Welcome in Greece Welcome in Greece

 
 

ΠίσωInitial ΠίσωΟρεινή ΠίσωBack

KYΝΗΓΩΝΤΑΣ ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ

KYΝΗΓΩΝΤΑΣ ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ


Με το περήφανο , αλλά και μυστηριώδες αυτό πουλί , ασχολήθηκαν αρκετοί παλαιότεροι, αλλά και σύγχρονοι λογοτέχνες σε πεζογραφήματα και ποιήματα, πολλές φορές προσωποποιώντας το. Για μένα είναι ότι καλύτερο και πιο λεβέντικο Θήραμα έχει να επιδείξει η πατρίδα μας και είμαστε πολύ τυχεροί που έχουμε τέτοιο ενδημικό θήραμα , είτε είναι η Βουνίσια που της έχω και προτίμηση είτε η Νησιώτικη .

Η ορεινή Η πτήση

Απάνω στην τριανταφυλλιά
φκιάνει η πέρδικα φωλιά,
με σύρματα και με φλωριά
και με σαρανταπέντε αυγά
κι ανατραντάχθη η πέρδικα
και πέσαν τα τριαντάφυλλα
το μαθαν οι αρχόντισσες
και παν να τα μαζέψουν,
να φκιάσουν άνθινο νερό
να λούσουν νύμφη και γαμπρό.
Η λεβέντισσα Πέρδικα μας

Την περιγραφή των ειδών Πέρδικας την έχω αναπτύξει αρκετά στα ΘΗΡΑΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΥΝΗΓΩ. Το κυνήγι της για πολλούς θεωρείται το πιο δύσκολο , αλλά και λεβέντικο κυνήγι. Χρειάζονται αρκετές γνώσεις , γυμνασμένα πόδια , μεγάλη αντοχή, δυνατοί πνεύμονες και πολύ καλά σκυλιά, σκυλιά τα οποία πρέπει να είναι ότι καλύτερο της φυλής στην οποία ανήκουν, από πάσης απόψεως.
Το κυνήγι της πρέπει να γίνεται κάτω από σωστή οργάνωση και με ιδιαίτερη προσοχή στην παρέα μας και όχι πολλά άτομα το πολύ τρεις, πάντα κατά την γνώμη μου. Η οποία πρέπει να αποτελείται από άτομα σοβαρά, ικανά και τα οποία θα πρέπει να γνωρίζουν από Βουνά και τα μυστικά τους, καλά και κακά με ιδιαίτερη προσοχή στα τελευταία, γιατί δεν συχωρούν, ούτε μαγκιές…. στην οδήγηση, ούτε απερισκεψία στις πράξεις μας, εδώ τα λάθη πληρώνονται με σοβαρά ατυχήματα. Αν υπάρχουν νέα άτομα ως προς το κυνήγι της πέρδικας , πρέπει να ακολουθούν τις οδηγίες των παλαιοτέρων ,με σχολαστική ευλάβεια, τουλάχιστον μέχρι να μάθουν κάτι.


Ρόζα-Ρένο-Νίβα τέλειο μπλοκάρισμα κοπαδιού

Τα Ελληνικά βουνά είναι ξεχωριστής ομορφιάς , αλλά και ξεχωριστής δυσκολίας με πολλές παγίδες, απαιτούν τον απόλυτο σεβασμό, αλλιώς τιμωρούν πολύ άσχημα αυτούς που δεν τα σέβονται με συνέπειες για την ακεραιότητα τους πολύ άσχημες.
Ήρθε λοιπόν η πολυπόθητη ημέρα, 15 Σεπτεμβρίου που αρχίζει το πραγματικό κυνήγι για μένα. Τα σκυλιά είναι έτοιμα προπονημένα αρκετά. Αν δεν τα έχετε βγάλει τουλάχιστον 2 μήνες , σε σταδιακά αυξανόμενες εξόδους, να συνηθίσουν το βουνό, μην περιμένετε πολλά πράγματα, θα κυνηγήσουν αλλά σύντομα θα σπάσουν και δεν θα φταίνε αυτά , αλλά εσείς.
Το αυτοκίνητο έχει ελεγχθεί και αυτό, τα πράγματα έχουν φορτωθεί από το προηγούμενο βράδυ. Έχει γίνει επιλογή όπλου (καλό θα είναι να πάρετε δύο όπλα μαζί σας, γιατί αν κάτι συμβεί στο ένα, σας έχει χαλάσει το κυνήγι και λόγο αποστάσεως είναι κρίμα), επιλογή φυσιγγίων.

Η επιλογή τόπου έχει γίνει από κάποια εκπαιδευτικά που έχουν γίνει τον προηγούμενο μήνα. Αρχίζει το μακρινό οδικό ταξίδι, γιατί συνήθως για εμάς τους κυνηγούς της Αθήνας σημαίνει πολλά-πολλά χιλιόμετρα.
Φτάνουμε στον τόπο, γίνεται μία γρήγορη εξερεύνηση , να δούμε τι κόσμος υπάρχει , αν ο δρόμος πάει μέχρι εκεί που θέλουμε , (μπορεί να έχουν γίνει κατολισθήσεις η να έχουν ανοίξει τα νεροφαγώματα) από την τελευταία φορά που έχουμε έρθει, που θα βάλουμε την σκηνή κ.λ.π Κατόπιν επίσκεψη στο σπίτι των ντόπιων φίλων αν υπάρχουν, για μία καλησπέρα , κάποια δωράκια και τελευταία ενημέρωση για τον τόπο και τα πουλιά αν κυνηγάνε. Τέλος γρήγορη επιστροφή στο μέρος που θα κυνηγήσουμε , για άκουσμα,κατόπιν τάισμα-πότισμα των σκυλιών , φαγητό και ύπνο.
Συνήθως λόγο του καλού καιρού, της καλής παρέας,της υπερέντασης , της όμορφης αγωνίας-συζήτησης αν θα βρούμε αύριο τα πονηρά ζουλάπια , αν θα τις στριμώξουμε κ.λ.π ο ύπνος μετατίθεται αρκετά πίσω.




Η κατασκήνωση Μπλοκάρισμα κοπαδιού Ρένο-Νίβα-Ρόζα Επιτέλους ξύπνημα προτού χαράξει, ετοιμασία ,καφές σε απόλυτη ησυχία, άκουσμα και αρχή κυνηγιού ξεκινώντας με τα σκυλιά που έχουμε επιλέξει. Εγώ κυνηγάω συνήθως με δύο σκυλιά ένα παλιό και ένα καινούργιο.
Αρχίζει το μεθοδικό ψάξιμο της πλαγιάς ανεβαίνοντας, τα σκυλιά ψάχνουν γεμάτα όρεξη και πάθος με καλά ανοίγματα των 100-200 μέτρων, εμείς περπατάμε αργά, ώστε να δίνουμε στα σκυλιά την δυνατότητα να ψάχνουν πάνω κάτω την πλαγιά καλά ,(αν εμείς τρέχουμε τότε και τα ζώα μας θα αρχίσουν να τρέχουν και αυτά μπροστά, οπότε σίγουρα θα αφήσουμε μέρη άψαχτα).

Η ώρα περνάει , κάποια στιγμή βλέπουμε μία ένταση στα σκυλιά κάποια στιγμιαία φέρμα και αμέσως σπάσιμο και έντονη αναζήτηση, πλησιάζουμε και καταλαβαίνουμε από τις κουτσουλιές ότι εδώ ήταν η βραδινή κούρνια του κοπαδιού.
Ο καιρός είναι καλός , οπότε σκεπτόμεθα οι πέρδικες αν δεν έφυγαν στα πουρνάρια στην απέναντι πλαγιά θα έχουν ανέβει βόσκοντας μέχρι σε κάτι πλατωματάκια με πολλή υγρασία και χόρτο. Αρχίσει η ανάβαση, με την προσοχή μας τεταμένη , τα σκυλιά και αυτά τα βλέπεις να δουλεύουν με ένα τρόπο πιο μεθοδικό και έτοιμα να κοκαλώσουν στην παραμικρή αναθυμίαση που θα αισθανθούν στην μύτη τους, η ώρα είναι περίπου εννιά.




Ο Ρενο σε ποντάρισμα περδίκων στα κλαριά



¨Ολεθρος-Μηδεια σε πέρδικες

Πλησιάζουμε στα πλατώματα , είμαστε ο ένας από τον άλλο σε μία απόσταση περίπου 80 μέτρα, ξαφνικά ένα σκυλί ξεκόβει και μπαίνει ανάμεσα σε χαμηλά κεράκια αλλά αρκετά πυκνά και κοκαλώνει, δεν περνάνε δευτερόλεπτα και το δεύτερο ενήλικο σκυλί του φίλου μου βλέποντας το άλλο σε φέρμα συναινεί. Το μυαλό μου είναι στο νεαρό μου Γκόρντον , σκέπτομαι αν δεν φερμάρει τώρα η πιέσει τα πουλιά τα χάσαμε δεν προλαβαίνω να πάω σε θέση βολής.. Το σκυλί αντιλαμβάνεται τα δύο άλλα που είναι αγάλματα και γυρνάει προς το μέρος τους , το βλέμμα μου ανήσυχο ψάχνει τον φίλο μου , τον βλέπω να ανεβαίνει, όσο μπορεί αθόρυβα και γρήγορα να πάρει θέση, ούτε αυτός προλαβαίνει, ίσως αν χυθούν προς το μέρος του να πάρει καμιά. Ο νεαρός σύντροφος-σκύλος μου φτάνει κοντά στο πίσω φερμαρισμένο σκυλί , τον βλέπω να μην σταματά, η καρδία μου πάει να σπάσει , οι σκέψεις περνάνε από το μυαλό μου σαν αστραπή, καλά να πάθω που δεν έβγαλα πρώτη μέρα δύο έμπειρα σκυλιά, τώρα θα γίνει η ματσακουλιά.... και τότε ο σκύλος σαν να τον χτύπησε κάτι αόρατο μένει απότομα σε μία εκφραστική φέρμα σχεδόν δίπλα στον πρώτο σκύλο.Η καρδιά μου ηρεμεί,αλλά το φτερούγισμα μέσα μου παραμένει , φτάνω και παίρνω θέση λίγο κάτω από τα σκυλιά, ώστε να έχω όσο μπορώ θέα, φτάνει και ο φίλος μου πιο κάτω από εμένα από την άλλη μεριά.





Ο Όλεθρος πάνω σε κοπάδι H πρώτη πράξη αυτής της μαγείας που λέγεται κυνήγι έχει συντελεστεί, το δεύτερο μέρος, απαραίτητο στην εξάσκηση του κυνηγιού, αρχίζει να εξελίσσεται μπρος στα μάτια μου σαν κινηματογραφική ταινία σε μοντάζ καρέ καρέ, ένα δύο βήματα προσεχτικά δικά μου, τρέμουλο στα σκυλιά που καταλαβαίνουν τι θα συμβεί και μετά ο θόρυβος ,αυτός ο χαρακτηριστικός θόρυβος (σαν ελικόπτερα που απογειώνονται όλα μαζί), που σε κάνει να τα χάνεις σχεδόν πάντα όσο έτοιμος και να είσαι και να το όμορφο μανιτάρι από πέρδικες που απογειώνονται προς όλες τις κατευθύνσεις, διαλέγεις κάποια ενώ ταυτόχρονα παρακολουθείς τις άλλες (λάθος μα που συμβαίνει σχεδόν πάντα) , δύο υπόκωφοι κόλποι , ένα πουλί κόβει την πορεία του (σαν ελικόπτερο που το χτύπησε πύραυλος και πέφτει) τα σκυλιά να ορμάνε, γύρισμα του όπλου σε άλλο πουλί , ξανά ο υπόκωφος κρότος και άλλο ένα ελικόπτερο.... συγνώμη πέρδικα πέφτει .






Ποντάρισμα ρένο-ρόζα




Ταυτόχρονα μέσα στα αυτιά σου αντηχούν και άλλοι τρεις κρότοι από την μεριά του φίλου μου, παρακολουθείς να δεις που πάνε τα πουλιά και μετά απόλυτη ησυχία, μόνο τα σκυλιά ακούγονται να τρέχουν να βρουν τα πουλιά που έπεσαν. Όλη αυτή η ταινία αν κράτησε 2-3 λεπτά είναι ζήτημα και διακόπτετε από τις φωνές του φίλου μου που ουρλιάζει, Γιώργο τέσσερις έπεσαν. Τα σκυλιά επαναφέρουν τις τρεις , την τέταρτη μας πήρε μισή ώρα να την βρούμε, είχε μπει σε μία πέτρα από κάτω τραυματισμένη , αν δεν πήγαινε ένα σκυλί προς τα εκεί θα την χάναμε.

Κάθισμα κάτω για να ηρεμήσουμε νερό στα σκυλιά και ιδιαίτερο χαΐδεμα και επιβράβευση στο νέο ζώο, εξέταση των πουλιών , συζήτηση για όλη την πράξη, για το πόσα πουλιά είχε το κοπάδι , περίπου δέκα πέντε και που πήγαν. Μετά από δέκα λεπτά ξεκίνημα πάλι προς το μέρος που πήγε το κοπάδι, ψάξιμο πολλών πλαγιών, η ώρα είναι δώδεκα, η ζέστη έχει γίνει ανυπόφορη , τα σκυλιά δείχνουν να διψάνε, τα ποτίζουμε και αφού δεν βρήκαμε τα πουλιά εκεί που νομίζουμε ότι πήγαν, αποφασίζουμε για την επιστροφή στο αυτοκίνητο που είναι τουλάχιστον τρεις -τέσσερις ώρες.

.



To γκρι φάντασμα Επαναφορά από την Νίβα



Επιτέλους φτάνουμε στην ράχη από όπου κάτω βλέπουμε το αυτοκίνητο, κατάκοποι , ιδρωμένοι μα ζωντανοί μέσα μας, το κορμί κουρασμένο, τα πόδια βαριά, αλλά η κυνηγετική ψυχή ανάλαφρη και ζωντανή όσο δεν γίνεται άλλο.. Αρχίζουμε την κατάβαση τα σκυλιά και αυτά βλέπουν το αυτοκίνητο και αρχίζουν να κατηφορίζουν γρήγορα, ξαφνικά όπως το ένα πόιντερ πάει να περάσει από ένα ρεματάκι, γυρνάει και φερμάρει, ακολουθεί η συναίνεση του Γκόρντον , το νεαρό που έχει πάει ήδη κάτω στο αυτοκίνητο βλέπει την σκηνή και αρχίζει να ανεβαίνει πάλι όσο γρήγορα μπορεί, ο φίλος μου που είναι πιο κοντά πλησιάζει και τότε από το πουθενά πετιέται ένα γκρι φάντασμα που γυρνάει και παίρνει την ανηφόρα με τα σκυλιά από πίσω του. Εγώ είμαι μακριά δεν μπορώ να κάνω τίποτε άλλο από το να παρακολουθώ αυτή την κυνηγετική στιγμή.
Ο φίλος μου παλιός έμπειρος περδικοκυνηγός τον αφήνει να στρώσει λίγο και αμέσως ακούγονται δύο κρότοι , ο Λαγός σαν κάτι μαγικό να τον χτύπησε , χάνει τον βηματισμό του και αρχίζει τις τούμπες τότε είναι που ένα μαύρο φάντασμα πέφτει πάνω του (το νεαρό Γκόρντον) που κατάφερε από την λαχτάρα του να περάσει τα δύο μεγάλα να τον αρπάξει πρώτο (ο πρώτος του αυτιάς) και να μην αφήνει κανένα σκυλί από τα άλλα να τον πλησιάσει ούτε τον φίλο μου, αναγκάστηκα να περάσω εγώ απέναντι για να του τον πάρω.





Τα διαμάντια του βουνού και το δώρο της θεάs Aρτεμης

Στην στάνη με ντόπιους φίλους και φαγητό !!




Η θεά Aρτεμης μας έκανε το δώρο που συνήθως κάνει στους περδικοκυνηγούς τον Λαγό. Μέχρι το αυτοκίνητο ο μικρός δίπλα μου να μην αφήνει σκύλο η άνθρωπο να πλησιάσει εμένα και τον λαγό. Πότισμα των σκυλιών , καθάρισμα περδίκων και λαγού, καφές και μία πληρότητα μαγική να γεμίζει την ψυχή μας παρ'όλη την κούραση μας.

Αύριο Κυριακή άλλη μία μαγική ημέρα για εμάς τους κυνηγούς. Είμαστε οι τυχερότεροι άνθρωποι στον κόσμο που μας αξίωσε ο θεός, τα γονίδια μας, οι οικογένειες μας, να γίνουμε ΚΥΝΗΓΟΙ και να ζούμε την φύση τόσο κοντά με τα καλά της τα κακά της , τις χαρές και τις απογοητεύσεις που μας δίνει.

Αφιερωμένο στα περδικόσκυλα και εμάς τους βοηθούς τους

ΕΠΑΝΩ-UP

Πέππας Γιώργος.


KYΝΗΓΩΝΤΑΣ ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ