Welcome in Greece
ΚΥΝΗΓΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ KΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ
Welcome in Greece
 Welcome in Hellas 
 

ΠίσωInitial ΠίσωΟρεινή ΠίσωBack


Πρώτη μέρα στο κυνήγι της πέρδικας


Μία πέρδικα παινεύτηκε σ' Ανατολή και Δύση
πως δεν ευρέθη κυνηγός για να την κυνηγήση .
Κι ο κυνηγός σαν τα' άκουσε , πολύ του κακοφάνη ,
στήνει τα βρόχια στα βουνά ……

Στην τραχιά ράχη του βουνού δεν ακούγεται τίποτε εκτός από το ήχο των αρβυλών μου πάνω στις πέτρες . Ένας ήχος σταθερός μονότονος ,κρίκ , κρακ , κρίκ κράκ !

Σηκώνω το κεφάλι μου και ο ήλιος αναγκάζει το βλέμμα μου να κατέβει μην αντέχοντας την μετωπική κόντρα με τις ακτίνες του !
Έχουν περάσει πια από το ξημέρωμα περίπου πέντε ώρες και νιώθω το κορμί μου βαρύ και καταϊδρωμένο , τα πόδια μου καίνε όπως και οι γάμπες μου .

Τα γρήγορα γεμάτα λαχτάρα βήματα της έναρξης του κυνηγιού στην πρώτη μέρα για την πέρδικα έχουν μετατραπεί σε σταθερά, βαριά, που τίποτε κοινό δεν έχουν με τα πρωινά !
Τα σκυλιά και αυτά έχουν κόψει και κάτω από τις χωρίς έλεος ακτίνες κάνουν και αυτά πια εξοικονόμηση δυνάμεων .
Ο σάκος έχει αρχίσει να βαραίνει αισθητά στην πλάτη μου , ήρθε η ώρα για την μεγάλη στάση για ξεκούραση και ανασύνταξη δυνάμεων και ιδεών !

Φωνάζω στον συνκυνηγό και φίλο μου Δημήτρη πιο κάτω και του δείχνω με τα χέρια κάτι βράχους που έδιναν από την μία μεριά τους σκιά , εκεί του λέω με νοήματα μιας και η φωνή δεν έφτανε εκεί κάτω.

Έτσι και οι δύο ξεκινήσαμε προς την μοναδική σκιά της πλαγιάς όπου έφτασα πρώτος αφού ήμουνα σε καλύτερη θέση από τον φίλο μου, με λιγότερη ανάβαση .
Μόλις έφτασα στον ευλογημένο ίσκιο , ακούμπησα τον σάκο και το όπλο κάτω αφού το άδειασα και έκατσα !
Έκατσα, μία κουβέντα είναι στην πραγματικότητα σωριάστηκα με την σημασία της λέξεως !
Ενώ ήθελα να βγάλω τα παπούτσια μου να νιώσω ανακούφιση από το κάψιμο των πελμάτων , αντιστάθηκα διότι γνώριζα ότι μετά θα ήταν δύσκολο να τα ξαναφορέσω και το πρόβλημα θα μεγάλωνε .

Ηρθαν δίπλα μου και οι τετράποδοι σύντροφοι μου να ξαπλώσουν να ξεκουραστούν και αυτοί και να απολαύσουν λίγο νεράκι που τους έβαλα αμέσως .
Να θυμάστε ότι αν εσείς περπατήσατε Α χιλιόμετρα , αυτοί έχουν διανύσει ΑΧ 100 πρός όλες τις κατευθύνσεις και ιδιαίτερα προς τα πάνω .
Αφού τελείωσα με τα διαδικαστικά των σκυλιών η πλάτη μου ακούμπησε στον βράχο πίσω μου και πιο χαλαρός τώρα κοίταξα τον σύντροφο μου που σιγά σιγά ανέβαινε προς εμένα , παρατήρησα το βαρύ του αλλά και σταθερό βήμα όπως και την ζιζάκ πορεία του ώστε να έχει την πιο μικρή ανηφόρα .
Σκέφτηκα ότι σοφά πράττει, γιατί το βουνό πρέπει να ξέρεις να το πατάς και βασικά να αφήσεις να σε οδηγεί αυτό , δεν θέλει τσαμπουκά και μετωπική επίθεση αλλιώς σε έλιωσε και τελικά θα υποχωρήσεις άτακτα ,νικημένος κατά κράτος !

Εκεί στην σκιά το μυαλό μου γέμισε εικόνες , το ταξίδι μέσα στην νύχτα, τα γέλια , την προσμονή , το προσεκτικό ανέβασμα όσο πάει ο δρόμος , το άκουσμα άρα επιβεβαίωση των εκεί περδίκων , το ξημέρωμα , αχ αυτή η ανατολή στα ελληνικά απόρθητα βουνά είναι το κάτι άλλο δεν ξεχνιέται ποτέ , ποτέ δεν είναι ίδια .
Κατόπιν επιτέλους κυνήγι , το σχεδόν πρωινό σήκωμα κάποιων λίγων πουλιών , από πολύ μακριά , την πτήση τους στο πουθενά , την άκαρπη προσπάθεια να τα ξαναβρούμε , το περπάτημα πάνω , κάτω , συνεχώς με τον ήλιο να μας σφυροκοπά , την απόλυτη ησυχία που μόνο μία φορά έσπασε η κραυγή ενός άλλου κυνηγού , πτερωτού αυτή την φορά που μας έκανε οπτική συντροφιά για λίγο , αλλά αυτός προικισμένος από την μητέρα φύση με πανέμορφα φτερά , απλά βρήκε ένα ρεύμα ανοδικό και αφαίθηκε στην αγκαλιά του και έτσι σε μερικά λεπτά εύκολα βρέθηκε στο απέναντι βουνό να συνεχίζει το κυνήγι του

Εμείς είχαμε περπατήσει πάνω στο βουνό, στις πλαγιές , στα ρέματα , στις σάρες , στις κόχες και στα πετρωτά , δεν αφήσαμε τίποτε άψαχτο , μα τίποτε δεν βρήκαμε πέντε ώρες τώρα μετά το πρώτο χωρίς αποτέλεσμα σήκωμα .

Τρικαλινή μου πέρδικα και Λαρσινή τρυγόνα…..
μ΄ όλο τον κόσμο ήρεμη , σε μένα στέκεις άγρια ……
στήνω τα βρόχια στα βουνά , τα βρόχια να σε πιάσω…..

Τώρα εδώ κάπου στην αλπική ζώνη , στην ζώνη που ο ήλιος ο άνεμος και η βροχή είναι οι βασιλιάδες αυτού του λυτού αλλά όμορφου τόπου.
Τα δέντρα δεν φυτρώνουν στα βουνά πάνω από ένα ορισμένο υψόμετρο, δεν τους επιτρέπουν οι παγωμένοι άνεμοι , η παγωνιά και έλλειψη νερού το καλοκαίρι.
Εκεί που σταματάνε οι οξιές , τα έλατα η τα ρόμπολα , από 1700 έως τα 2950 μ. φυτρώνουν στις κορφές των μεσογειακών βουνών αγκαθωτά θαμνώδη είδη όπως οι αγκαθιές , η γλυκαγκαθιά, οι αστράγαλοι , η βουρβουλιά αλλά και η αστοιβή.
Είναι τα μόνα που γλιτώνουν από τις τετράποδες ακρίδες τα γιδοπρόβατα που βόσκουν και συχνά υπερβόσκουν τα βουνά της μεσογειακής , αλλά και της υπόλοιπης Ελλάδας μέχρι της κορφές .
Ανάμεσα τους εδώ και εκεί , όλο και κάποιο ανεμοδαρμένο , κακοφορμαρισμένο δέντρο θα έχει απομείνει , εξαίρεση για να τονίζει τον κανόνα.
Εδώ τα μόνα ζώα που ευδοκιμούν είναι οι πέρδικες και τα γεράκια θηράματα και κυνηγοί , άντε και κανένας λαγός στα πιο χαμηλά .

Αγαπώ αυτό το κυνήγι γι' αυτό που είναι και εδώ που είναι .
Μου αρέσει να τις κυνηγάω στον πραγματικό τους βιότοπο που είναι η Αλπική ζώνη και όχι εκεί που τώρα πια οι σημερινές συνθήκες τις έχουν αναγκάσει να ζούνε στα κατσάβραχα , στα πουρνάρια η μέσα στο δάσος σαν μπεκάτσες !
Εκεί στην Αλπική ζώνη ζεις το πραγματικό κυνήγι , όταν περπατάς ατελείωτα , όταν περνάς από κορφή σε κορφή μέσα από μικρά μονοπάτια , μέσα από σάρες στο μέσον μίας πλαγιάς και κατόπιν πάλι στην απεραντοσύνη της Αλπικής ζώνης .
Εδώ το πραγματικό περδικόσκυλο δείχνει τα χαρίσματα του , ανοικτή έρευνα , σ' ένα τεράστιο βιότοπο , την αίσθηση θηράματος , την μύτη του και την ακλόνητη φέρμα , προσόντα που θα επιτρέψουν στον δίποδο συνκυνηγό τους να πλησιάσει παρότι η κούραση τον έχει σχεδόν τσακίσει και τα πόδια του με κόπο κάνουν αυτά τα 200-300 μέτρα προς τα πάνω η κάτω για να έρθει σε θέση βολής , και όταν φτάσει εκεί ο ιδρώτας που τρέχει παντού και στο πρόσωπο δεν τον αφήνει να δει καλά , όπως και η ταχυπαλμία της αναπνοής και της καρδιάς !
Αν δε την στιγμή της αλήθειας καταφέρει να θηρεύσει ένα, δύο πουλιά κυνηγώντας τα έτσι αντρίκια, τότε η ευτυχία είναι απόλυτη και τα συναισθήματα δεν περιγράφονται με λόγια !

Ο θόρυβος από την άφιξη του Δημήτρη με αποσπά από τις σκέψεις μου , ο φίλος μου απλά ξεραίνεται κάτω και προσπαθεί να πάρει μερικές ανάσες !
Ακολουθεί η ίδια διαδικασία με βασικά προτεραιότητα στους τετράποδους συντρόφους μας , ακολουθεί νεράκι , παστέλι για λίγη ενέργεια, όπως και ελαφρά τροφή για τα σκυλιά .
Μετά από κάποια ώρα πραγματικής ξεκούρασης , η ζωηράδα επιστέφει , σηκωνόμαστε και αρχίζουμε τα επιτελικά σχέδια επιστροφής και για πού αυτή την ώρα του απογεύματος θα έχουμε καλύτερες πιθανότητες συνάντησης με τις αρχόντισσες αυτών των βουνών .

Τώρα πια είμαστε κοντά στα αυτοκίνητα εγώ δεν συνάντησα τίποτε εκτός από κάποιους ενδείξεις για παρουσία των περδίκων , εν αντιθέσει ο φίλος μου κατάφερε και έβαλε στην τσάντα ένα πουλί από το σήκωμα ενός κοπαδιού από τα υπέροχα γερμανικά μπράκ του !

Ο ήλιος πια δεν είναι τόσο καυτός και έχει αρχίσει να γέρνει αλλάζοντας τα χρώματα του από έντονο εκθαμβωτικό κίτρινο σε πιο σκούρο πορτοκαλί , ενώ ένα ελαφρύ αεράκι έχει σηκωθεί και ανακουφίζει τα σώματα μας και διευκολύνοντας τα βήματα της επιστροφής !
Τώρα πια είμαστε δύο βήματα από τα αυτοκίνητο και η οπτική επαφή μαζί του στο βάθος κάτω είναι λύτρωση , τα όπλα έχουν κατατεθεί μάλλον αναρτηθεί στον ώμο.
Τα βήματα γίνονται πιο γρήγορα , δεν ξέρω αν φταίει η κατηφόρα η προσμονή του τέλους μίας δύσκολης περιπέτειας !

¨Όταν επιτέλους έχουμε ταχτοποιηθεί πια κάτω , στήσει σκηνή, αφού έχουμε κάνει ένα δικής μας έμπνευσης ζεστό ντους και ετοιμάζουμε να ανάψουμε φωτιά , ό ήλιος είναι στην Δύση του και μας αποχαιρετά , τότε ένα χαρακτηριστικό τσικ τσικ στσικ που ακούγεται από αρκετά στόματα από το απέναντι βουνό μας κάνει να τιναχθούμε από υπερένταση !
Οι πέρδικες είναι εκεί και μας καληνυχτίζουν έστω και με κάποια δόση κοροϊδίας σαν να μας λένε αύριο κυνηγοί, εμείς εδώ είμαστε !!!
Με τον Δημήτρη αφού χορτάσαμε το αποχαιρετιστήριο κελάηδισμα τους , τους υποσχεθήκαμε αύριο εμείς θεού θέλοντας θα είμαστε εκεί !

Γι' αυτό αγαπάω αυτό το κυνήγι και αυτά τα πουλιά , για αυτό το μοναδικό κυνήγι που προσφέρουν , αλλά για να το προσφέρουν πρέπει να υπάρχουν !!
Γι' αυτό σεβαστείτε τες το αξίζουν με όλη την σημασία της λέξεως , αξίζουν όποια βοήθεια , όποιο κόπο , οτιδήποτε με λίγα λόγια που θα τις κάνει να αυξηθούν και να γεμίσουν πάλι τα Ελληνικά μοναδικά βουνά !

Οι κίνδυνοι που απειλούν την ορνιθοπανίδα στην Ελλάδα δεν είναι διαφορετικοί από κείνους που την απειλούν γενικώς σε ολόκληρο τον κόσμο .
Η καταστροφή , η αλλοίωση και η υποβάθμιση των βιοτόπων , η εντατικοποίηση των καλλιεργειών με αλόγιστη χρήση χημικών ουσιών , το εντατικό παράνομο κυνήγι , η μη καταπολέμηση των αρπακτικών όπως και η συνεχής ενόχλησης των τόπων φωλιάσματος , διατροφής και ξεκούρασης.

Σήμερα τα πράγματα άλλαξαν υπέρ μας , δρόμοι παντού , 4χ4 , καλά σκυλιά κλπ κλπ , σχεδόν όλα τα βουνά έγιναν προσιτά και δυστυχώς γι' αυτές αναγκάστηκαν να ζουν σαν αγρίμια ταπεινά σε άβατα και απροσπέλαστα μέρη , γι' αυτό πρέπει να βοηθηθούν ώστε να επιστρέψουν στους τόπους που ανήκουν είναι δικαίωμα τους και χρέος μας !
Αλλά πάνω από όλα αξίζουν τον σεβασμό και την αγάπη μας από όσους θέλουν να λέγονται περδικοκυνηγοί !

Ο περδικοκυνηγός έχει ψυχή και δεν την έχει μόνο για να τις κυνηγάει και να τις σκοτώνει !
Η ψυχή προστάζει ότι πρέπει να είμαστε προστάτες τους όταν χρειάζεται ,ότι πρέπει να τις βοηθήσουμε με όποιον τρόπο μπορεί ο καθένας μας έστω και το ελάχιστο και αυτές θα το ανταποδώσουν με την συνέχιση της ύπαρξη τους !

Πέππας Γιώργος.

ΕΠΑΝΩ-UP