο Breidden Hills χθες μαζί με το φωτογράφο Rod Trevaskus, όταν ένας θηλυκός Πετρίτης πέρασε από πάνω μας μεταφέροντας την λεία του . Ο Rod πήρε μερικά πλάνα, και μόνο όταν σε έστειλε σε μένα και τα άνοιξα στον υπολογιστή κατάλαβα ότι το θήραμα του Πετρίτη ήταν μπεκάτσα… ...................................................         ΠΗΓΗ : Simon Boyes





  25-1--2017    : Το κυνήγι της ...


είναι το κατεξοχήν σπορ κυνήγι. Και αυτοί που το αγαπούν είναι οι κατεξοχήν sportsmen κυνηγοί. Αυτοί που είναι ερωτευμένοι με ό,τι έχει σχέση με το δάσος. Από τα μικρά πολύχρωμα μανιτάρια μέχρι το γαργάρισμα του μικρού ρυακιού και από τη μυρωδιά των βρεγμένων φύλλων μέχρι και τον παγωμένο αέρα του δάσους. 

Όλοι αυτοί που δρουν και σκέπτονται με βάση τη σωστή διαχείριση του οικοσυστήματος, όλοι αυτοί οι κυνηγοί που έχουν δει κάποια φορά στα όνειρά τους τη βελουδομάτα, πιστεύω ότι θα συμφωνήσουν πως στο κυνήγι της δεν αρμόζουν η βία, η κουτοπονηριά, η φασαρία, οι κυριαρχικές τάσεις. Είμαι κάθετα αντίθετος με τη βαρβαρότητα που εμφανίζουν, ειδικά τα τελευταία χρόνια, πολλοί που αυτοαποκαλούνται μπεκατσάδες και που βάζουν σκοπό κάθε μέρα κυνηγιού, ψάχνοντας από το πρωί μέχρι το βράδυ συμπεριλαμβανομένου για πολλούς και του βραδινού καρτεριού, να μην αφήνουν τίποτα ζωντανό.

Ήρεμα φίλοι μου, ήρεμα. Η φύση μπορεί να μην είναι για αποστείρωση αλλά δεν είναι ούτε για ξόδεμα. Εξάλλου, εμείς που αγαπάμε τη φύση θηρεύοντας τους καρπούς της, πρέπει κατεξοχήν να συνάψουμε ειρήνη και όχι πόλεμο μαζί της. Αντιθέτως, το μόνο που αρμόζει για μας είναι ο αγώνας να την δούμε, να την συζητήσουμε και ίσως κάποιες φορές να την χαϊδέψουμε, στρώνοντας το φτέρωμά της πριν την βάλουμε στο σακίδιο. Και αυτά είναι η ανταμοιβή! Ας είναι αυτό το μικρό μυστικό του καθένα μας. Η γλυκιά πραγματοποίηση του ονείρου και η κατάκτηση του απρόβλεπτου. ...................................................         ΠΗΓΗ : Το κυνήγι της Βασίλισσας Του Γιάννη Αλιγιζάκη







  25-1--2017    : Οi μπεκάτσες μεταφέρουν τα μικρά τους ! ...


H απάντηση είναι καταφατική. Εχει πλέον τεκμηριωθεί, με εκατοντάδες μαρτυρίες, ότι μερικές θηλυκές μπεκάτσες συνηθίζουν να μεταφέρουν πετώντας νεοσσούς που δεν είναι ακόμη οι ίδιοι ικανοί για πτήση. Η μεταφορά γίνεται σε μικρές αποστάσεις από 20 ως και 100 μέτρα, και σπανιότερα πιο μακριά.
Η διαμάχη για τη συμπεριφορά αυτή της μπεκάτσας ξεκίνησε το 1769, όταν ο μεγάλος Ιταλός φυσιοδίφης Τζιοβάνι Αντόνιο Σκόπολι έγραψε στο βιβλίο του Primus Annus Histotico Naturalis ότι «η μπεκάτσα μεταφέρει με το ράμφος νεοσσούς της όταν προσπαθεί να ξεφύγει από κίνδυνο». Ενα χρόνο αργότερα, ένας γνωστός Αγγλος χρονικογράφος και ερασιτέχνης φυσιοδίφης της εποχής, ο Γκίλμπερτ Ουάιτ, έγραφε: «Ειλικρινά δεν μου επιτρέπεται να θεωρήσω την παρατήρηση αυτήν ως αναληθή, παρ' όλο που προσωπικά δεν έχω παρατηρήσει ποτέ τη συμπεριφορά αυτή».
Από τότε πολύ μελάνι χύθηκε από διαφόρους συγγραφείς και φυσιοδίφες πάνω στο θέμα αυτό. Οι μαρτυρίες όμως πλήθαιναν με τα χρόνια, όχι μόνο για το γεγονός αυτό καθ' αυτό, αλλά και για τον ακριβή τρόπο της μεταφοράς. Οι πρώτες ενδείξεις για τη συμπεριφορά αυτή ήρθαν τυχαία. Στα μέσα του 19ου αιώνα, ένας θηροφύλακας στην Αγγλία ανέφερε ότι συνόδευε τον εργοδότη του και τους γιους του, όταν ξαφνικά σήκωσαν μια μπεκάτσα.
Ένα από τα αγόρια την πυροβόλησε και η μπεκάτσα έπεσε, δίπλα της όμως βρέθηκε νεκρό και ένα μικρό. Το 1848, ο Τσαρλς Σεντ Τζον, δεινός κυνηγός και οξυδερκής φυσιοδίφης στη Σκοτία, έγραψε στις σημειώσεις του ότι παρατήρησε μπεκάτσες να μεταφέρουν τους νεοσσούς κρατώντας τους σφιχτά ανάμεσα στα πόδια τους και ακουμπώντας τους στην κοιλιά τους. ...................................................         ΠΗΓΗ : i μπεκάτσες μεταφέρουν τα μικρά τους - Κυνήγι στην Ελλαδα και όχι μόνο







  25-1--2017    : Η μπεκάτσα σε παρακολούθηση ...


Το Έργο Scolopax Overland στην Ιταλία
Για περισσότερα από πέντε χρόνια είναι σε εξέλιξη στην Ιταλία ένα πρόγραμμα που επικεντρώνεται στη μελέτη της δυναμικής της μετανάστευσης της μπεκάτσας (Scolopax rusticola).
Είναι πολύ δύσκολο να γνωρίζει την κατάσταση και τον αριθμό των διαφόρων ευρωπαϊκών πληθυσμών, δεδομένου ότι είναι ένα είδος που έχει λίγο μελετηθεί και είναι λίγο γνωστό, λόγω των ιδιαιτεροτήτων του χαρακτήρα τα και των συνηθειών της και την εξάπλωση της σε τεράστιες γεωγραφικές περιοχές, καθώς ότι είναι λίγο γνωστές οι μεταναστευτικές οδοί που επηρεάζουν ειδικά την Ιταλική χερσόνησο.
Το Έργο Scolopax Overland στην προσπάθεια να επιτύχει τους στόχους του χρησιμοποιεί την πιο σύγχρονη νανοτεχνολογία που αναπτύχθηκε κατά την τελευταία δεκαετία. Χάρη στην δορυφορική παρακολούθηση μας επιτρέπει να παρακολουθούμε τη ζωή και τις κινήσεις των πουλιών που είναι εξοπλισμένα με ειδικούς δορυφορικούς μεταδότες για το σύνολο του ευρωπαϊκού χώρου κατά την αναπαραγωγική περίοδο , αλλα και των μεταναστεύσεων του είδους .
Σε 5 χρόνια της έρευνας έχουν εξοπλιστεί με δορυφορικούς μεταδότες 28 μπεκάτσες και έχουν ληφθεί περίπου 29.000 μεταδόσεις στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο σε ένα εύρος 7.500.000 km2.
Μεγάλες, σημαντικές και ενδιαφέρουσες εμπειρίες (Data) καταγράφονται από τους μεταδότες κάποιων πουλιών, αντιπροσωπεύοντας με τον καλύτερο τρόπο την αξία του συγκεκριμένης εργασίας.
Πολύ χαρακτηριστική και η περίπτωση της μπεκάτσας (θηλυκό) "Cilento", η οποία ολοκλήρωσε του 4ο έτος της παρακολούθησης της και έχει κάνει πτήσεις 39.000 χιλιομέτρων φτάνοντας πάντα στους τόπους αναπαραγωγής της στη Σιβηρία . Ο Χάρτης δείχνει ότι μία χρονιά πέρασε και από Ελλαδα. ...................................................         ΠΗΓΗ : Μπεκάτσα - Κυνήγι στην Ελλαδα και όχι μόνο






  25-1--2017    : Χιόνι και κυνήγι ...

Άγγελος Ποιμενίδης

Χιόνι στη χώρα μας δεν πέφτει πολύ. Άλλαξαν τα κλίματα.
Παλιά θαρρείς συχνά άσπριζαν οι δρόμοι των πόλεων και σκέπαζαν τις ασχήμιες. Γίνονταν και «χιονοπόλεμος» και κακοφτιαγμένα ομοιώματα μας από αυτοσχέδιους πλάστες. Και με ήλιο χιόνιζε ακόμα «ήλιος και χιόνι, παντρεύονται αρχόντοι».
Τώρα αραίωσε τις επισκέψεις της η νύφη του Βορρά στους κάμπους και στα νότια, μάλιστα.
Μα οι πόλεις και οι συνοικισμοί της πατρίδος βρίσκονται κατά 4/5 στα νότια και χαμηλά και στα βουνά λίγα χωριά κτηνοτρόφων. Για την Ήπειρο, μπορεί να γίνει κάποια διαστολή, μα για την υπόλοιπη Ελλάδα με τα νησιά της δεν μπορεί να γίνει λόγος για χιόνια μόνιμα και μεγάλης διάρκειας. Οι περισσότεροι κυνηγοί ζούμε σε τέτοιους τόπους αχιόνιστους και ανάβει το αίμα μας σαν δούμε να λευκαίνεται η γη.
Αυτό δεν γίνεται από κανέναν θεόπνευστο και ευγενικό μας πόθο αισθητικής απόλαυσης της χιονισμένης όψης της γης, αλλά από την άμοιρη προσδοκία του ερχομού των θηραμάτων.
Αυτό νομίζει και ο κόσμος και πιστεύει ότι στο χιόνι τα κυνήγια πιάνονται με τα χέρια και γεμίζουν τα σακούλια από κρέας.
Το χιόνι αν είναι χαρά και αγαλλίαση του αστού, του γύφτου και του αγριμιού είναι ο τρομερός απελάτης και αμείλικτος κατατρεμμός. Ξεσηκώνει από τα ψηλά βουνά ,που στοιβάζονται με στρώματα χιονιού, σαν φύλλα μπακλαβά, τα μεγάλα θηράματα - αγριογούρουνα και τα σπρώχνει προς τους αχιόνιστους ή ψιλό-στρωμένους λόφους, στα ριζά των βουνών και στους κάμπους ακόμα. Και η φαντασία, μια και είναι φαντασία παραφουσκώνει και οργιάζει.
Τα γουρούνια δεν μπορούν να τρέξουν στο χιόνι, βουλιάζουν. Τα χιόνια καθώς τρέχουν τινάζονται στα μάτια τους και δεν βλέπουν. Πάμε, σου λέω να τους κάνουμε παγάνα.
Και ξεσηκώνεται όλο το χωριό με τα όπλα που διαθέτει και τα τσεκούρια που χρησιμοποιεί.
Ύστερα γίνονται βέβαια «ατυχήματα». Χάνονται στα βουνά οι άνθρωποι, παγώνουν και τους τρώνε τα τσακάλια.
Άντε, προτείνουν οι άλλοι, οι λαγοί δεν μπορούν να τρέξουν στο χιόνι και τυφλώνονται. Τραβάτε να τους πιάσουμε...
Και ξεχύνονται τσούρμο στα ολόασπρα αφράτα ύπαιθρα, με μαγκούρες και ραβδιά και τροβάδες για το σύναγμα των λαγών.
Δεν υπάρχει άνθρωπος που δεν θα πει, σαν δει στρωμένο το χιόνι, ότι είναι καιρός για τους κυνηγούς και λίγοι είναι εκείνοι που δεν τους πιάνει το μένος να αυτοχειροτονηθούν σε κυνηγούς, για να τρέξουν αλαφιασμένοι στα έξω και να μαζέψουν τα πάντα και να μην αφήσουν τίποτα. Έτσι είναι κιόλας. Με τα χιόνια κατεβαίνουν οι μπεκάτσες, που οι παραπάνω εριφηδες τρέχουν να τις μαζέψουν όπως μαζεύουν τα μανιτάρια, πιστεύοντας ότι οι στρογγυλομάτες κολλούν στη γη με τη μυτούκλα τους τάχα να τις μαζεύουν στα κοφίνια να τις φάνε ή να τις πουλήσουν με το ζευγάρι και ν' αγοράσουν όπλο.
Αλήθεια είναι ότι αναταράζεται πολύ το κυνήγι με το σκέπασμα του χιονιού.
Οι λαγοί και οι πέρδικες πλησιάζουν τις πόλεις ,τα χωριά και τα μαντριά. Είναι η μόνη περίπτωση που το ενδημικό απομακρύνεται, καθώς πολύ από τα καθεαυτό ενδιαιτήματα του και αν δεν μεσολαβούσε ο εξόντωμός του, το χιόνι θάταν ευεργετικό για μας τους κυνηγούς, που θα τροφοδοτούσε τα μέρη που δεν έχουν κυνήγι με αναπαραγωγικά άτομα. Μα αυτό δυστυχώς δεν γίνεται, γιατί οι ξεσπιτωμένοι είναι ευπρόσβλητοι από κάθε κακή μοίρα και δεν προλαβαίνουν να θαυματοποίησουν.
Tα θηράματα τα παρασέρνει η μπόρα και θαρρείς δεν θέλουν ή δεν έχουν τη δυνατότητα να απομακρυνθούν απ' αυτήν. Αν λόγου χάρη μια χιονοθύελλα ξέσπασε και προχώρησε από ψηλά ως την Πάρνηθα, τα θηράματα θα τα βρεις εκεί και όχι νοτιότερα, στην Πεντέλη π.χ που η μπόρα ήταν πιο μαλακή και η λογική λέει πως προς τα εκεί θα είχε περισσότερα κυνήγι μπεκάτσες, περιστέρια, φάσσες, τσιχλοκότσυφα κλπ.
Για τον λόγο αυτό, οι κυνηγοί πρέπει να σπεύδουν προς τον τόπο της καταστροφής. Φυσικά λεηλασίες γίνονται όταν άλλοι καταστρέφονται γιατί «ο θάνατος σου η ζωή μου». Αυτή είναι η ωμή αλήθεια... ...................................................         ΠΗΓΗ : Χιόνι και κυνήγι - Κυνήγι στην Ελλαδα και όχι μόνο







  25-1--2017    : Η επιλογή βιοτόπου για την μπεκάτσα σε σχέση με την διαθεσιμότητα τροφής ...


Η μπεκάτσα (Scolopax rusticola) είναι κυρίως μεταναστευτικό πτηνό, που αναπαράγεται στην Βόρεια και Ανατολική Ευρώπη και διαχειμάζει στην Νότια Ευρώπη. Το καθεστώς διαχείρισης της, είναι ακόμη άγνωστο στις περισσότερες περιοχές της Ευρώπης. Η μπεκάτσα αναζητά την τροφή της κυρίως σε οργανισμούς του εδάφους. Το χειμώνα καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες κατά 85% από γαιοσκώληκες και το υπόλοιπο από αρθρόποδα (μικρά έντομα και μυριάποδα) και γαστρόποδα (σαλιγκάρια).
Οι περιοχές που προτιμά να κινείται είναι οι δασώδεις και θαμνώδεις κατά τη διάρκεια της μέρας και ανοιχτά λιβάδια τη νύχτα. Σημαντική μείωση όμως έχει παρατηρηθεί στην έκταση που καταλαμβάνουν οι θαμνότοποι σε όλη την Ευρώπη, περιορίζοντας σε μεγάλο ποσοστό τον βιότοπο της μπεκάτσας. Σε παρόμοια κατάσταση βρίσκονται και τα υγρά φυσικά λιβάδια που χρησιμοποιούνται πλέον προς όφελος της γεωργίας.
Παρ' όλες τις δραματικές αλλαγές στους φυσικούς βιότοπους της μπεκάτσας, το κυνήγι της παραμένει εντατικό στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες. Το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι της Γαλλίας, όπου εκεί θηρεύεται το 30-40% του συνολικού αριθμού θηρευόμενων πουλιών της Ευρώπης, αγγίζοντας τις 1.200.000 μπεκάτσες. Δυστυχώς δεν υπάρχουν στοιχεία σχετικά με την τάση του πληθυσμού της στην Ευρώπη, όμως τα στοιχεία που προκύπτουν από δακτυλιώσεις αναφέρουν χαμηλά ποσοστά επιβίωσης. Αυτά τα στοιχεία οδήγησαν τους επιστήμονες να κατατάξουν τη μπεκάτσα ως «τρωτό» (vulnerable) την περίοδο του χειμώνα, αν και πρόσφατα την χαρακτήρισαν ως «σταθερή» (stable).
Η διαχείριση ενός τόσο μυστηριώδους και απρόβλεπτου θηραματικού είδους, επιβάλλει την άριστη γνώση σχετικά με τις προτιμήσεις της όσον αφορά το βιότοπο. Το πρώτο βήμα είναι η κατανόηση των μηχανισμών που καθορίζουν την επιλογή του βιοτόπου την περίοδο του χειμώνα. Πόσο επηρεάζει η μείωση των φυσικών φρακτών και θαμνοτόπων και πόσο οι πρακτικές που χρησιμοποιούνται στη διαχείριση των δασών;
Λίγοι είναι εκείνοι που προσπάθησαν να απαντήσουν σε αυτό το ερώτημα σε διάφορες περιοχές της Ευρώπης. Οι μέθοδοι που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η χρήση σκύλων και οι αριθμοί κάρπωσης, χωρίς αξιόπιστα αποτελέσματα. Η χρήση ραδιοτηλεμετρίας όμως έδωσε ακριβή και λεπτομερή στοιχεία, αποκλείοντας το ανθρώπινο λάθος.
Στη συνέχεια παραθέτουμε τα αποτελέσματα επιστημόνων του Γαλλικού Οργανισμού Θήρας, σχετικά με την επιλογή βιοτόπου της μπεκάτσας τόσο την ημέρα όσο και τη νύχτα. Συνολικά, σε τρία χρόνια, 119 πουλιά παγιδεύτηκαν και τοποθετήθηκε ραδιοπομπός στο φτέρωμά τους. Κατόπιν έγινε προσδιορισμός της ηλικίας τους και απελευθερώθηκαν.
Επίσης τοποθετήθηκαν δειγματοληπτικές επιφάνειες σε όλους τους τύπους βιοτόπων, για την συλλογή στοιχείων όσον αφορά την διαθεσιμότητα της τροφής (κυρίως τους γαιοσκώληκες). ...................................................         ΠΗΓΗ : Μπεκάτσα Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο







  25-1--2017    : Πολύς ο λόγος έχει γίνει για το συγκεκριμένο θήραμα. αλλά όχι άδικα…. ...


Η μπεκάτσα είναι από τα δημοφιλέστερα θηράματα στην Ευρώπη. Δεν είναι τυχαίο ότι στο εξωτερικό εκδίδονται έντυπα με μοναδικό θέμα το κυνήγι της, τη βιολογία, τα σκυλιά που προτιμούνται γι αυτή, την ένδυση και την υπόδηση, καθώς και τα αξεσουάρ που απαιτούνται για το κυνήγι της…
Θα ήταν λάθος να χαρακτηρίσουμε το αυξημένο ενδιαφέρον που δείχνουν όλο και περισσότεροι κυνηγοί για την μπεκάτσα ως μόδα. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει σε καμία περίπτωση. Απλά μια σωρεία πραγμάτων συντελεί στο να καταφέρνει το συγκεκριμένο θήραμα να «κλέβει» όλο και περισσότερες καρδιές κυνηγών.
Ένα βασικό στοιχείο που διαφοροποιεί κάθε φορά την αντίδραση της μπεκάτσας – καθώς και των άλλων θηραμάτων – είναι η συμπεριφορά και οι αντιδράσεις του συγκεκριμένου ατόμου, της μονάδας. Θα πείτε και οι μπεκάτσες έχουν χαρακτήρα; Και βέβαια έχουν και λειτουργούν αναλόγως με την περίπτωση…
Ένα άλλο βασικό στοιχείο που πρέπει να λάβουμε υπόψη είναι η συνεχής μετάλλαξη που γίνεται για την καλύτερη προσαρμογή των ειδών στο περιβάλλον τους και στις αλλαγές που παρατηρούνται σ' αυτό με την πάροδο των χρόνων.
Τα είδη που διατηρήθηκαν μέσα στους αιώνες «υιοθέτησαν» πολλές νέες συνήθειες, μερικά δε με την πάροδο των χρόνων βελτιώθηκαν και σωματικά προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις νέες ανάγκες. Πολλά από τα είδη που δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν εξαφανίστηκαν, ενώ κάποια άλλα διατηρούνται σε πολύ μικρούς πληθυσμούς και η διατήρησή τους στους επόμενους αιώνες φαντάζει δυσοίωνη.
Σημαντικό ρόλο στην προσαρμογή των ειδών στις σύγχρονες ανάγκες, παίζει και η αλλαγή συμπεριφοράς. Επομένως, αν αυτό ληφθεί υπόψη, ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι είναι σε θέση να γνωρίζει όλα τα μυστικά της μπεκάτσας; Ποιος μπορεί να είναι σίγουρος για το τι θα κάνει η μπεκάτσα σε κάθε περίπτωση, αφού είναι βέβαιο ότι είναι από τα είδη της πτηνοπανίδας, που συνεχώς μεταλλάσσεται και προσαρμόζεται για να επιβιώσει; ...................................................         ΠΗΓΗ : ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ









  25-1--2017    : Δακτυλιώσεις Πουλιών ...


Εργαλείο έρευνας και προστασίας πουλιών
Η δακτυλίωση, είναι μια πολύ παλιά μέθοδος για τη μελέτη των άγριων πουλιών. Στην αρχή, η δακτυλίωση χρησιμοποιήθηκε για την παρακολούθηση των μετακινήσεων των πουλιών. Σήμερα, βρίσκει πολύ ευρύτερες εφαρμογές στη μελέτη της δυναμικής των πληθυσμών, της οικολογίας και των μετακινήσεων των άγριων πουλιών. Μπορούμε να μάθουμε πόσο ζουν τα πουλιά, πόσο γρήγορα μετακινούνται, αν είναι «πιστά» στον τόπο αναπαραγωγής ή διαχείμασής τους, σε ποιό ποσοστό επιβιώνουν τα νεαρά ή τα ενήλικα άτομα κ.ά. Όσον αφορά τη μετανάστευση, η δράση συμπεριλαμβάνει τη σύλληψη των πουλιών και τη μετέπειτα σήμανσή τους με μεταλλικά δακτυλίδια, που τοποθετούνται στο πόδι του πουλιού (ταρσός). Κάθε μεταλλικό δακτυλίδι φέρει ένα μοναδικό συνδυασμό αριθμών και γραμμάτων, καθώς και τα στοιχεία του Κέντρου Δακτυλίωσης της εκάστοτε χώρας ή περιοχής. Ο μοναδικός συνδυασμός κάθε δακτυλιδιού, επιτρέπει στους ερευνητές να υπολογίσουν μεταναστευτικές μετακινήσεις, κατεύθυνση μετανάστευσης αλλά και τη διάρκεια ζωής των πουλιών, εφ?όσον κάποια πουλιά επανασυλληφθούν ή βρεθούν σε κάποια άλλη περιοχή. Επιπλέον, κατά την διάρκεια της δακτυλίωσης, μπορούν να ληφθούν και άλλα βιομετρικά στοιχεία, τα οποία, συγκρινόμενα από χρονιά σε χρονιά, βοηθούν στην εξαγωγή συμπερασμάτων, τόσο για το φαινόμενο της μετανάστευσης, όσο και για την κατάσταση του περιβάλλοντος στις περιοχές διαχείμασης και αναπαραγωγής

. Δακτυλιώσεις πουλιών
Η μετανάστευση των πουλιών είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά φαινόμενα του φυσικού κόσμου. Δεν υπάρχει κάποιος μήνας κατά τον οποίο να μην πραγματοποιείται κάποια μετανάστευση πουλιών κάπου στη Γη. Σήμερα γνωρίζουμε αρκετά για το πώς τα πουλιά πραγματοποιούν τις μετακινήσεις τους, τους προορισμούς τους, τη διάρκεια της ζωής τους κ.ά., χάρη στην εφαρμογή διαφόρων ερευνητικών μεθόδων που αναπτύχθηκαν ειδικά γι?αυτό το σκοπό. Όμως η πλέον γνωστή και διαδεδομένη μέθοδος για τη μελέτη της μετανάστευσης των πουλιών είναι η δακτυλίωση.

Η ιστορία των δακτυλιώσεων
Η ιδέα για τη δακτυλίωση των πουλιών γεννήθηκε περίπου πριν από 120 χρόνια, όταν ο Δανός δάσκαλος Hans Christian Cornelius Mortensen (1856-1921) στις 6-6-1890, τοποθέτησε τσίγκινα δακτυλίδια σε δύο Ψαρόνια. Στο εξωτερικό μέρος των δακτυλιδιών είχε γράψει με μελάνι «Υnglede I Viborg 1890 M” (δηλ. Γεννήθηκε στο Viborg 1890 Μ), και ακριβώς τα ίδια χάραξε και στο εσωτερικό του δακτυλιδιού.
Εντατικές παρατηρήσεις τις επόμενες ημέρες τον έπεισαν ότι η μέθοδος δεν ήταν καλή, μιας και τα δακτυλίδια ήταν βαριά. Μετά από αρκετή σκέψη και διερεύνηση, αποφασίζει να βάλει, ξανά σε Ψαρόνια, αλουμινένια δακτυλίδια με την εγγραφή «VIBORG 1». Τότε ήταν 5-6-1899. Μέχρι το τέλος εκείνου του έτους δακτυλίωσε 165 Ψαρόνια με δακτυλίδια που ο ίδιος είχε φτιάξει και στα επόμενα έξι χρόνια δακτυλίωσε 1550 πουλιά (ερωδιούς, πελαργούς, γλάρους, πάπιες κ.ά.). Οι επανευρέσεις των δακτυλιωμένων πουλιών δεν άργησαν να φανούν. Τότε παρατήρησε ότι οι αιχμηρές ακμές των δακτυλιδιών τραυμάτιζαν τα πόδια των πουλιών. Για να τις λειάνει βάζει τα δακτυλίδια σε κουτάκια με άμμο και τα δίνει στους μαθητές του, να τα έχουν στις τσέπες των παντελονιών τους όταν περπατούν ή παίζουν. Μετά από μερικές ημέρες τριβής τους με την άμμο, τα δακτυλίδια ήταν έτοιμα!
Η ιδέα της δακτυλίωσης των πουλιών εξαπλώθηκε πολύ γρήγορα στο εξωτερικό και Γερμανοί ορνιθολόγοι αρχίζουν το 1903, συστηματικές δακτυλιώσεις στον ορνιθολογικό σταθμό Rossitten, στη Βαλτική. Την ίδια χρονιά αρχίζουν δακτυλιώσεις και οι Ούγγροι. Το 1904 αρχίζουν δακτυλιώσεις στο Helgoland, στο Aberdeen, στο Λονδίνο, αργότερα στη Γιουγκοσλαβία, την Ολλανδία, τη Σουηδία και τη Νορβηγία. Το 1911 στην Αγία Πετρούπολη. Στη Β. Αμερική τα πράγματα εξελίχθηκαν με πιο αργό ρυθμό αρχικά. Εκεί, αν και το αμερικάνικο σχήμα δακτυλίωσης ιδρύθηκε το 1909, τα δύο κύρια κέντρα, της Ουάσιγκτον και της Οττάβα, ιδρύθηκαν μόλις το 1920 και 1922 αντίστοιχα. Στη συνέχεια όμως, εκεί η δακτυλίωση αναπτύχθηκε με τόσο ταχείς ρυθμούς, που γρήγορα ξεπέρασε κάθε ευρωπαϊκή χώρα. Κατά τη διάρκεια του μεσοπολέμου σε πολλές επιπλέον χώρες άρχισαν δακτυλιώσεις. Μόνο στην Ευρώπη, μεταξύ 1918 και 1930, ιδρύθηκαν τουλάχιστον 15 νέα κέντρα δακτυλίωσης και οκτώ επιπλέον μέχρι το 1939. Το 1963 ιδρύεται το EURING, δηλ. η Ένωση ευρωπαϊκών κέντρων δακτυλίωσης. Ο ρόλος του EURING είναι να συντονίζει τα κέντρα δακτυλίωσης, να διατηρεί τα στοιχεία των δακτυλιώσεων, να οργανώνει ερευνητικά προγράμματα κ.ά.
Αρχικά, το μεγαλύτερο ενδιαφέρον των ορνιθολόγων είχε επικεντρωθεί στο εάν τα πουλιά επιστρέφουν στον ίδιο τόπο αναπαραγωγής, κι έτσι οι περισσότερες δακτυλιώσεις ήταν νεοσσών, που έπιαναν στις αποικίες και στις φωλιές τους. Στη συνέχεια άρχισαν να διερευνούν θέματα σχετικά με τη μετανάστευση, τις διαδρομές που ακολουθούν τα πουλιά κ.ά.
Η πρώτη επιστημονική εργασία με αποτελέσματα δακτυλίωσης πουλιών δημοσιεύεται το 1915 στη Β. Αμερική με τίτλο “Bird Migration”. Στην Ευρώπη, η πρώτη δημοσίευση εμφανίζεται το 1921 και περιελάμβανε όλα τα γνωστά αποτελέσματα δακτυλίωσης μέχρι τότε. Τίτλος της ήταν “The mystery of bird migration”. Δέκα χρόνια αργότερα οι Schuz & Weigold δημοσιεύουν τον πρώτο «Άτλαντα μετανάστευσης πουλιών Παλαιαρκτικής από τα αποτελέσματα δακτυλιώσεων». Ήταν μια πολύ σημαντική δουλειά που έδειξε το δρόμο για τις δακτυλιώσεις των πουλιών στο μέλλον.
Ένας πολύ εντυπωσιακός άτλαντας σχετικά με τις επανευρέσεις στρουθιόμορφων πουλιών της Ευρώπης, εκδίδεται από τον Zink την περίοδο 1973-1985, ενώ την ίδια περίοδο η Ακαδημία Επιστημών Σοβ. Ένωσης εκδίδει μια σειρά άρθρων για τη μετανάστευση πουλιών στην Αν. Ευρώπη και Ασία, με βάση αποτελέσματα δακτυλιώσεων.
Σήμερα, υπάρχουν επιστημονικά περιοδικά ειδικά για την έρευνα με δακτυλιώσεις, άτλαντες πουλιών έχουν εκδοθεί στις περισσότερες χώρες, ενώ διοργανώνονται επιστημονικές συναντήσεις και συνέδρια ειδικά για τη δακτυλίωση. Στην Ελλάδα οι δακτυλιώσεις καθυστερούν να αρχίσουν. Κατά τη δεκαετία του 1970, Γερμανοί ορνιθολόγοι δακτυλιώνουν για πρώτη φορά Πελαργούς, χρησιμοποιώντας δακτυλίδια του Γερμανικού Ινστιτούτου RADOLFZELL. Συστηματικές δακτυλιώσεις στη χώρα μας αρχίζουν το 1985 και το 1989 ιδρύεται το Ελληνικό Κέντρο Δακτυλίωσης Πουλιών.
Σ. Καζαντζίδης & Χ. Αλιβιζάτος, Ελλ. Κέντρο Δακτυλίωσης Πουλιών ...................................................         ΠΗΓΗ : : ΟΙΩΝΟΣ Ελλ. Ορνιθολ. Εταιρείας (Ε.Ο.Ε.) Ευστάθιος Π Τσαλαχίδης







  25-1--2017    : Η ειδική μεμβράνη (semilunaris plica )για την προστασία των ματιών της μπεκάτσας . ...

Αυτή είναι μια φωτογραφία που πήρα από μία μπεκάτσα χθες το βράδυ κατά την διάρκεια της διατροφής της , φαίνεται καθαρά το μάτι της και σε αυτό η μεμβράνη προστασίας του (semilunaris plica) που καλύπτει το μισό μάτι. Αυτή η μεμβράνη είναι μία πολύ χρήσιμη προσαρμογή η οποία χρησιμεύει ως πρόσθετη προστασία των ματιών για ένα είδος που κινείται μέσα σε πυκνά δάση όπου ο κίνδυνος βλάβης των ματιών είναι υψηλός.
Το αντανακλαστικό για το κατέβασμα της μεμβράνης , στην περίπτωση αυτή πυροδοτήθηκε από το φλας της φωτογραφικής μηχανής μου, και έγινε πολύ γρήγορα , αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι είναι ήδη διήνυσε το μισό δρόμο κατά μήκος του βολβού του ματιού στο χρόνο που χρειάστηκε για να παρθεί η εικόνα από την φωτογραφική μηχανή ... ...................................................         ΠΗΓΗ : The Woodcock Network









  25-1--2017    : Συρματόπλεγμα= παγίδα θανάτου... Πολύ άσχημο τέλος για ένα υπέροχο πουλί .. ...

Στην νυχτερινή προσπάθεια και διαδρομή της για ανεύρεση τροφής , συναντά τον θάνατο , είτε από φυσικούς θηρευτές , είτε δια χειρός του ανθρώπου το καρτέρι και του συρματοπλέγματος αφού η παραπάνω ανάγκη της την οδηγεί σε λιβάδια και καλλιέργειες που διαχειρίζεται άνθρωπος.
Τραγικός θάνατο αφού παγιδευμένη και τραυματισμένη πεθάνει από ασιτία η κρύο ...................................................         ΠΗΓΗ : j.fuente







  20-1--2017    : 4μήνες μοναδικών εμπειριών ...

Η ιστορία μία τραυματισμένης μπεκάτσας τεσσάρων ημερών από ένα ιΤαλό κυνηγό μέχρι την απελευθέρωση της.

- Μετα από πέντε μέρες άρχισε να τρώει...
- Μετα από ένα μήνα έτρωγε από χέρι του και τον γνώριζε...
-Από 280 γρ έφτασε στα 330 γρ κατα την απελευθέρωση ... - Το όνομα της Τσίκα...

Στο τέλος του βίντεο γράφει :

NO ALLA POSTA - ΟΧΙ στο καρτέρι
NO ALLE STRAGI - ΟΧΙ στις σφαγές
SI RISPETTO E CACCIA GIUSTA - ΝΑΙ στο σεβασμό της και στο σωστό κυνήγι της ...................................................         ΠΗΓΗ :youtube.com









  19-1--2017    : H σημασία του ”κύματος ψύχους ” και το αντίκτυπο του στους πληθυσμούς της μπεκάτσας. ... ...

Του Silvio Spano

Στην Γαλλία η νομοθεσία διαμορφώνει το κυνήγι της μπεκάτσας όταν προκύπτουν δύσκολες καιρικές συνθήκες .
Στην Ιταλία πολλά χρόνια τώρα μιλάμε για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν κάποια είδη της πτηνοπανίδας και όχι μόνο σε τέτοιες συνθήκες, δηλαδή απότομο ψύχος ,με χαμηλές θερμοκρασίες και παγετό και χιόνι, μα στην πραγματικότητα δεν γίνεται τίποτε το σοβαρό , εκτός από την περίπτωση της χιονόπτωσης και «σχεδόν ολικής κάλυψης του εδάφους» , όπου τότε η κυνηγετική δραστηριότητα διακόπτεται .
Όταν λέμε σχεδόν ολικής κάλυψης τι σημαίνει και πώς προσδιορίζεται ακριβώς.
Του νομού , της περιοχής που κυνηγάμε , μέχρι που βλέπει το μάτι μας …
Επίσης δεν λαμβάνεται υπ όψη ότι κάποια είδη όπως και η μπεκάτσα δεν επηρεάζεται από το χιόνι όσο από τον παγετό, ακόμη και όταν αυτός υπάρχει χωρίς την παρουσία του χιονιού , ιδιαίτερα αν είναι συνεχής και μακροχρόνιος ..
Πρέπει λοιπόν να εμβαθύνουμε στο θέμα , βλέποντας ότι η σεζόν τελειώνει και ελπίζοντας ότι οι εδώ υπεύθυνοι της Θήρας διαβάζουν αυτές τις σειρές αποφασίζοντας να πάρουν αληθινά χρήσιμα μέτρα , έτσι όπως κάνουν στην Γαλλία και αυτό προκύπτει από τις επόμενες γραμμές αυτού του άρθρου που ακολουθούν από το εκεί υπεύθυνο τμήμα Θήρας (ONCFS) που παρουσιάστηκαν σ ένα διεθνές συνέδριο στην Γένοβα από το διευθυντή του ( ONCFS) με θέμα η μπεκάτσα τον Χειμώνα.

Αντίκτυπο κύματος παγετού .
Ο παγετός επηρεάζει την φυσιολογία, την συμπεριφορά και την δυναμική των πληθυσμών της μπεκάτσας ( για να εμβαθύνετε το θέμα δείτε τις πρόσφατες εργασίες των Boos (2000,2005) – Duriez (2003-2004). ...................................................         ΠΗΓΗ : Μπεκάτσα- Κυνήγι στην Ελλάδα κια όχι μόνο









  19-1--2017    : Χιονιάς και παγετός ... . ...

Δεν χρειάζονται απαγορεύσεις για να καταλάβει ένας πραγματικός κυνηγός ότι σε συνθήκες παρατεταμένου παγετού το θήραμα δεν βρίσκει νερό για μέρες! Σε περίπτωση χιονοκάλυψης το αντίθετο. Δεν βρίσκει τροφή! Ας είμαστε λογικοί! Η χρονιά που πέρασε έδωσε πολλά μεταναστευτικά και όπως είδαμε υπήρχε λόγος. Η κακοκαιρία που ακολούθησε ήταν άνευ προηγουμένου. Ας σκεφτούμε λίγο και το ενδημικό που δεν αλλάζει τόπο. Ο καθένας μας μπορεί να ρίξει από λίγο καλαμπόκι και τριφύλλι ή να βοηθήσει τους συλλόγους στο έργο τους. Ώρα να δείξουμε πραγματικά τό "κυνηγός δεν είναι μόνο η τουφεκιά". ...................................................         ΠΗΓΗ : Facebook









  5-1--2017    : H μυστηριώδης κυρία των δρυμών, η μπεκάτσα . ...

«Πέσανε μπεκάτσες» έλεγαν εκείνα τα πρώτα χρόνια στο γενέθλιο τόπο, στη Λακωνία, όταν αγρίευε ο καιρός και η παγωνιά απλωνόταν σαν μαγνάδι. Βέβαια δεν έπεφταν οι μπεκάτσες, απλώς έφταναν πεινασμένες μέχρι τα χωράφια και τους κήπους διωγμένες από τους λόγκους της Κριθίνας και από τις πλαγιές της Βαβύλας, βουνά ψυχοπαίδια του Πάρνωνα, αφιλόξενα τώρα λόγω ψύχους, για τις βασίλισσες που κατέφευγαν στην επικράτειά τους.
Βασίλισσες από τις χώρες του Βορρά. Γι' αυτό και μεγαλόσωμες και με ράμφος επίμηκες. Και μια ιδέα αγέρωχες. Κατέβαιναν αναζητώντας τον επιούσιο. Αν και με τη νύχτα έχουν άριστες σχέσεις· νύχτα με πανσέληνο ή με καινούργιο φεγγάρι ξεκινούν τις μεταναστεύσεις τους. «Οχι στο καρτέρι της μπεκάτσας! Είναι άνανδρο να φονεύεις έτσι τη βασίλισσα του δάσους!» συμβούλευαν οι έμπειροι κυνηγοί τους νέους.
«Καλύτερα μια μονάχα και με φέρμα». Αμ' δε. Η βασίλισσα γινόταν άφαντη. Το πτέρωμά της, με το συνδυασμό των χρωμάτων του δάσους, της παρείχε κάλυψη. Η οξύτατη ακοή της έπειτα· και τα μεγάλα της ολόγλυκα μάτια. Μεγαλομάτα, Βελουδομάτα, Μακρομύτα Αφέντρα, Γαλαζοπόδαρη, Τσιγγάνα, Βασίλισσα, Κυρά, Μυστηριώδης, Ξυλόκοτα, Σουλτάνα, Ασκαλώπας, τέλος δεν έχουν τα ονόματα που της χαρίστηκαν. Η μαγική ιστορία του πουλιού αυτού είναι γεμάτη κινδύνους αλλά και θρύλους. Ο λαός μας πιστεύει ότι στα σπλάχνα της κρύβεται μαργαριτάρι και ότι τα σωθικά της είναι μαργαριταρένια. Εχει δε τραγουδήσει:
Της πέρδικας το πέταγμα, του τρυγονιού το νάζι, και της μπεκάτσας το πρα-πρα μες στην καρδιά με σφάζει.
Τα γενναίο πουλί ήταν ο Σκολόπαξ για τους αρχαίους Ελληνες. «Επί δένδρων ου καθίζουσιν αλλ' επί της γης» έγραψε γι' αυτές ο Αριστοτέλης. Είναι τρεις μέρες τώρα που ένα ζευγάρι βασίλισσες έχει εγκατασταθεί μες στις μυρτιές του κήπου μας.
Περπατώ και τριγυρνώ αθόρυβα για να μην ταράξω «τις ξανθές μουσαφίρισσες που φέρουν μέσα τους αρχαίους νόμους», ενώ ανακαλώ λόγκους και απλωσιές. ...................................................         ΠΗΓΗ : enet.gr



Top

© Giorgio Peppas





















E-mailme - Giorgio Peppas
Webmaster