Welcome in Greece

ΟΜΙΛΟΣ ΚΥΝΟΦΙΛΩΝ ΑΓΓΛΙΚΩΝ ΔΕΙΚΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
Welcome in Hellas

Welcome in Greece
ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Δελτία Τύπου
Δ.Σ
Πρόγραμμα
To Ιστορικό
E Pointer
E Setter
Irish Setter
Gordon Setter
Η Εκτροφή
Κυνοφιλία
Φωτογραφίες
Συνδέσεις
Boutique
Οκαδε 2007

.

Mail to O.Κ.Α.Δ.Ε
Mail O.K.A.Δ.Ε


OKADE


ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ARXIKH
Initial

ΘΕΜΑΤΑ ΚΥΝΟΦΙΛΙΚΑ

ΤΟ ΠΟΙΝΤΕΡ –ΣΕΤΤΕΡ ΚΛΑΜΠ ΚΑΙ ΟΙ ΚΥΝΗΓΟΙ

Aκη Λάππα

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο ΟΚΑΔΕ δημιουργήθηκε από κυνηγούς για κυνηγούς. Όταν ο σκοπός ύπαρξης αυτού του ομίλου είναι η βελτίωση των Βρετανικών φυλών φέρμας και εφόσον η συντριπτική πλειοψηφία των ιδιοκτητών αυτών των φυλών είναι κυνηγοί συνάγεται ότι ο όμιλος δουλεύει για τους κυνηγούς.

ΕΘΝΙΚΗ ΠΟΙΝΤΕΡ ΠΡΑΚΤΙΚΟΥ ΚΥΝΗΓΙΟΥ 1995 Καραντώνης με Plus ,Πονηρέας με Xenry , Κουντετάκης με El Roy.

Αυτό λέει η θεωρία αλλά και η λογική. Για να δούμε όμως τι συμβαίνει στη πραγματικότητα η μάλλον τι συνέβη όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης και της πορείας αυτού του ομίλου.
Στο ξεκίνημα υπήρχε ένας πρωτοφανής ενθουσιασμός ο οποίος κατά την γνώμη μου υπερκάλυπτε τον απώτερο σκοπό που ήταν η καλυτέρευση των σκύλων μας και είχε σαν κίνητρο τον καθαρό ανταγωνισμό. Με την καλή η κακή έννοια όλοι έτρεχαν να δείξουν και να αποδείξουν ότι έχουν το καλλίτερο κυνηγόσκυλο.
Το καφενείο δηλ. μεταφέρθηκε στα τερέν. Όπως ήταν φυσικό έγινε σφαγή. Γρήγορα φάνηκε ότι το σκυλί που έβαζε τη μύτη κάτω και έβρισκε το διαβολεμένο ορτύκι όπου και αν πήγαινε η χάραζε πορεία στα βράχια γνωρίζοντας πώς να γουλαντρίσει τις πονηρές βουνίσιες , δεν φτούραγε μπροστά στα μάτια του J.Marie Pillard του πρώτου μεγάλου δάσκαλου της αγωνιστικής κυνοφιλίας που πάτησε το πόδι του στα Μακεδονικά τερέν με τις καλλίτερες πέρδικες όλων των κάμπων της Ευρώπης και ο οποίος φυσικά εκπροσωπούσε όλοι την Ευρωπαϊκή γνώση , κουλτούρα και εμπειρία γύρω από τους αγώνες κυνηγητικών ικανοτήτων δηλ. τους Α.Κ.Ι.

Θωμάς Πετρόχειλος και ο Ακης Λάππας από την πρώτη φουρνιά κριτών , ο τηλεφακός απαραίτητο αξεσουάρ στα 18 χρόνια του ομίλου

Ένας ένας , ανάλογα με την ευρύτητα του μυαλού και του πνεύματος και ανάλογα με το πόσο μπορούσε να ελέγξει αυτόν τον φοβερό αντίπαλό που λέγεται «ΕΓΩ» έβαζε την ουρά στα σκέλη και προσπαθούσε να δεί πιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα του αν ήθελε να συνεχίσει αυτό το εκπληκτικό παιχνίδι που μόλις άρχισε να γεννιέται στη χώρα μας. Ορισμένοι προχωρημένοι είχαν ήδη μερικά σκυλιά αρκετά καλού επιπέδου και φυσικά μέσα σε μια νύχτα έγιναν οι πρωταγωνιστές στο πάλκο του νέου έργου που μόλις ανέβαινε και ονομάζονταν Α.Κ.Ι .

Όπως ήταν φυσικό έγιναν πολλές εισαγωγές κουταβιών από Ιταλία και Γαλλία Πολλοί απογοητεύτηκαν διότι δεν υπολόγιζαν ότι οι πιθανότητες (θετικές η αρνητικές ) δουλεύουν παντού και πάντα και δεν κάνουν εξαίρεση αν το κουτάβι που αγόρασαν ήταν γόνος των καλλίτερων οικογενειών. Δεν είναι δυνατόν , έλεγαν , αυτό το άχρηστο σκυλί που πήρα να είναι υιός του μεγάλου πρωταθλητή .
Άλλοι όμως έμεναν με το στόμα ανοιχτό όταν άρχισαν να βλέπουν να ξετυλίγονται σιγά σιγά οι αρετές και το ταλέντο του σκύλου τους και άρχισαν να αντιλαμβάνονται ότι ο ποιοτικός σκύλος που έφεραν από έξω ήταν ταυτόχρονα και εκπληκτικός κυνηγός.

Η φουρνιά κριτών του 19959 σαν δόκιμοι Μολφέτας , Φαιτάς , Κατσαρός , Αυλωνίτης, Βάκαλης , Ππαδόπουλος.

Η κυνοφιλία πήρε μια απίστευτη ώθηση , μια κλωτσιά θα έλεγα προς τα πάνω.
Όμως το επόμενο βήμα πολλών παθιασμένων ήταν πάλι λάθος. ( γίνεται να μάθεις αν δεν πάθεις ; δεν γίνεται) Όποιος είχε αποκτήσει καλό σκυλί , κόλλαγε πάνω του και έκανε ασταμάτητα γέννες και γέννες με απανωτές αποτυχίες που ήταν απόρροια του αμίληκτου νόμου των πιθανοτήτων αλλά και της γενετικής. Όλα συνοψίζονταν στη βασική αρχή ότι η φύση είναι τσιγκούνα (και αυτό το κάνει για να υπάρχει συνεχής αναζήτηση) αλλά οι περισσότεροι δεν ήθελαν να το αντιληφθούν. Ο ανίκητος αντίπαλος που λέγεται «ΕΓΩ» κέρδιζε σχεδόν σε όλες τις αναμετρήσεις.
Αντί να γυρίσουν να κοιτάξουν ποιος σκύλος παράγει σωστούς απογόνους και να πάνε σε αυτόν , άσχετα αν ο ιδιοκτήτης ήταν ένας αντιπαθητικός ξερόλας από το Χαλάνδρι η ένας μεγάλος Ιταλός εκτροφέας από το Μιλάνο , επέμεναν στον δικό τους επιβήτορα λες και ήταν ο μόνος σκύλος στη γη.
Σήμερα όλοι πλέον έχουμε μάθει καλά ότι παρόλο που γνωρίζουμε τόσες λεπτομέρειες από τα χαρακτηριστικά και το ιστορικό του κάθε μεγάλου πρωταθλητή, δυσκολευόμαστε να αποκτήσουμε κουτάβια ίδια η καλλίτερα από τους γονείς .Πόσο μάλλον τότε, με την ελάχιστη ενημέρωση και τις πολύ λίγες γνωριμίες και επαφές.

Οκτώ χρόνια πρίν

Η Διοίκηση .

Εκείνα τα χρόνια η διοίκηση είχε μόνο ρόλο οργανωτικό και δεν την απασχολούσε κανένας δεοντολογικός η άλλος προβληματισμός. Να σκεφτεί κανείς ότι τα πρώτα χρόνια οι κριτές έκριναν σε ένα τερέν και μετά πήγαιναν και έτρεχαν το σκυλί τους στο άλλο τερέν. Θα μπορούσε λοιπόν να συμβεί να βάζει ο κριτής έναν σκύλο στη βαθμολογία και αργότερα να τον είχε αντίπαλο στο μπαράζ αν και αυτός έμπαινε στην κορυφή της βαθμολογίας στο τερέν του.
Ο ωραίος νεαρός που παίρνει το κύπελλο είναι ο Γ Σπινόκιας, όλα αυτά τα χρόνια δίπλα στον όμιλο.

Πέρασαν τα χρόνια και το παιχνίδι στα τερέν πέρασε , 'όπως ήταν φυσικό στα χέρια των επαγγελματιών. Εισαγόμενα σκυλιά , πιο ακριβά σκυλιά , πιο ακριβές επιβάσεις και πιο ακριβά κουτάβια. Από το σημείο αυτό και πέρα αρχίζει η αντίδραση του κυνηγού που καλείται πλέον να πληρώσει πολύ περισσότερα για να αποκτήσει ένα κουτάβι . Φυσικό επακόλουθο ήταν να αρχίσει να βλέπει τον όμιλο πολύ επιφυλακτικά . Δεν άργησαν και οι κατηγορίες και οι σκληρές κριτικές για σκυλέμπορους και μαγαζάκια προώθησης ημετέρων .
Στη πραγματικότητα το άρθρο αυτό έπρεπε να ξεκινάει από δω. Όσα είπαμε ήταν ένας πρόλογος η μάλλον ήταν μια μικρή ιστορική αναδρομή .
Και δεν θα ήθελα να συσχετιστεί αυτό με τα τελευταία τεκτενόμενα και τις αναταράξεις στον όμιλο με την αντιπαράθεση εκείνων που πιστεύουν ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι δίπλα στην διοίκηση αλλά όχι μέσα σε αυτήν και εκείνων που πιστεύουν το αντίθετο.

Λαγκαδάς 1995 ο μικρός αριστερά είναι ο Θ Μαυρίδης.

Ένα παράθυρο του ΟΚΑΔΕ προς τους κυνόφιλους κυνηγούς μόλις άνοιξε.

Το θέμα «επαγγελματίες η όχι» στη διοίκηση έχει ήδη παιχτεί αρκετά και δεν νομίζω ότι έχει νόημα να επανερχόμαστε προς το παρών. Άλλωστε η πλάστιγγα έχει ήδη γύρει προς μια κατεύθυνση όπως έδειξαν οι τελευταίες εκλογές.

Ποιο ήταν τότε το ερέθισμα να γραφτεί αυτό το άρθρο ; Ίσως θα σας φανεί περίεργο αλλά η αφορμή ήταν η τεχνολογία . Ήταν το διαδίκτυο. Ήταν μία πολύ σημαντική ιστοσελίδα που για μένα δεν πρέπει να χάσει κανένας κυνηγός που θέλει να ενημερώνεται αλλά και να λέει τη γνώμη του ανά πάσα στιγμή.
Πούσαι βρε Θόδωρε , ο Ζαλαβράς έχει αφήσει πολύ βαθιά τα χνάρια του στην Ιστορία του ομίλου .

Ήταν η ιστοσελίδα του μέλους μας Γιώργου Πέππα , μια ιστοσελίδα που στη πραγματικότητα είναι και η ιστοσελίδα του ΟΚΑΔΕ εφόσον μας φιλοξενεί και μας παραχωρεί όσο χώρο θέλουμε εκεί μέσα ο Γιώργος εδώ και αρκετά χρόνια. Είχαμε κάτω από τη μύτη μας το καλλίτερο εργαλείο επικοινωνίας με τους ανθρώπους που είναι το φυσικό μας περιβάλλον και μας ενδιαφέρουν άμεσα δηλ. τους κυνόφιλους κυνηγούς και δεν το είχαμε αξιολογήσει καθόλου σωστά.
Όλα ξεκίνησαν όταν ο Γιώργος μου επεσήμανε αυτό που όλοι μέσα στον όμιλο και ειδικά στις εκάστοτε διοικήσεις το γνωρίζαμε αλλά επειδή δεν ξέραμε πως να το διαχειριστούμε το κουκουλώναμε και δεν το πολυαναλύαμε. Ο πολύς κόσμος ,μου είπε ο Γιώργος, δεν γνωρίζει ακριβώς πως σκέφτεστε μέσα στον όμιλο και πιστεύει ότι είστε ένα πολύ κλειστό κλαμπ για λίγους , ένα λόμπυ που δεν θέλει να απλωθεί στον πολύ κόσμο για να μπορεί να ελέγχει άνετα την κατάσταση. Μην αποκλείεις , μου είπε , και την περίπτωση να υπάρχει μια μερίδα κυνηγών που νομίζουν ότι το κίνητρο σας είναι το συμφέρον το οικονομικό. Να ανοίξετε ένα παράθυρο στον κόσμο και να ακούσετε τους προβληματισμούς του κόσμου , να ακούσετε κριτικές , να ακούσετε ακόμα και κατηγορίες και να απαντήσετε. Να απαντήσετε με ειλικρίνεια σε κάθε εύκολη η δύσκολη ερώτηση. Να εξηγήσετε ποιοι είστε και τι οραματίζεστε Να ενημερώνετε για τα σχέδιά σας , για τους αγώνες , για θέματα τεχνικά και για οτιδήποτε θα βοηθήσει τον κόσμο να καταλάβει τη φιλοσοφία σας. Να δεχτείτε προτάσεις και ιδέες για θέματα που ίσως δεν έχετε σκεφτεί ποτέ. Να ζητήσετε γνώμες και κάποια στιγμή , γιατί όχι , να δημιουργήσετε και γκάλοπ .

Η Κίρκη πρωταθλήτρια το 1999 πρακτικού κυνηγίου .
Μπήκε και αυτή στις χρυσές σελίδες της ιστορίας του ΟΚΑΔΕ.

Προσωπικά έχω καλή σχέση με την τεχνολογία και το διαδίκτυο και φυσικό ήταν να αντιδράσω άμεσα . Η ιδέα μου φάνηκε σαν το αυγό του Κολόμβου και την ίδια μέρα ο ΟΚΑΔΕ είχε ανοίξει παράθυρο επικοινωνίας με τον «έξω κόσμο».
Η ανταπόκριση ήταν έκπληξη . Πολύ μεγάλος αριθμός ενδιαφερομένων και πολλές γνώμες .Ο κόσμος μάθαινε νέα πράγματα για τον όμιλο αλλά και ο όμιλος μάθαινε από τον κόσμο.
Αρχικά φάνηκε κάποια δυσπιστία για τις διαθέσεις των εκάστοτε διοικούντων και επίσης φάνηκε κάποια πικρία από ορισμένους για κακές και αλαζονικές συμπεριφορές κριτών και άλλων παραγόντων απέναντι σε νέους η νεοεισερχόμενους στο στίβο των αγώνων η και της μορφολογίας. Το πολύ ενδιαφέρον πάντως είναι ότι ο πολύς κόσμος έχει αντιληφθεί πλήρως την αναγκαιότητα της ύπαρξης του ομίλου και ανησυχεί για το μέλλον του.
Καθαρή και ομόφωνη είναι επίσης η άποψη ότι οι επαγγελματίες πρέπει να είναι μακριά από διοικήσεις αλλά και από κρίσεις σκύλων διότι το οικονομικό συμφέρον του κάθε επαγγελματία έστω και υποσυνείδητα πιθανόν να επηρεάσει διάφορες αποφάσεις του. Ακόμα και τις αγνότερες διαθέσεις να έχει , κάθε του κίνηση θα βρίσκεται μόνιμα κάτω από κριτική η οποία θα διέπεται από δυσπιστία και επιφυλακτικότητα.

Το ωραίο σε αυτό το forum είναι ότι και τώρα η και αύριο να μπεί κανείς , μπορεί να διαβάσει ότι έχει γραφτεί μέχρι σήμερα για το κάθε θέμα. Αν δηλ. θέλει κάποιος να έχει ίδια αντίληψη για το τι πιστεύει ο κόσμος για τον όμιλο η για όποιο άλλο θέμα έχει τεθεί προς συζήτηση, θα τα βρεί όλα εκεί, γραμμένα με ημερομηνία και ώρα της κάθε αποστολής . Ενδιαφέρον επίσης είναι ότι οποιοσδήποτε θέλει να ανοίξει ένα νέο θέμα που τον προβληματίζει μπορεί να το κάνει πολύ εύκολα .
Εντύπωση προκαλεί η άμεση ανταπόκριση σε οποιοδήποτε ερώτημα θέσει κάποιος . Πάντα κάποιοι θα βρεθούν που θα γνωρίζουν το θέμα και αμέσως θα προσπαθήσουν να βοηθήσουν καταθέτοντας την γνώμη τους η την γνώση τους. Επίσης από ντόπιους της κάθε περιοχής μπορεί κανείς να πάρει πληροφορίες για καιρούς , ανοιχτούς η κλειστούς δρόμους και ότι άλλο χρήσιμο.

Ας εκμεταλλευτούμε λοιπόν τα αγαθά της τεχνολογίας προς όφελος της κυνοφιλίας. Μπείτε στο forum www.gpeppas.gr και πείτε μας την γνώμη σας.
Απολαύστε τώρα φωτογραφικό υλικό που αποτυπώνει μέρος της ιστορίας αυτού του ομίλου. Θα παρατηρήσετε ότι κανένας μας δεν είχε ακόμα άσπρα μαλλιά και τα κιλάκια μας ήταν πολύ λιγότερα.

Ένα μήνα
βραχνός είχε μείνει
ο Γ. Φουτρής στην
προσπάθειά του να
μεταφράζει ασταμάτητα
τον J.M. Pillard
στο πρώτο δεκαήμερο
σεμινάριο κριτών,
το 1993.

Είναι απαραίτητο όμως να θυμόμαστε κάπου κάπου πως έφτασε ο όμιλος ως εδώ. Έχουν γίνει πάρα πολλά πράγματα για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο.
Και δεν μιλάμε για το εκπαιδευτικό κομμάτι που απαιτούσε συνεχή σεμινάρια ξένων κριτών και εκπαιδευτών , ούτε για το δύσκολο έργο των διεθνών δημοσίων σχέσεων για να σκύψει η Ευρωπαική κυνοφιλία να δεί το νεαρό μέλος της να την τραβάει από το παντελόνι φωνάζοντας «εδώ είμαι και γώ , με τερέν , με παθιασμένους κυνόφιλους , με άξια κυνηγητικά σκυλιά, ελάτε να τρέξετε στους αγώνες μας έστω και αν είμαστε στην άκρη της Ευρώπης, ελάτε να μας μυήσετε σε αυτό που έχουμε όλοι μας κοινό στόχο, την βελτίωση των σκυλιών μας…» αλλά για το πολύ δύσκολο οργανωτικό κομμάτι που απαιτούσε συνεχείς συναντήσεις και πιεστικά τηλέφωνα σε όποιο πολιτικό η άλλο πρόσωπο θα μπορούσε να βοηθήσει .
Το να επιτραπεί η διεξαγωγή Α.Κ.Ι μέσα σε καταφύγια ήταν ένα όνειρο που ψιθυρίζαμε μεταξύ μας χωρίς να το πολυπιστεύουμε . Τελικά πήραμε αυτές τις άδειες με υπουργική απόφαση και οι αγώνες έγιναν θεσμός.

Τον δεξί τον αναγνωρίζετε εύκολα: Χρήστος Ψυχάρης με το δικό
του, πάντα, στυλ Αριστερά; Άγγελος Γονιδάκης, παιδί ακόμα, στα
πρώτα του αγωνιστικά βήματα. Ήταν Φεβρουάριος του 1996 και η
σκύλα ήταν η ANASTA PSIHARIS VENTUS. Πρώτη εμφάνιση του Άγγελου
και το πρώτο του CAC.

Αυτά πρέπει να γνωρίζουν η να τα θυμηθούν κάποιοι νεότεροι οι οποίοι κομπάζουν για λάσπες και κούραση στα τερεν λες και είναι οι μόνοι η οι πρώτοι που έφαγαν σόλες και σόλες στα χωράφια.
Και ας βάλουν στο μυαλό τους βαθειά κάποιοι κυναγωγοί ότι η ευκολία που μπορούν σήμερα να βγάζουν το σκυλάκι τους στα τερέν και να τα εκπαιδεύουν , να τα κατεβάζουν σε αγώνες , να κερδίζουν κύπελλα αλλά και να κερδίζουν το ψωμί τους σαν επαγγελματίες μέσα σε ένα απόλυτα οργανωμένο σύστημα που έχει καθιερώσει πλέον ο ΟΚΑΔΕ μετά από τόσα χρόνια , δεν έγινε με κάποιο μαγικό ραβδί .

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ


Ιταλικός όμιλος Αγγλικών Πόιντερ

Γαλλικός όμιλος Αγγλικών Σέττερ

Όμιλος Πόιντερ Σέττερ Ελβετίας

Όμιλος Πόιντερ Γερμανίας
E-mailme - Giorgio Peppas
Webmaster