Ένα μεγαλειώδες αφιέρωμα σε έναν κόσμο υπό εξαφάνιση. Αυτό το πανέμορφο τοπίο και τα θαυμαστά του πλάσματα ίσως να μη δουν τον επόμενο αιώνα…
Η Αρκτική είναι ένας ιδιαίτερος κόσμος, που ορίζεται από το κρύο και διαμορφώνεται από τον πάγο και τον άνεμο.

Είναι ο κόσμος των παγωμένων θαλασσών, των ογκόλιθων του πάγου, των αχανών εκτάσεων, της τούνδρας, των γλιστερών βουνών και μιας μοναδικής πανίδας που κατάφερε να προσαρμοστεί στις οριακές αυτές συνθήκες επιβίωσης.
Από την αρχή του Χειμώνα μέχρι τη θριαμβευτική επιστροφή του Ήλιου, ο Λευκός Πλανήτης, ξεκινά να αποκαλύπτει αυτό τον εύθραυστο και απειλούμενο κόσμο.
Ένα Βασίλειο που περιμένει την Ανακάλυψή του…
Ο φυσικός κόσμος του Βορείου Πόλου ξεδιπλώνεται αποκαλύπτοντας τις απίστευτες ικανότητες επιβίωσης και τα τρωτά σημεία της άγριας ζωής της Αρκτικής.
Ο Χειμώνας φτάνει. Οι κάτοικοι του Λευκού Πλανήτη ξυπνούν μετά τη μακρά Πολική Νύχτα.
Εκείνοι που κατευθύνονται προς το Βορρά συγκλίνουν σε ένα τόπο που για λίγους μήνες θα γίνει η μεγαλύτερη αποθήκη τροφής του πλανήτη. Έτσι αναπτύσσονται οι στρατηγικές

επιβίωσης των μοναδικών αυτών ζώων στις αφιλόξενες συνθήκες του τόπου.
Ένας απειλούμενος κόσμος, πλούσιος σε αέναες εικόνες, αρωγός δυνατών συναισθημάτων αποτυπώνεται πάνω σε φιλμ ανεκτίμητης αξίας, καθώς πολύ σύντομα όλα μπορεί να εξαφανιστούν… έτσι απλά… καθώς οι Πάγοι στους Πόλους της Γης λιώνουν…
Ο Χειμώνας χτυπά το Λευκό Πλανήτη κι αυτός ο άγνωστος τόπος μοιάζει αμετάκλητα εχθρικός. Κάτω από την καταιγίδα, σκοτεινές ακίνητες φιγούρες στέκονται κολλημένες μεταξύ τους. Τα άγρια μάτια τους φαίνονται διαπεραστικά καθώς ξύνουν το έδαφος με τα νύχια τους, ψάχνοντας για τροφή.
Για τη μαμά αρκούδα, ο Χειμώνας δεν αποτελεί απειλή. Είναι καιρός να κρυφτεί στο καταφύγιό της. για τρεις μήνες, η πολική νύχτα βυθίζει το Λευκό Πλανήτη στο σκοτάδι. Τότε θα γεννήσει τα μικρά της.

Το βόρειο Σέλας – που εμφανίζεται με διαφορετικά χρώματα και οφείλεται στην είσοδο φορτισμένων σωματιδίων που προέρχονται από τον Ήλιο στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας, κάνει την εμφάνισή του στον έναστρο ουρανό. Οι Εσκιμώοι πιστεύουν πως είναι τα πνεύματα των προγόνων τους που χορεύουν στον ουρανό.
Ο Ήλιος που θα επιστρέψει το Μάρτιο θα βρει τον κόσμο αναγεννημένο.
Και τα μικρά αρκουδάκια θα δουν για πρώτη φορά τον κόσμο.
Ο λύκος, ο αιώνιος κυνηγός, συνεχίζει την περιπλάνησή του στη λευκή έρημο της Τούνδρας. Το κυνήγι είναι ένα σόου μεγάλης ακροβατικής δεινότητας.
Οι θηλυκές φώκιες της Γροιλανδίας έχουν συγκεντρωθεί. Στα μέσα του Χειμώνα, τα νεογνά κάνουν την εμφάνισή τους. Το καθένα τους κουρνιάζει δίπλα στη μητέρα του, θηλάζει, δέχεται το πρώτο μητρικό φιλί. Έχει 3 εβδομάδες για να μάθει τα πάντα για τον πάγο, τα πάντα για τη ζωή.
Στις τρύπες τους μέσα από τον πάγο, οι φουσκαλωτές φώκιες δίνουν την αστεία παράστασή τους, για να περιφρουρήσουν την περιοχή τους και να εντυπωσιάσουν τα άλλα αρσενικά.

Πιο νότια, στο μεγάλο δάσος του Βορρά, ο Χειμώνας φτάνει στο τέλος του. Πόσοι είναι αλήθεια οι επιζήσαντες;
Οι γκρίζοι λύκοι ένιωσαν το τρέμουλο στον αέρα, σαν μια υπόσχεση για τις καλύτερες μέρες που θα έρθουν.

Ο ήλιος σπέρνει και πάλι τη ζωή στην περιοχή.
Η μαμά αρκούδα έχει 3 μήνες αποθέματα φαγητού για να θρέψει τα μικρά της. Έτσι, χρειάζεται να κυνηγήσει για να διασφαλίσει την ανάπτυξή τους. Όταν οι πάγοι λιώσουν θα είναι πολύ αργά, καθώς οι φώκιες, η πιο θρεπτική λιχουδιά θα μεταναστεύσουν. Αρχές Ιουνίου και ο Ήλιος έχει φτάσει στο ζενίθ του, κυρίαρχος στον Αρκτικό ουρανό θερμαίνοντας τον Λευκό Πλανήτη.
Σε λίγο οι πάγοι θα λιώσουν απελευθερώνοντας την αχανή Τούνδρα και οι παγωμένοι ύφαλοι θα εξαφανιστούν κατά το ήμισυ, αποκαλύπτοντας τον Αρκτικό Ωκεανό και τις νήσους του. Το περίβλημα του πάγου που φυλακίζει τον Ωκεανό σπάει. Μια τεράστια ρωγμή ανοίγει στην παγωμένη επιφάνεια. Τεράστια κομμάτια πάγου ορθώνονται βίαια και βυθίζονται στην άβυσσο.
Τιτάνιες δυνάμεις βρίσκονται σε κίνηση.

Θύελλες και άνεμοι ενώνουν τις δυνάμεις τους, επιταχύνοντας τη διαδικασία της τήξης των παγωμένων ογκόλιθων.
Οι πρώτες ακτίνες του Ήλιου μετατρέπουν τον πάγο σε θερμοκήπιο και από κάτω του οι ζώντες οργανισμοί κάνουν μια καινούργια αρχή.
Τα φύκια λικνίζονται κάτω από τον πάγο, όπως τα χορταράκια στο λιβάδι. Οι Εσκιμώοι λένε πως είναι τα μαλλιά της Σάννα, του πνεύματος που βασιλεύει πάνω από τους κατοίκους του Ωκεανού. Τα γόνιμα νερά του Αρκτικού Ωκεανού είναι πλούσια σε οξυγόνο και θρεπτικές ουσίες και πλημμυρίζουν από πλαγκτόν. Σαν μαγνήτης, λοιπόν, ελκύουν τις γιγάντιες φάλαινες του Βορρά.
Για τους Εσκιμώους, το πλαγκτόν και οι φάλαινες είναι το πνεύμα και το φως των ωκεανών.
Ο αέρας δονείται από την ορμή της νέας ζωής…

Τα θηλυκά καριμπού φτάνουν στο μυστικό σημείο που γεννούν τα μικρά τους γενιές τώρα. Τα μικρά καριμπού μαθαίνουν γρήγορα να περπατούν για να μπορέσουν να ακολουθήσουν. Πρέπει όλοι μαζί να φτάσουν στο δάσος.
Φτάνουν. Τότε εμφανίζονται μεγαλόπρεπα τ’ αρσενικά. Τώρα δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθούν. Μόνο η επόμενη μεγάλη δοκιμασία.
Τα καριμπού διασχίζουν ένα ποτάμι τόσο πλατύ όσο μια πεδιάδα και τόσο βαθύ, όσο ο ωκεανός. Είναι το μεγάλο φιόρδ. Η μακριά γραμμή των καριμπού γλιστρά στα ορμητικά νερά με μια αμίμητη κολυμβητική τέχνη.
Τα σκοτεινά νερά του Βόρειου Ειρηνικού, είναι γεμάτα από φύκια που σχηματίζουν ένα πυκνό δάσος. Το δάσος αυτό το στοιχειώνει ένα φάντασμα, το τεράστιο χταπόδι.
Τα πλούσια νερά καλούν τις καμπουρωτές φάλαινες που ταξιδεύουν για να συναντηθούν ακριβώς εδώ, για τη μεγάλη γιορτή του καλοκαιριού.

Καθώς τα τεράστια κομμάτια πάγου σπάνε, ο παφλασμός τους δημιουργεί μεγάλα κύματα διώχνοντας τις αρκούδες όσο το δυνατόν μακρύτερα από τις Ακτές. Το Καλοκαίρι, οι αρκούδες πρέπει να δείξουν υπομονή, να συγκρατήσουν την πείνα τους μέχρι να έρθει ο Χειμώνας και να σχηματιστούν και πάλι οι πάγοι.
Όμως το φαινόμενο του θερμοκηπίου κάνει τους πάγους να λιώνουν ευκολότερα, το Χειμώνα να αργεί και τις αρκούδες να πεθαίνουν από την πείνα
Στην Τούνδρα το Καλοκαίρι είναι στο αποκορύφωμά του.

Τα καριμπού συνεχίζουν να προχωρούν ψάχνοντας την τροφή τους. Κάθε μέρα νέα πρόσωπα εντάσσονται στην ομήγυρη για να φτάσουν στην άκρη του κόσμου, στο τελευταίο βοσκοτόπι πριν τον ωκεανό. Μοιράζονται τον ενθουσιασμό του τέλους του ταξιδιού και της απόλαυσης της τροφής.
Στην ακτή οι όγκοι του πάγου δεν είναι παρά μια ανάμνηση. Οι θαλάσσιοι ίπποι που λατρεύουν τον πάγο ζητούν καταφύγιο στην άμμο και ονειρεύονται το Χειμώνα και τα πλούσια θαλασσινά που κρύβονται στον πάγο.
Πάνω από τους πάγους και την Τούνδρα, σμήνη πουλιών γεμίζουν τον ουρανό κρύβοντας σχεδόν τον Ήλιο που δύει.

Μετά από 4 μήνες συνεχούς μέρας, η νύχτα επιστρέφει στο Λευκό Πλανήτη. Το κρύο απλώνεται και η θάλασσα αρχίζει σιγά-σιγά να παγώνει.
Τα τελευταία 30 χρόνια, 1.000.000 τετ. χιλ. των πάγων του Βορείου Πόλου έχουν εξαφανιστεί. Αυτό ισοδυναμεί με μια περιοχή 2 φορές μεγαλύτερη από την έκταση της Γαλλίας.
Οι μετεωρολόγοι προβλέπουν μια αύξηση της θερμοκρασίας της Γης 7-10 C στα επόμενα χρόνια. Κάτι τέτοιο θα είχε ως αποτέλεσμα την εξαφάνιση των πάγων της Αρκτικής κατά τη διάρκεια του Καλοκαιριού και τον αφανισμό των ειδών που εξαρτώνται από αυτούς.
Η Αρκτική μας περιφρουρεί. Μας προειδοποιεί για τους κινδύνους που διατρέχει το ανθρώπινο είδος και ολόκληρος ο πλανήτης μας!

Ο Μεγάλος Βορράς κλείνει την Πύλη του Βασιλείου του
Υπάρχει μόνο ένα Μοναδικό και ανεκτίμητο πράγμα,
Σ’ ολόκληρη την Πλάση!
Να ζεις,
Κι από το καταφύγιό σου, να παρακολουθείς…
Μια νέα μέρα να χαράζει Και το φως ν’ απλώνεται στον κόσμο.

(Ποίημα των Εσκιμώων που έχει συλλέξει ο Κ. Ρασμούσεν) Πηγή Audio Visual

Πηγές
Ο Ι Κ Ο Λ Ο Γ Ι Κ Η Ε Π Ι Θ Ε Ω Ρ Η Σ Η