Του Σοφοκλή Κοσκινά

Δεν είναι λίγες οι φορές που σε συζητήσεις μεταξύ κυνηγών ακούμε διάφορες αναλύσεις που αφορούν τον τρόπο ή τους τρόπους που επωμίζουν και πυροβολούν. Ενδιαφέρον έχει να ακούει κάποιος για τις εικόνες που έχει σχηματίσει ο κάθε κυνηγός – αφηγητής, για το πού βρίσκεται το θήραμα σε σχέση με την ρίγα σκόπευσης, το πότε τραβάει τη σκανδάλη και τελικά πού πηγαίνουν τα σκάγια, κ.ά.

Αν λάβει κανείς υπόψη όσα λέγονται ή τις εκτιμήσεις που γίνονται από διάφορους κυνηγούς κατά την εξάσκηση του κυνηγιού, θα οδηγηθεί στο συμπέρασμα ότι το όλο θέμα είναι υποκειμενικό. Δηλαδή, ότι ο κάθε κυνηγός έχει αναπτύξει μια δική του τεχνική και κάθε φορά που σηκώνει το όπλο του για να πυροβολήσει, ανάλογα με την περίσταση, εφαρμόζει την τεχνική του.
Και για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι, θα έχετε ακούσει ότι κάποιοι θέλουν το θήραμα να «κάθεται» πάνω στη ρίγα, άλλοι το «αφήνουν να στρώσει», κάποιοι άλλοι το «μπουκάρουν» με τις κάνες και πάει λέγοντας…

Βασικά, όλες αυτές οι τεχνικές έχουν «εφευρεθεί» από κυνηγούς που δεν φρόντισαν από την αρχή να φτιάξουν ένα κοντάκι στα μέτρα τους, αλλά οι ίδιοι προσαρμόστηκαν πάνω στο κοντάκι του όπλου που έτυχε να αγοράσουν.

Τίποτα από όλα αυτά δεν χρειάζεται και τίποτα από όλα αυτά δεν είναι χρήσιμο για την σκόπευση με λειόκανο όπλο. Έχουμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο ότι όλα αυτά λειτουργούν αρνητικά ως προς το αποτέλεσμα. Αν κατά την διαδικασία επώμισης – πυροβολισμού ψάξετε να βρείτε πού είναι η ρίγα, πού είναι το σκόπευτρο, ποια προσκόπευση πρέπει να κάνετε, κ.α., τότε σε ένα μεγάλο ποσοστό η αποτυχία είναι δεδομένη.

Δεν θα επαναλάβουμε αυτά που έχουμε αναφέρει σε προηγούμενα άρθρα, θα επιχειρήσουμε όμως να αναλύσουμε τις διάφορες βολές στο τρυγόνι, που είναι και το θήραμα που θα συναντήσουμε στην έναρξη του κυνηγίου. Φυσικά δεν είναι το μόνο, αφού όπως όλοι γνωρίζετε στην έναρξη θα συνατήσουμε κι ορτύκια, που θ’ αναλύσουμε ανάλογα στο επόμενο τεύχος.
Για να είμαστε σε θέση να εφαρμόσουμε αυτά που στην συνέχεια θα αναφέρουμε, θα πρέπει να έχουμε σταθερή επώμιση και κοντάκι που οι διαστάσεις του να ανταποκρίνονται στο σωματότυπο και το σκοπευτικό μας στυλ.

Το μάτι θα πρέπει να είναι ελαφρώς ψηλότερα από την ευθεία της ρίγας σκόπευσης (σχήμα 1) και για να είμαστε πιο συγκεκριμένοι όταν ζητήσουμε από κάποιον συνάδελφο να κοιτάξει από την εμπρός μεριά των κανών προς το μάτι μας, .εκείνος θα πρέπει να μας πει πού αυτό βρίσκεται σε σχέση με την ευθεία της ρίγας. Η εικόνα που θα πρέπει εκείνος να δει είναι το κάτω μέρος της ίριδας του ματιού – θα πρέπει να βρίσκεται στην ευθεία της ρίγας και η κόρη του ματιού να τέμνεται κάθετα από την νοητή κάθετο του μέσου της ρίγας.

Πριν ζητήσουμε από τον οποιονδήποτε φίλο – συνάδελφο να σταθεί εμπρός από τις κάνες μας, για να δει πού βρίσκεται το μάτι μας σε σχέση με τη ρίγα, θα πρέπει να ανοίξουμε το όπλο, αν είναι δίκανο ή αν είναι αυτογεμές να τραβήξουμε το κλείστρο προς τα πίσω και να βεβαιωθούμε ότι η θαλάμη αλλά και η αποθήκη είναι κενές από φυσίγγια. Αφού βεβαιωθούμε ότι είναι άδειο από φυσίγγια το όπλο,ν το δείχνουμε και στον φίλο – συνάδελφό μας.

Την επώμιση πρέπει να την πραγματοποιήσουμε με κλειστά μάτια και να ανοίξουμε το μάτι μας μόνο όταν ο φίλος – συνάδελφος είχε πάρει θέση στο εμπρός μέρος των κανών και μας το ζητήσει εκείνος.
Η δοκιμή αυτή πρέπει να γίνει τουλάχιστον 5 φορές για να βεβαιωθούμε ότι το κοντάκι τοποθετεί το μάτι μας στο σωστό σημείο, έτσι όπως αυτό περιγράφεται. Αν 3 από τις 5 φορές που θα πραγματοποιήσουμε αυτή τη διαδικασία το μάτι μας βρίσκεται στη σωστή θέση αυτό σημαίνει ότι είμαστε πολύ καλά. Αν αυτό το καταφέρουμε 5 στις 5 φορές, τότε, εκτός από το ότι είμαστε στην ιδανική θέση, παράλληλα διαθέτουμε και πολύ σταθερή επώμιση.

Με αυτούς τους ελέγχους – δοκιμές πιστοποιούμε το κατά πόσο το κοντάκι ανταποκρίνεται στα δικά μας δεδομένα.
Αν έχουμε «ρυθμίσει» το κοντάκι σωστά και αν κατά την διάρκεια της κλειστής κυνηγετικής περιόδου έχουμε πραγματοποιήσει πολλές επωμίσεις στο σπίτι και μερικές επισκέψεις στο σκοπευτήριο, τότε όλα θα είναι πιο εύκολα.

Ας έρθουμε όμως τώρα στο δια ταύτα, που είναι τα μικρά μυστικά και οι τεχνικές για το κυνήγι του τρυγονιού.
Όσοι έχουν κυνηγήσει τρυγόνια θα γνωρίζουν ότι το κύριο χαρακτηριστικό στο πέταγμα του συγκεκριμένου θηράματος είναι η ταχύτητα και οι γρήγοροι ελιγμοί.
Τις πρώτες πρωινές ώρες και όταν τα τρυγόνια είναι ατουφέκιστα είναι ευκολότερα ως στόχοι. Κινούνται με μικρότερες ταχύτητες και δεν πραγματοποιούν απότομους ελιγμούς. Όμως, μόλις πέσουν οι πρώτες τουφεκιές όλα αλλάζουν. Τα κοπάδια τότε «σπάνε» και τα τρυγόνια κινούνται με μεγάλη ταχύτητα, πραγματοποιώντας απίθανους ελιγμούς.

Ο κυνηγός του τρυγονιού θα πρέπει να γνωρίζει ότι:
Ένας καλός τρόπος για να εκτιμήσουμε την απόσταση που μας χωρίζει από τον στόχο μας, είναι να είμαστε σε θέση να ξεχωρίσουμε τα πόδια του και το χρώμα τους. Αυτό το λέμε επειδή το τρυγόνι - και άλλα πτερωτά θηράματα - στην πλειοψηφία των περιπτώσεων έχει ως φόντο τον ουρανό και γι’ αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο να μπορεί ο κυνηγός να εκτιμήσει την απόσταση που μεσολαβεί μέχρι αυτό. Γι αυτό λοιπόν συμβαίνει κάποιες φορές να πυροβολούμε σε πολύ μεγάλες αποστάσεις.

Για την επιλογή τσοκ, ένα καλό κριτήριο είναι να εκτιμήσουμε - στο περίπου - το ύψος των ψηλότερων δέντρων που βρίσκονται στην περιοχή που κυνηγάμε και βάση αυτής της απόστασης να επιλέξουμε το τσοκ που θα χρησιμοποιήσουμε. Σε περιοχές με χαμηλή βλάστηση η επιλογή DEMI είναι η επικρατέστερη για τα αυτογεμή. Τα δίκανα παρουσιάζουν προτέρημα γιατί έχουν κάνες με δύο διαφορετικά τσοκ. Το 4 για την κάτω κάνη και το 2 για την πάνω, είναι μία καλή επιλογή.

Πυροβολώντας το κοπάδι στην τύχη με την ελπίδα ότι κάποιο τρυγόνι θα πάρει σκάγια και θα πέσει, δεν κάνουμε απολύτως τίποτα. Καλό είναι να επιλέξουμε κάποιο από τα τρυγόνια, συνήθως εκείνο που είναι πιο κοντά.

Αν εντοπίσουμε το κοπάδι ή το μεμονωμένο τρυγόνι που έρχεται προς τα επάνω μας και σηκωθούμε νωρίς για να πάρουμε θέση βολής, θα μας αντιληφθεί και θα αλλάξει πορεία.
Η καλύτερη στιγμή για να σηκωθούμε και να πυροβολήσουμε είναι λίγο πριν το τρυγόνι ή τα τρυγόνια φτάσουν πάνω από εμάς, ή όταν αυτά έρχονται από δεξιά ή αριστερά μας (τραβέρσες), λίγο πριν έρθουν στην ευθεία με το σώμα μας.

Οι τουφεκιές στα τρυγόνια που έχουν ήδη περάσει, ή γενικότερα οι τουφεκιές στο πίσω μέρος των τρυγονιών, είναι δύσκολο να αποφέρουν θετικό αποτέλεσμα.
Ένα άλλο θετικό είναι ότι όσο περισσότερο αφήσουμε το θήραμα να μας πλησιάσει, τόσο περισσότερο μειώνουμε τη δυνατότητα ελιγμών που θα κάνει όταν θα μας εντοπίσει.
Ο πρώτος που θα τουφεκίσει τρυγόνια θα πρέπει να λαμβάνει υπόψη του και τις θέσεις άλλων κυνηγών (εφόσον υπάρχουν), για να μην «χαλάσει» τα πουλιά, δηλαδή να μην τα κάνει να αλλάξουν κατεύθυνση.

Οι βαριές γομώσεις πάνω από τα 34 γραμμάρια, ειδικά στο κυνήγι του τρυγονιού, δεν εξυπηρετούν σε τίποτα ανεξάρτητα από το αν έχουμε αυτογεμές ή δίκανο, ελαφρύ ή βαρύ όπλο.
Σε ότι αφορά τις προσκοπεύσεις, αυτές διαφέρουν ανάλογα την απόσταση που μας χωρίζει από το θήραμα αλλά και την ταχύτητά του.
Όπως και να έχει, η προσκόπευση είναι βασική προϋπόθεση όχι μόνο στο κυνήγι του τρυγονιού, αλλά σε όλα τα θηράματα.

Τα μάτια πρέπει να είναι και τα δύο ανοιχτά (διόφθαλμη σκόπευση) και η κίνηση που πραγματοποιούμε πριν τον πυροβολισμό, δηλαδή η «παρακολούθηση» του θηράματος με τις κάνες του όπλου δεν πρέπει να σταματάει τη στιγμή που πατάμε τη σκανδάλη. Η παρατήρηση αυτή είναι σημαντική, γιατί η πλειοψηφία των αποτυχημένων βολών οφείλεται σ’ αυτή τη λεπτομέρεια.

Ένας εύκολος τρόπος προπόνησης είναι να τοποθετήσουμε δύο φυσίγγια αδρανείας στις θαλάμες και να πραγματοποιήσουμε εικονικές βολές σε στόχους, με την προϋπόθεση ότι θα επωμίζουμε, θα παρακολουθούμε το στόχο, θα τραβάμε την σκανδάλη, αλλά το όπλο ακόμη και μετά το τράβηγμα της σκανδάλης θα παραμένει κλειδωμένο στον ώμο και η κίνηση δεν θα σταματάει.

Φροντίστε στο σημείο που θα επιλέξετε για καρτέρι η ορατότητα να είναι καλή προς όλες τις κατευθύνσεις. Βγάλτε το γιλέκο και τοποθετήστε το κάπου κοντά, με τη λογική να μπορείτε να παίρνετε εύκολα φυσίγγια. Βγάζοντας το γιλέκο αφαιρείτε βάρος, μειώνετε τα ρούχα και επιτυγχάνετε καλύτερη ευκινησία. Γυαλιά, καπέλο και νερό είναι απολύτως απαραίτητα. Επίσης πολύ χρήσιμο είναι ένα σκαμπό ή κάτι για να κάθεστε.

Το βασικό χαρακτηριστικό των κυνηγών του τρυγονιού - και όχι μόνο - είναι η υπομονή.

Η καλή προετοιμασία θα βοηθήσει ώστε το κυνήγι να εξελιχθεί ευχάριστα. Η δεύτερη προϋπόθεση δυστυχώς δεν εξαρτάται από εμάς αλλά από το θήραμα. Η παρουσία του είναι επιτακτική για να εφαρμόσουμε όλα αυτά που προαναφέρουμε. Ας ελπίσουμε ότι η χρονιά αυτή θα είναι καλή για τα τρυγόνια αλλά και για όλα τα υπόλοιπα θηράματα. .

Πηγη : ΚΥΝΗΓΕΣΙΑ ΚΥΝΟΦΙΛΙΑ