Ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει την έννοια του χριστουγεννιάτικου δέντρου στην ελληνική κοινωνία και τη διαδρομή του από το δάσος έως το σαλόνι του σπιτιού μας.

Η κάμερα καταγράφει και παρακολουθεί δύο ανθρώπινες ιστορίες που σχετίζονται με την διαδρομή αυτή. Απ' τη μια τη ζωή των υλοτόμων στο Περτούλι Τρικάλων, καθώς και τη διαδικασία ανάπτυξης και κοπής των Χριστουγεννιάτικων δέντρων, κι απ' την άλλη τη διαδικασία της προώθησής τους στους καταναλωτές των Χριστουγέννων. Και μέσα απ' αυτές, την ιστορία του εθίμου, που ήρθε στην Ελλάδα την εποχή του Όθωνα και σχετικά πρόσφατα (μετά το 1945) καθιερώθηκε στα μεγάλα αστικά κέντρα.

Παρακολουθούμε:

•Το δέντρο ως πηγή ζωής για τον υλοτόμο: Απ' αυτό ζει. Γι' αυτό το φυτεύει, το φροντίζει, το προστατεύει, το βοηθά να μεγαλώσει, στο δάσος ή σε ειδικά φυτώρια. Κι όταν έρθει η ώρα του, το κόβει και το παραδίδει στον άνθρωπο της πόλης για να το βάλει στο σαλόνι του τα Χριστούγεννα.

•Το δέντρο ως πηγή θρύλων και μύθων: Συμβολίζει τη ζωή, την ελπίδα, τη γονιμότητα. Έχει ψυχή. Είναι μαγικό. Θεραπεύει, φέρνει πλούτη, εκδικείται. Στηρίζει τη γη. Τα «καρκαντζάλια», οι καλικάντζαροι το πριονίζουν, αλλά δεν καταφέρνουν να το κόψουν. Και

•Το δέντρο - έθιμο. Ο άνθρωπος της πόλης το τοποθετεί σε περίοπτη θέση στο σαλόνι του. Το στολίζει με μπάλες, όπως κάποτε του κρεμούσαν μήλα, καρύδια, γλυκά. Ο υλοτόμος δεν το συνηθίζει. Δεν του χρειάζεται το δέντρο ως σύμβολο. Στη θέση του θα τοποθετήσει το κούτσουρο δίπλα στο τζάκι. Θα ξορκίσει τα παγανά. Θα σφάξει τον χοίρο για να γιορτάσει με την οικογένειά του, ανήμερα τα Χριστούγεννα