ΑΓΩΝΑΣ ΣΤΗ ΜΠΕΚΑΤΣΑ ΚΑΙ ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ. (Καλαμπάκα19,20,21 Νοεμβρίου 2005)
Δεν είναι καθόλου εύκολο να έρθεις σε αντιπαράθεση, έστω και καλοπροαίρετα, για κυνοφιλικά θέματα με έναν άνθρωπο που εκτός των άλλων έχει συνδέσει το όνομα του με τον ΟΜΙΛΟ ΡΟΙΝΤΕΡ ΣΕΤΤΕΡ (ΟΚΑΔΕ), με έναν κυνόφιλο που έχει ζήσει όλο το μεγαλείο του ομίλου από την ίδρυση του έως σήμερα, με αυτόν που χρόνια τώρα αρθρογραφεί και καλύπτει όλα τα γεγονότα του ομίλου στα διάφορα περιοδικά του χώρου. Αναφέρομαι στον ΑΚΗ ΛΑΠΠΑ, που μόνο καλά λόγια είχε και έχει για το κάθε μέλος του ομίλου και πόσο μάλλον για τους επαγγελματίες του χώρου.
Ουαί και αλίμονο όμως, αν κάποιος εκφράσει αντίθετες απόψεις, αν έχει βγάλει και διατυπώσει διαφορετικά συμπεράσματα από αυτά που πιστεύει ο ΑΚΗΣ, τότε θα στηθείς στον τοίχο με ή χωρίς μαντήλι στα μάτια και θα εκτελεστείς.
Δεν χαρίζεται ο ΑΚΗΣ, λες και δεν είναι δημοκρατικό, λες και δεν είναι ανθρώπινο να εκφράζονται διαφορετικές απόψεις...
Να είσαι σίγουρος ΑΚΗ ότι δεν θα είχα ασχοληθεί αν αυτά τα έγραφε κάποιος "δήθεν", αλλά δεν μπορώ να μην απαντήσω σε σένα που είσαι όλα τα χρόνια στην διοίκηση του ΟΚΑΔΕ, που είσαι κριτής αγώνων εργασίας και που με τα γραφόμενα σου περνάς μηνύματα (με έναν τρόπο ίσως μοναδικό στους κυνηγούς κυνόφιλους της χώρας μας) και στο κάτω - κάτω λατρεύεις τον ίδιο σκύλο που λατρεύω και εγώ και ακούει στο όνομα ΡΟΙΝΤΕΡ
Ας αναφερθώ όμως στην "ΑΤΥΧΗ" συνέντευξη μου, όπως εσύ έγραψες για τη συνέντευξη που έδωσα στο ΕΘΝΟΣ - ΚΥΝΗΓΙ και συγκεκριμένα στον κ. Φωτακόπουλο.
Έγραφες για μένα και είναι σίγουρο ότι απέναντί σου δεν είχες εμένα αλλά τον κ. Φωτακόπουλο (είναι γνωστή η "αγάπη" που έχετε μεταξύ σας), διαφορετικά δεν εξηγείται να φθάσεις στο σημείο να παραποιείς ακόμα και τα γραφόμενα μου.
Αλλά ας τα πάρω με τη σειρά. Εγώ ποτέ δεν έθεσα σαν κανόνα ότι τα σκυλιά αγώνων κάνουν περισσότερο κακό παρά καλό στα κυνηγετικά μας σκυλιά. Εγώ έγραψα ".... έχω απομυθοποιήσει διάσημους αγωνομάχους επιβήτορες, που δεν είναι λίγες οι φορές που κάνουν περισσότερο κακό από ότι καλό όταν χρησιμοποιηθούν στην εκτροφή..."
Επέτρεψε μου ΑΚΗ να έχω άποψη, να έχω βγάλει τα συμπεράσματα μου μέσα από μια πείρα εκτροφής είκοσι χρόνων και εξηγώ, δεν είναι δυνατόν στην συντριπτική πλειοψηφία - όπως άλλωστε έχει αποδειχθεί- (διότι διαφορετικά θα είχαμε όλοι άριστους σκύλους) να πάρουμε παιδιά ικανά για το κυνήγι από έναν αγωνομάχο σκύλο που δεν έχει πατήσει ποτέ βράχο, που δεν έχει δείξει την αντοχή του, την κυνηγετική του μανία που προκύπτει μέσα από πολύωρο κυνήγι και σε δύσκολες καιρικές συνθήκες.
Δεν είναι δυνατόν να πάρεις παιδιά από μια θηλύκια, όταν δεν έχει βγει από το κουμάσι της και χρησιμοποιείται μόνο για κουτάβο παραγωγή.
Θέτεις σαν κανόνα ΑΚΗ ότι τα άριστα σκυλιά είναι πράγματι μειοψηφία και δίνονται από τη φύση με μεγάλη τσιγκουνιά ... Με ά λα λόγια πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι που ο ΤΑΔΕ πρωταθλητής ζευγάρωσε εκατό θηλυκές και έβγαλε δύο τρία μπεκατσόσκυλα δύο τρία περδικόσκυλα (βλέπεις είναι σπάνιο είδος στις μέρες μας
'Ε, ΟΧΙ, γιατί να είναι έτσι;
Δεν γεννιόνται οι σκύλοι να κάνουν μι συγκεκριμένη δουλειά;
Δηλαδή τι πρέπει να κάνουμε τάματα, προσευχές στη θεά τύχη, να βγάλουμε σκύλους που να φερμάρουν, ν' απορτάρουν και να έχουν κυνηγετικά ένστικτα (στοιχεία που είχα δεδομένο ότι πρέπει να έχουν από τη φύση τους) Πρέπει να ανεχθούμε να γεννάμε κουασιμόδους και κροκόδειλους;
Δεν σου κάνει εντύπωση που στην Ιταλία γεννάνε 30.000 κουτά βία δθίΐθΓ το χρόνο και μόνο 5.000 Ροϊπϊθγ; Αφού κατά γενική ομολο γία το ΡοίηΐεΓ είναι ο άρχοντας των σκύλων φέρμας.
Να στο πω εγώ ΑΚΗ το γιατί. Διότι έχει πεισθεί ο Ιταλός κυνηγός ότι το ΡοΐηΐθΓ είναι μόνο για τους αγώνες και όχι για κυνήγι. Οι Ιταλοί κριτές και εκτροφείς ήδη έχουν προβληματιστεί και πολλοί από αυτούς χτυπούνε το καμπανάκι, όπως ο Ζυrlini, ο οποίος αναφέρει σε ένα συνέδριο του ΡΟΙΝΤΕR CLUP της Ιταλίας:
"Αν τα σκυλιά μας δεν τα χρησιμοποιήσουμε στο πραγματικό κυνήγι για πολλές γενιές και τα χρησιμοποιήσουμε μόνο για αναπαραγωγή, θα διατρέξουν ένα μεγάλο και σοβαρό κίνδυνο ελλείψει θηραματικότητας και συγχρόνως ελλείψει ενστίκτου ευρέσεως της λείας εάν η επιλογή γεννητόρων γίνεται μόνο μέσα από τους αγώνες
θα δημιουργηθεί πρόβλημα, το πραγματικό κυνήγι είναι απαραίτητο.
Άλλος μεγάλος, ο ΝΕRILLI είπε:
Είμαι ευτυχισμένος που άκουσα ότι το Ροinter πριν γίνει σκύλος αγώνων πρέπει να είναι σκύλος ικανός για το κυνήγι...
Υπάρχουν βέβαια και Ιταλοί που έχουν την άποψη ότι το Ροinter είναι μόνο για τους αγώνες... Πρόβλημα τους.
Τώρα, όσον αφορά τη νίκη μου στους αγώνες πρακτικού κυνηγίου για το τρόπαιο Κ.Ο.Ε. 2005 ήταν ένας αγώνας που έκριναν Φουτρής, Μολφέτας και ο Τσιομπλής.
Είχα να αντιμετωπίσω 38 σκύλους κυνηγετικούς και νιώθω υπερηφάνεια για μένα και το σκύλο μου που κέρδισε σ' αυτούς του "παρακατιανούς αγώνες" κατ' εσένα, που απευθύνονται σε κυνηγούς και σε νεαρούς κυνηγούς.
Άραγε τι σχέση μπορεί να έχουν αυτοί οι αγώνες πρακτικού κυνηγιού για σένα; Αυτοί είναι αγώνες Γ' Εθνικής; Εσύ ΑΚΗ είσαι της μεγάλης έρευνας, άρα και τους απαξιώνεις...
Πρέπει να ξέρεις ΑΚΗ ότι το πιο εύκολο για μένα "περίπατος" ήταν να κατεβάσω τον συγκεκριμένο σκύλο στην Έρευνα Κυνηγίου την μέρα εκείνη είχε ν' αντιμετωπίσει δέκα σκύλους. Δεν θα είχα κανένα απολύτως πρόβλημα καθότι ο συγκεκριμένος σκύλος έτρεχε κλασσικούς στην Ιταλία, άρα ακινησία και όλα τα σχετικά ήταν δεδομένα. Προτίμησα να κατέβω στους Πρακτικούς θέλοντας να δώσω να καταλάβουν όλοι ότι, το ζητούμενο για μένα είναι να συγκρίνω το σκύλο μου με τους κυνηγαράδες σκύλους που κατέβασαν απλοί κυνηγοί και να είσαι σίγουρος πως εάν δεν είχα το τροχαίο ατύχημα που είχα και με κράτησε σαράντα μέρες κρεβάτι, θα κατέβαινα και στον αγώνα της μπεκάτσας, όπως - εάν είμαστε καλά - θα κατέβω και στον αγώνα του Σχιστού, όπως έχω κάνει και στο παρελθόν.
Πιστεύω άλλωστε ότι ο όμιλος του ΟΚΑΔΕ δημιουργήθηκε από κυνηγούς λάτρεις του πόιντερ και του σέττερ και ότι ασχοληθήκαμε με τους αγώνες με σκοπό να βγάλουμε καλύτερα κυνηγόσκυλα, άλλωστε η φιλοσοφία των αγώνων αυτή είναι.
Έχω πεισθεί ότι για να κάνουμε καλύτερους κυνηγετικούς σκύλους, που είναι και το ζητούμενο, αυτό μπορεί να γίνει μόνο δια μέσου του κυνηγίου και των αγώνων του πρακτικού κυνηγίου.
Τελευταίο άφησα κάτι, το οποίο δεν θα στο συγχωρήσω ποτέ ΑΚΗ και είναι αυτό που γράφεις "είναι παντελώς άδικο και αχάριστο να κλωτσάμε ή και να προσπαθούμε με νύχια και με δόντια να διαλύσουμε και να εξαφανίσουμε αυτόν τον έρημο τον όμιλο..."
Αυτό το γράφεις για μένα; Δεν σε πιστεύω....
Έχεις την εντύπωση ότι εσύ που κόπτεσαι για τον όμιλο, τον αγαπάς περισσότερο από μένα;
Είναι λίγα αυτά που έχω κάνει εγώ για τον ΟΚΑΔΕ;
Δεν είμαι από τα πρώτα μέλη μετά τα ιδρυτικά του ομίλου; Δεν ζω από κοντά τον όμιλο, από το 1991 έως σήμερα;
Δεν έχω γράψει τουλάχιστον σαράντα καινούρια μέλη; Δεν ακολούθησα όλες τις εκδηλώσεις του ομίλου;
Δεν έβαλα και εγώ το χέρι μου να βγουν δυο καινούριοι κυναγωγοί-εκτροφείς ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΟΣ, ΓΟΝΙΔΑΚΗΣ, με μεγάλες επιτυχίες;
Μήπως δεν μάθατε να κρίνετε σκύλους όλοι οι παλιοί κριτές πάνω στους σκύλους τους δικούς μου, του Πετρόχειλου, του Ζαλαβρά, του Ντούλου, του Σπινόκια;
Δεν έχω προσφέρει, δεν έχω αγαπήσει, δεν έχω ζήσει εγώ τον όμιλο, δεν είμαι εγώ παιδί του πόιντερ σεττερ ;
Άσε το απλό που γράφεις, ότι γίναμε γνωστοί στην Ελλάδα δια μέσου του Ομίλου. Ορισμένοι μπορεί, ίσως... Εγώ ΑΚΗ ήμουν γνωστός και με γνώριζαν όλοι οι "άρρωστοι" κυνηγοί και σκυλάδες και όλοι οι μπεκατσάδες και ήμουν γνωστός μέσα από τα κυνήγια που έκανα και τους σκύλους που είχα, άλλωστε δεν έχω το σύνδρομο το να με γνωρίζει όλη η Ελλάδα. Το να μου γράφεις ότι έγινα γνωστός μέσα από τον ΟΚΑΔΕ ήταν τελείως ΑΣΤΟΧΟ.
Εγώ έχω μια και μοναδική υποχρέωση προς τον όμιλο ότι χάρη σ' αυτόν έμαθα, έγινα καλύτερος, πήρα γνώση, γνώρισα και αντάλλαξα απόψεις τόσο με Έλληνες όσο και με Ευρωπαίους κυνόφιλους. Μου δόθηκε η ευκαιρία να συγκρίνω τους σκύλους μου μέσα από τους αγώνες και έμαθα να βάζω στόχους στην ζωή πάντα για το καλύτερο. Φρόνιμο είναι πριν στήσουμε κάποιον στον τοίχο να το σκεπτόμαστε...
Γιατί έχεις ευθύνη ΑΚΗ γι' αυτά που γράφεις και τα μηνύματα που περνάς, όπως και όλοι μας που οδηγούμε την κυνοφιλία στη χώρα μας.
Η ιστορία γράφει.
Με εκτίμηση
Χ. Ψυχάρης
Initial
Back
