Μετά τον εμφύλιο πόλεμο σημειώθηκε το μεγαλύτερο κύμα αοτυφιλίας.
Με το κράτος ασθενέστερο από σήμερα, με άφθονα όπλα στα χέρια, οι ηττημένοι εξαρτιόνταν από τον οίκτο των νικητών.
Βρήκαν λοιπόν καταφύγιο στις μεγάλες πόλεις και στη μετανάστευση.
Kaπoios δουλεύει σε ένα γραφείο και έχει ψιλοτσακωθεί με έναν συνάδελφο του. Συνήθως ή τα βρίσκουν ή κάπoioς αλλάζει δουλειά.
Γιατί είναι πολύ δύσκολο να κοιτάζεσαι κάθε πρωί στα μάτια με κάποιον που τσακώθηκες.
Πώς λοιπόν είναι δυνατόν να ζεις σε μια κοινωνία όπου κάθε πρωί πρέπει να βλέπει τον δολοφόνο του αδελφού σου;
Αν το κάνεις θα χάσεις κάθε εκτίμηση στα μάτια μιας μικρής και κλειστείς κοινωνίας . Η μόνη λύση είναι να φύγει, να φύγει ή να τον σκοτώσει.
To αμφισβητήσιμο επιχείρημα «αν απαγορεύσουν στους πολίτες να έχουν όπλα, όπλα θα έχουν μόνο οι κακοποιοί», το οποίο επικαλείται το American Rifle Association, όποτε τίθεται θέμα απαγόρευσα τns οπλοφορίας στην Αμερική, είναι ισχυρό στην περίπτωση των κτηνοτρόφων.
Ο κτnvoτρόφος χρειάζεται το όπλο του, διαφορετικά σε λίγο καιρό δεν θα έχει κοπάδι.
Ο κτηνοτρόφος πρέπει να μπορεί να πάρει τον νόμο στα χέρια του και το παράδειγμα
τns Κρήτης όπου η ζωοκλοπή πάει σύννεφο, ενώ η Αστυνομία παρακολουθεί, είναι απόδειξη τns πραγματικότητας.
Τώρα το να προσπαθούν εναλλακτικοί να επιβάλουν τις δικές τους ευαισθησίες στα οροπέδια της Κρήτης και στα φαράγγια τns Αιτωλοακαρνανίας είναι σαν να έρχεται ο κτηνοτρόφος με το δίκαννο για να παρακολουθήσει τις Νύχτες Πρεμιέρας στο «Αττικόν».
Ορισμένοι κόσμοι δεν τέμνονται και δεν υπάρχει λόγος να επιβάλει ο ένας τούς κανόνες του στον άλλον.
Όσο για το πόσο είναι φυσική η χρήση του όπλου σε άνθρωπο φαίνεται από το ότι ο δράστηs πενταπλής δολοφονίας μετά το έγκλημα δεν πέταξε το όπλο, αλλά το έκρυψε. Όχι και να πετάξουμε μια χαρά καραμπίνα, επειδή σκοτώσαμε μερικά άτομα.
Τα γράφω όχι για να δώσω δίκιο ή άδικο, αλλά προσπαθώντας να περιγράψω έναν κόσμο, που πολιτισμικά και χρονικά απέχει από τον αντίστοιχο των μεγάλων πόλεων όσο το Μανχάταν από τη Λουζάκα.
Και για να πω επίσης ότι κάποιον που δηλώνει για τους πέντε δολοφονημένους ότι «δεν τους ήξερα αλλά μου τρομάξανε τα πρόβατα» έχουμε τόσες πιθανότητες να τον καταλάβουμε όσες και έναν άνθρωπο τns προμεσαιωνικής εποχής .
Από τον Α Πανούτσο (copy-paste Πρώτο Θέμα)
Initial
Back
