Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΠίσωInitial ΠίσωΟρεινή ΠίσωBack

KYΝΗΓΩΝΤΑΣ ΟΡΕΙΝΕΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ ΤΟΥ Ο.Κ.Α.Δ.Ε
7-8 Σεπτεμβρίου 2002


Πάντα μου προκαλούσε ρίγος η θέα των ψηλών και απρόσιτων βουνών που αποκαλύπτουν τα μυστικά τους μόνο στους λίγους και τολμηρούς που κατορθώνουν να πατούν τις κορυφές τους.
Η σιωπή που συντροφεύει τον ορειβάτη η τον κυνηγό στις κορφές ,η ίδια χαρακτηριστική σιωπή σου δημιουργεί δέος και σου δίνει την αίσθηση ότι πλέον περνάς σε άλλους κόσμους μεταφυσικούς και για λίγους εκλεκτούς μόνο. Σου δίνει την αίσθηση ότι πλησιάζεις τον θεό.
Αυτά τα βουνά που είναι τόσο κοντά στον θεό έχει για σπίτι της και γειτονιά της η Ορεινή πέρδικα , αυτό το τόσο λεβέντικο πουλί της πατρίδας μας που αγαπώ και σέβομαι πάρα πολύ και θεωρώ το πιο δύσκολο και όμορφο θήραμα της πατρίδος μας. Είναι το πουλί που προκαλεί-απαιτεί, το ότι καλύτερο από τα κυνηγετικά σκυλιά και από τους κυνηγούς ώστε να αναμετρηθούν μαζί της και αν τα καταφέρουν παλικαρίσια και μόνο παλικαρίσια να την νικήσουν , τότε ναι και τότε μόνο να την αποκτήσουν.

To όρος Βελούχι αγριεμένο H αρχόντισσα των Ελληνικών βουνών O κυνηγός της πέρδικας είναι μία οπτασία, που συχνά αγγίζει με τα τολμήματα του τα όρια της υπερβολής και της φαντασίωσης . Τα πόδια , αν και γυμνασμένα καλά , συχνά αδυνατούν να υπερνικήσουν τα φυσικά εμπόδια και να οδηγήσουν το ιδρωμένο κορμί στα κακοτράχαλα σημεία του βουνού, πούνε γεμάτο αμέτρητες παγίδες και πολλές φορές επικίνδυνες . Η μόνη αιτία που δυναμώνει τη θέληση του για να προσπελάσει τα απαγορευμένα του βουνού μέρη , είναι το χειμαρρώδες πάθος της αναμέτρησης με το ακατόρθωτο και η διεκδίκηση της φτερωτής αρχόντισσας , που έχει σύμμαχο όλο το βουνό και τις στρατηγικές , τα τεχνάσματα, να διαδέχονται το ένα το άλλο.
Πόση σεβάσμια μεγαλοπρέπεια , μα και πόση εκθαμβωτική λάμψη ψυχικού μεγαλείου αναδύονται απ' αυτές τις στιγμές που καταξιώνουν την νομοτέλεια της φύσης. Αυτής της θείας δημιουργικής δύναμης , που ορίζει με ξεχωριστό τρόπο τη χαρά από την λύπη , την υπεροχή και την υποταγή , τη διεκδίκηση και την αναμέτρηση , την επικράτηση και την απώλεια.










To Βελούχι στις καλές του Πίσω από το κοπάδι Σ' ένα από αυτά τα βουνά έγινε και ο φετινός αγώνας πρακτικού κυνηγίου του ομίλου Πόιντερ Σέττερ σε ορεινή πέρδικα.
Ένας αγώνας σαν να είμαστε σε κυνήγι , ίδιες συνθήκες , ίδια σκυλιά , ίδια πουλιά, παρόμοιο τοπίο !
Η τοποθεσία ήταν η Ευρυτανία , Καρπενήσι , το βουνό , το όρος Βελούχι , ένα καταπληκτικό σε ομορφιά μέρος, από τα πιο όμορφα της πατρίδας μας, που παραμένουν αναλλοίωτα μέσα από το πέρασμα του χρόνου.

Η διαδικασία για την πραγματοποίηση του αγώνα στον όμιλο , έχει ξεκινήσει πολλές μέρες πριν, άδειες από υπουργείο , διότι η περιοχή είναι καταφύγιο, επικοινωνία με τα τοπικό Δασαρχείο και τον κυνηγετικό σύλλογο. Αφού τελειώσαμε και τις απαραίτητες γραφειοκρατικές ενέργειες , ήρθε η στιγμή κάποιοι άνθρωποι του ομίλου να πάνε ένα Σ/Κ πιο μπροστά για να δουν την πυκνότητα των πληθυσμών των πουλιών και που βρίσκονται τα κοπάδια , αυτό ώστε να μπορέσουμε να έχουμε έστω μια πρόχειρη εικόνα του καταφυγίου , ώστε να δώσουμε στα σκυλιά την δυνατότητα να συναντήσουν θήραμα , όσο βέβαια είναι δυνατόν αυτό, εφ΄ όσον έχεις να κάνεις με άγρια πουλιά που έχουν τις παραξενιές τους και τους δικούς τους κανόνες της άγριας ζωής.








O κόσμος Ιρλανδός σε πέρδικες

Το Σ/Κ λοιπόν μας περίμεναν δασοφύλακες του τοπικού δασαρχείου για να μας οδηγήσουν στον καταφύγιο και ένα δύο συνάδελφοι και φίλοι πια του κυνηγετικού συλλόγου. Όλα τα παιδιά έκαναν ότι μπορούσαν για να μας βοηθήσουν να βρούμε πουλιά . Δυστυχώς τελικά αποδείχτηκε ότι δεν υπήρχαν πολλά πουλιά αν και το καταφύγιο δεν κυνηγιέται περίπου 20 χρόνια. Βεβαίως μέχρι λίγα χρόνια πριν ,όπως μας είπαν είχε πάρα πολλές πέρδικες , αλλά δύσκολες , ως καταστροφικές καιρικές συνθήκες , φρόντισαν να μειωθούν τα πουλιά πολύ. Χαλάζι τρομερό που έπεσε πρόπερσι , βρέθηκαν πέρδικες σκοτωμένες με τα μικρά από κάτω, κάποιες άλλες για να γλιτώσουν μπήκαν σε μαντριά μέσα !

Επίσης τα πολλά περσινά χιόνια και η διάρκεια μεγάλη αυτών , ανάγκασε τα περδίκια να πέσουν χαμηλά σχεδόν μέσα στα σπίτια , την εποχή του κυνηγίου , οπότε καταλαβαίνετε τι συνέβη! Τελικά παρά την μεγάλη βοήθεια των τοπικών αρχών δεν καταφέραμε να βρούμε περισσότερα από 3 κοπάδια και κάποια πουλιά σπασμένα… Ο αγώνας αποφασίστηκε να γίνει όμως , λόγο του καταπληκτικού μέρους και το ότι ποτέ δεν είσαι σίγουρος αν το επόμενο Σ/Κ του αγώνα δηλαδή δεν εμφανίζονταν και άλλα κοπάδια , που μπορεί εμείς να μην συναντήσαμε.

Εδώ θα ήθελα να προσθέσω ότι το τοπικό δασαρχείο έχει περίπου 40 πέρδικες ορεινές , άγριες (αυγά από φωλιές άγριων πουλιών) σε κλωβό και προσπαθεί να αναπαραγάγει την ορεινή πέρδικα , για να βοηθήσει στον εμπλουτισμό των Ελληνικών βουνών, μπράβο του. Είναι μία προσπάθεια δύσκολη και επίμονη , αλλά πιστεύω ότι με την βοήθεια την Συνομοσπονδίας και του υπουργείου και με την επιστημονική παρακολούθηση θα βγει κάτι πολύ καλό, αυτό το εύχομαι σ΄ όλους ολόψυχα .

Καταπληκτικές φέρμες από απόσταση Η φέρμα του Γκόρντον Τελικά για να μην σας κουράζω ήρθε και η ημέρα του αγώνα , 25 περίπου συμμετοχές από σχεδόν τις Αγγλικές φυλές.
Η πρωτοπορία σε αυτόν τον αγώνα ήταν ότι το 80% των συμμετοχών προήρχετο από κυνηγούς απλούς μέλη και μη του ομίλου απ' όλη την Ελλάδα και οι οποίοι δεν φοβήθηκαν να παρουσιάσουν τα σκυλιά τους. Κυνηγοί που κυνηγούν αυτό το υπέροχο θήραμα στα ελληνικά βουνά με αυτά τα σκυλιά.

Ο καιρός πολύ καλός , βεβαίως το βράδυ έβρεχε συστηματικά , αλλά το πρωί μας έκανε τη χάρη για λίγο ηρεμία ώστε να γίνει ο αγώνας. Παιδιά ειλικρινά δεν γίνεται εύκολα ένας αγώνας, χρειάζεται οργάνωση και κόσμο να τρέχει και πολύ χρόνο και κόπο, είναι εύκολο να πας να δηλώσεις και να παρουσιάσεις το σκυλί σου , αλλά για να γίνει αυτό έχει δουλέψει πολύς κόσμος……..

Χωριστήκαμε σε δύο γκρουπ και ξεκινήσαμε , στο πρώτο τερέν τα σκυλιά συνάντησαν 2 κοπαδάκια αλλά δεν κατάφεραν να μπουν στην βαθμολογία για διαφόρους λόγους. Στο άλλο γκρουπ δεν βρήκαμε καθόλου πουλιά , οπότε δεν μπήκε κα κανένα σκυλί στην βαθμολογία. Την Κυριακή έγινε αλλαγή στα τερέν και στους κριτές και ξανά στο βουνό. Πάλι στο ένα τερέν βρήκαν τα γνωστά δύο κοπαδάκια αλλά δεν κατάφεραν να μπουν σκυλιά στην βαθμολογία , στο άλλο δεν βρήκαν ούτε ένα πουλί παρότι γύρισαν σχεδόν όλο το βουνό .

Το αποτέλεσμα αυτού του αγώνα είναι, από αυτό που είδαμε και είπαν οι κριτές , ότι το επίπεδο ήταν καλό και βελτιωμένο εν σχέση με άλλους αγώνες . Άλλα σκυλιά πήγαν καλά , άλλα καλύτερα και άλλα λιγότερο, το σπουδαίο ήταν οι πολλές συμμετοχές απλών κυνηγών , οι οποίο μάλιστα παρουσίασαν πολύ καλά περδικόσκυλα που έτρωγαν το βουνό . Μερικά από τα σκυλιά που πήγαν πολύ καλά ήταν ,τα αγγλικά σέττερ , Απόλλων του κ Δροσίνη, Dill Spin Eric του κ Πρασόπουλου, από τα πόιντερ Lycabettus crash του κ Μαθιόπουλου, το όμορφο πόιντερ Ωρίων του κ Ν Πανέτσου, όπως και άλλα σκυλιά , αλλά δυστυχώς στάθηκαν άτυχα και δεν συνάντησαν πουλιά.

Niva , Renos, πάνω στο κοπάδι Eγώ , Μηδεια, Νίβα Επίσης τα σκυλιά κρατήθηκαν στο τερέν περίπου από 40 έως μία ώρας αναλόγου της αποδόσεως,. Oσα πήγαιναν καλά οι κριτές προσπαθούσαν να τους δώσουν και άλλο χρόνο μήπως βρουν πουλιά και μπουν στην βαθμολογία γιατί το άξιζαν , αλλά και να δουν αν θα κρατήσει η αντοχή τους.

Νομίζω πραγματικά ότι έγινε ένας πολύ όμορφος αγώνας σ' ένα πραγματικά απίθανου κάλους βουνό , που η εδαφική του κατασκευή και σύνθεση επιτρέπει στις Αγγλικές φυλές πραγματικά να δείξουν τα μεγάλα προσόντα τους στο βουνό. Μετά από κάθε ημέρα ακολουθούσε ενημέρωση και φαγητό σε όμορφες ταβέρνες στο Καρπενήσι.

Για μένα ήταν μία μεγάλη ευκαιρία να κάνω νέους φίλους όπως ο Νικος και να περάσω ένα ωραίο Σαββατο κύριακο στους πρόποδες και στις κορυφές αυτού του καταπληκτικού βουνού που ονομάζεται Βελούχι.

Προσωπικά ήταν ο πρώτος αγώνας που συμμετείχα σαν μέλος του ΔΣ του ομίλου και όχι μόνο σαν αγωνιζόμενος , οπότε είδα και τις πολλές δυσκολίες που υπήρχαν και έπρεπε να προσπεραστούν ώστε να γίνει αυτός ο αγώνας πραγματικότητα .
Να είμαστε όλοι καλά και του χρόνου.

Πέππας Γιώργος.

ΕΠΑΝΩ-UP