Welcome in Greece Welcome in Greece

 

ΠίσωInitial ΠίσωBack

ΦΑΣΑ – ΑΓΡΙΟΠΕΡΙΣΤΕΡΟ – ΦΑΣΟΠΕΡΙΣΤΕΡΟ


Η ΦΑΣΑ (Columba palumbus)
Η ΦΑΣΑ (Columba palumbus)

H Φάσσα σε βίντεο

Είναι αποδημητικό πουλί και αφθονεί στην χώρα μας . Πρόκειται για ένα αγαπητό θήραμα στους κυνηγούς , είναι το μεγαλύτερα από όλα της οικογένειας . Ονομάζεται Περιστερά η λευκάχην. Η Φάσα έρχεται στην χώρα μας το φθινόπωρο κατά κοπάδια . Το μήκος της φτάνει τα 41 εκατοστά και χαρακτηριστικό της είναι οι λευκές λουρίδες στις φτερούγες και το άσπρο περιλαίμιο. Ζυγίζει δε περίπου 500 γραμμάρια. Το άνοιγμα των φτερών της φτάνει τα 75 εκατοστά . Έχει σκούρο χρώμα στην πλάτη και γαλάζιο στον λαιμό , βγάζει ένα υπόκωφο γουργούρισμα και γεννά συνήθως την άνοιξη. Τρέφεται με σπόρους , καρπούς και έντομα , τρελαίνεται για το βελανίδι και το καλαμπόκι, που γίνονται και η αιτία του θανάτου της, διότι εκεί την περιμένουν οι κυνηγοί. Ζει και κινείται σχεδόν παντού , ακόμη και μέσα στις πόλεις, αλλά όχι σε περιοχές χωρίς δέντρα. Φωλιάζει στα δέντρα , φράκτες , παλιές φωλιές και κοιλώματα βράχων.

ΦΑΣΑ ΦΑΣΑ Όταν ο καιρός κρυώσει πέφτει στα χωράφια για αναζήτηση τροφής , ενώ με καλύτερες συνθήκες επιστρέφει στα δάση και στα ψηλά. Γεννά από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούνη , τρεις γέννες το χρόνο με δύο αυγά που τα κλωσά μαζί με το θηλυκό 17 ημέρες.

Μία ανθρωποφοβία έχει αυτό το πουλί τρομερή, αυτό την κάνει να παίρνει τα βουνά και μάλιστα τις πιο απόκρημνες πλαγιές και χαράδρες αυτών . Οι ερημιές , τα στέκια και οι μονές της σκοτεινά και σκιερά καταφύγια. Εκεί τα βασίλεια της και η διαβίωση της , εκτός κι αν οι καιροί , τα χιόνια , την σφίξουν και την αναγκάσουν να εγκαταλείψει αυτούς τους τόπους για να κατέβει χαμηλότερα.

Στα χωράφια δεν πολυσυχνάζει , μόνο σε καταστάσεις έκτακτες η μεγάλων πειρασμών όπως καλαμπόκια κλπ Προτιμά το βελανίδι , γι' αυτό οι βελανιδότοποι όπως η Θράκη , Αιτωλοακαρνανία , Μυτιλήνη , είναι οι καλύτεροι τόποι ευφορίας της . Και στους πευκώνες συχνάζει , αλλά η μεγάλη βελανιδιά η « Δωδωναία φηγός» είναι ο προσφιλής της θρόνος. Γύρω από τις βελανιδιές οι χώροι απόκοσμοι και αυτοί , οι πηγές τα νερά θα την τραβήξουν και θα την κρατήσουν ώσπου να την διώξει το χιόνι. Είναι να απορεί κανείς με την τροφή της το βελανίδι, πώς καταφέρνει αυτό το πουλί και το καταπίνει όταν μερικές φορές είναι μεγαλύτερο από το αυγό της.

Αυτό ο βελανίδι λοιπόν είναι όμως και η καταστροφή της . Εκεί την περιμένουν οι κυνηγοί στα καρτέρια και ακολουθεί η καταστροφή της . Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να κυνηγήσεις την Φάσα εκτός του καρτεριού και αυτό γιατί το ίδιο το πουλί δεν σου δίνει άλλες ευκαιρίες λόγο της πονηράδας του και της μεγάλης παρατηρητικότητας του που όπως είπαμε αντιλαμβάνεται τα πάντα στο χώρο που κινείται και όχι μόνο , από ύψη απίθανα. Μερικοί κυνηγοί φτιάχνουν και μόνιμες φυλάχτρες σε μέρη που πέφτουν για φαγητό τα κοπάδια μέσα σε καλαμποκιές σε δάση με βελανίδια η σε μεγάλα δέντρα κοντά που πάνε για την κούρνια το βράδυ .

Η βολή Τα πουλιά κυνηγιούνται στο καρτέρι αναλόγως του καιρού και των θερμοκρασιών. Επειδή είναι πολύ ευαίσθητα και έξυπνα πουλιά , με φοβερή οπτική ικανότητα ,βλέπουν τα πάντα και κάθε κίνηση του χώρου γύρω τους. Στο καρτέρι Το παραμονεύουμε σε καρτέρια στο δάσος κατά την έξοδό της για τροφή όπως και κατά την επιστροφή της. Ο κυνηγός πρέπει να είναι πλήρως καλυμμένος και να μην κουνιέται καθόλου, δηλαδή να είναι ένα με την φύση γύρω του , το παραμικρό που δεν ταιριάζει με το γύρω περιβάλλον εντοπίζεται από το πουλί με τα γνωστά επακόλουθα ! Οι κυνηγοί τη περιμένουν και αφού αφήσουν να περάσουν οι οδηγοί και παρατηρητές . Αν πυροβολήσουμε αυτά τα πουλιά στα σίγουρα δεν θα δούμε το κοπάδι, όταν αρχίσουν και μπαίνουν τα πουλιά κατά κοπαδάκια , ζευγάρια η μεμονωμένα άτομα , αρχίζουν το τουφεκίδι , πάντα διαλέγοντας τα πουλιά και όχι στο κοπάδι , σε κοντινές αποστάσεις και με δυνατά φυσίγγια.

Σε άλλες χώρες το κυνήγι της πραγματοποιείται με πολλά μέσα , ζωντανούς κράχτες , τεχνικούς , μηχανικούς κλπ είναι δε μια ολόκληρη επιστήμη! Αλλά όλα αυτά στην πατρίδα μας απαγορεύονται όπως συνήθως ! Προσοχή στα χτυπημένα πουλιά που θα πέσουν όταν μπαίνουν πολλά πουλιά για να μην τα χάνουμε άδικα . Είναι πολύ δυνατά πουλιά και ειδικά στο στήθος αντέχουν πολύ , είναι ικανά να πάνε χτυπημένα πολύ μακριά και να πεθάνουν εκεί χαμένα από τον κυνηγό. Δεν πρέπει να τους ρίχνουμε μακριά διότι δεν κερδίζουμε τίποτε, το πολύ να τραυματίσουμε κάποια και να την χάσουμε και να πάει να ψοφήσει μακριά μας και άδικα . Oταν τα πουλιά ξεκουράζονται η τρώνε υπάρχουν παντού φρουροί που ελέγχουν άγρυπνα την γύρω περιοχή για τυχόν κινδύνους. Αν δουν κάτι αμέσως ειδοποιούν και το κοπάδι σηκώνεται ψηλά μέχρι να χαθεί. Αν κυνηγηθεί σ΄ ένα μέρος πολύ αυτό, το πουλί τότε αλλάζει περιοχή και χάνεται.
Για να έχουμε επιτυχία ε τις Φάσες πρέπει απαραίτητα να γνωρίζουμε που κινούντε τα πουλιά τις συνήθειες τους , τις διαδρομές τους αναλόγως τις καιρικές συνθήκες που επικρατούν και τόσα άλλα.
Είναι ένα κυνήγι της υπομονής και επιμονής για γνώστες αυτού του θηράματος.

Γιώργος Πέππας


Η ΦΑΣΑ (Columba palumbus) Η Φάσσα είναι παρούσα σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες και αναπαράγεται παντού εκτός από την Ισλανδία. Παρόλα αυτά η εξάπλωση της φτάνει μέχρι τον 70ό παράλληλο στη Νορβηγία. Οι ευρωπαϊκοί πληθυσμοί της Φάσσας καθώς και ο χώρος εξάπλωσης της έχουν αυξηθεί κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Ο κύριος λόγος αυτής της αύξησης είναι η άνοδος της μέσης Θερμοκρασίας στη Βορειοδυτική Ευρώπη. Είναι ένα αποκλειστικά δασόβιο είδος, αλλά από το 19ο αιώνα έχει ξεκινήσει μια σταδιακά αυξανόμενη χρήση των καλλιεργούμενων εκτάσεων και βιοτόπων ακόμα και σε αστικές περιοχές κυρίως σε βορειότερες χώρες.

Πληθυσμιακές εκτιμήσεις Ο πληθυσμοί της φάσσας στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης φτάνει τα 7-8 εκατομμύρια αναπαραγωγικά ζευγάρια. Αυτός ο αριθμός αντιπροσωπεύει το 60-70 % του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού. Συμπερασματικά μπορούμε να πούμε ότι αυτό το είδος έχει γνωρίσει μια μεγάλη αύξηση του πληθυσμού του αλλά και τη5 φυσικής του εξάπλωσης από την αρχή του αιώνα. Παρόλα αυτά από τα τέλη του 1970 σε πολλές περιοχές της εξάπλωσης της αναφέρεται μείωση που ακολουθούσε τις περισσότερες φορές την αλλαγή των γεωργικών πρακτικών. Η τάση του πληθυσμού για αποδημία σε συνδυασμό με την αύξηση της θερμοκρασίας μειώνεται. Στην Ολλανδία η μεταστροφή που παρατηρήθηκε στη γεωργία με μεγάλη αύξηση των ορυζώνων σε βάρος των καλλιεργειών δημητριακών είχε ως αποτέλεσμα ο πληθυσμός της φάσσας σε αυτήν τη χώρα να πέσει στο μισό κατά τη δεκαετία του 1980 με παράλληλη μείωση της αναπαραγωγικής του ικανότητας λόγω της έλλειψης τροφή: (Hagemeijer & Blair 1997).

Κυνήγι Η φάσσα αποτελεί θηραματικό είδος για όλες τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Στη Μεγάλη Βρετανία επιτρέπεται το κυνήγι της όλο το χρόνο με ειδική άδεια αφού θεωρείται επιζήμιο θήραμα για τη γεωργία. τον ίδιο λόγο στη Φινλανδία μπορεί να δοθεί άδεια από την 1η Ιουνίου, πριν από την κανονική έναρξη της κυνηγετικής περιόδου στη χώρα αυτή. Για την Ολλανδία δεν υπάρχουν στοιχεία. Κατά τα άλλα η Φάσσα αποτελεί αντικείμενο υψηλής θηρευτικής πίεσης στην Ευρώπη με μια ετήσια κάρπωση που φτάνει σία σύνολο της τα 9.5 εκατ. πουλιά; (Purroy et all 1987).


Λεονάρδου Ν Στεφάνου
Δασοπόνου Θηραματολόγου επιστ. συν. της ΚΣΕ

Αγριοπερίστερο (Columba livia)
Αγριοπερίστερο (Columba livia)

Αγριοπερίστερο (Columba livia)
Απ' αυτό το είδος προέρχονται όλα τα κατοικίδια περιστέρια. Το όνομα του είναι Περιστερά άγρια η πελινδή . Έχει μακρύ σώμα , φτάνει τα 45 εκατοστά , κοντό λαιμό και μικρό κεφάλι. Το ράμφος του είναι κοντό και δυνατό , μαλακό στην βάση , πάνω στην οποία υπάρχουν τα ρουθούνια και σκληρό στο άκρο. Αγριοπερίστερο Έχει κοντά πόδια και πετά με ταχύτητα 100 χιλ την ώρα και σε μεγάλα ύψη. Άλλωστε αυτή την ταχύτητα του την εξασφαλίζουν τα δυνατά φτερά του που είναι και το αμυντικό του όπλο. Το φτέρωμα του είναι πυκνό, γκρίζο στην ράχη και σκουρότερο στην κοιλιά. Στο λαιμό του έχει πράσινες ανταύγειες και κόκκινες στο στήθος . Οι φτερούγες φέρουν δύο μακριές μαύρες ραβδώσεις και μια μαύρη ακραία ράβδωση στην ουρά του. Ζει συνήθως και κινείται κατά μικρά σμήνη. Τρέφεται κυρίως με σπόρους , σκουλήκια , κάμπιες και φρούτα. Αποθηκεύει προσωρινά την τροφή του στον πρόλοβο του . Πίνει νερό διαφορετικά από τα' άλλα πουλιά . Βουτά το ράμφος στο νερό και σιγά σιγά το ρουφάει χωρίς να σηκώσει κεφάλι. Το θηλυκό γεννά δύο αυγά που τα επωάζει μαζί με το αρσενικό. Τα μικρά τρέφονται απ' τους γονείς με το γνωστό 'γάλα΄ περιστεριού, το οποίο είναι μια γαλακτώδης ουσία που προέρχεται από τον πρόλοβο τους. Την φωλιά του την φτιάχνει , άτεχνα από λεπτά κλαριά., σε δέντρα και απόκρυφες μεριές , απόκρημνες ακτές , σπηλιές κλπ Η φωνή του ένα περίεργο γουργούρισμα , ζει περίπου 12 χρόνια.

Τα αγριοπερίστερα των γκρεμνών , της σπηλιάς , του ερειπωμένου κάστρου , που ζούνε κοπαδιαστά , τα μεγάλα πουλιά αυτά του δάσους τα θεωρώ πουλιά εκτοπιστικά σαν τις μπεκάτσες. Μένουν στον τόπο τους κι αυτά και μετατοπίζονται όταν τα αναγκάσουν τα κρύα, οι παγωνιές και προπάντων τα χιόνια . Στις παγωνιές κάτι βρίσκουν και παίρνουν από την γη βόσκοντας στα χωράφια και σε πολύ μεγάλες αποστάσεις , μακριά από τα κατσαβραχά τους. Μα όταν σκεπαστεί η γη από χιόνι μεγάλου πάχους, φεύγουν για αχιόνιστες περιοχές. Περνούν λίγο καιρό εκεί και μόλις καταλάβουν ότι στον τόπο ους έλιωσε το χιόνι τότε επιστρέφουν πίσω.

Giorgio Peppas


Αγριοπερίστερο (Columba livia) Αγριοπερίστερο Το είδος αυτό απαντάται σε γκρεμούς που βρίσκονται στην ακτογραμμή αλλά και στην ενδοχώρα στη Νότια και Δυτική Ευρώπη, στην Αφρική βόρεια του Ισημερινού και σε ένα μεγάλο κομμάτι της Νότιας Ασίας. Πέραν από τη φυσική του εξάπλωση το αγριοπερίστερο έχει εγκαταστήσει πληθυσμούς, βοηθούμενο και από την οικιστική εξάπλωση του ανθρώπου, σε μεγάλους πληθυσμούς κοντά σε οικισμούς αλλά και σε μεγαλουπόλεις. Αυτά ονομάζονται και οικόσιτα περιστέρια. Όλοι οι πληθυσμοί του αγριοπερίστερου έχουν λιγότερο ή περισσότερο υποστεί υβριδισμό από τα οικόσιτα περιστέρια, πράγμα που κάνει την εκτίμηση της πραγματικής κατάστασης του είδους πολύ δύσκολη έως αδύνατη. Αυτή η δυσκολία μεγαλώνει ακόμα περισσότερο από το γεγονός ότι το αγριοπερίστερο έχει ελάχιστα μελετηθεί. Οι πληθυσμοί του αγριοπερίστερου, είτε αυτά είναι σε άγρια κατάσταση είτε είναι οικόσιτα, είναι ενδημικοί με έντονα τοπικό χαρακτήρα. Πραγματοποιούν όμως μεγάλες μετακινήσεις για την αναζήτηση της τροφής τους.

Πληθυσμιακές εκτιμήσεις Ο πληθυσμός που ζει και αναπαράγεται στην Ευρώπη εκτιμάται ότι είναι από 7.000.000 -19.000.000 ζευγάρια, χωρίς σε αυτό το νούμερο να συμπεριλαμβάνεται η Ρωσία (Βirdlife Int. & EBCC 2000 ). Στα κέντρα των πόλεων έχουν αναφερθεί πυκνότητες που φτάνουν τα 250 ζευγάρια ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο. Με χρήση συστηματικής δειγματοληψίας εκτιμήθηκε ένας μέσος όρος γύρω στα 2.849 άτομα ανά τετρ. χιλιόμετρο (Senar & Soh 1991), (Hagemeijer & Blair 1997). Το αγριοπερίστερο αναπαράγεται φυσικά σε γκρεμούς κοντά στις ακτές με μεγάλη προτίμηση σε αυτούς που υπάρχουν σπηλιές και βαθιές ρωγμές. Μερικοί πληθυσμοί από οικόσιτα περιστέρια έχουν επιστρέψει στους φυσικούς βιότοπους τους. Το οικόσιτο περιστέρι αναπαράγεται σε πόλεις και χωριά με προτίμηση στα παλαιά κτίρια και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς τα όποια προσφέρουν πολυάριθμες θέσεις φωλεωποίησης σε σχέση με τα καινούργια κτίρια. (Ηagemeijer & Blair 1997). Το αγριοπερίστερο γεννά 2 αβγά τα οποία επωάζει για 16-19 μέρες. Τα μικρά είναι ικανά να πετάξουν μακριά από τη φωλιά τους σε 35-37 μέρες.

Κυνήγι Το αγριοπερίστερο θηρεύεται σε 5 ευρωπαϊκές χώρες. Ανάμεσα σε αυτές ξεχωρίζει η Μ. Βρετανία όπου και θηρεύεται όλο το χρόνο με ειδική άδεια ως ζημιογόνο. Για τη Δανία δεν υπάρχουν στοιχεία.

Λεονάρδου Ν Στεφάνου
Δασοπόνου Θηραματολόγου επιστ. συν. της ΚΣΕ

Φασοπερίστερο ( Columba oenas)

Φασοπερίστερο ( Columba oenas)

Φασοπερίστερο Φασοπερίστερο Είναι και αυτό στρουμπουλό πουλί που μοιάζει με το αγριοπερίστερο και την Φάσα. Έχει σώμα μετρίου μεγέθους και φτάνει τα 33 εκατοστά. Έχει όμως πιο κοντές μαύρες ραβδώσεις στις φτερούγες και σταχτί ουροπύγιο. Πολλές φορές το βρίσκουμε μαζί με την φάσα , αλλά πετάει πιο γρήγορα από αυτήν . Η φωνή του είναι ένα μονότονο γουργούρισμα. Φωλιάζει στα κοιλώματα γέρικων δέντρων , βράχων κλπ Ζει συνήθως στις άκρες των δασών. Είναι αποδημητικό πουλί και το βρίσκουμε κατά μικρά κοπάδια τους χειμωνιάτικους μήνες . Τρέφεται με καρπούς και έντομα και γεννά όπως το αγριοπερίστερο δύο συνήθως αυγά κατά την άνοιξη.

Πέππας Γιώργος







Φασοπερίστερο ( Columba oenas) Το Φασσοπερίστερο ζει μεσογειακές περιοχές, σε εύκρατες δασώδεις περιοχές της Ευρώπης και της Δυπκής Ασίας και ακόμα ανατολικότερα προς τη Μογγολία και τη Δυτική Κίνα. Τα πουλιά της Δυτικής Ευρώπης και της Μεσογείου είναι ενδημικά αλλά και αυτά της Βόρειας και Κεντρικής Ευρώπης διαχειμάζουν στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Ο πληθυσμός του Φασσο-περίστερου στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης εκτιμάται στα 390.000 αναπαραγωγικά ζεύγη.

Πληθυσμιακές τάσεις Στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία οι πληθυσμοί του φασσοπερίστερου αυξήθηκαν πάνω από 50% μεταξύ του 1970 και του 1990. Αύξηση παρουσιάστηκε ακόμα στους πληθυσμούς της Ιρλανδίας, του Βελγίου και της Δανίας. Το σύνολο των 290.000 ζευγαριών των χωρών μελών της ΕΕ αντιπροσωπεύει το 75% του συνολικού ευρωπαϊκού πληθυσμού. Στην Γερμανία και την Ελλάδα οι πληθυσμοί φαίνεται να είναι σταθεροί. Μείωση παρατηρείται στους πληθυσμούς της Φινλανδίας, της Γαλλίας, της Ισπανίας και κατά τόπους στην Αυστρία. Το φασσοπερίστερο αναπαράγεται σε δασώδεις εύκρατες περιοχές της Μεσογείου, σε λοφώδεις περιοχές και ορεινές ζώνες, αλλά και σε στεπώδεις εκτάσεις σε μικρούς αριθμούς. Για την φωλεωποίησή του προτιμά ώριμα δάση που του παρέχουν δέντρα με κουφάλες που αποτελούν ιδανικές θέσεις για τη κατασκευή της φωλιάς του. Αναζητά την τροφή του σε ανοικτές εκτάσεις. Αυτές οι εκτάσεις μπορεί να καλύπτονται από χαμηλή βλάστηση ή| να είναι γυμνές. Πολλές φορές τέτοιου τύπου βιότοποι μπορεί να είναι γειτονικοί ή να εναλλάσσονται, αυτό όμως δεν είναι απόλυτο. Σε πολλές περίπτώσεις τα φασσοπερίστερα έχουν προσαρμοστεί και ζουν στα προάστια πόλεων π.χ. σε πάρκα που τους παρέχουν κατάλληλες θέσεις για φωλεωποίηση. Το φασσοπερίστερο γεννά 2 ή σπανιότερα 1 αβγό. Η επώαση διαρκεί 16-18 μέρες και τα μικρά είναι ικανά να πετάξουν σε 20-30 μέρες.

Κυνήγι Το Φασσοπερίστερο αποτελεί θηραμαπκό είδος για τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Για την Ελλάδα αποτελεί ένα θηραματικό είδος που μπορεί να κυνηγηθεί, αλλά απαγορεύτηκε το κυνήγι του τελευταία

Λεονάρδου Ν Στεφάνου
Δασοπόνου Θηραματολόγου επιστ. συν. της ΚΣΕ

ΕΠΑΝΩ-UP

© Giorgio Peppas