Του Γιώργου Δαμουρά.
"Κυνηγός και Φύση" - Ιούλιος 1993
Θεωρούμε επιβεβλημένη την καθιέρωση των συνεντεύξεων με κυνηγούς οι οποίοι δεν είναι όχλος, όπως θέλουν να μας παρουσιάσουν, αλλά συμπολίτες με σημαντικές θέσεις και μόρφωση.
Σήμερα συζητάμε με τον εικαστικό, συγγραφέα και κυνηγό Βασίλη Καμπόλη, γνωστό και αγαπητό στον κυνηγετικό κόσμο για την πένα του, το ύφος και το ήθος του.
- ΕΡ.: Αγαπητέ Βασίλη, εύλογο είναι ν’ αρχίσω με την ερώτηση τί είναι για σένα το κυνήγι.
- Β.Κ.: Το κυνήγι είναι η επανασύνδεσή μας με την φύση ―που χωρίς αυτή δεν υπάρχει ύπαρξη σε αρμονία― κι η επιβεβαίωση των βαθύτερων ανθρωπίνων αξιών, που υπήρξαν ―και είναι αναπόσπαστες της εξέλιξής μας και της ιστορίας μας.
- ΕΡ.: Πέρα από την επαφή μας με την φύση, θεωρείς δηλαδή το κυνήγι σαν μια ιδιαίτερη πλευρά της ανθρώπινης ιδιοσυγκρασίας;
- Β.Κ.: Απλά, δεν υπήρξε ποτέ σε οποιοδήποτε χρόνο και πολιτισμό άνθρωπος μη κυνηγός, αν κι οπωσδήποτε εδώ και τουλάχιστον 3.000 χρόνια ο άνθρωπος δεν έχει ανάγκη το κυνήγι για τροφή. Αυτό ―εάν γίνει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ κατανοητό― θα θέσει το κυνήγι στη θέση που του αρμόζει, μ’ άλλα λόγια στον πυρήνα του ανθρώπινου ψυχισμού.
- ΕΡ.: Θεωρείς, δηλαδή το κυνήγι σαν μια παράμετρο της ανθρώπινης ψυχής;
- Β.Κ.: Είναι μια σύμφυτη με την ίδια μας την ύπαρξη ιδιότητα, ένας αναπόσπαστος παράγοντας της ψυχικής μας οντότητας. Και όχι μόνον! Το ίδιο το κυνήγι συνήργησε στην διάπλαση τόσο των ανθρωπίνων δεξιοτήτων, όσο και στην διανοητική μας εξέλιξη. Το άλμα από τον όποιον προάνθρωπο στον σύγχρονο δεν θα ήταν δυνατόν χωρίς την συνδρομή που πρόσφεραν οι απαιτήσεις του κυνηγίου.
- ΕΡ.: Η άποψή σου δείχνει ότι δεν θεωρείς με κανένα τρόπο το κυνήγι σαν ένα ακόμα άθλημα;
- Β.Κ.: Το ότι αθλείται κανείς κυνηγώντας είναι τελείως δευτερεύουσα συνέπεια. Θα το θεωρούσα τουλάχιστον αστείο να μας αντιμετωπίζει κανείς σαν ορειβάτες-περιπατητές με σκυλιά!
- ΕΡ.: Με βάση αυτές τις θέσεις, πώς θα σχολίαζες τους τόσο ζωηρούς αντικυνηγούς;
- Β.Κ.: Για λόγους που ανήκουν μάλλον στην σφαίρα της ψυχοπαθολογίας, άτομα τα ίδια κοινωνικο-πολιτικά απροσάρμοστα, προσπαθούν να «ευνουχίσουν» και να μειώσουν του υπόλοιπους. Κύριο όπλο τους η ΑΓΝΟΙΑ.
- ΕΡ.: Άγνοια γύρω από το κυνήγι, τους κυνηγούς ή κάτι άλλο;
- Β.Κ.: Άγνοια κυρίως για τα θηράματα, την οικολογική τους ισορροπία, τις σημερινές συνθήκες διαβίωσής τους, τους βιοτόπους της χώρας μας και γενικότερα γύρω από την ίδια την φύση, που τείνουν να την μπερδεύουν με τον Εθνικό Κήπο της Αθήνας.
- ΕΡ.: Γιατί νομίζεις όμως ότι ολοένα και κερδίζουν έδαφος σε βάρος των κυνηγών;
- Β.Κ.: Η όλο και μεγαλύτερη καταπίεση τομέων της ανθρώπινης δραστηριότητας ―όπως το κυνήγι― που ξεφεύγουν από τον άμεσο έλεγχο της γραφειοκρατίας, είναι μια από τις εκδηλώσεις των σύγχρονων μορφών πολιτικής εξουσίας. Το να αποφασίζουν εξάλλου αδαείς περί αλλοτρίων, όπως π.χ. δικηγόροι για την δημόσια υγεία, είναι μια ακόμα ενισχυτική αιτία.
- ΕΡ.: Μήπως όμως και οι κακοί κυνηγοί δίνουν αφορμές σε βάρος των υπολοίπων;
- Β.Κ.: Δεν υπάρχουν κακοί κυνηγοί, υπάρχουν ανισόρροπα άτομα οπλισμένα με καραμπίνες. Αν δε η θέα ενός τουφεκισμένου κύκνου είναι επιχείρημα για την απαγόρευση του κυνηγίου, ήθελα να ξέρω γιατί οι εβδομαδιαίες εκατόμβες των εθνικών μας οδών δεν αποτελούν επιχείρημα για την απαγόρευση της οδήγησης! Από την άλλη μεριά, κανείς δεν επιθυμεί εντονότερα από τους ίδιους τους κυνηγούς την απομόνωση και την παραδειγματική τιμωρία αυτών των ατόμων. Δυστυχώς όμως, η βλακεία δεν είναι προνόμιο κάποιων ομάδων ανθρώπων.
- ΕΡ.: Πιστεύεις μήπως, ότι οι μεγάλοι αριθμοί θηραμάτων που βλέπουμε καμιά φορά πολυδιαφημιζόμενους, βλάπτουν την γενική εικόνα του κυνηγιού;
- Β.Κ.: Προσωπικά δεν χρειάζομαι ούτε καν διψήφιο αριθμό φυσιγγίων για ένα καλό κυνήγι, (βεβαίως κυνηγώντας με τους σκύλους μου εδαφόβια και όχι δενδρόβια που το κυνήγι τους διαφέρει).
Ωριμάζοντας ο καθένας αντιλαμβάνεται ότι πολύ περισσότερο από την ποσότητα των θηραμάτων, αυτό που τελικά μετράει είναι το ίδιο το κυνήγι και η ποιότητά του.
- ΕΡ.: Πόσο θεωρείς ζωτική την επαφή του σύγχρονου ανθρώπου με τη φύση;
- Β.Κ.: Ο τρόπος ζωής μας σήμερα είναι βαθιά αλλοιωμένος και ο άνθρωπος έχει αποξενωθεί από όλα εκείνα τα στοιχεία που τον συντρόφευαν από τότε που δημιουργήθηκε έως και πρόσφατα. Μια μορφή αυτής της αγωνίας του για την αποστέρηση της σχέσης του με την φύση είναι η αδυναμία μας για το πράσινο που μας περιβάλλει ―ακόμα και μέσα στις τσιμεντουπόλεις που ζούμε― κι η αυξανόμενη τάση της συντροφιάς μας με κατοικίδια ζώα. Ο κυνηγός αντιδρώντας πιο δυναμικά επανασυνδέεται με τον ομφάλιο λώρο της μητέρας-φύσης.
- ΕΡ.: Τελικά, το κυνήγι αξίζει τόσο τα έξοδα όσο και την ταλαιπωρία που το συνοδεύουν;
- Β.Κ.: Αναμφίβολα, τίποτα δεν μπορεί να υποκαταστήσει το κυνήγι για όποιον έχει γευθεί την ομορφιά του. Σαν απάντηση για τα έξοδα, σου υπενθυμίζω ότι αδιαμαρτύρητα οι κυνηγοί πληρώνουν και τον ετήσιο κεφαλικό φόρο, χωρίς βέβαια να βλέπουν καμιά ανταπόδοση από την πλευρά του κράτους, που συνήθως τους επιστρέφει κάθε χρόνο μια μεγαλύτερη γκάμα αναιτιολόγητων κι ανεδαφικών απαγορεύσεων.
- ΕΡ.: Τί θα πρότεινες για την βελτίωση αυτής της κατάστασης;
- Β.Κ.: Να οριοθετηθούν επιτέλους οι κυνηγετικές περιοχές κι εντός αυτών να αναλάβουν οι ίδιοι οι κυνηγοί την διαχείριση της πανίδας. Στο κάτω-κάτω, ποιος ξέρει καλύτερα από εμάς τι πρέπει και τι δεν πρέπει να επιτρέπεται; Και φυσικά τα έσοδα των αδειών θα αξιοποιούντο εκεί, όπως είναι αυτονόητο ότι θα έπρεπε να συμβαίνει. Αν δε το κράτος ενδιαφέρεται έστω και λίγο σοβαρά για την φύση, ας περιορίσει την ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων και δηλητηρίων που δηλητηριάζουν αλόγιστα το περιβάλλον!
- ΕΡ.: Τί θα είχες τέλος να πεις στους ίδιους τους κυνηγούς;
- Β.Κ.: Τί άλλο από το να φυλάνε ευλαβικά όλους τους πατροπαράδοτους τρόπους κυνηγίου και συμπεριφοράς, όπως μας παραδόθηκαν από τους παλιότερους. Κι ακόμα να αγωνίζονται για την σωστή ενημέρωση των άλλων, που είναι το μόνο μας όπλο για να μην γίνουμε ρομποτοειδή υποκείμενα του σύγχρονου βιομηχανικού μας κόσμου
ΠΗΓΗ : Agon Kynas
Initial
Back
