Του Μιχάλη Μιχελή
Σήμερα οι εκλογές της Ολλανδίας, θα δείξουν πέρα από την επιλογή των ψηφοφόρων, το ποιος στη χώρα αυτή (της θάλλουσας ευημερίας και Οικολογίας), είναι ο πιο Πράσινος ηγέτης!
Διότι, δεν είναι δυνατόν να κατέρχεσαι τη σήμερον ημέρα στην Εσπερία πολιτικός, χωρίς οικολογικά πιστοποιητικά. Χωρίς να δείχνεις, ότι στα νιάτα σου και ως μεσήλικας, είχες τις όποιες κόκκινες και πράσινες εμπειρίες σου. Ότι στο μεσοστράτι της ζωής σου, έχεις περάσει και από τα φροντιστήρια των Οικολόγων!
Λοιπόν ένας από τους πιθανούς πρωθυπουργούς της Ολλανδίας, ο Ντίντεριχ Σάμσον (ηγέτης του Εργατικού κόμματος), ήταν πρώην ακτιβιστής της Greenpeace.
Oηγέτης των Φιλελευθέρων (Μάρκ Ρούτε), μέλος της WWFκαι ακτιβιστής στα νιάτα του, για την προστασία του ολλανδικού τοπίου.
Ο επικεφαλής του Σοσιαλιστικού κόμματος Εμίλ Ρόμερ, ένθερμος οπαδός των βιοκαλλιεργητών (το κόμμα του έχει για σήμα την κόκκινη ντομάτα).
Φυσικά υπάρχουν οι κλασικοί Πράσινοι (η «Αριστερό-Πράσινη Συμμαχία», με δεξιά όμως πολιτική), το κόμμα για τα Δικαιώματα των Ζώων και ακολουθούν οι υπόλοιποι πολιτικοί σχηματισμοί, με μια σειρά βιογραφικών, που έχουν και την «οικολογική πινελιά» τους, γιατί αλλιώς δεν τσουλάει το μαγαζί.
Μαθαίνω, ότι στο εξωτερικό οι διαλέξεις του ΓΑΠ, έχουν ως κύριο σημείο ομιλίας, την συνύπαρξη του σοσιαλισμού και της οικολογικής κουλτούρας. Στην Ελλάδα το ΠΑΣΟΚ θα μετασχηματισθεί σε πράσινο-οικολογικό θερμοκήπιο, για την ανάδειξη του νέου προσώπου του (με άλλο όνομα) και μια πλειάδα στελεχών οικο-πράσινου προβληματισμού, για να φτιάξει ένα καινούργιο status κι ένα χώρο αντι-ΟΠ (αλιεύοντας από τις «ιχθυοκαλλιέργειές του» επώνυμο γόνο). Σημειωτέον στο ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου, στηρίζονται πολύ στο πείραμα των Γάλλων Πράσινων και του Ολλάντ των Γερμανών Σοσιαλδημοκρατών και των εκεί Πρασίνων. Θεωρούν λοιπόν, ότι εξ αντανακλάσεως, θα υπάρξουν κι εδώ οι ανάλογες προσομοιώσεις. Επειδή λοιπόν το κλίμα των έξω είναι διαφορετικό, τα 2 κόμματα σε 1 (της συμπαράταξης), σ’ εμάς μπορεί να μετασχηματισθεί: 1 σε 1plus. Δηλαδή μια πολιτική ομπρέλα, για να μην αφήσει εκτός της, κανένα ενδιαφερόμενο/η.
Σε δυό χρόνια, που θα γίνει η πρώτη εφαρμογή του πειράματος, με τις Ευρωεκλογές και τις Αυτοδιοικητικές, η εικόνα θα είναι έτοιμη. Τότε λοιπόν θα δούμε 1,2, 3, κόμματα με οικολογικό πρόσημο, να ζητούν την ψήφο των πολιτών.
Επειδή λοιπόν το ζήτημα πάντα είναι ο εκσυγχρονισμός, καλό θα ήταν να φτιαχτεί ένα κατάλληλο γραφείο, που θα μπορεί να παραλαμβάνει ο κάθε ενδιαφερόμενος, το πιστοποιητικό οικολογικής συνειδητότητας, δηλαδή το «Πράσινο ISO».
Επειδή λοιπόν ξέρω ότι μπορεί να με θεωρείτε και προβοκάτορα για τα λεχθέντα μου, θα ήθελα να θυμίσω στους νεότερους, κινήσεις παλαιοτέρων, που τώρα ιστορικά έχουν αραχνιάσει.
Όταν ήρθε σε συνάντηση των Οικολόγων Εναλλακτικών ο Κώστας Λαλιώτης, με σκοπό να εξασφαλίσει την ψήφο της Δίζη, για να μην οδηγηθεί ο Ανδρέας Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, του τέθηκαν εκ μέρους των Οικολόγων, κόκκινες γραμμές σε μια πιθανή συνεργασία. Αποχωρώντας ο διαφωνών Λαλιώτης είπε: Τις κόκκινες γραμμές θα τις ξεχάσετε μεθαύριο, όταν κτυπάτε ικετεύοντας πράσινες (του ΠΑΣΟΚ) πόρτες. Λοιπόν θέλετε να σας θυμίσω ποιος ήταν ένας εξ εκείνων, που έβαζαν τις κόκκινες γραμμές; Ο Ηλίας Ευθυμιόπουλος! Θέλετε να θυμίσω ονόματα και αντίστοιχες πράξεις των βέρων Οικολόγων, που εκλιπαρούσαν συμμετοχή σε επιδοτούμενα προγράμματα, που μοίραζε τότε το ΠΑΣΟΚ; Θέλετε να μάθετε πόσοι πήγαν στις λίστες του ΠΑΣΟΚ για να εκλεγούν; Θέλετε να ξαναθυμηθούμε, ότι και τότε έβγαιναν ονοματεπώνυμα, που οι υπογράφοντες, έδειχναν ποικιλοτρόπως την αγανάκτησή τους, για τις δημοκρατικές διαδικασίες στο κόμμα; Τελικά, ούτε ο τίτλος δεν μας απέμεινε, γιατί «ο δον Κιχώτης» Νίκος Ηλιόπουλος, παρέμεινε μόνος του να κυνηγάει τον τυχάρπαστο Χατζηπαναγιώτου (που είχε πάρει το τίτλο για λάφυρο). Φυσικά ο τίτλος δεν ήταν το ζητούμενο, αλλά η κρατική επιχορήγηση, που ήθελε να σφετεριστεί ο «ριζοσπάστης Οικολόγος».
Αυτά δηλαδή τα λεφτά, που μας κρατάνε ακόμα ζωντανούς μέχρι το 2014, στην εντατική κλίνη που βρισκόμαστε!
Μετά, όταν θα τελειώσει η εξόδιος ακολουθία, θα γελάσουν κι οι πικραμένοι, από τις γκροτέσκ ιστορίες;
Αυτά ας τα κρατήσουμε στο μυαλό μας, γιατί προς τα εκεί «βρωμάει» το ψάρι, με τις υπογραφές και τις αντιδικίες πέριξ αυτών.
Πηγή : panosz.wordpress.com