Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΑρχικήInitial Mπροστάnext ΠίσωBack


Αναπαραγωγή ορεινής πέρδικας Alectoris graeca graeca



Η ανάπτυξη των νεοσσών

Ζει σε θαμνώδεις εκτάσεις, βραχώδεις πλαγιές ψηλών βουνών και κράσπεδα δασών, συνήθως σε υψόμετρο πάνω από 800 μ.
Αποφεύγει πυκνά δάση και προ τιμά κράσπεδα δάσους με ανοιχτές περιοχές, ποολίβαδα και αραιούς χαμηλούς θαμνότοπους.
Η περιοχή ενδημίας ενός ζευγαριού κυμαίνεται από 0,1 έως 1 km2.

Η περίοδος της αναπαραγωγής αρχίζει τον Ιανουάριο - Φεβρουάριο με το σχηματισμό των ζευγών. Φωλιάζει στο έδαφος, μέσα σε πυκνή ποώδη βλάστηση ή σε κοιλότητες του εδάφους ή στη βάση βράχων.
Η φωλιά κατασκευάζεται από το θηλυκό την οποία επιστρώνει με ξερά φύλλ α, χόρτα και λίγα πούπουλα. Τον Απρίλιο - Ιούνιο ωοτοκεί 8 - 14 αυγά, διαστάσεων 41x30 χιλιοστά, βάρους 20 gr. και χρώματος λευκού. Ο ρυθμός ωοτοκίας είναι 1 αυγό ανά 2 ημέρες.

Η επώαση γίνεται από το θηλυκό και διαρκεί συνολικά 24 – 26 ημέρες. Οι νεοσσοί μετά την εκκόλαψη είναι άμεσα βαδιστικοί και ανεξαρτητοποιούνται σε ηλικία περίπου 60 ημερών .

Είναι μονογαμικό είδος, αν και έχουν παρατηρηθεί περιπτώσεις όπου το αρσενικό, ανάλογα με το κοπάδι, μπορεί να ζευγαρώσει με περισσότερες θηλυκές. Τον Ιανουάριο και Φ εβρουάριο οι ομάδες διαλύονται και σχηματίζονται τα ζεύγη.

Πρώτα δημιουργούνται τα ζεύγη που είναι μεγαλύτερα σε ηλικία και το καθένα έχει συγκεκριμένη περιοχή χωροκράτειας , την οποία και υπερασπίζεται από τα υπόλοιπα άτομα του είδους.
Το θηλυκό φωλιάζει στο έδαφος ή σε κοιλότητες του εδάφους στρώνοντας ξερά χόρτα και πούπουλα. Το θηλυκό και το αρσενικό βρίσκονται συνέχεια μαζί και αν παρενοχληθούν πετούν μαζί και στη συνέχεια αναζητούν το ένα το άλλο κακαρίζοντας χαρακτηριστικά.

Η ωοτοκία ξεκινά aναλόγα των καιρικών συνθηκών που επικρατούν , περίπου αρχές Μαρτίου στις περιοχές με χαμηλό υψόμετρο και δέκα ήμερες έως ένα μήνα αργότερα στις υψηλότερες , ανάλ ογα με την αύξηση του υψομέτρου .

Κατά τη διάρκεια της επώασης παρατηρείται στο θηλυκό η κηλίδα επώασης, μια γυμνή από φτερά περιοχή στο στήθος η οποία βοηθά στην καλύτερη μετάδοση της θερμότητας από το σώμα του θηλυκού στα επωαζόμενα αυγά.
Οι νεοσσοί βαδίζουν σχεδόν αμέσως και κατά τις πρώτες ημέρες της ζωής τους τρέφονται με τροφή ζωικής προέλευσης.

Οι γονείς συνοδεύουν πάντα τα μικρ ά τους και τα ειδοποιούν με χαρακτηριστική φωνή σε περίπτωση κινδύνου. Τότε αυτά καλύπτονται στη βλάστηση και ο θηλυκός κυρίως γονιός προσπαθεί να απομακρύνει τον εισβολέα.
Οι νεοσσοί είναι ικανοί να πετάξουν στην ηλικία των τεσσάρων εβδομάδων και είναι αναπαραγωγικά ώριμοι τον επόμενο χρόνο (Παπαγεωργίου , 1990

Η ορεινή Πέρδικα υλοποιεί μικρές μετακινήσεις κατά τη διασπορά των νεοσσών, αλλά είνα ι ενδημικό είδος στην Ελλάδα. Συχνά παρατηρούνται εποχιακές μετακινήσεις.
Την άνοιξη και το καλοκαίρι προτιμούν τις εκτάσεις με μεγαλύτερο υψόμετρο, ενώ το χειμώνα , όταν παρατηρείται παρατεταμένη χιονοκάλυψη στις αλπικές εκτάσεις, μετακινούνται σε μικρότερα υψόμετρα και μπορούν να βρεθούν ακόμα και στις παρυφές των οικισμών

Ο πληθυσμός του είδους θεωρείται στην Ευρώπη μειούμενος , ενώ υπολογίζεται σε λιγότερα από 78.000 ζευγάρια. Σύμφωνα με το '' Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώ ων της Ελλάδας '' ( Λεγάκης , 2009) ο αναπαραγωγικός πληθυσμός του είδους κυμαίνεται μεταξύ 7.000 - 13.000 ζευγαριών, ενώ πρόσφατα δημοσιευμένη μελέτη εκτιμά τον αριθμό τους στα 121.000 ζευγάρια στην Ελλάδα, ο οποίος παραμένει σταθερός τα τελευταία εφτά χρόνια


Πηγες.
ΔΚΟΣΕ
Καθημερινή
Κυνήγι στην Ελλάδα και όχι μόνο

Διαμόρφωση gpeppas


Tσούκαρ!

ΕΠΑΝΩ-UP

© Giorgio Peppas



!

Οι γέννες της... βροχής

Δεν ξέρω γιατί αλλά οι ανοιξιάτικες βροχές συνδέονται στην κυνηγετική μας παράδοση μόνο με καταστροφή των φωλιών. Αντίθετα στην Αμερική οι ανοιξιάτικες βροχές είναι δείγμα καλής χρονιάς και ισοδυναμούν με πρόγνωση επιτυχημένων φωλιών σε όλα τα εδαφόβια πουλιά, πέρδικες ή ορτύκια, όλων των ειδών.

Η υγρή άνοιξη συνδέεται με μεγάλους αριθμούς εντόμων που οι προνύμφες τους αποτελούν την κύρια τροφή όλων των εδαφόβιων πουλιών για τις πρώτες εβδομάδες της ζωής τους.

Στην Αμερική θεωρείται τόσο καθοριστικός παράγοντας επιτυχίας της φωλεοποίησης που σε περιοχές που πλήττονται από την ξηρασία οι κυνηγοί δεν βγάζουν καν άδεια για κυνήγι.

Η ύπαρξη βροχών σε αυτούς του τόπους έχει μια καταλυτική επίδραση στους πληθυσμούς των ορτυκιών και των περδίκων. Ξαφνικά μέσα σε μια μόνο σεζόν έρημες περιοχές γεμίζουν με κοπάδια πουλιών που μπορεί να αριθμούν ακόμη και δεκάδες πουλιά το καθένα.

Φαίνεται πως από την υγρασία επηρεάζεται θετικά και η φωλεοποίηση και η επιβίωση των πουλιών. Τα ζευγάρια γεννούν περισσότερα αβγά και επιβιώνουν περισσότεροι νεοσσοί.

Τότε πώς στη συνείδηση μας οι βροχές? φέρνουν την καταστροφή; Στη μνήμη μου φέρνω το υγρό 1991 αλλά και το 2002, δύο χρονιές που είχαμε παντού πολλά ντόπια ορτύκια και τα βουνά ήταν πράσινα τον Σεπτέμβρη. Μέσα σε μια μόνο σεζόν έρημες περιοχές γεμίζουν με κοπάδια πουλιών που μπορεί να αριθμούν ακόμη και δεκάδες πουλιά το καθένα.

Φωλεοποίηση...
Η αστάθεια του καιρού την άνοιξη στα μεγάλα κυρίως υψόμετρα, στην αλπική ζώνη, δεν σημαίνει πάντα... απλά βροχές. Σημαίνει παρατεταμένες ημέρες κρύου, χαλάζι και καταρρακτώδεις καταιγίδες. Τίποτε από αυτά δεν ευννοεί τη φωλεοποίηση.

Οι παρατεταμένες ημέρες κρύου εμποδίζουν την κυκλοφορία των εντόμων και οδηγούν τους νεοσσούς σε ασιτία. Το χαλάζι τους σκοτώνει άμεσα. Και οι καταιγίδες παρασέρνουν τις φωλιές.

Η επιβίωση της κάθε γενιάς εδαφόβιων θηραμάτων είναι πραγματικά στο έλεος του καιρού στα μεγάλα υψόμετρα. Στο ίδιο βουνό αλλά σε χαμηλότερα υψόμετρα, ο ίδιος καιρός, το ίδιο βαρομετρικό χαμηλό δεν δίνει τόσο έντονα φαινόμενα. Στους κάμπους πιο κάτω, μπορεί απλώς να πρόκειται για μια συννεφιά και υγρασία. Το σύννεφο από το βαρομετρικό χαμηλό μπορεί απλώς να μείνει ψηλά στις κορφές και να δώσει όλα τα φαινόμενα εκεί ή να δώσει χαμηλότερα μόνο βροχές.

Γι΄ αυτό τα χαμηλότερα βουνά στη χώρα μας έχουν πάντα περισσότερα κοπάδια με πέρδικες, πιο πρώιμες αλλά και πιο πολυπληθή κοπάδια σε αριθμούς. Σε συνδυασμό με τη μεγαλύτερη κάλυψη από πουρνάρι πάντα οι αριθμοί των πουλιών είναι καλύτεροι.

Αλπική ζώνη
Οι παρατεταμένες ημέρες κρύου οδηγούν τους νεοσσούς σε ασιτία και οι καταιγίδες παρασέρνουν τις φωλιές. Αντίθετα στα μεγάλα αλπικά βουνά μας, κάθε χρόνο υπάρχει ρίσκο στις γέννες, και εννοώ στα μεγάλα βουνά όχι αυτά με μια μικρή αλπική ζώνη που τα πουλιά συχνά ανεβαίνουν από χαμηλότερα για δροσιά και νερό.

Στις ΗΠΑ αλλά και στην Ασία οι πέρδικες επιβιώνουν σε μεγάλους αριθμούς, κυρίως στα ζεστά χαμηλόβουνα. Στα ψηλότερα βουνά επιβιώνουν κυρίως αγριόγαλλοι κάθε είδους που είναι εξαιρετικά ανθεκτικοί σε καιρούς.

Στη χώρα μας πιστεύω θα έπρεπε να δίνουμε σημασία κυρίως στα ακραία καιρικά φαινόμενα που επιμένουν για πολλές ημέρες στα ψηλά βουνά, αργά τον Ιούνιο όταν γεννάνε εκεί τα πουλιά. Δυστυχώς η πληροφόρηση για το πόσο ακραία μπορεί να είναι αυτά τα φαινόμενα μένει στα αζήτητα των οργανισμών μετεωρολογίας, καθώς το ενδιαφέρον τους εξαντλείται στους... χιονοδρομικούς σταθμούς όσο έχει χιόνι.

Αν πάντως θέλουμε να κατευθυνθούμε τον Οκτώβρη σε ψηλά και αγαπημένα κυνηγοτόπια, αλλά δεν μπορούμε να μάθουμε τι καιρό έκανε την άνοιξη, τουλάχιστον ας ρωτήσουμε κάποιους ντόπιους. Μπορεί να μας γλιτώσουν από πολλά αποτυχημένα και... έρημα χιλιόμετρα.

Toy Νίκος Κράλλη
ΠΗΓΗ : EΘΝΟΣ ΚΥΝΗΓΙ