Welcome in Greece Welcome in Greece

 







Αρχική Initial Gordon ΠίσωBack

Photo -

Το Γκόρντον σέττερ σύμφωνα με τον FRANCO ZURLINI


Το Γκόρντον Σέττερ, είναι μια από τις πιο ταλαιπωρημένες φυλές. Ο διαχωρισμός της εκτροφής με κατεύθυνση μόνο τη μορφολογία ή μόνο την εργασία το έχει επηρεάσει αρνητικά. Η ομορφιά στην κυνοτεχνία βέβαια είναι η «λειτουργική μορφολογία», δηλαδή όλα εκείνα τα μορφολογικά χαρακτηριστικά που βοηθάνε ένα σκύλο να λειτουργεί και να εργάζεται σωστά.
Το στάνταρ του Γκόρντον Σέττερ, όπως ορίζεται από τον Ιταλικό Όμιλο Γκόρντον Σέττερ, (1962, Σαλιέρι), είναι, σε γενικές γραμμές το εξής: Σκύλος μεσαίου μεγέθους. Η διαφορά του από το Αγγλικό Σέττερ, είναι ότι το Γκόρντον είναι εγγεγραμμένο στο τετράγωνο (το ύψος στο ακρώμιο είναι το ίδιο με το μήκος του κορμού).

Στην ομιλία του στάθηκε ιδιαίτερα στη σημασία της μέτρησης του μήκους του κορμού που πρέπει να μετριέται από την μέση απόσταση της λαβής του στέρνου και της κορυφής της γωνίας ωμοπλάτης – βραχίονος μέχρι το ισχιακό όγκωμα (άκρη του ισχίου).

    Σχετικά με τον κορμό του Γκόρντον, πρέπει να σταθούμε στη μεγάλη αξία που έχουν οι εγκάρσιοι διάμετροι που είναι πολύ πιο μεγάλοι από αυτούς του αγγλικού ή του ιρλανδικού σέττερ.
    Τα πλευρά του θα πρέπει να είναι στρογγυλοποιημένα.
    Το σχήμα του θώρακος έχει μεγάλη σημασία.
    Τα πλευρά θα πρέπει να έχουν μια απόσταση μεταξύ τους και να κλείνουν προς τα πίσω, κάτι που δίνει τη δυνατότητα στο σκύλο να παίρνει μεγάλες εισπνοές, αφού αυτός ο σχηματισμός των οστών δίνει μεγάλη χωρητικότητα αέρα στον θώρακα.
    Το μήκος του θώρακα θα πρέπει να είναι το μισό από το ύψος στο ακρώμιο. Σπανίως το ύψος στο ακρώμιο των σκύλων εργασίας είναι πάνω από 62 εκ. στους αρσενικούς και σπανίως έχουν ξεπεράσει τα 30 κιλά. Δηλαδή προτιμούνται οι σκύλοι οι οποίοι είναι δυνατοί, έχουν μεσαίο ύψος και δυνατή κατασκευή. Η ουρά του Γκόρντον είναι πάρα πολύ χαρακτηριστική.
    Συνήθως λέμε ότι η τυπικότητα σε μια φυλή εξαρτάται κυρίως από το κεφάλι, αλλά και η ουρά έχει μεγάλη σημασία στην αξιολόγηση των σκύλων. Ειδικά στο Γκόρντον, μπορούμε να πούμε ότι η ουρά, είναι το Πεντιγκρί του σκύλου! Η ουρά του Γκόρντον είναι χοντρή στη ρίζα της και λεπταίνει στο άκρον της. Είναι ίσια, αλλά μπορεί να είναι και λίγο κεκαμένη προς τα πάνω. Είναι δυνατή και νευρώδης και δεν πρέπει να είναι πεσμένη, σε αντίθεση με την ουρά του αγγλικού σέττερ που πρέπει να είναι χαλαρή και πεσμένη. Η ουρά είναι η συνέχεια της γραμμής της ράχης. Η ουρά δεν πρέπει να είναι πολύ μεγάλη (το μήκος της ουράς δεν πρέπει να ξεπερνά την ταρσοκνημική άρθρωση(αστράγαλος). Το τρίχωμά της πρέπει να αποτελείται από πολλά τμήματα σε σχήμα ισοσκελούς τριγώνου και πρέπει να ξεκινάει, δύο εκατοστά από τη ρίζα της ουράς.
    Το μήκος της κεφαλής, πρέπει να είναι τα 4/10 του ύψους στο ακρώμιο. Οι επιμήκεις ανώτεροι άξονες του κρανίου και του ρύγχους πρέπει να είναι παράλληλοι.
    Το ρύγχος πρέπει να είναι αρκετά φαρδύ. Η μουσούδα του βλέποντάς την ως κάτοψη πρέπει να είναι πλατιά και να σχηματίζει ένα ανάποδο U και όχι ανάποδο V.
    Τα μάτια του θα πρέπει να είναι μεγάλα, ανοιχτά, στρογγυλά, τοποθετημένα μετωπικά (και όχι πλάγια). Οι πλευρικοί άξονες του κεφαλιού πρέπει να είναι παράλληλοι.
    Στο κλασσικό μέτωπο του Γκόρντον το ρινομετωπικό κοίλωμα πρέπει να είναι βαθύ και να χωρίζει το μέτωπο σε δύο μέρη.

Ένα άλλο σημείο που πρέπει να προσέχουμε στο Γκόρντον, είναι να μην έχει υπερβολική κλίση του μηρού –κνήμης προς τα πίσω (ο αστράγαλος δηλαδή να είναι αρκετά πίσω από την κάθετο που ξεκινά από το ισχιακό όγκωμα).
Στις εκθέσεις μορφολογίας μπορεί να βλέπουμε τέτοιους σκύλους και να μας εντυπωσιάζουν, όμως αυτό πρέπει να αποφεύγεται ειδικά στους σκύλους εργασίας.
Όσο πιο πίσω είναι η θέση του αστράγαλου, τόσο πιο ασταθές είναι το πάτημα του σκύλου, διότι, κατά τη στιγμή που ο σκύλος καλπάζει και η κνήμη έρχεται μπροστά, εκείνο που συμβαίνει είναι το εξής: οι δύο πίσω αστράγαλοι (ταρσοκνημικές αρθρώσεις) συγκλίνουν κατά τον καλπασμό και αυτό δημιουργεί πρόβλημα.

Και ως κατακλείδα αυτής της αναφοράς, ο κ. Ζουρλίνι τόνισε ότι, πρέπει να αποφεύγονται αναπαραγωγές σκύλων με στόχο τις επιτυχίες μόνο στις εκθέσεις (μορφολογία) ή μόνο στους αγώνες. Αυτή η τακτική, καταστρέφει τις φυλές.

Ο σκύλος πρέπει να συνδυάζει και καλή μορφολογία και ικανότητα στην εργασία του.

Ένα χαρακτηριστικό σημείο, που κάνει το Γκόρντον να διαφέρει από το αγγλικό και το ιρλανδικό σέττερ είναι η κλίση των νώτων, η οποία πλησιάζει σχεδόν την οριζόντια γραμμή. Επίσης η γωνίωση ωμοπλάτης - βραχίονος έχει πολύ μεγάλη σημασία για όλες τις φυλές φέρμας. Περισσότερη σημασία όμως από τη γωνίωση ωμοπλάτης - βραχίονος έχουν τα μήκη των οστών της ωμοπλάτης και του βραχίονα αντιστοίχως.
Και αυτό γιατί όσο πιο μακριά είναι αυτά τόσο πιο πολύ ευνοείται ένας μεγάλος βηματισμός, με κατανάλωση λιγότερης ενέργειας. Σε όλους τους καλπαστές σκύλους, και στο Γκόρντον, η εγκάρσια τομή του μπροστινού αντιβραχίου, πρέπει να έχει σχήμα ωοειδές και όχι κυκλικό. Γιατί αν είναι κυκλικό, τότε συνήθως το αντιβράχιο καταλήγει σε πέλμα που έχει το σχήμα σαν αυτό το της γάτας, ενώ στους καλπαστές σκύλους το σωστό είναι το πόδι να καταλήγει σε σχήμα όπως το πόδι του λαγού (λαγοποδία).
Οι Εγγλέζοι λένε ότι αν δεν υπάρχει σωστό πόδι, δεν υπάρχει σκύλος!

Κυνηγετική συμπεριφορά του Γκόρντον

Ο τρόπος με τον οποίο κινούνται οι σκύλοι εξαρτάται από το ταμπεραμέντο τους, και από τη σωματική τους κατασκευή. Από το Γκόρντον περιμένουμε ένα καλπασμό πιο συγκρατημένο από αυτόν του σέττερ (ιρλανδικού και αγγλικού) γιατί η σωματική του κατασκευή το επιτρέπει. Η ιδιοσυγκρασία του (πιο ήρεμο, λιγότερο νευρικό), φανερώνεται και στον τρόπο που φερμάρει και απορτάρει.
Ένα άλλο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό του Γκόρντον είναι ότι δεν έχει καλπασμό δύο περιόδων (δηλ. σύμπτυξη και εκτόνωση) αλλά μια περίοδο, την λεγόμενη «Κάντερ». Αυτός ο τρόπος κίνησης δεν είναι ούτε καλπασμός ούτε τροκ, ούτε ακριβώς βηματισμός. Είναι ένας διαγώνιος καλπασμός σε τρεις περιόδους.

Λαμβάνοντας υπόψη τη σωματική κατασκευή και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Γκόρντον, θα περιμέναμε να φερμάρει όρθιο πάντα. Και έτσι γίνεται. Το ανέβασμα στη μυρωδιά γίνεται σε πολύ όρθια στάση, με πολύ ανεβασμένο το λαιμό και το κεφάλι πολύ καθέτως, ίσια προς το θήραμα. Αυτό, το ότι φερμάρει όρθιο, ισχύει για ένα πολύ μεγάλο αριθμό ζώων, κάτω από ιδανικές συνθήκες.
Σε ορισμένες περιπτώσεις όμως όταν αυτές δεν υπάρχουν, όταν π.χ. ο αέρας είναι πολύ δυνατός, ακόμα και ένα Γκόρντον, χαμηλώνει καλπάζοντας για να περάσει κάτω από τον αέρα και να μπορέσει να μυρίσει το θήραμα. Εάν ένας κυνηγετικός σκύλος φερμάρει πάντα με τον ίδιο τρόπο είναι βλάκας.
Όταν το θήραμα περπατάει, ακόμα και η παρακολούθηση του θηράματος ή το λεγόμενο ποντάρισμα, είναι μια παρακολούθηση η οποία γίνεται συγκρατημένα, χωρίς πολλούς ελιγμούς. Οι σκύλοι οι οποίοι έχουν κυνηγήσει και έχουν πιάσει πουλιά στο στόμα τους, την παρακολούθηση του θηράματος, την πραγματοποιούν με μεγάλη ένταση.

Σχετικά με το σκούρο χρώμα του γκόρντον, που κάποιοι φαντάζονται ότι το επηρεάζει αρνητικά τις μέρες που έχει μεγάλη ηλιοφάνεια, ο κ. Ζουρλίνι, τόνισε ότι αυτό δεν είναι παρά ένας μύθος. Τόνισε δε ότι αυτό που κάνει το σκύλο αυτόν (όπως άλλωστε και όλους τους σκύλους) να κυνηγάει ακόμη και στη ζέστη ή σε ακραίες συνθήκες, είναι το πάθος του. Και σ’ αυτό το κεφάλαιο το χρώμα του σκύλου δεν έχει καμία απολύτως σημασία.

Ο κ. Ζουρλίνι τόνισε ότι ορισμένες φυλές που δεν είναι πολύ διαδεδομένες, π.χ. το Γκόρντον ή το ιρλανδικό σέττερ, χρειάζονται «μετάγγιση» από νέο αίμα, από σπουδαίο και δυνατό κυνηγετικό νέο αίμα. Όποιος έχει τέτοια σκυλιά να τα χρησιμοποιεί στο κυνήγι. Ένας σκύλος, ακόμα και αν είναι στυλίστας, αν δεν έχει απόδοση στο κυνήγι δεν έχει καμία αξία. Η απόδοση πρέπει να είναι το πρωταρχικό κριτήριο επιλογής των σκύλων . Το στυλ χωρίς απόδοση δεν σημαίνει τίποτα.

Πρώτα λοιπόν η απόδοση ,αλλά παράλληλα ο σεβασμός της τυπικότητας και του στυλ (χαρακτηριστικά που προσδιορίζουν την φυλή) διότι χωρίς αυτά οι φυλές σίγουρα θα χαθούν


Σεμινάριο που οργάνωσε ο Όμιλος Πόϊντερ & Σέττερ Ελλάδος (Πόιντερ και Σέττερ Κλαμπ) στις 12 Ιουνίου 2002,
Photo - Di Esther Ressel-da springt mein Herz
Photo- Di Ronni Stelter

Photo- .


© Giorgio Peppas

Top











E-mailme - Giorgio Peppas
Webmaster