Το θέμα που συζητήθηκε κατά κόρον αυτό το Σαββατοκύριακο είναι τέτοιο που πραγματικά θα το διαβάστε και δεν θα το πιστεύετε .Όσοι το πρωτοακούν αντιδρούν με τον ίδιο τρόπο : « αποκλείεται , κάτι άλλο θα σου είπαν και δεν το κατάλαβες ..».
Ακούστε λοιπόν . Νεοχωρούδα Θεσσαλονίκης ,27 Σεπτεμβρίου 2004 . Γνωστός εκπαιδευτής έχει βγάλει σκύλο του προς εκπαίδευση . Τον πλησιάζει ομοσπονδιακός θηροφύλακας και τον ρωτάει τι κάνει εδώ. Εκπαιδεύω , είναι η λογική απάντηση . Θα σε γράψω διότι εδώ δεν είναι χώρος εκπαίδευσης. Συγνώμη , λέει ο εκπαιδευτής , το κυνήγι επιτρέπεται; Βεβαίως είναι η «κουφή» απάντηση του θηροφύλακα αλλά εσύ δεν κρατάς όπλο άρα δεν κυνηγάς!!! Σημειώστε ότι ο θηροφύλακας δεν τρελάθηκε ξαφνικά και βγήκε στα χωράφια να λέει ασυναρτησίες. Από κάπου έχει πάρει εντολή να ενεργήσει με αυτόν τον τρόπο . Τι συμβαίνει λοιπόν ;
Το πλέον πιθανό είναι να έγινε λάθος ερμηνεία του νόμου που λέει ότι επιτρέπεται η εκπαίδευση μόνο στους χώρους που έχουν οριστεί σαν χώροι εκπαίδευσης . Η αδιάσειστη λογική λέει ότι αυτό ισχύει την εποχή που δεν επιτρέπεται το κυνήγι . Όταν το κυνήγι ανοίγει , τι σημασία έχει αν βγάζω το σκυλί μου με σκοπό την θήρα η την εκπαίδευση . Ας το ξαναδούνε λοιπόν οι αρμόδιοι για να μην ταλαιπωρείται άδικα ο κόσμος.
Θα μου πείτε , αυτό τι σχέση έχει με ένα άρθρο για αγώνες ; Και όμως έχει , διότι τη Κυριακή το πρωί στο ίδιο σημείο που έπιασαν τον εκπαιδευτή είχε ξεκινήσει ο αγώνας έρευνας κυνηγίου όταν μας πλησίασαν άνθρωποι της κοινότητος της Νεωχορούδας και μας είπαν το ίδιο πράγμα. Απαγορεύεται δηλαδή η εκπαίδευση αλλά επιτρέπεται το κυνήγι. Βέβαια στη περίπτωσή έγινε κάποιο βραχυκύκλωμα διότι εμείς ούτε εκπαιδεύαμε αλλά ούτε κυνηγούσαμε. Κάναμε έναν αγώνα με κανονική άδεια του Υπουργείου γεωργίας και το συμβάν έληξε χωρίς συνέχεια.
Ας δούμε όμως και τι έγινε στα τερέν αυτό το διήμερο. Ο αγώνας αυτός που γίνεται κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο η τον Οκτώβριο έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή γίνεται σε κοπάδια και όχι σε ζευγάρια και η συμπεριφορά των πουλιών είναι τέτοια που χρειάζεται σκύλος με εμπειρία αλλά και με αποφασιστικότητα και με σαφείς τάσεις κυριαρχίας για να ακινητοποιήσει ένα μπουλούκι 15-20 πουλιά.
Είδαμε συχνά τα κοπάδια να φεύγουν πολύ πριν τα πλησιάσουν οι σκύλοι. Σε γενικές γραμμές τα σκυλιά που παρουσιάστηκαν ήταν σε άριστη φυσική κατάσταση και σε αρκετά καλό επίπεδο αγωνιστικής κατάστασης. Ίσως αν είχαν δουλευτεί περισσότερο πάνω στα κοπάδια να μπορούσαν να τα «μανουβράρουν» καλλίτερα.
Αυτό μπορεί να το αντιληφθεί κανείς και από τα φτωχά αποτελέσματα .
Μόνο την Κυριακή είχαμε σκυλιά στη βαθμολογία και μάλιστα μόνο ένα στην Μεγάλη Έρευνα και ένα στην Έρευνα Κυνηγίου. Στην ΕΚ ο Γ. Φουτρής είχε στις σημειώσεις του μόνο τον Κάστορα του Πετρόχειλου με εξαίρετος . Για μία ακόμα φορά ο σκύλος αυτός έδειξε ότι κατέχει άριστα τον ρόλο του. Είναι ένας σκύλος που όταν τον βλέπεις να ξεκινάει τον αγώνα του , αν δεν τον ξέρεις , βάζεις στοίχημα ότι έτσι που πάει δεν έχει καμία τύχη να πάρει τη μυρωδιά των πουλιών . Αυτή όμως είναι η μαγεία αυτών των σκύλων και αυτές είναι οι ασύλληπτες ενέργειες που μας έχουν κάνει « κολλημένους» με το «παιχνίδι» . Δύο τρεις τέτοιες φάσεις και ξεχνάμε τα χιλιόμετρα Αθήνα –Θεσσαλονίκη και τις ώρες μέσα στα τερέν.
Τα λέω αυτά διότι και στο δικό μας τερέν που κρίναμε με τον Σπύρο Μολφέτα και τον Σωτήρη Κοπανά είχαμε με τη σειρά μας ένα μόνο σκυλί στη βαθμολογία , τον Πλούτωνα , Αγγλικό Σέττερ, με εξαίρετος.
Η παρουσία αυτού του σκύλου σε αυτόν τον αγώνα έμοιαζε να ήταν προγραμματισμένη από κάποια δύναμη ( ίσως να είναι ο θεός των κριτών όπως μας έλεγε ο πρώτος μας δάσκαλος , ο J.M.Pillard, η ο θεός της κυνοφιλίας ) η οποία ήθελε να στείλει ένα μήνυμα ,η μία διαμαρτυρία σε αυτά που γράφτηκαν ότι οι αγώνες μεγάλης έρευνας είναι καταστροφικοί για τα Σέττερ . Αυτά δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να λέγονται από ανθρώπους που έχουν ζήσει τους αγώνες όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα μας και έχουν δει από κοντά την κατακόρυφη βελτίωση όλων των φυλών που αγωνίζονται , συμπεριλαμβανόμενης και της φυλής αυτής δηλ. τα Αγγλικά Σέττερ. Εδώ ζευγαρώνουμε ανοιχτούς , δυνατούς και παθιασμένους σκύλους από το «στόκ» των αγώνων και συχνά βγάζουμε «κοκόνια». Σκεφτείτε λοιπόν να μην είχαμε και αυτά τα ζώα , τι σκύλους θα παράγαμε . Προς θεού , δεν πρέπει με τίποτα να περάσει στο κόσμο ότι το Σέττερ δεν έχει ανάγκη συνεχούς γενετικού ντοπαρίσματος.
Η τοποθέτηση αυτή , της σχέσης δηλαδή Σέττερ και μεγάλης έρευνας ήταν επίσης ένα θέμα που συζητήθηκε έντονα από πολλούς επαγγελματίες εκπαιδευτές στα τραπεζάκια του Λαγγαδά αυτό το Σαββατοκύριακο και η θέση όλων ήταν ότι πρέπει να δοθεί οπωσδήποτε μια απάντηση για να μη μείνει αυτή η λάθος εντύπωση στον κόσμο. Το Αγγλικό Σέττερ είναι μια Βρετανική φυλή και οι φυλές αυτές εξ ορισμού αποτελούνται από σκύλους που ερευνούν γρήγορα και μακριά.
Για να επανέλθω λοιπόν σε αυτόν τον σκύλο που λέγαμε . Πρόκειται για ένα κλασσικό δείγμα αναβάθμισης της φυλής ,μια αναβάθμιση που σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσε να προέλθει από άλλους συνδυασμούς πέραν των επιλεγμένων αγωνιστικών σκύλων μεγάλης εμβέλειας. Ο Πλούτων είναι ένας σκύλος ο οποίος συνδυάζει απόλυτα αρμονικά από τη μια μεριά την τυπικότητα της φυλής του
( μαλακός , χαμηλός αλλά ταυτόχρονα ζωηρός και ενεργητικός καλπασμός , με εξαίρετο κράτημα κεφαλιού και εξαίρετη ίσια πλάτη) και από την άλλη το σκυλί που έχει πάθος ( κάποιες στιγμές σου δίνει την αίσθηση της απληστίας ) να πάρει τερέν.
Ξεκίνησε με ένα μεγάλο αριστερό λασέ και στην επιστροφή , στη μέση του τερέν, ύστερα από ένα μικρό ανέβασμα , ξάπλωσε στο χώμα φερμάροντας. Δεν χρειάστηκε να τον ποντάρει περισσότερο από 3-4 μέτρα ο Χρήστος Ραπακούλιας για να μας δείξει ότι μπροστά στη φέρμα του ήταν απόλυτα καθηλωμένα καμιά δεκαριά πουλιά.
Έχουμε λοιπόν ένα σκύλο , ένα σκύλο ράτσας Σέττερ ο οποίος είναι ανοιχτός , γρήγορος , τυπικός στη κίνηση και μεγάλος κυνηγός και προέρχεται από σκύλους αγώνων.
Που είναι λοιπόν η καταστροφή που έπαθε η φυλή από την ΜΕ
Μην ξεχνάμε ότι ο σκύλος αγωνίζεται στη μεγάλη έρευνα. Και μην πούμε ότι τέτοια σκυλιά είναι η εξαίρεση που αποδεικνύει τον κανόνα , πρώτον διότι έχουμε και άλλα ικανότατα Σέττερ στους αγώνες μας και δεύτερον διότι οι καλοί σκύλοι είναι πάντα η εξαίρεση. Αλίμονο αν όλα τα σκυλιά ήταν αστέρια . Η φύση ξέρει να κάνει την οικονομία της. Αυτές οι εξαιρέσεις είναι που θα εξαφανιζόντουσαν τελείως αν έπαυαν οι αγώνες η αν εξαιρούσαμε τα Σέττερ από την μεγάλη έρευνα.
Τέτοια σκυλιά είναι η ζωντανή απόδειξη ότι οι αγώνες ( όλοι οι αγώνες , χωρίς να εξαιρείται η μεγάλη έρευνα) είναι η μόνη μας ελπίδα για τη διατήρηση των αρετών των Βρετανικών φυλών. Και μια λεπτομέρεια . Το σκυλί είναι ακόμα νεότατο. Τον Μάρτιο έτρεχε στο Derby , το οποίο μάλιστα κέρδισε. Είναι δηλ. ένα Σέτερ που έχει πολύ μέλλον μπροστά του. Ένα αστέρι ίσως γενιέται , ήταν ο πρόλογος στην ανάλυση αποτελεσμάτων που κάναμε τη Κυριακή το μεσημέρι. Η φυλή αυτή έχει απόλυτη ανάγκη από νέα αστέρια ιδίως στους δικά μας Ελληνικούς αγώνες.
Initial
Back
