Η μεγάλη οικολογική καταστροφή του καλοκαιριού πυροδότησε συζητήσεις γύρω από την άσκηση θήρας την επόμενη μέρα.
Στον περιβαλλοντικό χώρο διαμορφωθήκαν δύο γραμμές. Η μία, που υποστηρίχθηκε από το WWF, το ΠΑΝΔΟΙΚΟ και τους Οικολόγους Πράσινους, απαίτησε να απαγορευθεί πλήρως το κυνήγι για ένα χρόνο τουλάχιστον σε ολόκληρα τα γεωγραφικά διαμερίσματα της Στερεάς Ελλάδας και της Πελοποννήσου.
Η άλλη υποστηρίχθηκε από την Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρία, τον Αρκτούρο και την ΑΝΙΜΑ. Οι τρεις οργανώσεις με έγγραφά τους, τα οποία μπορεί κανείς να βρει αναρτημένα στις ιστοσελίδες τους, ζήτησαν απαγόρευση ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΑ των καμένων σε μεγάλα τμήματα υγειών οικοσυστημάτων, κατόπιν μελέτης των ιδιαιτεροτήτων κάθε κατεστραμμένης περιοχής.
Οι λόγοι που η ΑΝΙΜΑ υποστήριξε αυτή τη θέση είναι, εν συντομία, οι εξής:
* Το κυνήγι, παρ’ ό,τι το πλέον προφανές, δεν είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η άγρια ζωή μετά την καταστροφή των βιοτόπων της.
* Η κρισιμότητα της κατάστασης απαιτεί μια ελάχιστη συναίνεση στα όποια μέτρα λαμβάνονται, και αυτό σημαίνει την αποδοχή τους από ένα τουλάχιστον μέρος του κυνηγετικού κόσμου.
Η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδας, την παραμονή της έναρξης της θήρας σε ολόκληρη την επικράτεια (15 Σεπτεμβρίου), κατέθεσε μελέτη στις αρμόδιες διευθύνσεις βάσει της οποίας συναινούσε σε απαγορεύσεις πέραν των καμένων.
Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης έδωσε κατεύθυνση στις Περιφέρειες να ορίσουν περιμετρικά των καμένων περιοχών επαρκείς περιμετρικές ζώνες όπου το κυνήγι δεν θα ασκηθεί φέτος.
Τι συνέβη στην πραγματικότητα; Αν και η μεγάλη καταστροφή είχε ήδη συντελεστεί στο τέλος Αυγούστου, το πρώτο δεκαπενθήμερο του Σεπτεμβρίου η θήρα ασκήθηκε κανονικά στις ζώνες διάβασης, ακόμα και αν ήταν εφαπτόμενες των καμένων.
Και, παρά την κατεύθυνση του Υπ. Αγ. Αν., τα δασαρχεία άργησαν κατά πολύ να ορίσουν τις ζώνες απαγόρευσης, οι οποίες σε αρκετές περιπτώσεις είναι εξαιρετικά ανεπαρκείς.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα, όμως, δεν είναι το τί γίνεται με το κυνήγι. Είναι αποπροσανατολιστικό να εξαντλούμε σε αυτό το θέμα τα πυρά μας, όταν ακόμα υπάρχουν καμένες περιοχές που δεν έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, όπως καταγγέλλουν δημοτικοί άρχοντες της Αττικής και άλλοι.
Όταν οι πληροφορίες από τον Καϊάφα και την Αιγιαλεία λένε ότι γίνεται ανεξέλεγκτη ξύλευση του καμένου δάσους και κόβονται καμένα και άκαυτα δέντρα, ότι κατά την κατασκευή των αντιπλημμυρικών (κορμοδέματα κλπ.) οι μπουλντόζες καταστρέφουν τα καινούρια βλαστάρια γιατί δεν υπάρχει καμιά επιτήρηση, όταν στην Πάρνηθα, λίγες μέρες μετά τη φωτιά και μόλις είχε αρχίσει να φυτρώνουν τα πρώτα βλαστάρια, τα κοπάδια έβοσκαν ανενόχλητα πάνω από τα Δερβενοχώρια.
Το πρώτο μας μέλημα σήμερα πρέπει να είναι η οικολογική αποκατάσταση των οικοσυστημάτων. Όλα τα άλλα μπορούμε να τα συζητήσουμε αργότερα.
ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Το ότι απαγορεύτηκε το κυνήγι στο Καπανδρίτι και στη Βοιωτία είναι σίγουρα καλό για τα πουλιά. Όμως, δεν πρόκειται να βοηθήσει τα ελάφια του Δρυμού. Αυτός που ξεκινάει να κυνηγήσει ελάφι είναι εξ αρχής παράνομος, όπως αυτός που πάει να κλέψει ή να σκοτώσει.
Δεν είναι αυτός που βγαίνει για τσίχλες και μπεκάτσες που, ακόμα και για τεχνικούς λόγους, δεν μπορεί να ασχοληθεί με τέτοιο θήραμα. Αν θέλει η πολιτεία να προστατεύσει τα ελάφια πρέπει να αυξήσει κατά πολύ τη φύλαξη στην περιοχή. Τα άλλα είναι απλώς για το θεαθήναι.
Μαρία Γανωτή
Ιδρυτικό μέλος της ΑΝΙΜΑ
Initial
Back
