Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΑρχικήInitial Back


ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ


O ΚΥΝΗΓΟΣ στις εξόδους του τις κυνηγετικές η εκπαιδευτικές , οι οποίες γίνονται σχεδόν καθ' όλη την διάρκεια του χρόνου έχει την ευκαιρία να βρίσκετε στο δάσος πολλές φορές και σχεδόν όλες τις εποχές ! Εκεί αναλόγως την εποχή συναντά και τα διάφορα άλλα δώρα της Φύσης όπως , άγρια φρούτα η καρπούς , χόρτα και βεβαίως τα μανιτάρια . ¨Έτσι και θήραμα να μην συναντήσει κάτι θα φέρει πίσω στο σπίτι του . Ειδικά αυτά τα τελευταία αποτελούν μία τροφή άριστη που συλλέγετε χωρίς σχεδόν καθόλου κόπο, αρκεί να είσαι γνώστης των διαφόρων ειδών γιατί πολλά από αυτά είναι πολύ επικίνδυνα για τον άνθρωπο . 'Έτσι λοιπόν αυτό το άρθρο θα προσπαθήσει να μας δώσει λίγες πληροφορίες για τα μανιτάρια της πατρίδας μας
ΤΑ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ είναι μια νοστιμότατη και υγιεινή τροφή. Δυστυχώς όμως δεν προσφέρονται όλα για το πιάτο μας. Υπάρχουν αρκετά δηλητηριώδη ανάμεσά τους κι έτσι η συλλογή τους από την ύπαιθρο εγκυμονεί κινδύνους, κυρίως για άτομα που δεν είναι ειδικοί στην αναγνώριση των ειδών. Μερικά από αυτά όταν φαγωθούν προκαλούν παραισθήσεις, ενώ άλλα είναι ισχυρά δηλητήρια, όπως οι Αμανίτες (Amanita sp.). Οι Αμανίτες είναι μια οικογένεια μανιταριών που περιλαμβάνει μερικά από τα πιο ισχυρά δηλητηριώδη και θανατηφόρα μανιτάρια (Amanita phalloides, A. verna, A. pantherina, A. muscaria). Όμως δεν είναι όλες οι Αμανίτες δηλητηριώδεις. Υπάρχουν μάλιστα και κάποιες που είναι φαγώσιμες, όπως η Amanita caesarea. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας διάκρισης των φαγώσιμων ειδών από τα δηλητηριώδη. Οι διάφοροι εμπειρικοί κανόνες πιθανόν να είναι άκρως παραπλανητικοί και επικίνδυνοι. Αναφέρεται, για παράδειγμα, ότι τα μανιτάρια που δεν αλλάζουν χρώμα, όταν κοπούν, είναι φαγώσιμα, αλλά οι δηλητηριώδεις Αμανίτες δεν ακολουθούν αυτό τον κανόνα. Το μόνο που ισχύει για τη συλλογή μη καλλιεργήσιμων μανιταριών είναι ότι κάποιος πρέπει να είναι απόλυτα σίγουρος για την καταλληλότητα των ειδών που μαζεύει και να απορρίπτει αμέσως οτιδήποτε για το οποίο έχει και την παραμικρή αμφιβολία. Πάντως, καλό είναι να συμβουλευόμαστε πάντα κάποιον ειδικό και ποτέ να μη βασιζόμαστε σε φωτογραφίες, καθώς δεν δίνουν σίγουρες πληροφορίες για την αναγνώριση των ειδών. Μια φωτογραφία είναι ενδεικτική για την αναγνώριση του είδους και όχι ασφαλής πληροφορία.
ΠΑΝΤΟΤΕ πρέπει να ελέγχετε μήπως είναι δηλητηριώδεις. Λεν υπάρχει περιθώριο σφάλματος. Δεν μπορείτε σ' αυτά να κάνετε το τεστ που γίνεται στ' άλλα δέντρα και φυτά για να διαπιστωθεί αν είναι φαγώσιμα. Εδώ με μια ματιά θα πρέπει ν' αναγνωρίσετε αν ο μύκητας είναι δηλητηριώδης. Αν έχετε αμφιβολίες αφήστε τον. Αυτοί που προκαλούν το θάνατο δεν έχουν άσχημη γεύση και τα φοβερά συμπτώματα παρουσιάζονται μετά από αρκετές ώρες. Οι άγριοι μύκητες είναι, σπουδαία σπεσιαλιτέ. εφόσον ξέρετε να τους επιλέξετε. Αποτελούνται από πολυάριθμα λεπτότατα κελιά που στην περίπτωση του μύκητα του εδάφους σχηματίζουν ένα υπόγειο δίκτυο. Απ' αυτό το σύμπλεγμα μόνο το τμήμα που εμφανίζεται πάνω απ' το έδαφος, που είναι και το γόνιμο τμήμα, τρώγεται. Το τμήμα αυτό εμφανίζεται οι ορισμένα χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια του έτους. Οι περισσότεροι μύκητες αναπτύσσονται πάνω στο έδαφος και φυτρώνουν πολλοί μαζί είτε σε όχημα δακτυλίου, είτε σε συστάδες. Το φυτό έχει ένα μικρό κορμό που καταλήγει σε μια κεφαλή. που έχει το σχήμα μισού ποτηριού ή μπάλας. Το από κάτω μέρος της κεφαλής περιέχει βράγχια από σπογγώδες υλικό που μέσα έχουν σπόρους. Το σχήμα και η μορφή αυτών των υλικών είναι βασικό στοιχείο για την παραπέρα αναγνώριση του μύκητα. Λίγοι όμως απ' αυτούς έχουν υπόγεια βλάστηση, όπως για παράδειγμα οι τρούφες, όμως είναι δυσεύρετες. Άλλοι αναπτύσσονται πάνω στα δέντρα και τους θάμνους. Ορισμένοι είναι γνωστοί απ' το σχήμα τους και ονομάζονται μύκητες υποστήριξης. Άλλοι είναι μεγάλοι και μοναχικοί.


ΦΑΓΩΣΙΜΟΙ ΜΥΚΗΤΕΣ Δεν υπάρχουν ασφαλείς κανόνες για να μπορέσετε ν' αναγνωρίσετε αν κάποιος μύκητας είναι δηλητηριώδης ή όχι. Αγνοήστε τις λαϊκές δοξασίες του τύπου: ο μύκητας δεν είναι δηλητηριώδης αν ξεφλουδιστεί, ή ότι οι δηλητηριώδεις αλλάζουν χρώμα όταν μαγειρευτούν. Μάθετε ν' αναγνωρίζετε ένα μικρό αριθμό, αυτά που περιγράφονται παρακάτω, και περιοριστείτε σ' αυτά. Να γνωρίζετε επίσης ότι η κατηγορία των μανιταριών περιλαμβάνει και δηλητηριώδη.

Δέντρα μύκητες Τα δέντρα μύκητες αναπτύσσονται εκτός εδάφους, στον κορμό δέντρων ή θάμνων. Έχουν συχνά μεγάλο μέγεθος και την υφή του δέρματος. Δεν είναι δηλητηριώδη και τα συναντάμε αρκετά συχνά.

Η θρεπτική τους αξία Βρίσκονται μεταξύ κρέατος και χορταρικών. Περιέχουν περισσότερες πρωτεΐνες απ' τα λαχανικά και σε ορισμένες περιπτώσεις περισσότερα λίπη. Οι πιο θρεπτικοί, είναι, για παράδειγμα, οι Μπολέτους έντουλις. που περιέχουν τον ίδιο αριθμό θερμίδων με ίση ποσότητα φρούτων. Τώρα, αναφορικά με τις ανόργανες ουσίες, θα πρέπει να ξέρετε ότι έχουν περισσότερο φωσφόρο απ' τα καρότα, το κουνουπίδι και το σπανάκι, αλλά λιγότερο ασβέστιο. Έχουν μικρές ποσότητες βιταμίνης Β, ελάχιστες C και ικανοποιητικές D. Ο Κανταρέλους σιμπάριους περιέχει βιταμίνη Α. Το πλεονέκτημά τους είναι ότι φυτρώνουν κατά χιλιάδες. Την κατάλληλη εποχή, συνήθως καλοκαίρι, και φθινόπωρο, μπορείτε να μαγειρέψετε αρκετούς για ένα καλό γεύμα,

Προετοιμασία Κόψτε τα ύποπτα, με άσχημο χρώμα, σκουληκιασμένα κομμάτια, τεμαχίστε τα υπόλοιπα και βράστε τα. Πολλοί μύκητες είναι πικροί και σκληροί και πρέπει να βράσουν πολύ για να μαλακώσουν. Βράζουν ακόμη καλύτερα αν προηγουμένους τους έχετε μουσκέψει για λίγο σε κρύο νερό. Τρυφεροί υπέργειοι, μύκητες μπορεί να προστεθούν σε σούπες και άλλα φαγητά.

Αποθήκευση Οι μύκητες περιέχουν πολύ νερό κι εύκολα αποξηραίνονται. Μαζέψτε, όταν τους βρείτε, όσους μπορείτε κι αποθηκεύστε τους. Αφαιρέστε τις κεφαλές από τους κορμούς και βάλτε τις στον ήλιο πάνω σε πέτρες. Οι κεφαλές να είναι στραμμένες ανάποδα. Στα είδη Μπολέτους, αφαιρέστε πρώτα το σπογγώδες υλικό κάτω απ' την κεφαλή. Όταν αποξηρανθούν αποθηκεύστε τους σε αεροστεγή δοχεία. Τρώγονται ωμοί (μουσκέψτε τους πρώτα σε νερό για να φουσκώσουν) ή προσθέστε τους σε σούπες και φαγητά κατσαρόλας.



Φιστουλίνα χιπάτικα
Συνήθως βρίσκεται πάνω στη βελανιδιά. Το πάνω μέρος του είναι κοκκινωπό και το κάτω ροζ, με βράγχια που μοιάζουν με μεγάλη γλώσσα. Η κόκκινη σάρκα του εκκρίνει ένα κόκκινο υγρό. Είναι σκληρό και πικρό. Οι νεαροί βλαστοί είναι πιο εύγευστοι. Αφήστε τους στο νερό να μουσκέψουν και να μαλακώσουν και μετά μαγειρευτέ τους. Φυτρώνουν το φθινόπωρο.


Πολυποβους σονλφονσεους.
Αναπτύσσεται κατά πλάτος, 30-40 εκ. πάνω σε αειθαλή δέντρα που ζουν πολλά χρόνια, όπως η βελανιδιά. κατά το καλοκαίρι ή μετά. Έχει έντονο πορτοκαλί ή κίτρινο χρώμα, που ορισμένες φορές είναι πιο ξεθωριασμένο


Πολυπορουζ σκοναμόσους.
Έχει κατά πλάτος ανάπτυξη, φτάνει τα 60 εκ. και συχνά φυτρώνει σε, συστάδες. Η ανοιχτόχρωμη κεφαλή του έχει σκούρα στίγματα και μοιάζει με φελλό. Το κάτω μέρος του είναι προς το λευκό. Αναπτύσσεται κοντά σε δέντρα που ζουν πολλά χρόνια, όπως η φτελιά, η οξιά και ο ψευτοπλάτανος. Διαλέξτε νεαρά φυτά και σιγοβράστε τα για πολλή ώρα. 


Πλερότους οστρεάτους.
Αναπτύσσεται κατά συστάδες. Έχει σκούρες γκρι μπλε σε σχήμα όστρακου κεφαλές. Αυτές έχουν διάμετρο 6-14 εκ. Έχει λευκά βράγχια και φρούτο άσπρο που μοιάζει με ρώγα. Το συναντάμε όλο το χρόνο πάνω σε δέντρα που ζουν πολλά χρονιά. Είναι πολύ γευστικό. Κόψτε το ή σιγοβράστε το. Επίσης μπορείτε να το αποξηράνετε. 


Αρμιλαρια Μελέα
. Έχει κεφαλή καστανόξανθη με καφέ στίγματα. Αναπτύσσεται κατά πλάτος με διάμετρο 3-15 εκ. Έχει άσπρα βράγχια που έχουν πιτσιλίσματα καφέ, λευκό κρέας και ρίζες που μοιάζουν με κορδόνια. Φυτρώνει πάνω σε δέντρα που ζουν πολλά χρόνια σε κωνοφόρα δέντρα και θάμνους. Η περίοδος ανάπτυξης του είναι απ' την άνοιξη ως το φθινόπωρο. Κόψτε το και σιγοβράστε το.


Αυκόπερδον γιάντεα.
Μοιάζει με μπάλα του ποδοσφαίρου, με διάμετρο έως 30 εκ. Είναι λείο, λευκό, κιτρινίζει στα πιο ηλικιωμένα φυτά και μοιάζει δερμάτινο. Το βάρος του μπορεί να φτάσει τα 9 κιλά. Φυτρώνει στα δάση και τα χλοερά λιβάδια, προς το τέλος της άνοιξης μέχρι το φθινόπωρο. Διαλέξτε τους νεαρούς μύκητες που έχουν σπογγώδη, λευκή σάρκα. Είναι πολύ γευστικοί. Σιγοβράστε ή τηγανιστέ τους.


Κανταρέλους κιμιτάριους.
Έχει τη μυρωδιά του βερίκοκου. Το χρώμα του είναι κίτρινο, μοιάζει με του αβγού, έχει σχήμα χωνιού, άνοιγμα 3-10 εκ. με βράγχια πιρουνωτά που προεξέχουν. Αναπτύσσεται σε συστάδες κάτω από δέντρα, κυρίως βελανιδιές, από το καλοκαίρι και μετά. Είναι πολύ εύγευστος. Σιγοβράστε τον για δέκα λεπτά. ΜΗΝ τον μπερδεύετε με το Κορτινάριους Σπεκιοσίσιμους.


Κρητερέλους κορνουκοπιόδις
Έχει σχήμα κέρατος ή χωνιού. Η κεφαλή του είναι σκληρή, σκούρα καφέ, ζαρωμένη, διαμέτρου 3-5 εκ. Ο κορμός είναι λείος, γκρίζος και λεπταίνει προς την κορυφή. Φυτρώνει στα δάση κοντά σε δέντρα που ζουν πολλά χρόνια όπως η βελανιδιά. Αναπτύσσεται την περίοδο του φθινοπώρου. Σιγοβράστε τους για πολλή ώρα ή αποξηράνετε τους.

ΠΡΟΣΟΧΗ
Οι μύκητες είναι πολύ γευστικοί και θρεπτικοί, θα πρέπει όμως να είστε απόλυτα σίγουροι ότι δεν είναι δηλητηριώδεις. Μήκυτας Αγκάρικους.
ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ όλους τους μύκητες που έχουν κίτρινες κηλίδες όταν κόβονται. Ορισμένες κεφαλές δεν είναι δυνατό ν' αναγνωριστούν όταν είναι κομμένες ή απομονωμένες και μερικές φορές μπορεί να μπερδευτούν με το θανατηφόρο Αμανίτη

ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΕΣ ΤΩΝ ΜΥΚΗΤΩΝ
- Πολλοί μύκητες χρησιμεύουν για προσάναμμα. Αφού ανάψουν μπορεί να σιγοκαίνε για πολλές ώρες.  -  Ο μύκητας ρέιζορ στροπ είναι τόσο σκληρός, που μπορεί να χρησιμεύσει για ν' ακονίσετε τα μαχαίρια σας. Επίσης κόβεται σε κομμάτια που χρησιμεύουν για φελλό, νάρθηκες και προσανάμματα.  - Ο γιγάντιος πούφμπολ έχει στυπτικές ιδιότητες. Μπορεί να σταματήσει την αιμορραγία και να καταπραΰνει τον πόνο από τα τραύματα. - Τα δέντρα μύκητες είναι πλούσια σε τανίνη, γι' αυτό και χρησιμεύουν για την αντιμετώπιση εγκαυμάτων. 



Αγκάρικους αρβένσις.
Μοιάζει με τον Αγκάρικους καμπέστρις αλλά η κεφαλή του έχει διάμετρο έως 15 εκ. Οι νεαροί μύκητες έχουν βράγχια ανοιχτά ροζ, που αργότερα γίνονται ροζ καφέ, και σε ορισμένες περιοχές όπως του Αγκάρικους καμπέστρις. Τρώγεται ωμός ή βραστός.


Αγκάρικους αονγκούστους
Έχει φολιδωτή καστανή κεφαλή διαμέτρου έως 20 εκ. Τα βράγχια των νεαρών φυτών είναι στην αρχή ροζ, αργότερα όμως γίνονται σκούρα κι ο κορμός είναι δακτυλοειδής. Φυτρώνει κατά συστάδες στα ξέφωτα των δασών το καλοκαίρι ή το φθινόπωρο. Είναι γευστικός. Έχει τη μυρωδιά του γλυκάνισου.


Αγκάρικους καμπέστρις.
Μοιάζει με τη γνωστή κηπευτική κατηγορία. Τα νεαρά φυτά έχουν μια λευκή κεφαλή, διαμέτρου έως 10 εκ.. που με την πάροδο του χρόνου μετατρέπεται σε ανοιχτό καφέ και ροζ βράγχια που αργότερα γίνονται σκούρα καφέ. Φυτρώνει σε χλοερές περιοχές το φθινόπωρο, σπάνια κοντά σε δέντρα. Τρώγεται ωμός ή βραστός.


Αγκάρικους σιλβέστρις
Μοιάζει με τον αγκάρικους αρβένσις αλλά βρίσκεται στα δάση. συχνά κοντά σε κωνοφόρα δέντρα. Τρώγεται ωμός ή βραστός.


Αγκάρικους ξανθόντερμα.
Μοιάζει με τις άλλες κατηγορίες του αγκάρικους, αλλά μόλις το αγγίξετε ή το κόψετε σχηματίζονται κίτρινες κηλίδες. Επίσης έχει ένα έντονο κίτρινο χρώμα στη βάση του. Είναι ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΣ και μυρίζει φαινόλη. Φυτρώνει σε δάση ή χλοερές περιοχές το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ ΤΟ.


Λεπιότα προτσέρα.
Στα νεαρά φυτά η κεφαλή έχει χρώμα προς το καφέ, ενώ αργότερα εμφανίζονται σκούρες κηλίδες. Έχει διάμετρο ως 30 εκ. πολύ ανοιχτά μπεζ βράγχια μ' ένα αδύνατο κορμό με διπλό λευκό κύκλο και καφέ λωρίδες. Φυτρώνει κοντά σε δέντρα, που ζουν πολλά χρόνια, και σε χλοερά ξέφωτα. Το συναντάμε απ' το καλοκαίρι ως το φθινόπωρο. Έχει τη γεύση αμυγδάλου ή καρυδιού της Βραζιλίας.


Κοπρίνους κομέτους
Έχει μια κυλινδρική κεφαλή με άσπρες ή πολύ ανοιχτές καφέ κηλίδες και βράγχια ποτ στην αρχή είναι λευκά, αργότερα ροζ και στο τέλος μετατρέπονται σε μαύρα. Φυτρώνουν σε συστοιχίες, σε χλοερές περιοχές, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Να μαζεύετε νεαρά φυτά που τα βράγχια τους είναι ακόμη ανοιχτόχρωμα. Μετατρέπονται σε ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ, αν συνοδεύετε το φαγητό σας με ποτό.


Τριχολόμα νούντουμ.
Η κεφαλή του στην αρχή έχει χρώμα μπλε μοβ, αργότερα μετατρέπεται σε καστανοκόκκινο. οι άκρες της είναι κυματιστές με διάμετρο ως 10 εκ. Τα βράγχια είναι γαλαζωπά κι ο κορμός κοντόχοντρος, ινώδης και με το ίδιο χρώμα με τα βράγχια. Φυτρώνουν σε σχηματισμό δακτυλίων, σε ανομοιόμορφες δασώδεις εκτάσεις, από το φθινόπωρο ιός τα μέσα του χειμώνα. Είναι γευστικός κι έχει μυρωδιά γλυκού. Σε ορισμένους ανθρώπους φέρνει αλλεργία..


Μπολέτους εντούλις
Είναι καστανός. Η κεφαλή έχει διάμετρο ως 20 εκ. Έχει ένα διογκωμένο κορμό και λευκό κρέας. Φυτρώνει το φθινόπωρο στα ξέφωτα του δάσους. Όλοι οι μπολέτους έχουν μια επίστρωση που μοιάζει με σπόγγο, από πόρους ή αγωγούς αντί για βράγχια. Πολλοί απ' αυτούς είναι φαγώσιμοι. Όλοι αποξηραίνονται πολύ κοίλα και φυτρώνουν παντού. ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ όποιο έχει ροζ ή κόκκινους σπόρους, εκτός αν είστε απόλυτα σίγουροι. Ορισμένοι είναι δηλητηριώδεις.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
3ο ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΕΡΟΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Ν.ΙΩΝΙΑΣ - ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ 3ο ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΕΡΟΠΡΟΣΚΟΠΩΝ Ν.ΙΩΝΙΑΣ - ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ
In.gr Aγροτουρισμός In.gr Aγροτουρισμός

ΠΡΟΣΟΧΗ
Οι μύκητες που περιγράφονται πιο κάτω είναι οι πιο δηλητηριώδεις, αλλά δεν είναι μόνο αυτοί. ΜΗΝ τρώτε μύκητες αν δεν είστε απόλυτα σίγουροι. Ορισμένοι απ' την κατηγορία των αμανιτών είναι οι πιο δηλητηριώδεις. Έχουν ένα πρόσθετο τμήμα που μοιάζει με ποτήρι στη βάση τους, που λέγεται βόλβα.
ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΕΙΣ ΜΥΚΗΤΕΣ
ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΩΝ ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΩΝ ΜΑΝΙΤΑΡΙΩΝ
Τα δηλητηριώδη μανιτάρια και τα ιδιαίτερα θανατηφόρα είδη Ντεθ καπ και Καταστρεπτικός άγγελος, μπορεί να θεωρηθούν από λάθος εδώδιμα.
ΠΑΝΤΑ Ν' ΑΚΟΛΟΥΘΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΕΞΗΣ ΚΑΝΟΝΕΣ:
- Ν' ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ κάθε μύκητα που έχει λευκά βράγχια, μια βόλβα (πρόσθετο τμήμα που έχει σχήμα κούπας και φυτρώνει απ' τη βάση), καθώς επίσης αυτούς που ο κορμός τους παρουσιάζει δαχτυλίδια.
- Ν' ΑΠΟΦΕΥΓΕΤΕ τους μύκητες που είναι ζεστοί ή σε αποσύνθεση. Αν δεν είστε απόλυτα σίγουροι,
ΠΕΤΑΞΤΕ ΤΟΥΣ.


Αμανίτα βιρόσα
Είναι ολόλευκος με μεγάλη βόλβα, έχει ένα κορμό με επικαθίσματα και μια κεφαλή με διάμετρο ως 12 εκ. Φυτρώνει στις δασώδεις εκτάσεις, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Έχει μια γλυκιά και παράλληλα αηδιαστική μυρωδιά και είναι ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΣ. Οι νεαροί βλαστοί μοιάζουν με τους αντίστοιχους του Αγκάρικους.


Αμανίτα φαλοϊνης
Έχει μια κεφαλή χρώματος πράσινου της ελιάς και διάμετρο ως 12 εκ. Ο κορμός του έχει λιγότερο έντονο χρώμα, μια μεγάλη βόλβα, λευκά βράγχια και σάρκα. Συνήθως φυτρώνει στις δασώδεις εκτάσεις, εκεί που κυρίως υπάρχουν οξιές και βελανιδιές. Είναι το πιο ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟ είδος.


Αμανίτα πανβιρίνα.
Έχει καστανή με λευκά στίγματα κεφαλή, διαμέτρου ως 8 εκ., λευκά βράγχια και 2-3 δαχτυλίδια στη βαση του κορμού. Φυτρώνει στις δασώδεις εκτάσεις κυρίως εκεί όπου υπάρχουν οξιές. Είναι δηλητηριώδης. Ορισμένες φορές το δηλητήριο του προκαλεί ΘΑΝΑΤΟ.


Αμανίτα μονσκάρια
Έχει μια ιδιαίτερα χαρακτηριστική κόκκινη κεφαλή με λευκά στίγματα, διαμέτρου ως 22 εκ. Φυτρώνει το φθινόπωρο κυρίως εκεί που υπάρχουν πεύκα και σημύδες..


Εντόλομα σινονάτοιμ
Έχει μια θαμπή, γκριζωπή, πολύ κυρτή κεφαλή διαμέτρου ως 15 εκ., με κιτρινωπά βράγχια, που αργότερα γίνονται ροζ, και σκληρό λευκό κρέας που μυρίζει χοντράλευρο, πικραμύγδαλο και ραπανάκι. Φυτρώνει σε συστάδες, σε χλοερές περιοχές και σε δάση, κυρίως εκεί που υπάρχουν οξιές και βελανιδιές, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Το δηλητήριο του μπορεί να φέρει το ΘΑΝΑΤΟ. Μπορεί να τον μπερδέψετε μ' έναν αγκάρικους, όμως αυτός δεν έχει δαχτυλίδι πάνω στον κορμό του.


Ινότσιπι πατονιλάρντι.
Στους νεαρούς μήκυτες η κεφαλή, διαμέτρου ως 7 εκ.. έχει λευκό χρώμα, αργότερα όμως κιτρινίζει, ενώ συχνά παρουσιάζει ανοίγματα στην περιφέρεια. Τα βράγχια του είναι λευκά, που αργότερα γίνονται πράσινα και όταν τα πιέσετε δημιουργούνται κόκκινες κηλίδες. Φυτρώνουν σε δασώδης εκτάσεις, ιδιαίτερα εκεί που υπάρχουν οξιές, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Οι νεαροί βλαστοί μπορεί να μπερδευτούν με την κατηγορία των αγκάρικους. Είναι ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΙ.


Πάξιλους ινβόλοντους
Έχει μια σκληρή καστανοκίτρινη κεφαλή, που η περιφέρεια της δεν είναι επίπεδη, αλλά σχηματίζει ρολό και η διάμετρος της φτάνει τα 12 εκ. Έχει καστανοκίτρινα βράγχια κι ο κορμός του είναι ευθύς και χοντρός. Συναντάται συχνά στα δάση που φυτρώνουν σημύδες. Είναι ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΙ. Μην τον μπερδεύετε με τον εδώδιμο κιτρινωπό μύκητα κανθαρέλους κιμπάριους.


Κορτινάριους σπετσιοσίσιμους
Έχει καστανοκόκκινο χρώμα, με επίπεδη κεφαλή διαμέτρου 2-8 εκ. και βράγχια που έχουν το χρώμα της σκουριάς. Συναντάται σε κωνοφόρα δάση το φθινόπωρο. Είναι σπάνιος, αλλά πολύ δηλητηριώδης. Ένα άλλο παρεμφερές είδος, ο κορτινάριοις ορελάνους, που είναι πιο ανοιχτόχρωμος και συναντάται κι αυτός σε δασώδεις εκτάσεις, είναι επίσης δηλητηριώδης. Και οι δυο κατηγορίες μυρίζουν όπως το ραπανάκι. Μην τους μπερδέψετε με τον μύκητα κανθαρέλους κιμπάριους. ΕΙΝΑΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ.

ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ
Υπάρχει ποικιλία συμπτωμάτων αλλά αυτά που περιγράφονται εδώ είναι τα πιο κοινά. Στους Λμανίτα βιρόζα και Αμανίτα φαλοίντες τα συμπτώματα εμφανίζονται μετά την πάροδο αρκετού χρόνου, 8-24 ημέρες απ' το γεύμα. Τα συμπτώματα είναι εμετός, διάρροια, υπερβολική δίψα. εφίδρωση και σπασμοί. Υπάρχει φαινομενική βελτίωση του οργανισμού μετά από ένα εικοσιτετράωρο, αλλά αργότερα υποτροπιάζει και στο 90% των περιπτώσεων επέρχεται ο θάνατος, μέσα σε 2-10 ημέρες από ηπατική ανεπάρκεια. Δεν υπάρχει γνωστό αντίδοτο. Δηλητηρίαση από μουσκαρίνα. Μπορεί να προκληθεί από διάφορους μύκητες. Τα συμπτώματα ποικίλλουν, ενώ οι τοξίνες επηρεάζουν το νευρικό σύστημα. Ο Αμανίτα μουσκάρια προκαλεί σοβαρές γαστρεντερικές διαταραχές, παραμιλητό, οπτικές παραισθήσεις, σπασμούς που δεν ελέγχονται, παροξυσμούς και στο τέλος ύπνο που μοιάζει με κώμα. Συνήθως αποκαθίσταται η υγεία του ασθενούς. Ο Ινότσιπε πατουιλάρντι κι οι συναφείς μύκητες προκαλούν ιλίγγους, τύφλωση, εφίδρωση, υποθερμία, μεγάλη διαστολή της κόρης του οφθαλμού και στις χειρότερες περιπτώσεις παραμιλητό και θάνατο.

Προσοχή στα μανιτάρια του δάσους
συνιστά στο καταναλωτικό κοινό ο Εθνικός Οργανισμός Φαρμάκων, καθώς υπάρχει προσωρινή έλλειψη του αντιδότου δηλητηρίασης, LEGALON (δραστική ουσία: Silibilin). Σύμφωνα με τον ΕΟΦ, η έλλειψη του αντιδότου δηλητηρίασης από άγρια μανιτάρια είναι πανευρωπαϊκή και οφείλεται σε προβλήματα παραγωγής της εταιρίας. Οι επιστήμονες αναφέρουν ότι οι έντονες βροχοπτώσεις που σημειώθηκαν τους τελευταίους μήνες οδήγησαν σε υπερανάπτυξη και πολλαπλασιασμό των μανιταριών στην Ελλάδα. Το πρόβλημα είναι στο ότι τα μανιτάρια στην ύπαιθρο αναπαράγονται από τους σπόρους τους, που διασπείρονται με τον αέρα. Επομένως, είναι πολύ εύκολο να μεταφερθούν σπόροι από δηλητηριώδη μανιτάρια σε περιοχές όπου υπάρχουν ή υπήρχαν ακίνδυνα μανιτάρια.

ΠΡΟΣΟΧΗ
ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ δεν φέρει καμία ευθύνη μη σωστής κατανόησης των ανωτέρω πληροφοριών οι οποίες παρέχονται για εγκυκλοπαιδική χρήση μόνο . Η αναγνώριση των μανιταριών στη φύση είναι πολύ δύσκολη και απαιτεί πολύ προσοχή και μεγάλες γνώσεις θεωρητικές και πρακτικές λόγο της επικινδυνότητας των ειδών

ΕΠΑΝΩ-UP

© Giorgio Peppas