Φέτος η κυνηγετική περίοδος για μένα είναι διαφορετική , περιέχει μοναξιά , πίκρα και ένα αίσθημα απώλειας .
Η φετινή έναρξη στις πέρδικες ήταν μοναχική και αυτό γιατί αναγκάστηκα λόγω σοβαρού προβλήματος υγείας του φίλου μου Δημήτρη να ανέβω μόνος στο βουνό για να συναντήσω το αγαπημένο μας θήραμα τις πετροπέρδικες .
Μου έλειψε ο φίλος μου , μου έλειψε πολύ για την συντροφιά του , για την αξιοσύνη του σαν άνθρωπος και κυνηγός , για την πλήρη συνεννόηση κυνηγετική και μη που υπήρχε μεταξύ μας και που σχεδόν πάντα μας βοηθούσε να ζήσουμε όμορφες κυνηγετικές στιγμές , όπως και τα υπέροχα Γερμανικά μπράκ του και τόσα άλλα !
Με τον Δημήτρη γνωριστήκαμε τυχαία περίπου πριν τρία χρόνια σε ένα βουνό της πατρίδας μας κυνηγώντας για πάρτη του ο καθένας μας τις κοκκινομύτες βασίλισσες.
Μόνος εγώ , μόνος και αυτός, εκεί ψηλά στην οροφή της ελληνικής επικράτειας , εκεί που τα πάντα είναι αμόλυντα ακόμη , καθαρά , ντόμπρα και σκληρά , που όταν σηκώσεις τα μάτια σου αντικρίζεις το πραγματικό γαλάζιο , την κατοικία των Ολύμπιων θεών και όταν το κατεβάσεις βλέπεις όλα τα αληθινά χρώματα της άγριας φύσης σε πραγματικούς απίστευτους συνδυασμούς ομορφιάς .
Eκεί λοιπόν ψηλά τυχαία τα κυνηγετικά μας βήματα μας έφεραν κοντά κάποια στιγμή , ίσως με την θέληση της θεάς Άρτεμης αυτά διασταυρώθηκαν και μας έφεραν σε επαφή δίνοντας έναρξη σε μία φιλία πραγματική !
Εγώ καθόμουν να ξαποστάσω από το πρωινό τρίωρο περπάτημα , να ξεκουραστώ, να κολατσίσω λίγο μαζί με τους τετράποδους συντρόφους μου και να θαυμάσω την υπέροχη θέα !
Το μάτι μου έπιασε αμέσως την κίνηση στο άκρο αριστερά της μεγάλης πλαγιάς .
Η προσοχή μου συγκεντρώθηκε στην φιγούρα που πέρασε το κάτω διάσελο και ερχόταν προς το μέρος μου στην πλαγιά από κάτω μου κυνηγώντας .
Τότε διέκρινα άλλες δύο φιγούρες μικρότερες που έψαχναν μπροστά του .
Κατάλαβα ότι ήταν περδικοκυνηγός και όχι λαγάς από τον τρόπο κίνησης του ιδίου μα και των σκυλιών του .
Η απόσταση άρχισε να μικρύνει οπότε έβλεπα πια πολύ καλύτερα την όλη σκηνή.
Διαπίστωσα ότι τα σκυλιά του είναι Γερμανικά Μπράκ , ότι είχαν ανοικτή έρευνα , πάντα όμως σε επαφή με τον κυνηγό και ότι σίγουρα ήξεραν την δουλειά τους καλά !
Όμορφη έρευνα χωρίς ιδιαίτερους άσκοπους ανταγωνισμούς , από έμπειρα σκυλιά που είχαν άψογη συνεργασία μεταξύ τους και δούλευαν σαν ομάδα για την ομάδα !
Το ενδιαφέρον μου μεγιστοποιήθηκε και η παρακολούθηση της όμορφης κυνηγετικής σκηνής έγινε πιο έντονη !
Έβλεπα τον κυνηγό να δίνει οδηγίες στα σκυλιά του απλά με το χέρι η με ένα σφύριγμα και αυτά να τις εκτελούν άμεσα και πολύ καλά .
Ψάξανε όλη την αριστερή πλαγιά , τα καλύτερα και πονηρότερα κομμάτια , τα πάντα εξερευνήθηκαν μεθοδικά , σπιθαμή προς σπιθαμή σχεδόν !
Μέσα μου σκέφτηκα να και ένα κομμάτι του βουνού που δεν θα ψάξω σήμερα , γνωρίζοντας ότι αν υπήρχε κάτι εκεί θα το είχαν βρει !
Μου έκανε δε εντύπωση αυτή η βεβαιότητα που γεννήθηκε έτσι αυθόρμητα !
Συνήθως μου είναι αδιάφορο αν έχουν περάσει άλλοι από ένα κυνηγότοπο λίγο πρίν , εγώ τον ψάχνω σαν μην έχει συμβεί αυτό και η πραγματικότητα μου έχει δείξει ότι καλά κάνω και το εφαρμόζω σαν πράξη .
Τα μπράκ πραγματικά με εντυπωσιάζουν με την έρευνα τους .
Εδώ και πολλά χρόνια είμαι υπέρ των Αγγλικών φυλών κατόπιν από πολλών δοκιμών και προσπαθειών , αλλά ποτέ μην λες ποτέ !
Αυτό που έβλεπα τώρα μπροστά μου άρεσε , μου άρεσε πολύ και μέσα μου κάτι μου έλεγε ότι ευχαρίστως θα τα ήθελα στο κουμάσι μου !
Έρευνα ανοικτή όχι υπερβολική με σωστό τέμπο για κυνήγι ημερήσιο με κράτημα δυνάμεων , το κεφάλι ψηλά , αλλά που κατεβαίνει σε περιοχές ντορού για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση , όμορφη πραγματικά κυνηγετική εικόνα.
Δύναμη , εμπειρία και εξυπνάδα σε συνεργασία για ένα κοινό σκοπό την ανεύρεση και απόκτηση του θηράματος !
Τελικά περίπου μετά από τρία τέταρτα ο κυνηγός βρίσκεται στην πλαγιά από κάτω μου .
Τα δύο σκυλιά μου δεν αντέχουν άλλο και φεύγουν και πάνε προς τα μπράκ .
Σηκώνομαι αμέσως γνωρίζοντας ότι και οι δύο φυλές δεν φημίζονται για την κοινωνικότητα τους και ότι μία συνάντηση Γκόρντον με Κούρτσχααρ δεν είναι ότι καλύτερο ειδικά πάνω σε πλαγιά σε περδικοκυνήγι !
Τρέχω λοιπόν από πίσω και βλέπω ότι το ίδιο κάνει και ο συνάδελφος προς τα σκυλιά του , έτσι αναγκαστικά ερχόμαστε σε κοντινή επαφή !
Μετά την καλημέρα και το μάζεμα των σκύλων και την αρχική αμηχανία ο πάγος σπάει και στις δύο ομάδες τόσο διαφορετικές αλλά και τόσο όμοιες !
Παρατηρώ ότι κυνηγά με δίκαννο , αυτό ήδη τον ανεβάζει στην εκτίμηση μου πολύ !
Το σήμερα οι γνωριμίες είναι πολύ δύσκολες ειδικά αυτές που αφορούν το κυνήγι , που βγάζει πολλά αρνητικά συναισθήματα σε κάποιους !
Η εμπειρία μου μέχρι σήμερα είναι 90% αρνητική από τέτοιες γνωριμίες για πολλούς και διάφορους λόγους που δεν χρειάζεται να αναφέρω εδώ !
Η σημερινή ζωή έχει κάνει τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων δύσκολες ως απελπιστικές και πολύ λίγες από αυτές ίσως μόνο 1-2 γίνονται φιλία με την έννοια που έχει αυτή η λέξη !
Η φιλία είναι δύσκολο πράγμα απαιτεί πολλά, βασικά χημεία , συναισθήματα, σεβασμό αμοιβαίο , κατανόηση μεταξύ των εμπλεκομένων , υποχωρήσεις , ισορροπίες και τόσα άλλα !
Επίσης πιστεύω όμως ότι εάν ο σεβασμός είναι πραγματικός και αμοιβαίος βοηθάει πολύ σε μία κυνηγετική φιλία .
Έτσι λοιπόν μετά από μία συζήτηση αποφασίζουμε να κυνηγήσουμε μαζί το υπόλοιπο της ημέρας μιας και κανείς δεν ήθελε να ψάξει το μέρος που είχε ψάξει ό άλλος και βέβαια όπως κατάλαβα (ο Δημήτρης δεν έπαιρνε τα μάτια του από τα Γκόρντον ) ήθελε να δει τα σκυλιά μου να κυνηγάνε πέρδικα .
Από τα πρώτα βήματα το λέω ειλικρινά η συνεργασία μεταξύ των δύο ομάδων ήταν άψογη και υποδειγματική μεταξύ ανθρώπων αλλά και σκύλων !
Σαν να κύλησε ο ντέτζερης και βρήκε το καπάκι του !
Δέσαμε πλήρως , για πρώτη φορά κυνήγησα πέρδικα τόσο κοντά με μπράκ Γερμανικό αλλά και ο Δημήτρης με Γκόρντον !
Τα σκυλιά από την αρχή σαν κάποιος να τους έδειξε κάτι σεβάστηκαν το ένα το άλλο , σε τέτοιο σημείο που η συναίνεση των τριών άλλων στην φέρμα κάποιου ήταν στιγμιαία και απόλυτη !
Το κυνήγι συνεχίστηκε για αρκετές ώρες ακόμη και αυτό μας έφερε πιο κοντά και έγινε αιτία μιας πραγματικής φιλίας .
Από τότε στη πέρδικα και μπεκάτσα είμαστε σχεδόν πάντα μαζί , συνηθίσαμε ο ένας τον άλλο , γνωρίσαμε ο ένας τον άλλο , σεβαστήκαμε ο ένας τον άλλο και αγαπήσαμε ο ένας τον άλλο γι΄ αυτό που είναι !
Κάναμε πολλές συζητήσεις πάνω στο αγαπημένο μας θέμα ,στα περισσότερα συμφωνούσαμε απόλυτα σε κάποια διαφωνούσαμε αλλά έτσι πρέπει να είναι μία συζήτηση για να έχει ενδιαφέρον !
Ένα αρνητικό για μένα του προσθέτω την υπερβολική μετριοφροσύνη όπως και μοναχικότητα , αυτή που τον οδηγούσε να μην με αφήσει σχεδόν ποτέ να βάλω φωτογραφίες από τα σκυλιά του σε κυνήγι , φωτογραφίες όμορφες μοναδικές , τις χαιρόταν μαζί μου και με την οικογένεια του ποτέ με άλλους !
Oλα αυτά τα κυνήγια, οι συζητήσεις πάνω στο βουνό , απόψεις πάνω στις απόψεις μας έφεραν πιο κοντά και έτσι ο Δημήτρης μου έχει γίνει απαραίτητος κρίκος της κυνηγετικής μου ζωής ειδικά στο κυνήγι της πέρδικας και όχι μόνο .
Αυτή την χρονιά όμως στην έναρξη της πέρδικας ήμουν μόνος στο πάνω βουνό .
Μου έλειπε ο Δημήτρης σαν άνθρωπος αλλά και σαν συν-κυνηγός , σαν φίλος , μου έλειπαν τα σκυλιά του , η παρέα του , η κάλυψη και σιγουριά που αισθανόμουν .
Μου έλειπε πολύ αλλά δυστυχώς είμαστε άνθρωποι τόσο δυνατοί αλλά και τόσο αδύνατοι σε κάποιες καταστάσεις .
Ελέγχουμε όλο τον Πλανήτη είμαστε στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας, αλλά μπροστά σε κάποια αυτκαταστροφικά κύτταρα δεν είμαστε τίποτε !
Αυτά τα κύτταρα λοιπόν απλώνονται καταστρέφοντας ότι υπάρχει δίπλα τους μέχρι να αυτοκαταστραφούν και αυτά μαζί με τον φορέα τους !
Ο Δημήτρης είναι καθαρόαιμος περδικοκυνηγός, άρα μαχητής , δίνει λοιπόν την μεγάλη μάχη με αξιοπρέπεια και σθένος σε ένα περιβάλλον δύσκολο και αποκρουστικό !
Κουράγιο φίλε θα τα καταφέρεις και η επόμενη χρονιά θα μας βρει πάλι μαζί, να αγναντεύουμε τον ερχομό της ημέρας και την θέα των Ελληνικών βουνών με τις αγαπημένες μας πέρδικες να μας καλημερίζουν , κουράγιο και δύναμη φίλε μου !
Ο φίλος σου Γιώργος Πέππας
Initial
Back
