Το να σέβεσαι τους θεσμούς δεν σημαίνει απαραίτητα ότι πρέπει να συμφωνείς με τις απόψεις, τις πράξεις και τους σχεδιασμούς εκείνων που τους εκπροσωπούν. Αντίθετα, πρέπει να διαφωνείς όταν κατά την κρίση σου διακυβεύεται το κοινό συμφέρον.
Εκείνο που οι νοήμονες άνθρωποι έχουν καταλάβει σε τούτη τη ζωή είναι ότι στις σύγχρονες κοινωνίες κανείς δεν είναι αλάνθαστος ούτε βρίσκεται στο απυρόβλητο, όποια θέση κι αν κατέχει στον κοινωνικό ιστό. Ολοι είμαστε κριτές, αλλά και κρινόμενοι και οι υποτιθέμενες θέσεις ισχύος ή εξουσίας στις οποίες πιθανόν περιστασιακά βρισκόμαστε δεν αποτελούν τίποτα περισσότερο από μια ψευδαίσθηση δύναμης και ηγεμονίας.
Στην πραγματικότητα, όλα έρχονται αλλά και παρέρχονται και καθώς φεύγουν θα πρέπει να μας αφήνουν πίσω τους αναλλοίωτους -τουλάχιστον ηθικά- απέναντι σε ό,τι θελήσαμε να εκπροσωπήσουμε με ανιδιοτέλεια.
Και προφανώς στην παραζάλη των ηγεμονικών παραισθήσεων ή ψευδαισθήσεων γίνονται λάθη από τους περισσότερους, ακόμη κι από εκείνους που θεωρούν ότι φέρουν το χάρισμα του αλάνθαστου.
Ομως τα λάθη πρέπει να αναγνωρίζονται, να διορθώνονται και, αν μη τι άλλο, να μην επαναλαμβάνονται.
Ενα απ’ τα συνηθέστερα λάθη των κυνηγετικών ταγών μας είναι οι στενές σχέσεις τους με πολιτικά πρόσωπα, τα οποία πάντοτε τα προσκαλούν σε γενικές συνελεύσεις και εκδηλώσεις.
Ισως επειδή προσδοκούν στη βοήθειά τους απέναντι στο κυνήγι, ίσως επειδή αποτελούν το «κερασάκι» της επισημότητας, απ’ τα οποία μάταια προσμένουν εδώ και χρόνια οι οργανώσεις μας.
Ακόμα, τα τυποποιημένα επαινετικά ή κολακευτικά σχόλια των επίσημων προσκεκλημένων στάθηκαν ανεπαρκή, αδύναμα ή και ψεύτικα, αφού το τελικό αποτέλεσμα, δηλαδή οι εξελίξεις για το κυνήγι, είναι αποκαρδιωτικές και δυσοίωνες.
Κι αναρωτιέμαι: Τόσα χρόνια προσκαλούνται σε εκδηλώσεις επιφανείς πολιτικοί οι οποίοι βγάζουν μέχρι και δάκρυ για το ήθος και το έργο των κυνηγών.
Κανείς από αυτούς δεν κατόρθωσε να ορθώσει το ανάστημά του στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και να υποστηρίξει τα δίκαια αιτήματά τους; Διότι εάν το έκαναν όλοι αυτοί, είναι βέβαιο ότι η μοίρα και το ριζικό του κυνηγού θα ήταν διαφορετικά.
Δυστυχώς, χορτάσαμε μόνο από λόγια και ανεκπλήρωτες υποσχέσεις «πολιτικών φίλων» των κυνηγών, αλλά και από την γκλαμουρίστικη παρουσία τους σε εκδηλώσεις μας προφανώς για να μη φαινόμαστε παρακατιανοί…
Πηγή: Ενθετο κυνήγι Ε Τύπου 24/2/2010