«Οσο κι αν μας κάνει κακό, δεν υπάρχει πιο θαυμαστό πλάσμα εκεί έξω»

O Γιάννης Τσέβρεχος από το Διάσελο Τρικάλων δεν είναι απλώς ένας ακόμα βοσκός της ελληνικής υπαίθρου. Μέσα από την παράλληλη δραστηριότητά του, αυτή της συγγραφής, και το βιβλίο του «Το Κοπάδι», κατέγραψε πριν από λίγα χρόνια τη ζωή των τσοπάνηδων και του ποιμνίου τους στις πλαγιές των βουνών της Θεσσαλίας. «...Ο βοσκότοπος του χωριού και γενικά τα τριγύρω πάντα κρατούν τους λύκους, και σίγουρα κάθε χρόνο έχουμε λύκαινες που γεννούν.
Και κατά κάποιον τρόπο καλά είναι να γεννούν κοντά σε κοπάδι. Δεν πειράζουν ποτέ κοπάδια που βρίσκονται γύρω από τη φωλιά τους», σημειώνει στα τετράδια που κρατάει σχεδόν καθημερινά. Του ζητήσαμε να μας μιλήσει για την ανταγωνιστική σχέση που έχει αναπτύξει ο άνθρωπος με τον λύκο, από τη δική του σκοπιά, του κτηνοτρόφου.
«Γι' αυτό το ζώο δεν μπορείς να μιλήσεις με δυο λόγια», παρατηρεί. «Γιατί όσο κι αν μας κάνει κακό, ξέρουμε πως σαν τον λύκο δεν υπάρχει πιο θαυμαστό, πιο απρόβλεπτο, πιο έξυπνο πλάσμα εκεί έξω...».

Πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος λύκος επιτέθηκε στο κοπάδι σας;
Εδώ και 20 μέρες μας έχουν φάει πάνω από 10 ζώα στο χωριό. Εχασα κι εγώ μια γίδα. Συμβαίνει συχνά αυτό, αλλά δεν είναι κάτι καινούργιο. Το έχουμε συνηθίσει. Και ξέρουμε ότι τουλάχιστον ένα 5% των γιδοπροβάτων δεν θα το γλιτώσουμε, ό,τι και να κάνουμε. Οταν κατεβαίνουν κάτω στον κάμπο, οι λύκοι μπαίνουν ακόμα και στα μαντριά. Παλιότερα δεν το κάνανε. Τώρα όμως δεν βρίσκουν φαΐ έξω. Και με κάποιον τρόπο πρέπει κι αυτοί να ζήσουν».

Αποτελεί πράγματι τον μεγαλύτερο εχθρό του κτηνοτρόφου;
Φυσικά. Αλλά είναι κι ένας καλός τρόπος για να μένουμε σε επαγρύπνηση. Να πηγαίνουμε κοντά στα ζώα, να τα φυλάμε, να μην τα αφήνουμε μόνα τους. Μας κρατάει εκεί έξω. Γι' αυτό έχουμε και τα σκυλιά, που από μικρά τα μαθαίνουμε να τον κυνηγούν. Οσο παράξενο κι αν ακούγεται, χωρίς τον λύκο το σκυλί χάνει την επαφή με το κοπάδι ή το κοπάδι ξεσυνηθίζει το γάβγισμά του. Ετσι, ενώ τα πρόβατα είναι μαθημένα να μη φοβούνται το σκυλί και να γνωρίζουν ότι τα φυλάει κιόλας, η έλλειψη του λύκου τα κάνει να σκιάζονται από τον ίδιο το σκύλο.

Μπορεί ο κτηνοτρόφος να φτάσει και σε ακρότητες;
Παλιά κάναμε αισχρά πράγματα. Αν μια κυρία έχει ένα σκυλάκι και εσύ πας και του ρίξεις κλωτσιά, αυτή δεν θα σε χτυπήσει; Πόσω μάλλον αν βρεις το ζώο σου σκοτωμένο. Αν λοιπόν το βάζαμε σκοπό, είχαμε όπλα, ξέραμε πού περπατάει, τον παραφυλάγαμε και στήναμε παγάνες. Τώρα πια αυτά δεν γίνονται. Οι λύκοι έχουν έτσι κι αλλιώς λιγοστέψει και η ζημιά που κάνουν δεν φαίνεται τόσο.

Είναι προβλέψιμη η συμπεριφορά τους;
Τα σκυλιά είναι τα μόνα πλάσματα που μπορούν να καταλάβουν ότι ο λύκος βρίσκεται κοντά. Τον προδίδει η μυρωδιά του. Γιατί κατά τ' άλλα, είναι πανέξυπνο ζώο. Μελετάει συνέχεια και πολύ κάθε κίνηση. Γι' αυτό τον λέμε και στρατηγό. Μπορεί επί 4 μέρες απλώς να παρακολουθεί το κοπάδι, χωρίς να κάνει τίποτα. Και να περιμένει την κατάλληλη στιγμή, για να χτυπήσει την 5η μέρα.

Σας έχει τύχει παρόμοιο περιστατικό;
Το 1984 μου συνέβη κάτι πολύ παράξενο, και δεν μπορώ να το ονομάσω σύμπτωση. Ετυχε μια μέρα και τραυμάτισα έναν, πρέπει να τον σκότωσα. Μέχρι τότε και για 4 - 5 χρόνια δεν με είχε ενοχλήσει λύκος ποτέ. Από εκείνη τη μέρα, μου έκανε τρομερή ζημιά. Μέσα σε 1 - 1½ χρόνο πρέπει να μου έφαγε ίσαμε και 80 ζώα. Ηταν το θηλυκό, που έπαιρνε την εκδίκησή του.

Ο «κακός λύκος» επιτίθεται στον άνθρωπο;
Σπάνια. Πολύ λίγες φορές ακούσαμε στο χωριό τέτοιο πράγμα. Να ξέρετε πως η φωνή του ανθρώπου νικάει τα πάντα. Ο λύκος μας φοβάται, ακόμα κι αν βρισκόμαστε 1 χλμ. μακριά του...

Πηγή - http://www.kathimerini.gr