Του ΛΕΥΤΕΡΗ ΚΑΚΑΒΟΥΛΗ
Οι 250.000 Ελληνες πολiτες που ασχολούνται με το κυνήγι, 1.500 μικρομεσαiες επιχειρήσεις και οι 10.000 εργαζόμενοι που παράγουν ετήσιο τζiρο μεγαλύτερο από ένα δισεκατομμύριο ευρώ βρίσκονται στα πρόθυρα χρεοκοπiας
Εν μέσο της οικονομiκής κρίσης που χτυπάει σχεδόν όλα τα κοινωνικά στρώματα, απρόβλεπτες θα είναι οι συνέπειες, αν σταματήσει έστω και για λίγο η κυνηγετική δραστηριότητα χωρίς να δοθεί άμεση λύση για τη συνέχιση της από το καθ' ύλην αρμόδιο νέο υπουργείο Περιβάλλοντος.
Όλος ο κυνηγετικός κόσμος έχει θορυβηθεί με την κατάθεση προσφυγής στο Σ.τ.Ε. από τη «ΖΟΕΕ» κατά της υπουργικής απόφασης που ρυθμίζει τη θήρα για το κυνηγετικό έτος 2009-2010, η οποία θα συζητηθεί στις 9 Δεκέμβρη. Αν η απόφαση του Σ.τ.Ε. είναι αρνητική και ακυρωθεί η ρυθμιστική στο σύνολο της, τότε το κυνήγι θα σταματήσει μέχρι να εκδοθεί νέα υπουργική απόφαση.
Ποιος όμως θα την εκδώσει; Απ' ό,τι λένε τα μέχρι τώρα προεδρικά διατάγματα, αρμόδια για την έκδοση της ρυθμιστικής φαίνεται να είναι η κυρία Μπιρμπίλη, υπουργός του νέου υπουργείου Περιβάλλοντος και κλιματικών αλλαγών.
Ενδέχεται, λοιπόν, η νέα υπουργός πολύ σύντομα να κληθεί, ανεξάρτητα από τα «πιστεύω» της, με αντικειμενικά κριτήρια να κάνει χρήση όλων των επιστημονικών και κοινωνικοοικονομικών δεδομένων και να δώσει λύση στο πρόβλημα. 'Οπως άλλωστε έπραξαν στο παρελθόν όλοι οι πολιτικοί προϊστάμενοι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Όμως αυτή τη φορά, εκτιμώντας πλήθος παραμέτρων, τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά.
Το πέρασμα της αρμοδιότητας για το κυνήγι από το υπουργείο υπουργείο Περιβάλλοντος είναι πιθανό να προκαλέσει πρόσθετα προβλήματα σε σχέση με τη διεξαγωγή της κυνηγετικής δραστηριότητας.
Τη φύση τη βιώνουμε, δεν την αποστηρώνουμε ρώνουμε
Στους κόλπους των κυνηγετικών οργανώσεων εκφράζονται φόβοι ότι για ακόμη μια φορά το σύνηθες εξιλαστήριο θύμα, το κυνήγι, θα πληρώσει τη νύφη. Φοβούνται την εύκολη λύση με την έλευση ενός νέου κύματος απαγορεύσεων ανεξάρτητα από το αν έχει αποδειχθεί επιστημονικά ότι αυτός ο εύκολος τρόπος δεν έχει καμία προσφορά στην αειφορία της άγριας ζωής στη φύση.
Εκείνο που είναι αναγκαίο να υπογραμμίσουμε είναι ότι η πολιτική ηγεσία του νέου υπουργείου
Περιβάλλοντος, μεταξύ άλλων, θα βνΠ(5 παίρνει και σοβαρές αποφάσεις που αφορούν 250.000 Ελληνες πολίτες που ασχολούνται με το κυνήγι, 1.500 μικρομεσαίες επιχειρήσεις και 10.000 εργαζομένους που παράγουν ετήσιο τζίρο μεγαλύτερο από ένα δισ. ευρώ. Αυτό που χρειάζεται να γίνει αμέσως είναι να ενημερωθεί και να κατανοήσει τι είναι το κυνήγι σήμερα στην Ελλάδα, πώς γίνεται και ποιο είναι το έργο που προσφέρουν οι κυνηγετικές
οργανώσεις στην αειφορική διαχείριση της άγριας ζωής.
Είναι απαραίτητο να αποκτήσει σύντομα βαθύτερη εικόνα και όχι μία επιφανειακή και επιδερμική εντύπωση που θα λέει ότι το κυνήγι στην Ελλάδα είναι ανεξέλεγκτο και καταστρέφει το περιβάλλον.
Πρέπει να γίνει γνωστό ότι η οργάνωση του κυνηγίου στη χώρα μας προσφέρει εκτός από το ένα δισ. ευρώ από τις τσέπες των κυνηγών κάθε χρόνο και ένα πολυδιάστατο και μετρήσιμο έργο, ωφέλιμο για το περιβάλλον. Και όλα αυτά τη στιγμή που ούτε το Δημόσιο ούτε καμία άλλη οργάνωση, που ενδιαφέρεται για το περιβάλλον, προσφέρει στη φύση το παραμικρό. Μιλάμε για έργο, όχι λόγια! Όχι με τα λεφτά των προγραμμάτων της Ε.Ε. Όχι με μελέτες 300 σελίδων, οι οποίες επαναλαμβάνονται και αλλάzει μόνον ο τίτλος για να εισπράττουν εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ. Η αλήθεια είναι ότι την προστασία και τη διαχείριση της βιοποικιλότητας, που θέλει να επιτύχει η πολιτική ηγεσία του υπουργείου, αποδεδειγμένα την κάνουν πράξη εδώ και χρόνια με συγκεκριμένα προγράμματα και χρήματα οι κυνηγοί.
Οι κυνηγετικές οργανώσεις στην Ελλάδα ακολουθούν με απόλυτο σεβασμό τις οδηγίες και τις επιταγές της Ευρωπαϊκής
Ένωσης. Φαίνεται ότι ξεχνάμε πως η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν έχει οδηγηθεί στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για κυνηγετικές παραβάσεις, τη στιγμή που οι περισσότερες χώρες έχουν κληθεί να απολογηθούν και έχουν καταδικαστεί.
Είναι βέβαιο ότι αν κάποιος δίκαιος και αμερόληπτος θελήσει να δει και να προσέξει αυτά τα στοιχεία θα αλλάξει άποψη για το κυνήγι στη χώρα μας.
Δεν αναφέρομαι στη συναισθηματική αντικυνηγετική θέση· με το συναίσθημα δεν υπάρχει καμία αντιδικία. Όμως, επειδή κάποιος δεν μπορεί και δεν θέλει να ασχοληθεί με το κυνήγι, δεν σημαίνει ότι πρέπει να απαγορεύσει μια δραστηριότητα με την οποία ασχολούνται 250.000 πολίτες. Αυτά είναι δυο διαφορετικά πράγματα.
Άλλο δεν μου αρέσει μία δραστηριότητα και άλλο ψεύδομαι και κατηγορώ τη δραστηριότητα αυτή χωρίς στοιχεία. Πρέπει, λοιπόν, να αποκατασταθεί η αλήθεια και να γίνει αντιληπτή από την πολιτική ηγεσία του νέου υπουργείου Περιβάλλοντος.
Πληροφορούμαστε ότι η κυνηγετική συνομοσπονδία έχει ήδη καταθέσει πλήρεις φακέλους των έργων και επιστημονικά τεκμηριωμένες προτάσεις με ένα και μοναδικό στόχο: την προστασία του περιβάλλοντος μέσα από μια θηραματική πολιτική η οποία θα εξασφαλίζει την αειφορία των ειδών.
Δηλαδή, όπως γίνεται σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, μέσω της διαχείρισης των ανανεώσιμων φυσικών πόρων επιτυγχάνεται η κάρπωση του τόκου χωρίς να θίγεται το θηραματικό κεφάλαιο. Όμως, οι ίδιοι κύκλοι αναφέρουν ότι συγκυρίες δεν είναι ευνοϊκές και πιθανόν να ακολουθηθεί στρατηγική κλιμάκωσης με αγωνιστικές κινητοποιήσεις που θα αποφασίσουν τα συλλογικά όργανα των κυνηγών.
Ήδη, οι επτά κυνηγετικές ομοσπονδίες της χώρας σε συνεργασία με βουλευτές, νομάρχες, δημάρχους και άλλους τοπικούς φορείς, προχωρούν συντονισμένα σε ανοικτές γενικές συνελεύσεις και συλλογικά ψηφίσματα διαμαρτυρίας.
Παρακολουθούμε στενά το θέμα και θα σας ενημερώνουμε μέσα από το ένθετο περιοδικό «ΚΥΝΗΓΙ» της εφημερίδας
«Απηνριιπητινή»
Πηγή Απογευματινή
Initial
Back
