Μοιάζει λίγο παράλογο να είσαι στα τριάντα και να μιλάς για ασφαλιστικό , συντάξεις και τέτοιες αηδίες, εξάλλου σε μια ονειρική υποτίθεται κοινωνία, κανένας δε θα ήθελε να βγει στη σύνταξη, κανείς δε θα ήθελε να παρατήσει τη δουλειά που αγαπάει( η οποία κατά ανάγκη μπορεί να μην ήταν μία κατά τη διάρκεια της ζωής του) .
Σύνταξη σήμαινει και παραδοχή οτι τα χρόνια πέρασαν και οτι παροπλίστηκες . Το να νιώθεις ενεργός σε κρατάει ζωντανό , δημιουργικό, ατίθασο, νιώθεις οτι δεν έχεις μείνει μόνος στο περιθώριο
να κοιτάς μίζερα τις εξελίξεις( ενεργός πολίτης).
Από ηλικιακής άποψης επίσης όταν είσαι στα τριάντα σιγά μην ασχοληθείς με μίζερα πράγματα όπως , φάρμακα, περίλθαψη ,ύψος σύνταξης , αυτά είναι για τους γερόντους όχι για ανθρώπους που θέλουν να δημιουργήσουν.Άσε που φαίνονται και πολύ μακρινά.
Αλλά δε ζούμε και σε μια ονειρική κοινωνία.
Αλλά εντάξει θα δεχτώ οτι δεν έχει όρεξη κάποιος να αγωνιστεί για σκοτεινά πράγματα αλλά μην περιμένει κανείς οτι θα βγάλουν οι μεγαλύτεροι το φίδι από τη τρύπα.
Είναι συνένοχες οι προηγούμενες γεννιές για αυτά που ζούμε ,εξάλλου τι να περιμένει κανείς από τους διαπλεκόμενους πασόκους και δεξιούς ( 85% σε αυτή τη χώρα είναι πασόκοι και δεξιοί δηλαδή ρουφιάνοι και διαπλεκόμενοι ,γλύφτες και τιποτένοι, ο καθένας στο βαθμό που του αναλογεί,ανάλογα σε πιο σκαλοπάτι της ιεραρχίας έχει καταφέρει ο καθένας να αναρριχηθεί και όλοι μαζί φαντασιώνονται πως θα ανεβούν στο επόμενο σκαλοπάτι βολέματος και εξουσίας ).
Τελεία. ( α και μεγάλο κομμάτι της "αριστεράς" τέτοιοι είναι, ακούς, υποτίθεται και από στελέχη, εντάξει οι καλοί τα καταφέρνουν σε αυτή τη κοινωνία ο καλός θα επιβιώσει, τι να πεις). Τώρα αν και πατιέται και κανένας ηλίθιος που βρέθηκε από κάτω στη πυραμιδούλα ,δε πειράζει στα ανώτατα στάδια του πολιτισμού υπάρχουν και παράπλευρες απώλειες.
Ας παρεξηγηθούν οι πασόκοι και δεξιοί , εγώ παρεξηγιέμαι κάθε μέρα μαζί τους, τους συναντώ και κάθε μέρα δυστυχώς , πολλές φορές τη μέρα , αυτό το γλειώδες συνοθύλευμα βλαχοχωριάτη κακόγουστου μικροαστού που θα ήθελε να είναι επιχειρηματίας ή είναι καταξιωμένος "επιχειρηματίας" , που το μόνο που σκέφτεται αυτό το κακόγουστο πράγμα είναι πως θα βγάλει λεφτά.΄Ολη τη μέρα.Μα όλη τη μέρα.
Αυτοί δε θα βγάλουν το φίδι από τη τρύπα , αυτοί είναι μέρος του προβλήματος , μόλις αρπάξουν λίγα , μια απλή ρυθμισούλα δηλαδή για αυτούς που είναι να φύγουν ή που έχουν κάμποσα χρόνια δουλειάς θα τα μαζέψουν και θα γυρίσουν στο μικροαστικό τους όνειρο.
Εντάξει τα ξεχνάμε για λίγο τα προηγούμενα, ας τα έχουμε όμως στο μυαλό μας. Και να βγούμε στο δρόμο, όλοι μαζί μήπως και ξαναβρούμε τη χαμένη συλλογικότητα , την αίσθηση οτι μπορούμε να καθορίζουμε τις ζωές μας έτσι απλά , όπως ζούμε απλά .
Δε θα γράψω για τους κλέφτες , τα ομόλογα , τη διαπλοκή τη ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων από τις κυβερνήσεις, διοικήσεις και επιχειρηματίες, για χρηματιστήρια κ.τλ.π. είναι γνωστά. Η κυβέρνηση κάνει μόνο, παρά μόνο δυο πράγματα , επικοινωνιακή πολιτική με τους ρουφιάνους μεγαλοδημοσιογράφους( προσοχή μιλάω για τους σταρ μεγαλοδημοσιογράφους και όχι για τα παιδιά της σφαλιάρας των εκδοτικών οίκων, και της τηλεόρασης) και εφαρμόζει ένα οργανωμένο σχέδιο άγριας εκμετάλλευσης των απλών ανθρώπων με πριμοδότηση των επιχειρηματιών σε όλους τους τομείς( υγεία ,παιδεία ,εργασία , κοινωνική ασφάλιση).
Να μη κάνουμε πίσω σε τίποτα αλλά να μη μπούμε στη λογική των αριθμών , αυτό κάναμε πάντα και χανόμαστε σε απαρίθμηση νομοσχεδίων ,αριθμών, κανονισμών και διατάξεων, μη πω καμιά κουβέντα για τις διατάξεις τους.Όταν η ζωή σου έχει εγκλωβιστεί μεταξύ δουλειάς ,σπιτιού και τηλεόρασης, όταν έχεις εγκλωβιστεί σε οικονομικά αδιέξοδα , όταν σε εκμεταλέύονται άγρια στη δουλειά σου, όταν η ανασφάλεια και η ένταση δε σε αφήνουν να κοιμηθείς τα βράδυα, όταν δεν υπάρχουν πια άνθρωποι να επικοινωνήσεις και να μοιραστείς πράγματα μαζί τους, όταν η ζωή δεν έχει πλάκα, είσαι ήδη συνταξιούχος , είσαι ήδη περιθωριοποιημένος, ανενεργός πολίτης, ψυχολογικά ράκος.
Να υπερπασπιστούμε τα δικαιωματά μας, αλλά κυρίως να μιλήσουμε για όλα αυτά που οι βολεμένοι διανοητές δε μπορούν να αφουγκραστούν.
Τον άνεργο , εμάς που παίρνουμε από 400 μέχρι 1000 και κατι ευρώ ,τους ανασφάλιστους,τους μετανάστες, όσους δουλεύουν σε ελαστικές σχέσεις εργασίας ,όσους υπομένουν τον εργασιακό μεσαίωνα των βολεμένων, δε μπορεί να τους αγγίξει η συζήτηση περί ασφαλιστικού.
Είναι κάτι μακρυνό , κάτι απρόσωπο , ενώ το τώρα το ζεις, σε διαλύει ,σε συνθλίβει σε κυριεύει η καθημερινότητα, με τα προβλήματα και τις χαρές.
Κι αν ζούμε , κι αν περνάμε καλά κάποιες στιγμές , και από το τίποτα δημιουργούμε ωραίες καταστάσεις ( όποιος πιστεύει οτι όλη την ώρα μπορεί να είναι ευτυχισμένος, είτε είναι ηλίθιος ή είναι χαζοχαρούμενος) είναι γιατί έχουμε τεράστια ψυχικά αποθέματα και όρεξη για να ζήσουμε.
Τι να σε αγγίξει τώρα αν θα πάρεις σύνταξη στα 60 ή στα 62 όταν σαν νέος και έχεις χάσει τη ζωή σου ,όταν από τα εικοσιπέντε ζεις σα συνταξιούχος, τηλεόραση και καμιά έξοδο κάθε Σάββατο, τι να αγωνιστείς όταν χάνεις τη ζωή σου σε μια παράλογη ξεπουλημένη καθημερινότητα.
Να μιλήσουμε για το τώρα,μόνο έτσι θα ξανασυναντηθούμε για να κερδίσουμε και το αύριο .
Με αφορμή το ασφαλιστικό να μιλήσουμε για όλα , από την υγεία και τη παιδεία μέχρι το περιβάλον και το συνδικαλισμό ( όχι τον ξεπουλημένο των ρουφιάνων συνδικαλιστών).
Βγάλτε όσους φίλους, συναδέλφους στο δρόμο, έτσι για να δείξουμε οτι δεν είμαστε λίγοι.
Για να χαρούν οι λίγοι που αντιστέκονται, που κουράζονται με προσωπικό κόστος να κρατήσουν τη κοινωνία, για να μη βαράμε ο ένας των άλλων, από τους γιατρούς που δε λαδώνονται και τους νοσηλευτές που δίνουν μάχη για να δουλεύουν τα δημόσια νοσοκομεία,( οι ρουφιάνοι πολιτικοί και δημοσιογράφοι μιλάνε για τεμπέληδες) ,μέχρι τους πολύ λίγους δασκάλους και καθηγητές των σχολείων( τους ελάχιστους θα έλεγα αλλά υπάρχουν, να χαμογελάσουν οι λίγοι που δε λαδώνονται ( μηχανικοί, ελεγκτές, απλοί υπάλληλοι), να χαμογελάσουν οι άνθρωποι του μεροκάματου που με τη σοφία του λαικού ανθρώπου θα είναι μαζί μας, έτσι απλά από ένστικτο,γιατί εμείς είμαστε οι καλοί γαμώτο μου , πίσω και σας φάγαμε.
Όλα ή τιποτα, εκεί οδηγούμαστε εκεί μας οδηγεί η ιστορία, και εμάς τη γεννιά των τριαντάρηδων ,την ηττημένη γεννιά μας που έζησε μέσα σε κλίμα αφθονίας και ευδαιμονίας όταν λόγω ηλικίας θα έπρεπε ίσως να επαναστατούμε, τη γεννιά που βιώνουμε πρώτοι τις αλλαγές με την αλλοίωση του κοινωνικού ιστού και των εργασιακών σχέσεων , ίσως το φέρει η ζωή να εξεγερθούμε σε δέκα δεκαπέντε χρόνια, έτσι απλά από ένστικτο, εμείς οι απλοί καθημερινοί άνθρωποι κάποια στιγμή θα αρχίσουμε να βαδίζουμε και δε θα είμαστε λίγοι .
Υ.Γ.1 ελπίζω βέβαια να μη συμβεί αυτό όταν βγαίνουμε στη σύνταξη, για να ζήσουμε ελεύθεροι ως συνταξιούχοι.( αν δεν μας έχουν πνίξει τα δάνεια και οι πιστωτικές μέχρι τότε,η έχει καταστραφεί ο πλανήτης από την επερχόμενη κλιματική αλλαγή).
Υ.Γ.2 Για όσους έχουν ενστάσεις οτι η δουλειά είναι καταναγκασμός και δεν εμπεριέχει καμία ευχαρίστηση ,δεκτές οι ενστάσεις, αλλά να το αποδείξουν εμπράκτως, παρατώντας διδακτορικά, δουλειές κ.τ.λ. και να πάνε να ζήσουν στη Πίνδο. Τους διαβεβαιώ ότι μπορούν να ζήσουν όμρφα και υγιεινά με ελάχιστη δουλειά. Όποιος θέλει να το κάνει να μου στείλει mail μπορώ να βοηθήσω.Δεκτή η κριτική όταν συνοδεύεται από πράξεις.
Υ.Γ.3 Για τους πασόκους και δεξιούς που μπορεί να παρεξηγήθηκαν ( και για τα λαμόγια "αριστερούς" ισχύει το ίδιο) δε μου καίγεται καρφί , εντάξει γιατί μπορεί να λες καλοί ανθρώποι μωρέ, να τους λες και καμιά καλημέρα, ας δουν τι μηχανισμό υπηρετούν και μετά τα ξαναλέμε.
Πηγή : http://xorislogia.blogspot.com/2007/11/blog-post_28.html
Initial
Back
