Η οικολογία του κολχικού φασιανού (Phasianus colchicus colchicus, Linneus) μελετήθηκε στο υδροχαρές δάσος του Γκοτζά-Ορμαν, στο δέλτα του ποταμού Νέστου, από το 1988 έως και το 1995. Τοδασος πριν από το 1950 σε έκταση 100.000 στρέμματα. Σήμερα περιορίστηκε στα 20.000 στρέμματα τα οποία εχουν αποδοθεί στη Δασική Υπηρεσία για λευκοκαλλιέργεια.

Ο κολχικός φασιανός στις αρχές του 19ο αιώνα υπήρχε σε πολλές περιοχές της Ελλάδας για να περιοριστεί πριν το 1940 βορειότερα του ποταμού Πηνειού. Σήμερα έχει περιοριστεί στο δασος του Γκοτζά-Ορμάν παραμένοντας ίσως ο μοναδικός φυσικόςπληθυσμός στην Ευρώπη, μαζί με αυτόν της Βουλγαρίας. Σε γενετική σύγκριση μεταξυ των πληθυσμών Ελλάδας και Βουλγαρίας μελετήθηκαν με ηλεκτροφόρηση 18 ενζυμικά ή πρωτεινικά συστήματα.Από τααποτελέσματα προκύπτειότι υπάρχει μεγάλη γενετική συγγένεια μεταξύ των δυο πληθυσμών.

Το βάρος των αρσενικών φασιανών κυμαίνεται μεταξυ 1050 και 1450 g, με μέση τιμή τα 1258,3 g, ενώ των θηληκών από830 έως 1150 g, με μέση τιμή 957 g. Το μέσο βάρος των αρσενικών νεοσσών κατά την εκκόλαψη ήταν 17,89±0,47 g, ενώ την 35η μέρα 213±5,37 g με μέση ημερήσια αύξηση 5,6 g. To μέσο βαρος των θηλυκών κατάτην εκκόλαψη είναι 17,66±0,37 g, ενώ την 35η μέρα 165,60±6,0 gμε μέση αύξηση 4,23 g.

Είναι παμφάγο είδος και η ποικιλία της διατροφής του οφείλεται κυρίως στην διαθεσιμότητα της τροφής και όχι στιςπροτιμήσεις. Τρέφεται κυρίως με σπόρους δημητριακών, καρπόυς και χλωρά μέρη από ποώδη φυτά. Το διαιτολόγιο των νεοσσών αποτελείται κυρίως από έντομα. Γεννάει 7-14 αυγά, με μέσο όρο 11,25±2,16. Ηωοτοκίααρχίζει το 2ο δεκαήμερο του Απριλίου και τελειώνει το 2ο δεκαήμερο του Μαίου.
Εάν η φωλιά καταστραφεί έχουμε επαναφώλιασμα του θηλυκού. Ο μέσος ρυθμός ωοτοκίας είναι ένα αυγό ανά 1,67 ημέρες.Η εκκόλαψη των νεοσσών αρχίζει το 1ο δεκαήμερο του Ιουνίου και τελειώνει την πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου. Από τις 58 συνολικά φωλιές που εντοπίστηκαν εκκολάφθηκε επιτυχώς το 27,6%. Φωλιάζει συνήθωςσε λευκοκαλλιέργειες, κυρίως σε νεοφυτείες, καθώς και σε λιβάδια, αγροτικές καλλιέργειες και θαμνότοπους. Οκυριότερος παράγοντας καταστροφής της φωλιάς του είναι οι γλάροι και τα θηλαστικά, ενώ εναμεγάλο ποσοστό καταστράφεται από γεωργικές εργασίες.

Η πυκνότητα του πληθυσμού κυμάνθηκε από 19,8 άτομα /km2 την άνοιξη του 1990 μέχρι 41,9 άτομα /km2 το καλοκάιρι του 1995. Η μέση αναλογία των φύλωνήταν 1,07 αρσενικά ανά θηλυκό. Την αναπαραγωγική περίοδο τα άτομα συμπεριφέρονταν ως μονογαμικά (32,87%) και διγαμικά (27,97%).
Το μέγιστο των κραξιμάτων των αρσενικών παρατηρήθηκε την περίοδο 1-15Απριλίου με 16 κραξίματα ανά ώρα και άρχισαν το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου.
Από τους 30 ραδιοσημανθέντεςφασιανούς που απελευθερώθηκαν το 50% θηρεύτηκε την πρώτη εβδομάδα μετα την απελευθέρωσήτους, ενώ το 36,67% επέζησε μέχρι ένα μήνα. Κυριώτεροι θηρευτές ήταν η αλεπού, και τα κουναβιά (63,33%) και τα αρπακτικά ο κραυγαετός, και ο μπούφος (23,33%).

Η μέση έκταση της περιοχής ενδημίας τωναρσενικών ήταν 248,6±13,03 στρέμματα, ενώ των θηλυκών 186,29±60,42 στρέμματα. Η προτίμηση στους βιοτόπους ήταν ισχυρή για την λευκοκαλλιέργεια και τις υπόλοιπες δασοσκεπείς εκτάσεις το χειμώνα, ενώτην άνοιξη και το καλοκαίρι έχουμε ισχυρή προτίμηση σε λιβάδια και αγροτικές καλλιέργειες.