Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΠίσωΑρχική ΠίσωBack ΠίσωΡυθμιστική

Ο Kολχικός Φασιανός o ελληνικός !

Στοιχεία Φυσικής Ιστορίας του Κολχικού Φασιανού


Ταξινόμηση - Πληθυσμιακή κατάσταση

Yπάρχουν παγκοσμίως 30 υποείδη του είδους Phasianus colchicus. Σήμερα, πολλά από αυτά τα υποείδη έχουν διασταυρωθεί μεταξύ τους και έχουν εγκατασταθεί πληθυσμοί σε πολλές περιοχές του κόσμου. Στην ομάδα των υποειδών black necked pheasants ανήκουν τα εξής: Ρ. c. colchicus Ρ. c. septentrionalis Ρ. c. talischensis Ρ. c. persicus Το υποείδος Ρ. c. colchicus (στο εξής κολχικός φασιανός) διατηρεί μικρούς και απομονωμένους πληθυσμούς στην Αρμενία, Γεωργία, Βουλγαρία και Ελλάδα Συνεπώς συμφωνά με τα κριτήρια της ΙUCN (2001), ο κολχικός φασιανός κατατάσσεται στην κατηγορία των τρωτών σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γεωγραφική κατανομή Ελλάδα

Σύμφωνα με αρχαίους Έλληνες συγγραφείς ο φασιανός απαντά στα Δέλτα των ποταμών της Ελλάδας. Ακριβείς αναφορές για την εξάπλωση του είδους δεν υπάρχουν. Γενικές πληροφορίες δίνουν συγγραφείς του 20οΰ αιώνα. Σύμφωνα με αυτές ο κολχικός φασιανός είχε ευρεία κατανομή στην Ελλάδα μέχρι τον 19ο αιώνα (Χάρτης 1.1). Ο Pringale (1972) αναφέρει πως ο κολχικός φασιανός έως τον 19ο αιώνα είχε ευρεία κατανομή και βρίσκονταν προς τον νότο μέχρι τις κοιλάδες του Πηνειού και Σπερχειού και στον κόλπο της Άρτας. Το πρώτο τρίτο του 20ου αιώνα περιορίστηκε σε περιοχές της Θράκης και της Μακεδονίας (Πίνακας 1.1). Τις τελευταίες δεκαετίες γηγενής πληθυσμός του υποείδους απαντά μόνο στο Δ. Νέστου όπου μετά από καταγραφή του αναπαραγόμενου πληθυσμού από ερευνητές της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας & Θράκης κατά την άνοιξη του 2003 και 2004 βρέθηκε ότι ανέρχεται σε 100 - 200 άτομα. Επίσης ένας μικρός πληθυσμός προερχόμενος από απελευθερωμένα πουλιά του εκτροφείου Χρυσούπολης έχει εγκατασταθεί στην περιοχή των εγκαταστάσεων του Δημοκρίτειου Πανεπιστήμιου στην Κομοτηνή (Π. Πλατής, προσωπική επικοινωνία).

. Δασαρχεία και δασονομία στις περιοχές των οποίων υπήρχαν πληθυσμοί κολχικοΰ φασιανού τη δεκαετία του 1920 (Ημερολόγιο κυνηγού 1927).

Περιφέρεια Ανατ. Μακεδονία & Θράκη Κεντρική Μακεδονία

Σύλλογος

  • Κομοτηνής,
  • Ξάνθης,
  • Χρυσούπολης
  • Σερρών,
  • Σιδηροκάστρου,
  • Νιγρίτας,
  • Γουμένισσας,
  • Θεσσαλονίκης,
  • Έδεσσας,
  • Βέροιας,
  • Νάουσας,
  • Κατερίνης

    Χάρτης 1.1. Περιοχές ττου υπήρχαν ή υπάρχουν γηγενείς πληθυσμοί κολχικοΰ φασιανού.

    Αρμενία
    Συμφώνα με τον V. Αnanian (Αrmenian Sosiety for the Protection of Birds, προσωπική επικοινωνία 2004) στην Αρμενία υπάρχει γηγενής πληθυσμός κολχικοΰ φασιανού που κυμαίνεται από 200 έως 1000 άτομα. Πληθυσμοί υπάρχουν σε δυο περιοχές:

    1. Στη νότια κοιλάδα του ποταμού Αnaks (στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν και το Ιράν). Το υψόμετρο είναι περίπου 500 - 600. Το κλίμα είναι ξηρό υποτροπικό, με σχετικά θερμό χειμώνα. Οι φασιανοί βρίσκονται σε εκτενείς και πυκνούς καλαμώνες φραγμίτη (Ρharagmires spp.) και θαμνώνες με βάτο (Rubus caesicus) που αναπτύσσονται κατά μήκος του ποταμού Αraks και όπου διάσπαρτα υπάρχουν ιτιές (Salix sρρ) και αρμυρίκια (Tamarix spp.).
    2. Στην περιοχή Καραη (πάλι στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν) το υποείδος διαβιεί σε δρυοδάση με πυκνό υπόροφο και θαμνώνες με διάκενα (Quercus spp, Carpinus spp, corylus spp, Paliurus spp). Το υψόμετρο είναι περίπου 800-1000, το ανά γλυφο είναι λοφώδες και την περιοχή διατρέχουν μικροί ποταμοί.

    Χάρτης 1.1. Περιοχές ττου υπήρχαν ή υπάρχουν γηγενείς πληθυσμοί κολχικοΰ φασιανού. Βουλγαρία

    Ερευνητής κατέγραψε τα οστά θηρευμένων κολχικών φασιανών από αρχαιολογικές θέσεις, αποδεικνύοντας την ευρεία κατανομή του υποείδους στη Βουλγαρία κατά το παρελθόν (Χάρτης 1.2). Το παλαιότερο εύρημα προέρχεται από το Donoslav και χρονολογείται το 5530 - 5480 π.Χ.. Τα ευρήματα ισχυροποιούν την άποψη ότι ο κολχικός φασιανός αποτελεί γηγενές υποείδος της Βουλγαρίας και κατά επέκταση των νοτιοανατολικών Βαλκανίων. Ο Βοεν (1997) αναφέρει ότι ο κολχικός φασιανός στη Βουλγαρία εξαφανίστηκε πρόσφατα λόγω του υβριδισμού με τον κινεζικό (Ρ. ο. torcquitus) και μογγολικό (Ρ. c. mongolicus). Από τη δεκαετία του '50 η μοναδική περιοχή στην οποία διαβιούσε το υποείδος ήταν η προστατευόμενη περιοχή της Dolna Topchiya. Στην περιοχή αυτή το υποείδος μολύνθηκε γενετικά τη δεκαετία του "70".

    Χάρτης 1.2. Χάρτης 1.2. Κατανομή των φασιανών στη Βουλγαρία:


      1) κατανομή μέχρι το 1969 (πρόκειται κυρίως για πληθυσμούς υβριδίων ή για γενετικά μολυσμένους κολχικοΰς),
      2) αρχαιολογικές θέσεις στις οποίες υπήρχε ο κολχικός φασιανός.

    Γεωργία

    Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της Ένωσης για τη Διατήρηση των Πτηνών της Γεωργίας (Bird Con. Union OF GEORGIA) ο κολχικός φασιανός διαβιεί σε μικρούς πληθυσμούς

    1. στη δυτική Γεωργία, στη λεκάνη των λιμνών Ρaliastomi και στα πλημμυρικά εδάφη των ποταμών Rioni.
    2. στην ανατολική Γεωργία στα πλημμυρικά εδάφη του ποταμού Alazani, του ποταμού Ιori και του ποταμού Mtkvari.
    Ο συνολικός αριθμός είναι άγνωστος, αλλά δεν υπερβαίνει τα 1200-1300 αναπαραγόμενα άτομα. Ο φασιανός κατατάσσεται στα απειλούμενα είδη της Γεωργίας. Στο παρελθόν, έως τα μέσα του 20ού αιώνα, ήταν διαδεδομένο και αρκετά κοινό είδος στη Γεωργία στις πεδιάδες με θαμνώνες, με αραιά δάση τα οποία είχαν πυκνό υπόροφο, στους καλαμιώνες κατά μήκος των ποταμών και στις καλλιέργειες σιτηρών και τσαγιού. Από τη δεκαετία του 1950 η απότομα αυξανόμενη ανθρώπινη , δραστηριότητα με την ευρεία χρήση των γεωργικών φαρμάκων και την αύξηση της όχλησης οδήγησαν στη γρήγορη μείωση του πληθυσμού. Επιπρόσθετα, η απελευθέρωση υβριδίων από τα μέσα της δεκαετίας του '70, προκάλεσε τον υβριδισμό σε κάποιες περιοχές.

    Στοιχεία βιολογίας

    Ο φασιανός είναι πολυγαμικό είδος. Ο αρσενικός εγκαθιστά χωροκράτειες και προσελκύει τις θηλυκές. Η ωοτοκία στο βόρειο ημισφαίριο λαμβάνει χώρα κυρίως τους μήνες Απρίλιο και Μάιο, ενώ τα δυο φΰλα μπορεί να δραστηριοποιούνται αναπαραγωγικά έως τον Αύγουστο. Ο φασιανός ωριμάζει αναπαραγωγικά από το πρώτο έτος της ζωής του. Ο θηλυκός φασιανός ωοτοκεί 6-15 αβγά, συνήθως 10 - 12. Εάν η φωλιά καταστραφεί ο θηλυκός συνήθως επαναφωλεοποιεί. Η επώαση διαρκεί 23 — 25 ημέρες και η κλώσσα μετά την εκκόλαψη οδηγεί τους νεοσσούς μακριά από τη φωλιά. Οι νεοσσοί μετά από δυο εβδομάδες είναι ικανοί να κάνουν μικρές πτήσεις και δέχονται τη φροντίδα της μητέρας τους έως την ηλικία των έξι με οκτώ εβδομάδων. Ο φασιανός είναι παμφάγος και η ποικιλία της διατροφής του οφείλεται κυρίως στη διαθεσιμότητα της τροφής και όχι στις προτιμήσεις. Τρέφεται με σπόρους, κυρίως σιτηρών, καρπούς και χλωρά μέρη από τα ποώδη φυτά, έντομα και περιστασιακά μικρά φίδια και τρωκτικά.

    Χρήστος Σώκος Δασολόγος Θηραματολόγος
    Περικλής Μπιρτσας Δρ Δασολογος Θηραματολόγος
    ΠΑΝ-ΘΗΡΑΣ

  • ΕΠΑΝΩ-UP

    © Giorgio Peppas