Δεν είναι λίγοι οι κυνηγοί που ενώ προμηθεύτηκαν σκυλί εφοδιασμένο με πιστοποιητικά γενεαλογίας (Pedigree) διαπιστώνουν κατάπληκτοι , ότι το σκυλί τους δεν έχει κυνηγετικές ικανότητες που ήταν βέβαιοι πώς θα έχει , εφόσον το πιστοποιητικό που είχαν του βεβαίωνε πώς πήραν ένα καθαρόαιμο κυνηγετικό σκυλί.
Aυτό όμως είναι το λάθος, η πλάνη όλων αυτών που πιστεύουν, ότι ένα σκυλί με πιστοποιητικό γενεαλογίας είναι ένα σκυλί με πραγματική κυνηγετική αξία και η πλάνη αυτή συντελεί στην εκμετάλλευση τους, στο να πληρώνουν ακριβά ένα τέτοιο σκυλί.
Τα πιστοποιητικά γενεαλογίας δεν έχουν παρά μόνο την αξία που τους αποδίδουμε, ως ένα είδος πιστοποίησης περί της καταγωγής του σκυλιού.
Εάν το χαρτί του σκυλιού μας το εμφανίζει ως απόγονο εξαιρετικής αξίας γεννητόρων, αυτό ενδεχομένως δικαιολογεί τη μεγάλη τιμή που ζητείται ή που πληρώσαμε το σκυλί.
Ας δούμε όμως λεπτομερέστερα τι είναι γενεαλογία: Ποια είναι η πραγματική αξία των πιστοποιητικών γενεαλογίας; Σε τι χρησιμεύουν τα πιστοποιητικά γενεαλογίας;
Το 1859 ο Δαρβίνος δημοσίευσε την μελέτη του «Περί της καταγωγής των ειδών» και υπήρξε ο πρώτος που έκανε συστηματικές διαπιστώσεις σχετικά με την εξέλιξη των οργανικών όντων με κατεύθυνση προς την τελειοποίηση τους δια της φυσική επιλογής.
Πρώτος ο Μέντελ, οπαδός της θεωρίας του Δαρβίνου, έδωσε λογική εξήγηση σε ένα πλήθος βιολογικών προβλημάτων. Αυτός καταπιάστηκε να αποδείξει πειραματικά την ορθότητα της θεωρίας όσον αφορά τον τρόπο της μετάβασης των κληρονομικών γνωρισμάτων των γονέων προς τα παιδιά τους και να καθορίσει τους υπάρχοντες ενδεχομένως νόμους της κληρονομικότητας και την ορθή εξήγηση της προέλευσης των οργανικών όντων.
Με τα πειράματα του Μέντελ, που είχαν απόλυτη επιτυχία, φτάνουμε από τη θεωρία σε μία θετική πλέον επιστήμη, την επιστήμη της κληρονομικότητας ή όπως επικράτησε την Γενετική.
Εκτός όμως από την φυσική επιλογή, όπως άλλωστε και ο μεγάλος Δαρβίνος παραδέχεται και αναφέρει στο σύγγραμμα του, οι άνθρωποι από τα πολύ παλιά χρόνια, χωρίς να έχουν ιδέα της θεωρίας του Δαρβίνου και της κληρονομικότητας που με τα πειράματα των διασταυρώσεων απόδειξε ο Μέντελ, φρόντιζαν πάντοτε στο να βελτιώσουν την απόδοση στις καλλιέργειες τους και στα ζώα τους, διαλέγοντας πάντα για σπορά και αναπαραγωγή τα πιο ρωμαλέα και πιο αποδοτικά φυτά και ζώα.
Πρώτος ο Αριστοτέλης ο Πανεπιστημων στην «Περί ζώων» ιστορία του, κάνει μερικές ορθές παρατηρήσεις περί κληρονομικότητας ενώ στο « Κυνηγετικό» του Ξενοφώντα και στους παράλληλους βίους του Πλούταρχου βρίσκουμε πάλι κάτι σχετικό. μερικές ορθές παρατηρήσεις περί κληρονομικότητας, ενώ στο «Κυνηγετικό» του Ξενοφώντα και στους παράλληλους βίους του Πλούταρχου Βρίοκουμε λι κάτι οχετικό.
Έτσι, όταν ο Μέντελ κατέγινε με τις διασταυρώσεις να αποδείξει την ορθότητα της θεωρίας του Δαρβίνου γύρω από την κληρονομικότητα και την εξέλιξη των ειδών δια της επιλογής, ήδη οι άνθρωποι αργά μεν αλλά ασφαλώς με την πείρα των αιώνων είχαν βελτιώσει τα πολύ ορισμένα χρήσιμα στον άνθρωπο φυτά και ζώα και φυσικά δεν υστέρησαν και στα σκυλιά, που για τον άνθρωπο υπήρξαν από πολλούς αιώνες κύριοι βοηθοί του στο να συμπληρώνεται ένα μέρος της τροφής του με το κυνήγι.
Το ότι το πρώτο ζώο που εξημερώθηκε από τον άνθρωπο και έγινε ο πρώτος του οικιακός σύντροφος με τις πιο ποικίλες χρήσεις είναι το σκυλί, αυτό είναι :νικά παραδεδεγμένο και λογικά αναμφισβήτητο.
Τα σκυλιά ανήκουν σαν είδη σε μία οικογένεια, αλλά μεταξύ των ατόμων της οικογένειας αυτής υπάρχουν τόσες και τέτοιες διαφορές ώστε να αμφιβάλει καείς αν το Πένσερ που είναι μία ράτσα σκυλιών που έχουν Βάρος ενός κιλού, ανήκει στην ίδια οικογένεια με τα σκυλιά του Αγίου Βερνάρδου ή τους μολοσσούς που το Βάρος τους ξεπερνάει τα ενενήντα κιλά.
Τα σκυλιά είναι προϊόντα διασταυρώσεων που ανήκουν σε μία άγνωστη εποχή συγγενών ζώων εκ των οποίων άλλα υπάρχουν και σήμερα ή και ενδεχομένως άλλων που ήδη έχουν εκλείψει και που με την πάροδο των αιώνων ο άνθρωπος με την επιλογή, με
τις ανάγκες του, έφτασε να διαμορφώσει τις άπειρες ράτσες των
σκυλιών που υπάρχουν σήμερα και οι οποίες εξακολουθούν να
αυξάνουν.
Μπορούμε λοιπόν να ισχυριστούμε με πεποίθηση πως δεν κάνουμε
, ή τουλάχιστον λάθος βασικό, ότι οι περισσότερες ράτσες των σκυλιών κυνηγετικών και μη είναι προϊόντα της ανθρώπινης προσπάθειας δια μέσου των αιώνων και κάθε ράτσα σκυλιού δημιουργήθηκε εξελικτικά για να ικανοποιήσει ορισμένες ανάγκες των ανθρώπων.
Και
έτσι φτάνουμε στην πρό ενός αιώνος
εποχή οπότε αποδείχτηκε, ότι τα χαρακτηριστικά και οι ικανότητες των προγόνων μεταδίδονται κληρονομικά στ απογόνους τους.
Η απόδειξη αυτή συντέλεσε στο να συστηματοποιηθεί αναπαραγωγή των κατοικίδιων ζώων γενικώς και ιδιαίτερα προκειμένου των σκυλιών των τόσο χρήσιμων αγαπητών ζώων στον άνθρωπο, να ιδρυθούν με τον καιρό κυνοτροφεία για ι αναπαραγωγή καθαρόαιμων ζώων ν κυνολογικοί οργανισμοί με σκοπό τον έλεγχο και επίβλεψη της αναπαραγωγή καθαρόαιμων σκυλιών.
Δυστυχώς, όμως το ενδιαφέρον των κυνηγών κυρίως που είναι διατεθειμένοι να προμηθευτούν ένα καθαρόαιμο σκυλί με εξαιρετικές κυνηγετικές ικανότητες σε ψηλή τιμή, έγινε αντικείμενο εκμεταλλεύσεως σε τρόπο, ώστε ένα πιστοποιητικό γενεαλογίας να μην αντιπροσωπεύει τίποτα άλλο σχεδόν, παρά ένα ύποπτο πιστοποιητικό γεννήσεως, όχι από όλους βέβαια .
Initial
Back
