Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΠίσωInitial ΠίσωΟρεινή ΠίσωBack

Oρεινές

AΝΑΖΗΤΩΝΤΑΣ ΟΡΕΙΝΕΣ ΠΕΡΔΙΚΕΣ


Έχουν διαλέξει για σπίτι τους τις υψηλότερες κορυφές των βουνών τις πατρίδος μας , εκεί που τελειώνει η γη και αρχίζει ο γαλάζιος ουρανός , άλλες πάλι φορές τις βρίσκεις στα βράχια δίπλα στην θάλασσα , σαν να θέλει να σε τρελάνει και να μην ξέρης που να βαδίσεις για να την συναντήσεις.

Aναζητώντας την To βασιλειο της Άλλες φορές αφού τις σηκώσεις μια φορά μετά τις χάνεις και απελπισμένα ψάχνεις να βρεις ξανά το κοπάδι, δίνοντας το φταίξιμο στο εαυτό σου η στα σκυλιά σου αν αυτό δεν γίνει.
Εδώ θα ήθελα να πω μερικά πράγματα τα οποία ίσως βοηθήσω τους νεαρούς συναδέλφους να την συναντήσουν και όπως έχουμε πει , αν αξίζουν και η θεά τύχη είναι μαζί τους να την αποκτήσουν .

Μεγάλη σημασία έχει ο τόπος που θα επιλέξουμε να κυνηγήσουμε δεν φτάνει να είναι οπτικά ο κατάλληλος βιότοπος από απόψεως τροφής , νερού, αλλά πρέπει να προσέχουμε και τους άλλους παράγοντες που τυχόν υπάρχουν για παράδειγμα αν υπάρχουν γίδια , πρόβατα η βοοειδή ελεύθερης βοσκής.
Αν υπάρχουν πρόβατα , γελάδια μην ανησυχείτε οι πέρδικες θα είναι εκεί , συνυπάρχουν ειρηνικά με τα ανωτέρω ζώα , μάλιστα έχει τύχη τα πουλιά να σηκωθούν μέσα από το ίδιο το κοπάδι προβάτων , αν αυτά είναι μόνα τους , χωρίς τον βοσκό και τα σκυλιά.

Άλλες φορές είναι μέσα στο μαντρί το ίδιο , μου έχει τύχη να δω κοπάδι από πέρδικες παντού μέσα στο μαντρί , μέχρι και στην σκεπή του.
Το ίδιο έχω παρατηρήσει και για τα βοοειδή, αντιθέτως όπου περάσει κοπάδι από γίδια να ξέρετε ότι σε αυτό το σημείο δεν υπάρχουν πέρδικες, αυτό οφείλεται μάλλον στο ότι τις κυνηγούν και τις αναγκάζουν να σηκωθούν η κάτι τέτοιο !
Οι πέρδικες θα ανεβούν πάλι σιγά, σιγά , στα σπανά αφού περάσουν τα γίδια.

Επίσης οι πέρδικες αναλόγως του καιρού συμπεριφέρονται ανάλογα και αυτές, δηλαδή με την υγρασία , μετά από βροχή , θέλουν ήλιο , γι' αυτό ανεβαίνουν στα σπανά, στα «προσήλια»… για να ζεσταθούν, ενώ αντιθέτως με τις ζέστες κάθετε χαμηλά και στα πυκνά , σε μέρη «ανήλια».
Όταν υπάρχει ομίχλη οι πέρδικες είναι στην κορυφή , είναι πολύ επιφυλακτικές και πολλές φορές θα έχετε ακούσει τον θόρυβο του σηκώματος του κοπαδιού μπροστά σας χωρίς να προλάβετε να πάτε στα σκυλιά.
Όταν έχει ομίχλη σημαίνει νοτιά και υγρασία, με βοριά δεν υπάρχει ομίχλη.
Η πέρδικα με τον Νοτιά νιώθει ανασφάλεια και αντιδρά σπασμωδικά και γρήγορα , ενώ με Bοριά δέχεται φέρμα και βασίζεται στην δύναμη της και στα φτερά της.

Οι παλιοί λέγανε ο νοτιάς είναι πουλιοδιώχτης και ο βοριάς ιδανικός για κυνήγι.




Πάντα να ψάχνετε για τυχόν ίχνη από την παρουσία τους, τα χωμάτινα μπάνια τους , την βοσκή τους και την τουαλέτα τους, όλα αυτά αποδεικνυουν την ύπαρξη τους (Μπουλουκιού) που τις περισσότερες φορές είναι κοντινή!

H βοσκή τους και η τουαλέτα τους To μπάνιο τους Προσοχή στον ονομαζόμενο τεμπέλη η κουφή , που δεν είναι καθόλου έτσι, Αυτός συνήθως είναι ο κότσος ο οποίος σαν πολύ έμπειρος περιμένει να τελειώσει όλη η ιστορία με το σήκωμα του κοπαδιού , εκεί ξαφνικά πετιέται νομίζοντας ότι θα σε αιφνιδιάσει και θα ξεφύγει με το χτύπημα των φτερών του και την ταχύτητα του.
Επίσης αν σηκωθεί ένα ζευγάρι ξαφνικά , είναι για να σας αποσπάσει την προσοχή από το υπόλοιπο κοπάδι με τα νεαρά πουλιά.
Αν δεις από κάπου να φεύγει μία μόνη πέρδικα η πάει να σε παραπλανήσει από τα μικρά και το κοπάδι η φεύγει για να πάει στο κοπάδι.

Επίσης εκεί που υπάρχουν «σάρες» και «χαλιάδες υπάρχουν πέρδικες στα σίγουρα.
Χαλιάδες λέγονται πέτρες διαφόρων μεγεθών , μεγάλες, μικρές οι οποίες για διάφορους λόγους , διάβρωσης , βροχής , δικό μας λάθος η απροσεξία , ξεκολλάνε από ψηλά και πέφτουνε η μια πίσω από την άλλη μέχρι να σχηματίσουν στο βάθος ένα σωρό από αυτές διαφόρων μεγεθών.
Σάρες αντιθέτως λέγονται πολλές μικρές πέτρες ιδίου μεγέθους σχεδόν , αυτές είναι και οι περισσότερο επικίνδυνες γιατί δεν μπορείς να περπατήσεις και ξαφνικά μπορεί να χάσεις την ισορροπία σου και να βρεθείς στο πουθενά!
Λοιπόν εκεί δίπλα πρέπει να ψάξετε τις πέρδικες γιατί η φύση προικίζει τα πλάσματα της έτσι ώστε να έχουν τις ικανότητες επιβίωσης που χρειάζονται για την διασφάλιση της ύπαρξης και συνέχειας του είδους.
Οι πέρδικες κάθονται εκεί ιδικά αν είναι πονηρεμένες , διότι ακούν το κάθε τι που κινείται γύρω τους και με το παραμικρό θόρυβο πετάνε μακριά ….
Παιδιά πολλή προσοχή στις επισκέψεις σας στους ανωτέρω σχηματισμούς πετρωμάτων , προς αποφυγή ατυχημάτων σοβαρών.




Πονηρό μέρος H Ρόζα
Εδώ θα σας περιγράψω συνοπτικά μία δική μου απερισκεψία .
Πριν 5-6 χρόνια κυνηγούσα πολύ την Ν Πίνδο, με φίλους μου από την Καρδίτσα.
Ξεκινήσαμε 4 άτομα (οι δύο μας παρακάλεσαν να έρθουνε παρέα να κυνηγήσουνε μαζί μας), φτάνουμε στο μέρος και ξεκινάμε το κυνήγι, (το κυνήγι της πέρδικας στην Πίνδο έχει μία ιδιαιτερότητα , το μέρος είναι αχανές και το περπάτημα ατελείωτο, ξεκινάς το πρωί και γυρίζεις με το σούρουπο στο αυτοκίνητο), το μέρος το γνωρίζαμε καλά και ξέραμε ότι έχει αρκετά κοπαδάκια.
Μετά από 2-3 ώρες περπάτημα με αποτέλεσμα κουλούρι, παρότι σηκώσαμε κάποια πουλιά , οι δύο καινούργιοι συνκυνηγοί , ζήτησαν τα κλειδιά του αυτοκινήτου να επιστρέψουν πίσω, όπως και έγινε.
Εγώ με τον νεαρό φίλο μου 25 χρονών αλλά ένα από τα καλύτερα πόδια!! που γνωρίζω συνεχίσαμε , βγάλαμε 2 κοπάδια και πήραμε 4 πουλιά.
Αργά το μεσημέρι και ενώ είμαστε σε μια πλαγιά απότομη με χαλιά….. ακούμε σε μία απόσταση 150 περίπου μέτρων από ένα μικρό πλάτωμα με κέρδους , ένα κοπαδάκι να το λέει.
Αποφασίζουμε να του κάνουμε επίσκεψη, φτάνουμε εκεί σιγά σιγά και επιθεωρώντας το μέρος βλέπουμε , ότι η πρόσβαση στο πλάτωμα είναι αδύνατη από παντού λόγου ότι η πλαγιά είναι κάθετη και το πλάτωμα ξεκινάει περίπου 10-15 μέτρα από πάνω μας.
Λέω στον φίλο μου , άστες πάμε να φύγουμε, είναι αδύνατον να ανέβουμε, αυτός που το αίμα του έβραζε λόγο του νεαρού της ηλικίας του είχε λυσσάξει, γατί τώρα τα πουλιά το λέγανε περίπου 60 μέτρα μακριά πάνω στο πλάτωμα , σαν να μας κορόιδευαν.
Τελικά ψάχνοντας βρήκαμε μία δίοδο ην οποία βασιζότανε στο να αναρριχηθείς σε ένα βράχο με κλίση και στροφή, στο πλάι ακριβώς γκρεμού 80-100 μέτρων.





Η βραχομένη Την Νύχτα στο μονοπάτι για πάνω κ Νίκος-Κώστας-Γιώργος Εδώ φάνηκε και η μεγάλη δική μου βλακεία που δέχτηκα αυτή την ιστορία σαν μεγαλύτερος και πιο έμπειρος.
Ανεβαίνω εγώ και αρχίζει ο φίλος μου να μου δίνει τα όπλα, σκυλιά ένα –ένα δεμένα με τις ζώνες μας- αορτήρες…. να τα ανεβάσουμε, αφήσαμε τελευταίο το πιο βαρύ σκυλί να το ανεβάσει ο φίλος μου όπως θα ανέβαινε και αυτός.
Μόλις ο σκύλος πάτησε στον βράχο μαζί με τον Nίκο, ο βράχος ξεκολλάει και πέφτει, τον φίλο μου δεν το βλέπω λόγο της στροφής , βλέπω τον σκύλο να αιωρείται στο κενό, αφού του έχει φύγει από τα χέρια, κάνω μια ενστικτώδη κίνηση και τον αρπάζω από τον λαιμό ,νιώθω πανικό μέσα μου, την καρδιά μου σαν να φεύγει από την θέση της.
φωνάζω Νίκο και μόνο όταν ακούω την φωνή του να απαντάει, νιώθω κάπως την καρδιά μου κ.λ.π να επανέρχονται στην θέση τους.
Ανεβάζω τον σκύλο, καθόμαστε κάτω να ηρεμήσουμε .
Παρατηρώ ότι μαζί με τον βράχο έχει φύγει και ένα κομμάτι χώματος, οπότε η κατάβαση είναι αδύνατος όπως την βλέπω εγώ.

Επακολουθεί σύσκεψη , ο Νίκος μου λέει να φτάσω μέχρι εκεί που έφυγε ο βράχος και μετά να πηδήξω, αλλά εγώ σιγά σιγά κατεβαίνοντας μέχρι εκεί και βλέποντας δίπλα το χάος κάνω ΑΡΝHΣΗ !!! πράξεως, βέβαιος ότι θα πέσω στον γκρεμό .
Μετά αφού του εξήγησα ότι είναι αδύνατον για μένα να πηδήξω από εκεί , το συναίσθημα ότι δεν θα τα καταφέρω είναι πιο δυνατό από οτιδήποτε άλλο, του κατεβάζω τα σκυλιά και το όπλο του και του λέω ότι θα προσπαθήσω να ανέβω κάθετα την πλαγιά για να φτάσω πάνω και αυτός να γυρίσει την διαδρομή που είχαμε κάνει ανάποδα.
Άλλο πρόβλημα τα σκυλιά μου να μην τον ακολουθούν , να κάθονται από κάτω και να γαβγίζουν, τελικά τα έδεσε και τα πήρε μαζί του , ενώ εγώ άρχισα να ανεβαίνω, με το όπλο χιαστί στην πλάτη , όπως βλέπουμε και κάνουν ελεύθερη ανάβαση σε μία απότομη πλαγιά.


H Mηδεια Νίβα - Ρόζα

Όταν κουραζόμουν σταμάταγα δεν κοίταγα κάτω και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν η ανεβαίνεις η κάθεσαι σε κάποιο άνοιγμα βράχου και περιμένεις βοήθεια-ελικόπτερο!!! και γίνεσαι ξεφτίλα στις ειδήσεις, τι σκέφτεται ο άνθρωπος !!!!
Τελικά για να μην σας κουράζω έφτασα πάνω μετά από 1,30 ώρα και όταν πάτησα ίσιο χώμα , έπεσα κάτω για να ηρεμήσω και μετά από ένα τέταρτο σηκώθηκα να πάω να βρω τον φίλο μου για να μην αγωνιά η πάει να ζητήσει βοήθεια , ευτυχώς που του έκοψε και ερχόταν προς εμένα , δηλαδή εκεί περίπου που πίστευε που θα βγω.
Από τότε πάντα έχω σκοινί 15 μέτρα ψηλό ορειβατικό μαζί μου και έχω κόψει τις Ταρζανιές…….
Το πάθημα μάθημα παιδιά , σε βουνά σαν αυτά δεν θέλει απερισκεψίες τέτοιου είδους,ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΡΟΣΟΧΗ

.




Τώρα αφού σηκώσατε κοπάδι , παρακολουθήστε την πορεία τους (αφήνοντας για μετά η στα σκυλιά τυχόν μάζεμα χτυπημένων πουλιών) όσο σας είναι δυνατόν , μετά κινηθείτε προς τα εκεί.
Οι πέρδικες θα χυθούν 200-300 μέτρα για τόπους που θεωρούν ασφαλείς .
Kρύβονται (κλαρώνουν) όλες μαζί , άλλες θα είναι κάτω από ένα κεδράκι , άλλες χωμένες μέσα σε πέτρες και αυτό μπορεί να γίνεται σε μία απόσταση 100 μέτρων γύρω, γύρω η αντιθέτως όλες μαζί κάπου.
Κοιτάμε γύρω μας το τοπίο , ένα κέδρο ανάμεσα σε πέτρες η σπανά μπορεί να φιλοξενεί πολλά πουλιά του κοπαδιού., ένα έλατο ανάμεσα στις φτέρες η μια συστάδα βράχων.
Αν έφυγε το μπουλούκι στα γκρέμια ξεχάστε τες για την επόμενη φορά.
Μερικοί κυνηγοί πάνε εκεί που είδαν ότι πήγε το κοπάδι και αφού ψάξουν και δεν βγάλουν τίποτε η σηκώσουν μια , εγκαταλείπουν και φεύγουν , ενώ φίλοι μου το κοπάδι είναι εκεί!! Πάντα να παρατηρείται και να προσέχετε το τι συμβαίνει γύρω σας.

Τώρα αν καταφέρετε και τις ξετρυπώνετε μια, μια , δύο, δύο , σεβαστείτε τες μην τις ξεκληρίσετε , αφήστε τα άτομα που πρέπει για τον σχηματισμό νέου κοπαδιού, ώστε να σας το ανταποδώσουν με τις συγκινήσεις που θα σας ξαναδώσουν με την ύπαρξη τους του χρόνου.

Πέππας Γιώργος.

Oρεινές

ΕΠΑΝΩ-UP