Τρεις έννοιες διαφορετικές με ξεχωριστή βάση και τρόπο επίδοσης που συνθέτουν το ήδη δύσκολο πρόβλημα της επαναφοράς (απόρτ). Και οι τρεις μαζί δεν μπορούν να συνυπάρχουν· Συνήθως παρουσιάζονται μεμονωμένες ή σε ζεύγη.
Η κυριαρχικότητα, ένα κληρονομικό στοιχείο του χαρακτήρα του σκύλου,
που υποδηλώνει ζώο με αυτοπεποίθηση και πρωτοβουλία που υπερισχύει έναντι των άλλων .
Από κουτάβι ακόμα επιβάλεται στα αδέλφια του, αφού διεκδικεί την τροφή τους
, παίρνει πρώτο την θηλή της μητέρας , κοιμάται στο πιο ζεστό και ήσυχο
σημείο της φωλιάς, αναγνωρίζει πρώτο το περιβάλλον διαμονής του και τέλος κυριαρχεί στα αδέρφια του !
Μελλοντικά, στην σχέση του με τον ιδιοκτήτη διακρίνεται
για το πείσμα του και τον εγωκεντρισμό του .
Κατά την εκπαίδευση στην επαναφορά θα παρατηρήσουμε ότι ο σκύλος κυριαρχεί , όταν παίρνει με μανία το ομοίωμα
Το (θήραμα) που του πετάμε και τρέχει μακριά μας, παρ' όλα τα καλοπιάσματα και τις επικλήσεις μας. Το κεφάλι και η ουρά βρίσκονται ψηλά και σε καμιά περίπτωση δεν θα μας πλησιάσει με το θήραμα στο στόμα. Όμως χρειάζεται προσοχή στην διάγνωση μίας κυριαρχικής τάσης ή μιας πρόκλησης για παιχνίδι, γιατί οι αντιδράσεις του σκύλου είναι σχεδόν ίδιες. Δεν είναι απίθανο ένα κυριαρχικό σκυλί με το συγκεκριμένο πρόβλημα στην επαναφορά να διέπεται και από μία έλλειψη εμπιστοσύνης προς τον ιδιοκτήτη του, πράγμα που δυσκολεύει ακόμα περισσότερο την επαναφορά του.
Σαν επίλυση στο συγκεκριμένο πρόβλημα θα στραφούμε πρώτα στη συνετή , άψογη υπακοή του ζώου.
Πρέπει πάντα να έχουμε σωστό έλεγχο σε κάθε άσκηση επαναφοράς.
Θα πρέπει να περάσουμε στο μυαλό του σκύλου ότι φέρνοντας το θήραμα δεν θα το χάσει , αλλά θα μας το εμπιστευτεί πάντα επιβραβευμένος !
Μετά από κάθε επιτυχημένο απόρτ – άσκηση βάλτε τον σε θέση ελέγχου μπροστά στο θήραμα που έφερε.
Απομακρυνθείτε έχοντας πάντα την προσοχή σας στραμμένη σε αυτόν. Απαγορεύεται να πάρει το θήραμα στο στόμα παρά μόνο άμα εσείς το διατάζετε. Η επανάληψη των ασκήσεων επαναφοράς πάντα υπό πλήρη έλεγχο (μακρύ σχοινί) μαζί με την ταυτόχρονη παρουσία του θηράματος στα πόδια του σκύλου και άφθονη επιβράβευση θα λύσει το πρόβλημα.
Η έλλειψη εμπιστοσύνης του σκύλου προς τον ιδιοκτήτη του αποτελεί ένα ακόμα πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στην εκπαίδευση επαναφοράς. Μπορεί δε να συνυπάρχει και με την κυριαρχικότητα η την αδιαφορία του σκύλου. Πηγάζει συνήθως από την λανθασμένη ή κακή επαφή του ιδιοκτήτη με τον σκύλο του. Το ζώο δεν εμπιστεύεται την ασφάλεια (φύλαξη) του θηράματος στον ιδιοκτήτη του, φοβούμενο μήπως το χάσει. Προτιμά να κρύψει το θήραμα σε κάποιο ασφαλές γι' αυτό σημείο, να το θάψει ή ακόμα χειρότερα να το κουβαλήσει για αρκετό χρονικό διάστημα και αφού ικανοποιήσει την κτητικότητα του να το αφήσει οπουδήποτε αλλού εκτός από τον ιδιοκτήτη του.
Τα συμπτώματα αυτά παρουσιάζονται πιο έντονα σε ένα κυριαρχικό σκύλο. Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει όταν συνυπάρχει έλλειψη εμπιστοσύνης και αδιαφορία για το θήραμα. Ότι χειρότερο, ο σκύλος να μην μας εμπιστεύεται και ταυτόχρονα ν1 αδιαφορεί. Πολλές φορές όμως αυτή η αδιαφορία πηγάζει και από την κακή σχέση ιδιοκτήτη - σκύλου (ανασφάλεια).
Οι προσπάθειες μας για βελτίωση και λύση του προβλήματος εντοπίζονται στην δημιουργία μίας σχέσης εμπιστοσύνης μεταξύ ιδιοκτήτη - σκύλου. Περισσότερες ώρες επαφής, παιχνίδι, επιβράβευση και σεβασμός, τα στοιχεία εκείνα που θα εδραιώσουν την σχέση που αναζητούμε. Η συμπεριφορά του σκύλου μας θα αλλάξει αυτόματα προς το καλύτερο.
Η αδιαφορία ενός σκύλου για το νεκρό
θήραμα φαινόμενο όχι σπάνιο, μπορεί να
δηλώνει υποτονικό ένστικτο, ανωριμότητα,
ή αυξημένη ανασφάλεια. Το υποτονικό
ένστικτο χρειάζεται τόνωση.
Συνεχείς προσπάθειες με ομοίωμα θηράματος, με στόχο την κτήση του από τον σκύλο και μεγάλη επιβράβευση σε κάθε επιτυχημένη
προσπάθεια. Η ζήλια μπορεί να γίνει
χρήσιμη βοηθός μας. Ο μαθητής μας βλέπει επιτυχημένες ,επαναφορές από έμπειρο σκύλο. Εμείς τον επιβραβεύουμε έντονα ενώ αδιαφορούμε για το σκύλο μαθητή που παρακολουθεί.
Ύστερα από μερικές επαναλήψεις αφήνουμε και τα δύο
σκυλιά να διεκδικούν το ομοίωμα μειώνοντας το προβάδισμα του έμπειρου σκύλου, έτσι ο μαθητής παίρνει πρώτος το
ομοίωμα και επιδεικτικά τρέχει γύρω μας.
0 αντικειμενικός σκοπός έχει επιτευχθεί.
0 σκύλος μαθητής άρχισε να ενδιαφέρεται για την άσκηση.
Η ανασφάλεια ενός σκύλου μπορεί να εξελιχθεί σε αδιαφορία, αν ο σκύλος; υπολείπεται αυτοπεποίθησης και είναι' έντονα ευαίσθητος. Παράλληλα αν υπάρχει και έλλειψη εμπιστοσύνης προς την εκπαίδευση του, θα παρουσιάζεται σαν ένα άβουλο ζώο χωρίς ένστικτα και ενδιαφέροντα. Εδώ πρέπει πρώτα να το βοηθήσουμε να ξεπεράσει τις ανασφάλειες του, να κερδίσουμε την εμπιστοσύνη του, χωρίς όμως να επιμένουμε στην εκτέλεση μίας άσκησης που αποτρέπει το ζώο. Κάθε προσπάθεια για καταναγκαστικό απόρτ, σ' αυτήν την περίπτωση θα αποτύχει, γεφυρώνοντας ακόμη περισσότερο την απόσταση εκπαιδευτή σκύλου μαθητή.
Σίγουρα όλα τα προβλήματα επαναφοράς δεν λύνονται εύκολα και γρήγορα, μπορεί και καθόλου, εφαρμόζοντας τα παραπάνω. Ούτε αποτελούν αλάνθαστους κανόνες επιτυχίας. Όμως ορίζουν έναν άξονα κίνησης και συμπεριφοράς του εκπαιδευτή και περισσότερο βοηθούν στην κατανόηση διερεύνηση της βάσης του προβλήματος, απαραίτητη για την επίλυση του
Initial
Back
