Επιτέλους ήρθε και η πολυπόθητη φετινή ημέρα έναρξης για την πέρδικα !
Μία ημέρα φαινομενικά σαν τόσες άλλες αλλά και τόσο διαφορετική για ορισμένους συναδέλφους που έχουν μέσα τους αυτό το μικρόβιο που λέγεται πετροπέρδικα και το κυνήγι της !
Προσπάθειες πολλές , δοκιμασίες άλλες τόσες , κόπος , ιδρώτας, χαρά, λύπη , ελπίδα και απογοήτευση , χρήμα , χρόνος είναι μερικά από τα στοιχεία που συνθέτουν αυτό το παζλ που ποτέ δεν τελειώνει , βελτιώνεται στην πορεία του χρόνου αλλά 100% ποτέ δεν τελειώνει και ίσως αυτό να είναι η ομορφιά αυτού του κυνηγιού !
Ότι δηλαδή ποτέ δεν είσαι σίγουρος για κάτι και βεβαίως για την επιτυχία !
Ετοιμάζεσαι καιρό, ψυχολογικά και σωματικά , προπονείς τον εαυτό σου και τους τετράποδους συντρόφου σου , κάνεις εκπαιδευτικά για να είσαι ενήμερος και προετοιμασμένος , ελπίζεις στα νεαρά ζώα σου επιτέλους σε συνθήκες πραγματικού κυνηγίου να σου αποδείξουν ότι οι κόποι σου πάνω τους άξιζαν και στα έμπειρα σκυλιά σου να ξανααποδείξουν την αξία τους και να δείξουν τις εμπειρίες τους και στα νέα και τόσα άλλα !
Ενημερώνεις οικογένεια για τον ερχομό της πολυπόθητης ημέρας και ότι για ένα Σ/Κ πρέπει να ξεχάσουν ότι υπάρχεις γιατί ήδη έχεις φύγει , το μυαλό σου είναι εκεί ψηλά , πιο ψηλά δεν γίνεται , ανάμεσα στα σύννεφα και στον ουρανό στο τόπο και σπίτι της ελληνικής πετροπέρδικας , πάντα εκεί στις κορυφές των πανέμορφων ελληνικών βουνών που μόνο οι θεοί κάποτε πατούσαν και κάποια αγρίμια όπως ο αετός , ο λύκος η αρκούδα η το γεράκι , ψυχές αμόλυντες , άγριες , όπως άγριος δύσκολος και επικίνδυνος είναι αυτός ο τόπος !
Μου αρέσει να κυνηγώ την πέρδικα σε αυτά τα μέρη αν και τώρα πια χάρη στους απανταχού χωματόδρομους που έχουν κάνει πιο δύσκολη την ζωή στις πέρδικες έχουν χάσει λίγο από την παλιά αίγλη τους !
Τώρα ο κάθε εποχούμενος με ένα 4χ4 θέλει να κυνηγήσει την πέρδικα μιας και η πρόσβαση είναι πιο εύκολη και αφού αγόρασε και ένα σκύλο που του είπαν ότι είναι περδικόσκυλο , αλλά δυστυχώς γι' αυτόν τις περισσότερες φορές δεν πρόκειται να την δει πόσο δε να την αποκτήσει !
Όλα αυτά όμως κάνουν τις πέρδικες να έχουν αλλάξει πια συμπεριφορά και να έχουν γίνει τρομερά δύσκολες ειδικά εκεί ψηλά στα αλπικά !
Σίγουρα πια το χτες δεν είναι σήμερα και το σήμερα να γίνει χτες φαντάζει αδύνατον !
Το χτες τα πουλιά ήταν περισσότερα και σε μεγάλα κοπάδια είχαν δε συμπεριφορά πιο ήπια και στρωτή , έφευγαν και πήγαιναν πιο κάτω να πιάσουν χωρίς ιδιαίτερες βιασύνες , όμορφα και μαλακά .
Για να κλαρώσουν έπρεπε να τις σηκώσεις 3-4 φορές και πάλι όμως είχαν συμπεριφορά στρωτή !
Σήμερα μπαίνουν σε τρύπες από βράχους και όσο και να φερμάρει ο σκύλος δεν βγαίνουν έξω !
Άλλη λοιπόν η συμπεριφορά τότε στα μπλοκαρισμένα πουλιά και άλλη σήμερα .
Σήμερα τις πατάς σχεδόν και δεν αντιδρούν, σαν να μην υπάρχουν εκεί και όταν τελικά πετάξουν πατάνε σα βέλη άγρια και τρελαμένα με πτήση 1-2 χιλιομέτρων χάνονται στο πουθενά όσο και να προσπαθείς να παρακολουθήσεις την πορεία τους !
Το χτες αντιλαλούσαν τα βουνά από το μιλητό τους σήμερα και να υπάρχουν αν ακούσουν κάτι δεν ακούς τίποτε , το πολύ ένα τιτίβισμα γρήγορο και απότομο το απαγορευτικό του κόστου να μην τιτιβίσει καμιά τους και όμως είναι εκεί δίπλα σου !
Το χτες δέχονταν συνήθως καλές φέρμες και μπορούσες με την άνεση σου να φτάσεις το σκυλί και να πάρεις θέσεις βολής και ίσως να επιλέξεις και πουλί αρχικό !
Σήμερα λόγω των πολλών εκπαιδευτικών που γίνονται σχεδόν παντού πια , του πρώιμου κυνηγιού από κάποιους πονηρούς που πιστεύουν ότι είναι πιο μάγκες από τους χαζούς νόμιμους που περιμένουν την ημέρα της έναρξης ……… γιατί αυτό είναι το σωστό για πολλούς λόγους κάνουν τις πέρδικες ανήσυχες και πολύ αγριεμένες !
Τα πουλιά τώρα πια πολλές φορές αν ακούσουν το παραμικρό ήχο παρουσίας σκύλου με κουδουνάκι η ανθρώπου σηκώνονται σε μεγάλες αποστάσεις και σχεδόν αθόρυβα πιάνουν στα άβατα λημέρια τους και αντίο σας για σήμερα !
Ένα άλλο πρόβλημα μεγάλο είναι οι διάφοροι εφιάλτες , συνάδελφοι που θέλουν να λέγονται περδικοκυνηγοί μα το μόνο που κάνουν είναι να περιμένουν με τα σκυλιά τους στα πόδια τους να βγάλει κανείς κανένα κοπάδι για να τρέξουν αυτοί να χτυπήσουν καμία πέρδικα , είτε να διακόψουν και να μπουν μπροστά η ανάμεσα σε μία έρευνα από ένα πραγματικό περδικόσκυλο και τον ιδιοκτήτη του χωρίς να σέβονται κανένα από τους παλιούς άγραφους κανόνες του κυνηγίου και ειδικά για το κυνήγι της πέδρικας που απαιτεί απόλυτο σεβασμό προς την ίδια την πέρδικα πρώτα και κατόπιν από περδικοκυνηγό πρός περιδοκυνηγό ειδικά !
Όλα αυτά λοιπόν και πολλά άλλα, βιότοπος , καιρός κλπ κάνουν δύσκολη την ζωή των δίποδων και τετράποδων περδικοκυνηγών !
Αλλά τίποτε από αυτά δεν μετράει και δεν αποτρέπει ένα περδικοκυνηγό να είναι εκεί
αυτή την ημέρα , μόνο ο θεός και η υγεία !
Έτσι και φέτος λοιπόν ήρθε αυτό το πολυπόθητο Σ/Κ για φέτος και βρεθήκαμε εκεί ψηλά στο λημέρια της περήφανης ρίγησας των βουνών προσπαθώντας σε ένα σκληρό αγώνα , που χρειάζεται τύχη αλλά και προσόντα πολλά να αποκτήσουμε κάποιες από αυτές τις αφέντρες όλων μας και ιδιαίτερα της καρδιά μας !
Κάποιοι σταθήκαμε λίγο τυχεροί κάποιοι άλλοι περισσότερο και κάποιοι άλλοι άτυχοι !
Σίγουρα όμως όλοι μα όλοι αισθανθήκαμε βασιλείς των βασιλέων αφού και φέτος ήμασταν τυχεροί να έχουμε την υγεία μας για να είμαστε εκεί να τις ακούσουμε , να τις δούμε και κάποιοι να τις αποκτήσουμε ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ με ΥΓΕΙΑ σε όλους συνάδελφοι !
Γιώργos Πέππας
Απόψεις ικανότατων συναδέλφων
αγαπητοι φιλοι
επικοινωνω μαζι σας μετα απο αρκετο καιρο γιατι διάβασα την αηδία του φιλου του Νικου για το μηχανακι που μπηκε για ορτυκια, τι να πω εγω που μπροστά μου καπιοι σηκωσαν 2 περδικκες??? αφου τις σηκωσαν με τα πόδια εριξαν 9 τουφεκιες και κρατησαν την μια (τουφεκισαν και οι τρεις μαζι) στην συνεχεια αρχισαν να ψαχνουν την αλλη και αφου δεν μπορεσαν να την βρουν αρχισαν να την φωναζουν με το κινητο τηλεφωνο τους , τους ειπα οτι πρεπει να ντρεπεστε γι αυτό που κανετε και εφυγα, ηταν απο τις λίγες φορές που ενοιωσα αηδία ,χωρίς ντροπη οι κυριοι αυτοί δεν κουνηθηκαν ολο το πρωι της Κυριακής απο το συγκεκριμμένο σημείο κανοντας βολτες σε αποσταση γυρω γυρω 100 μετρων που σημαίνει οτι το μηχανακι ειχε μπει πολυ νωρίς και ειχαν ρίξει και αλλη μία τουφεκιά το πρωι πριν ξημερώσει.
Για να μαθαίνουμε το αυτοκινητό τους αρχιζε με ΒΟ...............
Επίσης το Σάββατο εγινε το ιδιο σε αλλο σημείο με κατασκηνώσεις μεσα στον κυνηγότοπο και το πρωι εψαχναν τις πέρδικκες γυρω γυρω απο την σκηνή τους, εαν αυτό ειναι κυνηγι πέρδικκας τότε τι να πω ??? δεν μιλάμε για το σκουπιδομάνι και τις ακαθαρσίες που πρωτα απο ολα τα σκυλιά τις εφαγαν τα δικά τους.
Αυτά για το α σ/κ
ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΔΡΕΩΛΑΣ
ΥΓ αλλη φορα δεν βγαίνω για κυνηγι το α σ/κ
Γεια σας και από Κάλυμνο,
Το πρώτο ΣΚ μας άφησε εδώ ανάμικτα συναισθήματα.
Οι πέρδικες ναι μεν δεν τα πήγαν καλά στην αναπαραγωγή (μικρά κοπάδια) αλλά με όρεξη για ΠΟΛΥ περπάτημα συναντάς πουλιά. Με τη σκύλα μου να έχει σταματήσει το θηλασμό στις 5 Σεπτέμβρη και με δεδομένο ότι είχε να πατήσει σε βουνό από τον προηγούμενο Μάρτη στη ζώνη εκπαίδευσης η οποία είναι σαν γήπεδο μπροστά στα κυνηγοτόπια που κυνηγάμε διάλεξα ένα σχετικά μαλακό και όχι πολύ πυκνό σημείο για να κυνηγήσω.
Κανά τέταρτο περπάτημα και αρχίζει να με βγάζει κάθετα στη πλαγιά προς τα πάνω με φέρμες - πόντες. Μετά από λίγο σηκώνω το κοπάδι και ναι αρχίζει το τουφεκίδι ..... Αποτέλεσμα ΟΥΤΕ ΜΙΑ. Κόντεψα να πάθω.
Καλά είπαμε απροπόνητος αλλά όχι και έτσι. Μάζεψα τα συντρίμμια μου και άρχισα να χαμηλώνω λίγο προς τα εκεί που γύρισαν αφού πήρα ένα ευχαριστώ από φίλο της παρέας που του έστειλα μια και την έκανε (πρώτη του πέρδικα στο πρώτο του περδικοκυνήγι). Κατά τις 8.30 φέρμα - γρήγορη τουφεκιά και απόρτ της ζωντανής πέρδικας από την DEL. Μετά από λίγο νεράκι και ένα τσιγάρο ακούω κακάρισμα 50 μέτρα παραπάνω από μένα.
Αρχίζω το ανέβασμα αρχίζουν και οι φέρμες. Πρέπει να τις κυνηγούσα 20 με 30 λεπτά με επαναλαμβανόμενες φέρμες της σκύλας κάθε 20-30 μέτρα. Προφανώς έκαναν ποδάρι αλλά γνώριζα ότι στο τέρμα πάνω είχε ένα μικρό κόψιμο σαν γκρεμουδάκι και μάλλον θα λούφαζαν εκεί. Λίγο πριν φτάσω φερμάρει ξανά η σκύλα και δεν ξανασπάει τη φέρμα.
Προχώρησα με όλες τις αισθήσεις μου τεντωμένες μέχρι που ξαφνικά σηκώνονται με ένα πήδημα 3 πουλιά χωρίς να πετάξουν για να τα δώσουν κάτω από το γκρεμό που δεν είχα ακόμα φτάσει και έτσι δεν είχα οπτική επαφή. Ευτυχώς λόγω εγρήγορσης πρόλαβα και έκανα την μια η οποία έπεσε από κάτω.
Ευτυχώς η DEL είχε ακόμα δυνάμεις και κατάφερε να πάει να ψάξει να τη βρει και να μου τη φέρει.
Και από εκεί και πέρα αρχίζει ο Γολγοθάς που έληξε στις 7 το βράδυ. Το σκυλί ακολουθούσε πότε την δεξιά και πότε την αριστερή ....φτέρνα μου. Την λυπήθηκα αλλά δεν την πίεσα και καθόλου.
Πέτρα δεν πέταξα μήπως και την ακολουθήσει και κουραστεί περισσότερο. Δυστυχώς χτύπησα κατά τις 1.00 το μεσημέρι μια "στουκαριστή" που κατέβαινε με 100 την είδα που έπεσε πίσω από κάτι μεγάλους βράχους πήγα αλλά δεν την βρήκα ποτέ. Ούτε συζήτηση εκείνη την ώρα να ψάξει ο σκύλος με τα χάλια που είχε. Κατά το απογευματάκι καθώς ετοιμαζόμουν για την κάθοδο προς το αυτοκίνητο άλλη μια κάτω και ξανά ψάξιμο. Κόντεψα να φύγω βράδυ από την αγανάκτησή μου που δεν την έβρισκα ούτε αυτή.
Τι να κάνουμε όλα είναι μέσα ....
Αποτέλεσμα 2 πέρδικες μετά κόπων και βασάνων και ένα ορτύκι. Σύνολο η παρέα (4 άτομα, και όχι δεν πάμε μαζί παγάνα :-) δίνουμε ραντεβού με τα κινητά για τον καφέ και το μεσημεριανό διάλλειμα) 9 πέρδικες 1 κουνέλι και 2 ορτύκια.
Την Κυριακή μέχρι τις 5.00 το απόγευμα δεν την είδα , δεν την συνάντησα .... Τουφεκιές ελάχιστες σε μια ακτίνα 4-5 χιλιόμετρα.
Αυτά τα νέα μου.
Την Τετάρτη δεν έχει κυνήγι (τα 40 του ξαδέρφου μου που έμεινε κάτω στα 31 μέτρα σε καρτέρι με ψαροντούφεκο παραμονή της Παναγιάς. Να προσέχετε όσοι ασχολείστε και με το ψάρεμα)
Σκεύος Κ
Ιδρωμένοι συνάδελφοι γεια σας..
Σήμερα γράφω από το χωριό μου που βρίσκομαι ακόμη.
Διάβασα τα μηνύματα σας και λυπήθηκα που δεν βρήκατε
πέρδικες.
Εδώ στην Κρήτη τα πράγματα μου φαίνονται καλύτερα.
Βέβαια είχαμε πάλι τις γνωστές ορδές κυνηγών με
αμέτρητους σκύλους που δεν σέβονται ούτε το καταφύγιο
άγριας ζωής. Τέλος πάντων.
Εμείς είμαστε τρία άτομα και πιάσαμε το όριο ο καθ’
ένας το πρωί και τις δύο μέρες.
Να σημειώσω ότι μπορούσαμε να έχουμε πολλές παραπάνω
αλλά δεν αξίζει έτσι. Τώρα πάμε για Τετάρτη. Μετά τις
πέρδικες – είχαμε τελειώσει κατά τις 10:30 - το ρίξαμε
στα αγριοπερίστερα και τις φάσες, συνοδευόμενα από
καλό κρέας και κρασί στο καρτέρι.
Πήραμε αρκετά πουλιά και τις δύο μέρες και φύγαμε
ευχαριστημένοι.
Εχθές και σήμερα κάνουμε βόλτα για να βρούμε πέρδικες
και χτυπάμε κανένα περιστέρι περιστασιακά. Βιαζόμαστε
βλέπετε να γυρίσουμε στο χωριό γιατί περιμένει κρέας
και ρακί. Από φωτογραφίες φέτος μέχρι τώρα γιοκ γιατί
η μηχανή έπεσε σε μια στέρνα και πάνε. Ελπίζω να
τραβήξω άλλες Τετάρτη και Σ/Κ. Αυτό που μου έκανε
εντύπωση ήταν οι απίστευτα πολλοί τσαλαπετινοί. ‘Όσο
για τις πέρδικες ήταν σε καλούς αριθμούς, σφιχτά
κοπάδια και όχι σπασμένες και καλά κοκόρια.
Όσο για τους ξένους, οργώσανε το Ψηλορείτη αλλά μάλλον
δεν κάνανε πολλά πράγματα γιατί τους έβλεπα μέχρι τις
1 και 2 η ώρα να ψάχνουν ακόμη με σκυλιά που ήταν για
λύπηση. Η ζέστη ήταν πολύ αλλά λόγο υψομέτρου
υποφερτή.
Αυτά προς το παρόν τα νέα .
Γρηγόρης Σαλούστρος.
Καλημέρα συνάδελφοι
Γυρίσαμε συνάδελφοι από 2ήμερο περδικοκυνήγι στην Ανδρο με ανάμικτα
συναισθήματα. Πρώτο και καλύτερο την ικανοποίηση της πρώτης
εξόδου με την αντάμωση με τις πέρδικες και τους λαγούς. Ήταν ένα πολύ
ζεστό 2ήμερο και αφήσαμε στο βουνό τόνους ιδρώτα..με
αποτέλεσμα να μην καταφέρουμε να ολοκληρώσουμε ολοήμερο..Και τις 2
ημέρες επιστροφή στο αυτοκίνητο μετά από 4-5 ώρες..
Οι εντυπώσεις μας είναι ότι οι πληθυσμοί της τσούκαρ έμειναν "στάσιμοι"
από τη περσινή περίοδο. Λίγα τα κοπάδια και λίγα πουλιά το
κάθε κοπάδι, τα περισσότερα 8 πουλιά. Η γνώμη μου είναι ότι δεν υπήρξε
καλή αναπαραγωγή που να καταφέρει να αναπληρώσει πλήρως τις
περσινές απώλειες. Αυτό βέβαια θα αποδειχθεί και στα επόμενα Σ/Κ. όταν
επισκεφτούμε και άλλα βουνά και με διαφορετικό καιρό, αν και
όλοι οι συνάδελφοι που συναντήσαμε μας είπαν τα ίδια και από
διαφορετικά μέρη..
Συνολικά είδαμε και τις 2 ημέρες 2 κοπάδια από 7-8 πουλιά και πήραμε 2
πέρδικες (2 άτομα)
Οι λαγοί είναι και αυτοί στα ίδια επίπεδα. Είδαμε και τις 2 ημέρες 3
λαγούς και πήραμε 1 (2 άτομα)
Το αρνητικό τιυ Σ/Κ ήταν η ανάγωγη συμπεριφορά του τοπικού
Ομοσπονδιακού θηροφύλακα.
Είπαμε ότι είμαστε υπερήφανοι για την
Θηροφυλακή μας, αλλά δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο και για όλους τους
θηροφύλακες.
Ο συγκεκριμένος θηροφύλακας είναι πράγματι πολύ
δραστήριος, έχει στο ενεργητικό του πολλές μηνύσεις και πάρα πολλούς
ελέγχους, για τους οποίους εμείς τουλάχιστον χαιρόμαστε
ιδιαιτέρως και πάντα υπήρξαμε πρόθυμοι και υποστηρικτές του. Αλλά η
δραστηριότητά του δεν μπορεί να είναι άλοθι για την ανάρμοστη
συμπεριφορά του.
Όταν μας σταμάτησε στις 6,10 το πρωί με την σειρήνα
και τον προβολέα καθ'οδόν προς τον κυνηγότοπο, άρχισε με
υπαινιγμούς του τύπου "Χάσατε τίποτα και ψάχνετε τόσο πρωί να το
βρείτε;"
Του υπενθυμίσαμε ότι δεν είναι σωστό να κάνει τέτοιους
απαράδεκτους υπαινιγμούς όταν δεν διαπιστώνει καμία παράβαση μετά απο
έλεγχο και παρακολούθηση. Η απάντησή του ήταν ότι γιατί να
πηγαίνουμε τόσο πρωί για κυνήγι!! Στις 6,10 και ενώ οδηγούσαμε ακόμη!!
Ειπώθηκαν και άλλα βέβαια, αλλά η γενική του συμπεριφορά
έδειχνε ότι πιστεύει ότι όλοι είμαστε λαθροθήρες, μέχρι της αποδείξεως
του εναντίον...ενώ θα έπρεπε να συμβαίνει ακριβώς το
αντίθετο..
Η ευγένεια και η καλή συμπεριφορά των θηροφυλάκων μας, είναι ένας
σπουδαίος παράγων για την διαφήμηση της Ομοσπονδιακής θηροφυλακής,
και για τον σκοπό αυτό γίνονται και τα επιμορφωτικά σεμινάρια από τις
Ομοσπονδίες στα οποία ο συγκεκριμένος Ομοσπονδιακός της Ανδρου
μάλλον θα έχει πολλές ..απουσίες.
Θα πρέπει να γίνει κατανοητό από τους
θηροφύλακές μας, ότι όσοι δεν μπορούν να είναι ευγενείς λόγω
χαρακτήρα, με άλλα λόγια όσοι είναι εκ γεννετής γαϊδούρια, θα πρέπει να
περιορίζονται στα τελείως τυπικά: "Καλημέρα σας, παρακαλώ
έλεγχος από την Ομοσπονδιακή Θηροφυλακή" και να αποφεύγουν εξυπνάδες,
υπαινιγμούς που θίγουν, και απότομη, άξεστη συμπεριφορά.
Τέτοιες πρακτικές, όσο λίγες και αν είναι δυσφημίζουν την
Ομοσπονδιακή, όπως ακριβώς οι λίγοι λαθροθήρες δυσφημίζουν το κυνήγι.
Γιώργος Σουρλάγκας
Πέρασε και η φετινή πρώτη μέρα της πέρδικας με όχι και τόσο καλά αποτελέσματα.
Οτι είχαμε δει στα εκπαιδευτικά, επαληθέφθηκε και θα συμφωνήσω με τον Γιώργο για την
φετινή αναπαραγωγή της πέρδικας.
Η ζέστη στα βουνά της Μάνης ήταν αρκετή και γινόταν ανυπόφορη μαζί με την υγρασία όσο περνούσε η μέρα.
Το Σάββατο έγινε η ''χαλάστρα'' της χρονιάς. Ανεβαίνοντας πρωί-πρωί για το ''καλό'' το μέρος σηκώσαμε από το δρόμο πάνω από 20 ορτύκια. Μας έκανε τρομερή εντύπωση αφού τα συγκεκριμένα βουνά δεν πιάνουν ορτύκια. Καταλάβαμε ότι είχε μπει μηχανάκι και μάθαμε αργότερα ότι το βάζαν και τις προηγούμενες μέρες. Δούλευε με τηλεκοντρόλ, βεληνεκούς 10 χιλιομέτρων, και αφού είδαν με τα κιάλια ότι δεν είμασταν ύποπτοι το ξαναέβαλαν και το έκλεισαν στις 7:15.
Μάταια λοιπόν εμείς περιμέναμε να τις ακούσουμε.
Δεν ξέρω που βρίσκουν τέτοιο θράσσος μερικοί άνθρωποι και μέχρι που μπορεί να φτάσει. Αηδίασα!!!
Την επομένη μέρα πήγαμε βέβαια αλλού, βγάλαμε ένα καλό κοπαδάκι των 15 πουλιών, όπου και το ''ματώσαμε''.
Η κούραση ήταν μεγάλη αλλά και το συναίσθημα που νιώθεις όταν έχεις ανέβει στην κορυφή και
αγναντεύεις πάνω σε μια πέτρα τον κάτω κόσμο, μοναδικό.
ΠΟΛΥΜΕΝΑΚΟΣ ΝΙΚΟΣ
Ήρθε και η πολυπόθητη αυτή μέρααααα. Όσοι μέχρι και προχτές κάναμε υπομονή, πήραμε τα βουνά και τα λαγκάδια για να κυνηγήσουμε.
Εγώ, όπως κάθε χρόνο επέλεξα το Ν.Φωκίδας για πέρδικα (ή, και) για αγριογούρουνο. Από Παρασκευή πρωί, είχα φτάσει για να δω τους φίλους και γνωστούς, να μάθω τα νέα κλπ. (βέβαια, στο ενδιάμεσο είχαν πέσει 1-2 εκπαιδευτικά) αλλά έπρεπε να δούμε και για μετακινήσεις, πληθυσμούς και όλα αυτά τα ευχάριστα της τελευταίας στιγμής γιατί, ως γνωστόν "δεμένο" θήραμα, δεν υπάρχει.
Τα νέα φέτος δεν ήταν ευχάριστα εξ'αρχής. 2-3 μπουλουκάκια πέρδικες που ξέραμε, δεν ήταν αρκετά για το "λαό" που είχε μαζευτεί στην περιοχή. Έτσι, αποφασίστηκε να μην πάμε καθόλου για πέρδικες αλλά να πηγαίναμε κατευθείαν για γουρούνια.
Προσπερνάω την παρασκευιάτικη προβατίνα, γιατί πλησιάζει μεσημέρι και μπαίνω στο "ψητό" (βλ. κυνήγι-ξεχάστε την προβατίνα).
Σάββατο κατά τις 4, αρχίσαν να καταφθάνουν και οι τελευταίοι της παρέας, τα σκυλιά, βγήκανε από τα κλουβιά, τα σάντουιτς, κατέπεσαν ηρωικά στα στομάχια μας και ο ήλιος, άρχισε να ξεπροβάλλει. Όπως και δήποτε ό,τι ήταν να γίνει έπρεπε να γίνει γρήγορα, ο τόπος ήταν τούμπανο απο την ξηρασία και οι βροχές των προηγούμενων ημερών δεν είχαν περάσει απο κει.
Για "κόψιμο" στο πρανές, δε το συζητάμε...δε φαινότανε τίποτε. Παγάνα κι ό,τι κάτσει...
Τοποθετήθηκαν τα καρτέρια και αμολιούνται 2 σκυλια...
Σε 10 λεπτά το πρώτο κλαφούνισμα συνοδεύεται από την επιστροφή του ενός (του καλού μας) σκυλιού πίσω στον παγανιστή. Κακό σημάδι γιατί όποτε τα παρατάει ο συγκεκριμένος σκύλος, που πάει ΜΟΝΟ στα γουρούνια, 99% δεν κάνουμε τπτ. Το κλαφούνισμα του σχετικά νεαρού σκυλιού συνεχίζοταν και πλησίαζε στο καρτέρι μου. Αδρεναλίνα στα όρια, μάτια γουρλωμένα, το δάχτυλο παρά της σκανδάλης κλπ κλπ (1ο κυνήγι βλέπετε και η "τσιτα" δεν αποφεύγεται). Ακούω κλαδιά να σπάνε και θόρυβο αλλά δεν ήταν γραφτό να...
Στα 7-8 μέτρα μπροστά μου εμφανίζεται ένα πανέμορφο, μάλλον νεαρό, ζαρκαδάκι. ΤΣΟΥΠ ΤΣΟΥΠ, ιπτάμενο και αεράτο. Σχεδόν σε επώμιση, κατεβάζω, χαλαρώνω και αφήνομαι να απολαμβάνω το πραγματικά όμορφο αυτό ζώο, που έχει γεμίσει κυριολεκτικά τα βουνά μας (τουλάχιστον εκεί που κυνηγάμε εμείς) να απομακρύνεται. Τι άλλο να έκανα? Φεύγω από το καρτέρι, κατεβαίνω λίγο παρακάτω "κράζοντας" για να μαζέψω το σκύλο και να δώσω το στίγμα μου στο επόμενο καρτέρι.
Επιστρέφω στο αμάξι, ανοίγω την πόρτα και κάνω να βγάλω το κινητό, να ειδοποιήσω για τέλος της διαδικασίας και ενώ είμαι σε μια κατάσταση απελευθερωμένων κνήσεων, ομιλίας, κάνω θόρυβο κλπ, μη δίνοντας σημασία πλέον στο πως θα είμαι καλυμμένος ακούω πάλι: ΤΣΟΥΠ ΤΣΟΥΠ. Γυρνάω και βλέπω -μάλλον τη μάνα του μικρού- ένα 2ο ζαρκάδι, να έχει βγει στο δρόμο έχοντας, σχεδόν, την ίδια κατεύθυνση με το 1ο. Κοντοστέκεται, μ'έχει δει κι αυτή, την τρομάζει η κίνηση που κάνω να αφήσω το τηλέφωνο απο τα χέρια μου. Κάνει να φύγει προς την αντίθετη κατεύθυνση όμως γυρνάει πάλι προς το μέρος μου, με πλησιάζει τόσο όσο να βλέπω καθαρά τα μάτια της. Μιλάμε τώρα, να έχουν περάσει πάνω από 30 δευτερόλεπτα και να μη φεύγει.
Εκείνη τη στιγμή, από το επόμενο καρτέρι, ο φίλος μου, προφανώς είχε καταλάβει ότι δεν ήταν γουρούνι και πλησιάζει κι αυτός προς το μέρος μου φωνάζοντας το όνομά μου. Με συνοπτικές διαδικασίες το 2ο ζαρκάδι, καλπάζοντας και πηδώντας έναν πεσμένο κορμό, χάνεται απο το οπτικό μου πεδίο και εξαφανίζεται μέσα στο πυκνό. Ο Γιώργος, δεν πρόλαβε να το χαζέψει και μόλις φτάνει με ρωτάει αν ήταν "κερατάς" αυτό που έβγαλε το σκυλί.
Το 1ο εννοείς ή το 2ο τον ρωτάω και του εξηγώ τη "φάση"...
Την επόμενη μέρα, είδα άλλο ένα, σε διαφορετική τοποθεσία. Δυστυχώς γουρουνάκια, δεν πήραμε. Βγάλαμε ένα αλλά πρέπει να ήταν μεγάλο, ήταν και 11 μιση η ώρα όταν το βγάλανε τα σκυλιά, η πρωινή δροσιά είχε τελείως χαθεί και δεν κυνηγήσανε άλλο.
Δε πειράζει, το επόμενο Σ/Κ, μπορει και να τον ξαναβρούμε τον μάγκα, μπορει και όχι. Το βέβαιο είναι ότι Κυριακή, στην επιστροφή, ένιωθα και πάλι "γεμάτος", ένιωθα και πάλι ότι είχα πάρει ένα κομμάτι απ'αυτά που μου έλειψαν ένα 7μηνο.
ΕΙΧΑ ΞΑΝΑΠΑΕΙ ΓΙΑ ΚΥΝΗΓΙ.
Chriss Kourtesiotis
ΓΕΙΑΣ ΣΑΣ Κ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ.
ΚΥΝΗΓΗΣΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ Σ.Κ ΟΡΕΙΝΗ ΣΤΗΝ ΟΡΕΙΝΗ ΝΑΥΠΑΚΤΙΑ.ΕΚΕΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΕΡΙΜΕΝΑΜΕ ΣΤΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ.ΑΝ Κ ΕΙΧΑΜΕ ΣΗΚΩΣΕΙ ΠΟΥΛΙΑ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΔΕΝ ΒΡΗΚΑΜΕ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ .ΤΟ ΜΕΡΟΣ ΠΕΡΠΑΤΙΩΤΑΝΕ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ Κ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ ΔΟΥΛΕΨΑΝ ΜΙΑΣ Κ ΗΤΑΝ ΝΤΡΕΣΑΡΙΣΜΕΝΑ.ΟΜΩΣ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΧΑΜΗΛΑ ΣΤΟΥΣ ΕΛΑΤΙΑΔΕΣ Κ ΔΕΝ ΠΛΗΣΙΑΖΟΝΤΟΥΣΑΝ.ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΟ ΜΙΑΣ Κ ΑΥΤΟ ΤΟ ΒΟΥΝΟ ΤΟ ΚΥΝΗΓΟΥΣΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΑΡΧΕΣ ΟΚΤΩΜΒΡΗ ΠΟΥ ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΑΝΕΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΨΗΛΑ.ΟΜΩΣ ΗΤΑΝ ΕΠΙΛΟΓΗ Κ ΕΜΕΝΑ Κ ΤΟΥ ΝΑΣΟΥ ΜΙΑΣ Κ ΘΕΛΑΜΕ ΝΑ ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΣΤΙΣΜΟ.ΚΑΤΗΦΟΡΗΣΑΜΕ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΕΞΙ.ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΙΚΑ ΒΟΥΝΑ ΣΑΚΑΤΕΥΟΥΝ ΠΟΔΙΑ ΕΓΙΝΕ ΛΑΘΟΣ Κ ΟΤΑΝ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΔΥΣΤΗΧΩΣ ΤΟ ΕΝΑ ΣΚΥΛΙ ΕΛΕΙΠΕ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΥΤΙ.ΟΜΩΣ ΠΑΡΟΛΟ ΤΗΝ ΚΟΥΡΑΣΗ ΑΡΧΙΣΕ ΕΝΑΣ \"ΑΓΩΝΑΣ\"ΑΝΕΥΡΕΣΕΙΣ ΤΟΥ ΣΚΥΛΙΟΥ .ΤΕΛΙΚΑ ΒΡΕΘΗΚΕ ΓΥΡΩ ΣΤΗΣ ΕΝΝΕΑ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΕΝΑ ΑΛΛΟ ΧΩΡΙΟ.
ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ ΜΑΣ ΒΡΗΚΕ ΣΕ ΑΛΛΟ ΠΕΡΔΙΚΟΒΟΥΝΙ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟΠΟΥΡΝΑΡΟ Κ ΧΑΜΗΛΟ ΥΨΟΜΕΤΡΟ ΕΚΤΟΣ ΡΟΥΜΕΛΗΣ.ΕΚΕΙ ΜΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΤΟ ΠΡΩΙ Κ Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ ΚΟΛΛΗΤΟΥ ΠΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΙΧΕ ΣΗΚΩΣΕΙ ΠΟΥΛΙΑ.ΒΡΗΚΑΜΕ ΚΟΠΑΔΑΚΙΑ ΤΩΝ 6-7 ΠΟΥΛΙΩΝ .ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΓΙΑ ΕΜΑΣ Κ ΤΑ ΝΕΑΡΑ ΖΩΑ ΠΟΥ ΔΑΓΚΩΣΑΝΕ ΣΥΝΟΛΟ ΕΞΙ ΠΕΡΔΙΚΕΣ.ΕΠΙΣΗΣ ΕΝΑ ΑΓΡΙΟΠΕΡΙΣΤΕΡΟ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΑΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΚΑΤΕΛΗΞΕ Κ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΣΑΚΙΔΙΟ.ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΕΤΣΙ ΕΙΧΕ Η ΕΝΑΡΞΗ Κ ΕΥΧΟΜΑΙ Κ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΚΑΛΑ Κ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΙΣΚΕΙ ΑΥΤΗ Η ΜΕΡΑ ΓΕΡΟΥΣ ΝΑ ΑΝΑΙΒΕΝΟΥΜΕ ΣΤΑ ΨΗΛΑ!
Petros Μousoulis
Initial
Back
